Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2021
Connect with us

Πολιτισμός

Έπαινοι σε Πατρινούς συγγραφείς

Διακρίθηκαν στον λογοτεχνικό διαγωνισμό «Νίκος Καζαντζάκης» που προκήρυξαν οι εκδόσεις Ραδάμανθυς

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Τα  διηγήματα δύο Πατρινών συγγραφέων, ο «Προσωπικός αντίπαλος» του  Βαγγέλη Κατσούπη και τα «Πορφυρά ροδοπέταλα στο χιόνι» της Μαρίας Στεργιάκη,  βρέθηκαν ανάμεσα στην τετράδα επαίνων  των αποτελεσμάτων του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού “Νίκος Καζαντζάκης” που προκήρυξαν οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς. Πρόκειται για τις εκδόσεις  του Πατρινού λογοτέχνη-συγγραφέα Χρήστου Τσαντή, καταγόμενου από την άνω πόλη της Πάτρας, με έδρα τα Χανιά.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής για την κατηγορία του διηγήματος (πεζογραφίας) του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού “Νίκος Καζαντζάκης” που προκήρυξαν οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς, παρέλαβαν σε έντυπη μορφή έναν σημαντικό αριθμό κειμένων, ανώνυμων ως προς τον δημιουργό τους μέχρι και την κοινοποίηση των αποτελεσμάτων στον υπεύθυνο φορέα του διαγωνισμού, γεγονός που εξασφάλισε την αμεροληψία και αντικειμενικότητα του έργου μας.

«Ο αναπάντεχα μεγάλος αριθμός συμμετοχών και το υψηλό επίπεδο γραφής του συνόλου των κειμένων, αρχικά μας εξέπληξε ευχάριστα», αναφέρουν οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς,  «αλλά ταυτόχρονα κατέστησε δύσκολη την τελική επιλογή, η οποία προέκυψε μέσα από μια διαδικασία γόνιμου διαλόγου που διαπνεόταν από σεβασμό και αίσθημα ευθύνης απέναντι στους συγγραφείς των κειμένων και στον φορέα διοργάνωσης του διαγωνισμού».

Τα κείμενα αφορούσαν κυρίως αφηγηματικές ιστορίες μυθοπλασίας με ηθογραφικό, ρεαλιστικό ή ιστορικό χαρακτήρα και με ψυχολογικές ή κοινωνικές προεκτάσεις. Στην πλειοψηφία τους οι δημιουργοί τους αξιοποίησαν παραδοσιακές και δοκιμασμένες θεματικές, δομές και μορφές έκφρασης, αλλά εκπροσωπήθηκαν και κείμενα πειραματισμού σε πιο σύγχρονες μορφές γραφής σε θεματικό, αφηγηματικό και αισθητικό επίπεδο.

Κριτήρια αξιολόγησης ήταν το θέμα, η πρωτοτυπία και ισορροπία στη σύνθεση μορφής και περιεχομένου, η ενσωμάτωση των αφηγηματικών τεχνικών και εκφραστικών μέσων στο κείμενο με τρόπο που να εξασφαλίζει συνοχή, ενότητα και πυκνότητα, η δημιουργία ισχυρών χαρακτήρων, ο χειρισμός της γλώσσας, η υφολογική ιδιαιτερότητα, η αισθητική απόλαυση, η αμεσότητα και η συγκινησιακή  ανταπόκριση σε επίπεδο συναισθημάτων και ιδεών.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής αφού συνεχάρησαν όλους τους συμμετέχοντες, ομόφωνα αποφάσισαν την κατανομή και απονομή των βραβείων και επαίνων ως εξής:

Βραβεία:

1ο: Ο Αμερικάνος – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗ, Τρίπολη Αρκαδίας

Διήγημα με ιδιαίτερη θεματική, γλωσσική και υφολογική ταυτότητα, πρωτότυπη δομή, ζωντανούς διαλόγους, ολοκληρωμένους ήρωες. Μέσα από την αγωνία και το πάθος των δύο ηρώων, του φτωχού και αμόρφωτου επαναπατρισμένου μετανάστη και του διορισμένου δασκάλου σε χωριό της Γορτυνίας, για τη γλώσσα του τόπου, προβάλλεται η διαχρονική αξία και η ανάγκη καταγραφής της ελληνικής γλώσσας σε όλα τα είδη και τις μορφές της: κλασικές και σύγχρονες, γραμματειακές και ομιλούμενες, λόγιες και λαϊκές ή τοπικά ιδιώματα. Το υψηλό επίπεδο χειρισμού της γλώσσας και ο λεξιλογικός πλούτος,  συμβατά με τον χώρο δράσης, το θέμα και την προσωπικότητα των ηρώων, υπηρετούν υποδειγματικά και αναδεικνύουν το κεντρικό θέμα του κειμένου.

