Απόψεις σχόλια

Στη Ζουμπάτα-Σχολιάζει ο Η. Ρούπας

Τις σκέψεις του για την ιστορική μνήμη και τον ρόλο της Εκκλησίας, καταθέτει ο πολιτευτής Αχαΐας και μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, Ηρακλής Ρούπας, με αφορμή την προ ημερών συμμετοχή του στην προ ημερών λειτουργία και εκδήλωση που έγινε στη Ζουμπάτα για τον εθνομάρτυρα Γρηγόριο.

Περισσότερα

To Κυπριακό θα λυθεί από τους ανθρώπους στο νησί-Η άποψη της "Γνώμης"

 

Τo Κυπριακό δεν λύθηκε στο γραφικό χειμερινό θέρετρο του Κραν Μοντανά, όπως δεν λύθηκε και νωρίτερα στην πολύβουη Γενεύη. Και τελικά, ίσως και να μην λυθεί ποτέ, με τον τρόπο με τον οποίο γίνεται προσπάθεια να επιλυθεί, δηλαδή με διασκέψεις κορυφής, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και διεθνείς μεσολαβητές. Και αυτό γιατί η Κύπρος είναι το καλύτερο σταυροδρόμι της ανατολικής Μεσογείου, το απόλυτο (και αμετακίνητο) «αεροπλανοφόρο» της περιοχής! Κατά συνέπεια, τα γεωπολιτικά συμφέροντα είναι πάντα πολλά, μεγάλα και αλληλοσυγκρουόμενα. Αλλά και γιατί, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα δεν υπάρχει ένας πρώην εχθρός που όμως μοιράζεται κοινές αξίες και αρχές του δυτικού πολιτισμού και είναι σήμερα μία δύναμη σταθερότητας, δημοκρατίας και ευημερίας (όπως π.χ. η Ιταλία ή η Γερμανία), αλλά ένας ακόμα εν δυνάμει εχθρός, που δεν αποτελεί μέλος της Ευρώπης και επιμένει στα… ανατολίτικα παζάρια και στους «τσαμπουκάδες».

Τελικά, ίσως το Κυπριακό επιλυθεί κάποτε, αλλά με διαφορετικό τρόπο… Επειδή έτσι θα το φέρουν οι εποχές και έτσι θα το θελήσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζούνε στο νησί.

Έχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια από τον «Αττίλα». Τo αίμα, ο πόνος δεν ξεχνιούνται. Όμως πρέπει να παραδεχτούμε πως οι εποχές έχουν ήδη αλλάξει και αντί για πορείες και συλλαλητήρια στην πράσινη γραμμή με τα δάχτυλα στην σκανδάλη και τους κυανόκρανους στην μέση, παρακολουθούμε τον Μάριο-Πρίαμο Ιωαννίδη να συμμετέχει στο «Survivor» του Τούρκου Ατζούν Ιλίτζαλι και τις θαλαμηγούς Τούρκων επιχειρηματιών να μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι της Ύδρας υπό το… βλέμμα του Ανδρέα Μιαούλη.

Τι θέλουμε να πούμε με αυτά; Ότι πολύ απλά, πέρα από γεωπολιτικές και καθεστώτα, στην Κύπρο και στις δύο όχθες του Αιγαίου, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάθε διάθεση να συνυπάρξουν και να συνεργαστούν, κλείνοντας τις πληγές του παρελθόντος, για τις οποίες εξάλλου ποτέ δεν φταίνε οι απλοί άνθρωποι. Αυτοί οι απλοί άνθρωποι και οι ανάγκες τους ή οι επιθυμίες τους μπορεί να οδηγήσουν κάποτε σε κάποια de facto λύση του Κυπριακού. Κάπως έτσι δεν συνέβη και με την ένωση της Γερμανίας; Όταν οι απλοί άνθρωποι έγιναν «ποτάμι» και άρχισαν να γκρεμίζουν με τα χέρια τους το τείχος του Βερολίνου, ποιο καθεστώς θα τους σταματούσε; Οι στρατιώτες της τότε ανατολικής Γερμανίας απλά τους κοιτούσαν και σε πολλές περιπτώσεις, πετούσαν όπλα και κράνη και ενώνονταν μαζί τους. Κάπως έτσι, μπορεί να συμβεί και με την Κύπρο. Και αυτό είναι ίσως το πιο πιθανό πλέον…

