OO Internet Banner 728x90 A

Με δίσκο στο... χέρι και χαμόγελο-Τρεις νεαρές κοπέλες μίλησαν στο «Ε» για το επάγγελμα του σερβιτόρου και για τα μαθήματα ζωής

Με δίσκο στο... χέρι και χαμόγελο-Τρεις νεαρές κοπέλες μίλησαν στο «Ε» για το επάγγελμα του σερβιτόρου και για τα μαθήματα ζωής

Της Ελένης Α. Γεωργοπούλου

 Bρίσκονται καθημερινά σε εγρήγορση για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες με ταχύτητα, με ευγένεια και με χαμόγελο ώστε να αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις από το service.

Το να ασκείς το επάγγελμα του σερβιτόρου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Θέλει δεξιότητες επικοινωνίας και οργανωτικότητας, αντανακλαστικά για την σωστή διαχείριση όλων των απρόοπτων που μπορεί να συμβούν, τρόπους καλής συμπεριφοράς και αποτελεσματικότητα.

Το service είναι μια δουλειά απαιτητική. Πολλές ώρες ορθοστασίας, χρειάζεται μεγάλη συγκέντρωση και να αφήσεις τα προβλήματα στην άκρη, να οπλιστείς με χαμόγελο και με θετική διάθεση καθώς «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο»...

Στην Πάτρα νέα παιδιά, κυρίως σπουδαστές, επιλέγουν να ασκήσουν το συγκεκριμένο επάγγελμα για να έχουν το δικό τους χαρτζιλίκι και να μην επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Πολλές φορές καλούνται να βοηθήσουν ακόμα και την οικογένειά τους στις υποχρεώσεις από τα δικά τους μεροκάματα σε καταστήματα εστίασης και αναψυχής. Είναι το μόνο επάγγελμα που ακόμα και σε εποχή κρίσης έχει ζήτηση... Μ’ έναν δίσκο στο χέρι, βρίσκονται συνεχώς επί ποδός, κουράζονται αλλά παίρνουν μαθήματα ζωής που μόνο το ...σερβιτοριλίκι τους προσφέρει!

Το «Ε» συνάντησε τρία νεαρά κορίτσια, τα οποία εξηγούν για ποιον λόγο επέλεξαν να ασκήσουν αυτό το επάγγελμα, καταγράφουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της δουλειάς τους και μάς αποκαλύπτουν τα μελλοντικά τους σχέδια.

DESPOINA STERGIOY.JPG

 

«Η επικοινωνία με τον κόσμο

είναι μεγάλη υπόθεση»

Η Δέσποινα Στεργίου είναι 22 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Σπουδάζει στο Τμήμα Μηχανικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών και παράλληλα εργάζεται τα τελευταία δύο χρόνια ως σερβιτόρος. «Ήθελα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη. Ετσι, μόλις τελείωσα το Λύκειο και πέρασα στο Πανεπιστήμιο ξεκίνησα να δουλεύω ως σερβιτόρα. Είναι ένα επάγγελμα ιδιαίτερα απαιτητικό. Εχει πολλές ευθύνες, χρειάζεται να έχεις ικανότητες ακόμα και εάν αυτό δεν φαίνεται, όπως της καλής οργάνωσης για να αντεπεξέλθεις στις υποχρεώσεις. Η επικοινωνία με τον κόσμο είναι μεγάλο όφελος αλλά έχει και δυσκολίες. Επιβάλλεται να έχεις θετική διάθεση, αυτό προϋποθέτει να αφήνεις τα προβλήματα που σε απασχολούν στην άκρη και να εξυπηρετήσεις τους πελάτες με χαμόγελο. Ετσι, μόνον μπορείς να αξιοποιήσεις το συγκριτικό πλεονέκτημα που προσφέρει, δηλαδή να κάνεις πολλές γνωριμίες, ενώ παράλληλα μπορείς να βγάλεις ένα καλό μεροκάματο. Ωστόσο, λόγω της κρίσης τα μπουρμπουάρ δεν έχουν καμία σχέση με παλιότερα, οπότε, δεν υπάρχουν πλέον πολλά περιθώρια για αποταμίευση, παρά μόνον για κάλυψη των προσωπικών αναγκών. Το κυριότερο μειονέκτημα είναι ότι πρόκειται για κουραστικό επάγγελμα. Δεν είναι μόνον η ορθοστασία, αλλά αυτή η καθημερινή και πολύωρη επικοινωνία με τους άλλους σε κάνει να θυσιάζεις κάποια πράγματα από την προσωπική σου ζωή. Όμως, για να πετύχει κανείς θα πρέπει να αγαπά αυτό που κάνει και να αφοσιώνεται σ’ αυτό. Γι’ αυτό δίνω τον καλύτερό μου εαυτό ως σερβιτόρα και παράλληλα στόχος μου είναι να τελειώσω τη Σχολή μου και να κάνω μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό ώστε να μπορώ να εξασφαλίσω ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον».