2ο: Ο τρυφερός παλαιστής – ΑΡΗΣ ΓΕΡΑΡΔΗΣ, Αθήνα

Αστική ηθογραφία εποχής με κοινωνικές προεκτάσεις. Διήγημα που χαρακτηρίζεται από την ισορροπία στην οργάνωση του αφηγηματικού υλικού, τη δύναμη των εικόνων, την ζωντάνια και πειστικότητα στη διαγραφή του ψυχισμού και του ήθους των προσώπων. Εστιάζοντας στην παρουσία του ομότιτλου ήρωα σε μια γειτονιά-αυλή της παλιάς Αθήνας θέτει στο επίκεντρο της αφήγησης τις ευαίσθητες ισορροπίες των ανθρώπινων σχέσεων, τις ανθρώπινες αδυναμίες και πάθη, τον φόβο απέναντι στο διαφορετικό, τις προκαταλήψεις και  την σκληρότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Τρυφερό και πικρό, συγκινεί και προβληματίζει.

3ο: Χταπόδι – ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΛΙΑΜΠΑΚΟΥ, Αγία Παρασκευή, Αθήνα

Σύγχρονο, πρωτότυπο και απαιτητικό θεματικά, αφηγηματικά και υφολογικά διήγημα. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση της ηρωίδας, ο αναγνώστης παρακολουθεί τις τελευταίες ώρες της συμβιωτικής σχέσης ενός ζευγαριού, με έμφαση στις καθημερινές, φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες αυτής της σχέσης. Η χρήση κύριων και σύντομων προτάσεων, η επικράτηση της παρατακτικής  σύνδεσης, η κυριαρχία της τελείας ως σημείου στίξης, ο αιχμηρός ή συγκαλυμμένα ειρωνικός τόνος, η μεταφορική χρήση θεματικών μοτίβων (χταπόδι, διαδρομή κ.τ.λ.), η σταδιακή κλιμάκωση της έντασης, εξασφαλίζουν τη συναισθηματική ανταπόκριση και την αναγνωστική απόλαυση.

Έπαινοι:

Ξέρεις από έρωτα; – ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ, Νέα Ευκαρπία, Θεσσαλονίκη

Σύγχρονο διήγημα, δροσερό και τρυφερό, που με εκφραστική γλώσσα και ύφος, ρέουσα αφήγηση, δυνατές περιγραφές και αξιοποίηση μεταφορικών θεματικών μοτίβων ως δομικών υλικών, αφηγείται με ευαισθησία και χιούμορ τον έρωτα ενός εφήβου και την εξομολόγησή του με ένα τραγούδι της Βιτάλη από ένα παλιό κασετόφωνο.

Ανήμερα των Φώτων – ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΡΟΝΤΑΡΑ, Αντίκυρα Βοιωτίας

Διήγημα με ενδιαφέρουσα υπόθεση και πλοκή, πειστικούς ήρωες και δραματικό επίλογο, που θέτει στο επίκεντρο ένα κοινωνικό θέμα: τον γάμο με μόνο αντάλλαγμα τον πλούτο και την κοινωνική καταξίωση.

Πορφυρά ροδοπέταλα στο χιόνι – ΜΑΡΙΑ ΣΤΕΡΓΙΑΚΗ, Πάτρα

Διήγημα που πραγματεύεται με πρωτότυπο τρόπο, κυρίως ως προς την αφηγηματική φωνή και τον ανατρεπτικό επίλογο, ένα ευαίσθητο κοινωνικό θέμα: τον στιγματισμό της διαφορετικότητας και τα ψυχικά αδιέξοδα που αυτός δημιουργεί σε ένα ασφυκτικό κοινωνικό περιβάλλον.