Περισσότερα

Ο τουρισμός του… μπιτσόμπαρου και της ξαπλώστρας-Η άποψη της "Γ"

Ο θάνατος του 22χρονου Αμερικανού στη Ζάκυνθο επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για όσα συμβαίνουν σε ελληνικές τουριστικές περιοχές όπου συγκεντρώνονται χιλιάδες νέοι από άλλες χώρες, με κύριο στόχο την «διασκέδαση εκτός ορίων». Ακούσαμε πολλά και για τον Λαγανά, όπου συνέβη το πρόσφατο επεισόδιο… Ας το σκεφθούμε όμως: Φταίει, άραγε ο Λαγανάς; Δηλαδή, είναι ζήτημα… τόπου ή μήπως ζήτημα τοπικής και εθνικής στρατηγικής για τον τουρισμό; Πιστεύουμε ακράδαντα στο δεύτερο.

Περισσότερα

Στα άκρα οι κυβερνητικές συμπεριφορές-Του Νίκου Σουγλέρη

Τελευταία ζούμε μια τεταμένη πολιτική περίοδο και μάλιστα με πολλούς αποδέκτες. Ορισμένες φορές κυβερνητικοί αξιωματούχοι, περνούν τα εσκαμμένα και με τις ακραίες δηλώσεις αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας. Και να φανταστείτε ότι βρισκόμαστε μακριά από τις εκλογές.

Περισσότερα

Πώς διαμορφώνεται η κοινωνική ισορροπία - Μόνιμες θέσεις εργασίας και όχι …επαιτείας

TOY ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑ (Οικονομολόγου)

Το κράτος άραγε που έχει εξαφανισθεί τόσα χρόνια ως αναφορά τομέα της ουσιαστικής κοινωνικής στήριξης;

Ίσως βέβαια να θυμηθήκαμε πως υπάρχει μετά την πρόσφατη … «κρατικοποίηση» του ΟΑΣΘ. Η ουσία είναι πώς την εποχή της κρίσης, η διαχρονική ανεπάρκεια τόσο των κυβερνήσεων όσο και των δημοτικών και άλλων φορέων, έχει διαμορφώσει ένα περιβάλλον καταστροφικής σύγχυσης και κλιμακούμενης διάλυσης των δομών –έστω και αυτών που υπολειτουργούν σήμερα- με αποτέλεσμα κάθε προσωρινό μέτρο να παίζει τον ρόλο περισσότερο μελλοντικής ψηφοθηρικής προσέγγισης παρά πραγματικής μακροχρόνιας προγραμματικής πολιτικής. Για να μην ξεγελιόμαστε δε ας μην παρασύρονται ορισμένοι παρατηρώντας τον υποστηρικτικό ρόλο της Εκκλησίας ή του Δήμου Πάτρας. Δεν αρκούν. Ούτε βέβαια πρέπει να διαμορφώνουν τον κανόνα.

Πρόσφατα αναδείχθηκαν σημαντικά προβλήματα με κοινωνικές προεκτάσεις όπως για παράδειγμα η αδυναμία του κράτους να δεχθεί όλα τα παιδιά στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Η αδυναμία να συνεχισθεί το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι». Η αδυναμία ακόμα να διαχειρισθούν οι Δήμοι την συλλογή των σκουπιδιών. Σε κάθε μία από τις κατηγορίες των εργαζομένων αυτών πάντα προκύπτει ένα κοινωνικό φαινόμενο. Το κράτος οφείλει να παρέχει δυνατότητα για ΟΛΑ τα παιδιά να ενταχθούν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Όμως αδυνατεί. Αμέσως δημιουργείται το ερώτημα. Αυτοί οι γονείς γιατί πρέπει να περνάνε από την δοκιμασία αυτή των ουρών στους δρόμους; Της αγωνίας το τι θα γίνει αν δεν μπορέσουν να εξασφαλίσουν μία θέση; Θέση που ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ή θα έπρεπε να δικαιούνται ως πολίτες μίας χώρας χρεοκοπημένης. Μιας χώρας που οι κυβερνήσεις -με μικρό (Κ)- θα έπρεπε να έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την διασφάλιση της ελάχιστης κοινωνικής στήριξης.

