Μόνο… τσαγανό- Η άποψη της "Γνώμης"

Μόνο… τσαγανό- Η άποψη της "Γνώμης"

Η οικονομική κρίση μπορεί να μην προκάλεσε, αλλά σίγουρα επέτεινε την κρίση θεσμών, που εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει στην Ελλάδα.

 

Τα αποτελέσματα της έρευνας του ΟΟΣΑ που έγιναν γνωστά στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, αποτελούν μόνο μία «φωτογραφία» αυτού του ελλείμματος εμπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών προς τους θεσμούς του κράτους, που πάντως κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι… άγνωστη.

Το πλέον ανησυχητικό κατά την άποψή μας είναι πως το ελληνικό έλλειμμα εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερο του μέσου όρου, σε όλους τους τομείς. Με άλλα λόγια, δεν είναι από μόνο του ανησυχητικό το γεγονός ότι μόλις το 13% των Ελλήνων εμπιστεύεται την κυβέρνηση, αλλά και ότι μόλις το 31% εμπιστεύεται την Δημόσια Υγεία, μόλις το 42% εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, μόλις το 44% εμπιστεύεται τη Δημόσια Εκπαίδευση και μόλις το… 69% εμπιστεύεται την αστυνομία. Σκεφτείτε το: Στην Ελλάδα υπάρχει ένα 30% περίπου των πολιτών που δεν εμπιστεύεται την αστυνομία! Το ποσοστό είναι μεγάλο…

Το μόνο βέβαιο λοιπόν είναι ότι στην Ελλάδα απαιτείται μία μεγάλη και εκ βάθρων αναδόμηση όλων των κρατικών λειτουργιών και όλων των θεσμών. Η οικονομική κρίση προσφέρει την ευκαιρία για μεγάλες και ριζοσπαστικές αλλαγές στην λειτουργία του κράτους, που όμως μετά από σχεδόν 8 χρόνια, ακόμα «σέρνονται» και κανείς δεν δείχνει αρκετά τολμηρός για να τις κάνει.

Η πολιτική είναι (και με διαφορά) ο πρώτος θεσμός που δεν εμπιστεύονται οι πολίτες. Αλλά μπορεί να είναι και ο πρώτος, του οποίου η εμπιστοσύνη του κόσμου θα ανέβει κατακόρυφα, εάν βρεθεί μια «θράκα» πολιτικών (δεν χρειάζονται και πολλοί) που θα δείξουν συνέπεια λόγων και έργων, αλλά και κυρίως διάθεση για… ανατροπές που περιμένει πώς και πώς η κοινωνία. Το εγχείρημα δεν θα είναι εύκολο γιατί υπάρχουν αντιστάσεις. Κυρίως «εκ των έσω». Όμως η πραγματική κοινωνία είναι «εκεί έξω». Και είναι έτοιμη να στηρίξει αναζωογονητικές ανατροπές που θα φέρουν «άνεμο» ελπίδας, ανάπτυξης και σύγχρονης λειτουργίας του κράτους και των θεσμών του. Επίσης, οι πιο… έξυπνοι κρατικοί λειτουργοί είναι εξίσου βέβαιο πως θα στηρίξουν αυτές τις αλλαγές, γιατί όλοι θέλουν να αποτελούν «μέρος του νέου», αλλά τελικά λίγοι το επιτυγχάνουν γιατί λίγοι το αντιλαμβάνονται έγκαιρα.

Τι μένει λοιπόν; Αυτό που αποκαλείται «πολιτική βούληση». Ή αν προτιμάτε, αυτό που αποκαλείται… τσαγανό!

Μόνο «πολιτικό τσαγανό» χρειάζεται η Ελλάδα για να… ξεπεταχτεί.

Όχι άλλες «συνθηκολογήσεις» με το χθες!

back to top