Προσωπικός αντίπαλος – ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΤΣΟΥΠΗΣ, Πάτρα

Σύγχρονο διήγημα με κυρίαρχο θέμα την αγωνία της συγγραφής, με χαρακτηριστικά νουάρ ως προς το περιεχόμενο και την ατμόσφαιρα. Ευρηματικό θέμα, ενδιαφέρουσα υπόθεση, πλοκή και οργάνωση του αφηγηματικού υλικού.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής είναι τα παρακάτω: Αθανασάκη Άρια (Νεκταρία), Φιλόλογος, Λαμπαρδάκη Άννα, Φιλόλογος, Μουσογιάννη Άννα, Πολιτισμολόγος, Αρθρογράφος, Μπεμπλιδάκη Αγγελική, Αρθρογράφος στα Χανιώτικα Νέα, μέλος του Δικτύου Διαβάζω για τους άλλους.

 

Lifestyle

Εσείς γνωρίζετε τη Marseaux; Μια δυνατή φωνή με μέλλον

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΕΥΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

Η Marseaux έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό με το ντουέτο της «Deja vu» με την καταξιωμένη Έλενα Παπαρίζου. Ένα νέο κορίτσι με ωραία φωνητικά και κίνηση, που στάθηκε επάξια δίπλα στην αδιαμφισβήτητη σταρ, τράβηξε -και όχι άδικα- τα βλέμματα.

Οι μεγαλύτεροι σαν εμένα άρχισαν το ψάξιμο, μιας και ο δίσκος της «Chica» κυκλοφόρησε μόλις τον περασμένο Ιούνιο. Όμως στους νέους ήταν ήδη γνωστή· ψάχνοντας στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το TikTok, το Instagram, αλλά κυρίως το Youtube, κάποιος μπορεί να βρει όλα της τα τραγούδια, πολλά live και ένα κοινό πολυάριθμο και πιστό.

Πλούσιο βιογραφικό, μόλις στα 20
Η δική μου αναζήτηση με άφησε άναυδη, αλλά και γεμάτη προσμονή για τα τραγούδια της. Ρεπερτόριο και εκτέλεση ολοκληρωμένης καλλιτέχνιδας παρά τα μόλις 20 της χρόνια. Μα πώς; Και όμως η μικρή Marseaux έχει ήδη πλούσιο καλλιτεχνικό βιογραφικό. Στα 12 της και για τρεις συνεχόμενες σεζόν συμμετέχει στις τοπ μιούζικαλ παραγωγές της εποχής· θυμάστε την «Annie», τη «Μελωδία της Ευτυχίας» και τον «Billy Eliot»; Μετά, σαν φυσιολογικό παιδί, θέλει να ζήσει λίγο τη ζωή της ηλικίας της: πάρτυ, ανεμελιά, βόλτες και  συνεχίζει. Μέχρι που, όντας μαθήτρια Λυκείου, συναντιέται με τον Σολ (Solmeister), τον dPans και τον Brando. Όπως εξομολογείται, μια καλή παρέα, αλλά και συγκάτοικοι στη ζωή, συνδημιουργοί και συνταξιδιώτες στην τέχνη. Συχνά αποκαλεί «μπαμπά» της τον Solmeister, γιατί είναι πίσω από κάθε τραγούδι της, σχεδιαστής, συνθέτης ή/και στιχουργός.

Η παρέα της: WNC
Σε μια εποχή που οι καταξιωμένοι συνάδελφοί της αγωνιούν για την αλλαγή εποχής, για το ξεβόλεμα που το σήμερα έφερε στις στρωμένες τους ζωές, αυτή η παρέα νεαρών έφτιαξε την ευκαιρία της εκεί που δεν υπήρχε. Οι WNC-Wednesday Night Cypher με ψυχή τον Solmeister έψαξαν για μια γυναικεία φωνή και έτσι, η Marseaux έγινε αναπόσπαστο μέλος της hip hop ομάδας. Κάθε Τετάρτη κυκλοφορούν και από ένα live τραγούδι στο Youtube, έχουν ένα κοινό έτοιμο πριν ακόμη την έκδοση του πρώτου τους δίσκου, πιστούς ακροατές σε μιαν ακόμη live μουσική ιστορία. Γιατί ως μουσικές ιστορίες μπορείς να χαρακτηρίσεις τα τραγούδια της Marseaux, διαλόγους με τον εαυτό της, με τη σχέση της, με τον κολλητό της. Δύσκολα δε θα βρεις έστω και ένα κομμάτι να σε συνεπάρει, να σε συγκινήσει ή μυστηριωδώς να σου «κολλήσει».