KOKKONH ELENH.JPG

 

Ελένη Κοκκώνη:

«Δίνει ευκαιρίες σ’ όποιον τις κυνηγήσει»

Η Ελένη Κοκκώνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τρίπολη, ήρθε στην Πάτρα για σπουδές στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών, πήρε το πτυχίο της και επέλεξε να παραμείνει στην Πάτρα. Μέχρις ότου να βρει μια θέση ως παιδαγωγός, εργάζεται ως σερβιτόρος. Ήταν ένα επάγγελμα που ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια, συνδυάζοντας σπουδές και εργασία. «Ήταν κουραστικό αλλά τα κατάφερα. Εχω πάρει το πτυχίο μου, ετοιμάζομαι για να κάνω ένα μεταπτυχιακό και περιμένω και τον διορισμό μου. Μέχρι να συμβεί αυτό εργάζομαι ως σερβιτόρα. Είναι ένα δύσκολο επάγγελμα αλλά δίνει ευκαιρίες, σε όποιον κυνηγήσεις. Προσωπικά μου έχει τύχει να γνωρίσω έναν ιδιοκτήτη φροντιστηρίου, ο οποίος μου είχε προτείνει να αναλάβω γραμματειακή υποστήριξη για λίγες ώρες και το είχα αποδεχθεί. Αυτή η δουλειά θεωρώ ότι προσφέρει δύο πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα, πρώτον συναναστρέφεσαι με κόσμο και γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους που μπορεί να σε βοηθήσουν και δεύτερον έχεις τη δυνατότητα να βγάλεις επιπλέον χρήματα, μέσω των πουρμπουάρ. Εγώ, επειδή ζω μόνη μου εδώ καλύπτω ένα σημαντικό μέρος των αναγκών μου από αυτά. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι πέρα από την σωματική κούραση, υπάρχει και η ψυχική, διότι συμβαίνει κάποιοι πελάτες που έχουν προβλήματα να ξεσπάνε πάνω μας. Βέβαια, θεωρώ ότι δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να έρχεται κάποιος με κακή διάθεση, να τον υποδέχεσαι με χαμόγελο και φεύγοντας να σου λέει ευχαριστώ. Αυτό είναι που σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις και να αντέχεις στις δυσκολίες. Το σίγουρο όμως, είναι ότι έχω κερδίσει πολλά μαθήματα ζωής...».

 

FAIH KOMNHNOY.JPG

Φαίη Κομνηνού:

«Μόνο κερδισμένη έχω βγει...»

Η Φαίη Κομνηνού, 22 ετών, σπουδάζει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (4ο έτος) και εργάζεται ως σερβιτόρα εδώ και τέσσερα χρόνια. «Ηθελα να ήμουν ανεξάρτητη, δεν ήθελα να ζητάω χρήματα από τους γονείς μου. Ετσι, εντελώς τυχαία μια μέρα, εκεί που καθόμουν σ’ ένα καφέ, μόλις είχα τελειώσει το Λύκειο και είχα περάσει στο Πανεπιστήμιο, αποφάσισα να δουλέψω ως σερβιτόρα. Αμέσως, πήγα στον υπεύθυνο του καταστήματος, του είπα πως δεν είχα καμία προϋπηρεσία αλλά ότι θα ήθελα πολύ να μάθω τη δουλειά και έτσι ξεκίνησα. Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολα, γιατί δεν είναι εύκολο επάγγελμα. Εκτός από την κούραση, καλείσαι να διαχειριστείς την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων και να δείχνεις πάντα σεβασμό και ευγένεια. Ωστόσο, σιγά-σιγά με επιμονή και θέληση έμαθα τη δουλειά, δίνοντας τον καλύτερό μου εαυτό. Το επάγγελμα της σερβιτόρας με έχει βοηθήσει σε πολλά πράγματα. Αρχικά, ήμουν πολύ αντικοινωνική και έγινα κοινωνική, είχα απίστευτο άγχος και κατόρθωσα να το αποβάλλω, έχω πλέον πολύ καλή μνήμη, ενώ έχω γνωρίσει πολλούς σημαντικούς ανθρώπους και έχω διευρύνει τον κύκλο μου. Για όλα τα παραπάνω, θεωρώ ότι έχω βγει μόνο κερδισμένη. Εκτός από την κούραση, που είναι μεγάλη, αυτό που μου στοιχίζει είναι ότι λόγω του συγκεκριμένου επαγγέλματος δεν χαίρομαι τις οικογενειακές γιορτινές στιγμές εξαιτίας της δουλειάς αυτής. Αισθάνομαι περήφανη διότι ό,τι έχω καταφέρει να αποκτήσω όπως π.χ. δίπλωμα οδήγησης, μηχανάκι, προέρχονται από τη δουλειά μου και αυτό έχει μεγάλη αξία για μένα. Ευελπιστώ ότι θα είναι ένα επάγγελμα με ημερομηνία λήξεως καθώς επιδίωξή μου είναι όταν θα πάρω το πτυχίο να ασχοληθώ επαγγελματικά με το αντικείμενό μου».

back to top