Φαντάζομαι τους γονείς εκείνους που -αν είναι τυχεροί και έχουν εργασία – θα βρεθούν σε αδιέξοδο για το που να αφήσουν το παιδί τους. Σε ιδιωτικούς σταθμούς; Πάει το μεροκάματο. Στο σπίτι με την γιαγιά και τον παππού; Αυτούς πάλι ποιος θα τους προσέχει; Εκείνοι πάλι που αναζητούν εργασία με τι προγραμματισμό θα ξεκινούν κάθε μέρα πόρτα-πόρτα να αναζητούν ένα μεροκάματο; Σεφθείτε δε εκείνους που βασίζονται στην βοήθεια στο σπίτι για να επιβιώσουν στην δύσκολη καθημερινότητα της «τρίτης ηλικίας» ή άλλων τυχόν προβλημάτων. Εάν σταματήσουν τα προγράμματα αυτά πως θα διατηρήσουν μία αξιοπρεπή καθημερινότητα. Για την περίπτωση των εργαζομένων στην καθαριώτητα πολλά έχουν λεχθεί. Το πρόβλημα το ζήσαμε και το ζούμε καθώς ακόμα σε κάποιες γειτονιές τους κάδους ακόμα τους καθαρίζουν οι πολίτες.

Όμως, αν και τα παραπάνω προβλήματα παραπέμπουν στην ανικανότητα του κράτους, είναι καιρός να αντιληφθούμε πως υπάρχουν διέξοδοι.

Διέξοδοι «αυτοοργάνωσης» μέσω δημοτικών και περιφερειακών θεσμών σε στενότερη ή ευρύτερη κλίμακα.

Στις περισσότερες χώρες της Βόρειας Ευρώπης οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται στο κοινωνικό σύνολο μέσω της «κοινωνικής επιχειρηματικότητας».

 Όχι βέβαια της μορφής που δίνεται στην χώρα μας σήμερα. Σίγουρα δεν όχι μέσω προγραμμάτων συμβάσεων «εγκλωβισμού» ή επιδοτούμενων προγραμμάτων βάσει το  οποίων του Υπουργείο Ανάπτυξης κάνει λόγο για ουτοπική μείωση της ανεργίας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες το 2021. Δυστυχώς ακόμα το πολιτικό σύστημα δεν έχει αντιληφθεί ακόμα πως οι μεσοβέζικες λύσεις δεν παράγουν μόνιμες θέσεις εργασίας. Οι δε δημοτικοί και περιφερειακοί άρχοντες πως το κράτος πλέον είναι αδύναμο να παίξει τον ρόλο του.

Για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξουν νοοτροπίες. Νοοτροπίες που ευθύνονται για την σημερινή κρίση.

Περισσότερα

Σε ελεύθερη πτώση η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!- Του Νίκου Σουγλέρη

 

Σε μαύρη δημοσκοπική τρύπα βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ, και στο Μαξίμου παρά τα επικοινωνιακά τερτίπια που εκπέμπουν επικρατεί μεγάλη ανησυχία και έντονος προβληματισμός. Τρεις δημοσκοπήσεις κατέγραψαν διψήφιο ποσοστό και μάλιστα με την μέθοδο «poll of polls» (μητέρα των δημοσκοπήσεων) σε απόλυτο ποσοστό είναι 13,2% η διαφορά (από 4,2% στις αρχές του 2016 και 12,2% στις αρχές του 2017).

Κατά τη γνώμη

Περισσότερα

Η συμφωνία αλήθειας της ΝΔ με τον ελληνικό λαό θα αποκαλύψει την απάτη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ - Του Θανάση Νταβλούρου

Δύο χρόνια μετά από το έωλο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, που έσπρωξε τη χώρα μια ανάσα από τον γκρεμό, ο ελληνικός λαός έχει το ηθικό δικαίωμα να μάθει την αλήθεια για την πλήρη διερεύνηση ενός εγκλήματος, που του στοίχισε και συνεχίζει να του στοιχίζει πολλά δισεκατομμύρια πρόσθετης, επώδυνης, λιτότητας.

Περισσότερα

Εγκαίνια του νοσοκομείου Άγιος Ανδρέας ή αλλιώς δεν είμαστε όλοι ίδιοι- Του Ανδρέα Ριζούλη

Ο πρόσφατος εγκαινιασμός στο νοσοκομείο της πόλης μας, Άγιος Ανδρέας, πυροδότησε αντιπαραθέσεις για το ποιός οικειοποιείται το έργο.

Περισσότερα