Ποιο τραγούδι να διαλέξεις;
Δεν μπορείς παρά να χορέψεις και να χασκογελάσεις πονηρά με το «Βότκα Βύσσινο», ένα ποπ-άκι που ραπάρει, ή μήπως όχι; Αν και το μήνυμα ότι στις μέρες μας μπορείς να είσαι ό,τι γουστάρεις περνάει πολύ φυσιολογικά, ότι οι ταμπέλες πια δεν υπάρχουν, τουλάχιστον για τη γενιά των 20άρηδων. Άσε τους μεγαλύτερους να συζητούν για γυναικεία χειραφέτηση και σεξουαλικότητα· η Marseaux δεν το συζητάει, δεν το υπαινίσσεται. Απλά είναι ο εαυτός της, «it is what it is» θα έλεγαν οι Άγγλοι.

«Το μεγαλύτερό μου λάθος ήσουν» δύσκολα να μην έχει πέσει ως συζήτηση ανάμεσα σε ζευγάρι που το «πάλεψε» πολύ, αλλά «η σχέση τελικά δεν έτρεξε». Ή το «Τέλεια ατελείς» πόσο ωραία περιγράφει τις σχέσεις εξάρτησης και αυτοκαταστροφής βασισμένες στα ελαττώματά μας· «τι στο διάολο σου βρήκα;», αναφωνεί το κορίτσι του τραγουδιού. Ποιος δεν το έχει πει ή δεν το έχει ακούσει έστω και μια φορά στη ζωή του;

Ποιος δε θα συγκινηθεί από το σόλο «έντεχνο» «Ταγκό της Μαρσό», το αγαπημένο της ερμηνεύτριας; Ποιος δε θα ταυτιστεί αν έχει χάσει έναν γονιό του νωρίς; (υπάρχει άραγε κατάλληλη ηλικία για να μείνεις ορφανός;) Και η λίστα των τραγουδιών μπορεί να συνεχιστεί, αλλά… μήπως να το ψάξετε και μόνοι σας;

Διαμαντάκι σε μια σκοτεινή εποχή, η Marseaux και η παρέα της μας γεμίζουν υποσχέσεις και ελπίδα για ένα ευοίωνο μέλλον· αυτό που η νέα γενιά θα χτίσει είτε το θέλουν είτε όχι οι μεγαλύτεροι, αλλά με τις δικές τους δυνάμεις και το δικό τους τρόπο. Ας τους απολαύσουμε και θυμηθείτε «keep an eye on this young lady».

Περισσότερα

Πολιτισμός

«Τρεις συνθέτες στο Νοσοκομείο»-Σήμερα και αύριο το μουσικό αφήγημα με πρωτότυπα έργα γραμμένα ειδικά για τη Χορωδία «Αντηχώ»

Δημοσιεύθηκε

στις

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, παρουσιάζεται στον
χώρο του Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου σήμερα και αύριο στις 20.30 το μουσικό αφήγημα «Τρείς συνθέτες στο Νοσοκομείο», το οποίο περιλαμβάνει έργα γραμμένα ειδικά για τη χορωδία «Αντηχώ» και πρωτότυπη μουσική, σε συνδυασμό με videoart και αφήγηση.

Η χορωδία «Αντηχώ» είχε προσκαλέσει σε συνεργασία τους συνθέτες προκειμένου να μοιραστεί με το κοινό καινούριες μουσικές εμπειρίες και συναισθήματα μέσα από μια σύγχρονη μουσική γραφή.
Η ιδέα γεννήθηκε κατά την εκτεταμένη περίοδο του εγκλεισμού και των περιορισμών της πανδημίας από τις συνθέτριες Σοφία Καμαγιάννη και Δώρα Παναγοπούλου, τον συνθέτη/video artist Tim Ward και τη μουσικό και θεατρολόγο Μαρία Ιατρίδου, που ανέλαβε την έρευνα και την επιμέλεια των κειμένων.
Τη χορωδία Αντηχώ συνοδεύουν οι μουσικοί Διονύσης Ανδρουτσάκης – βιολοντσέλο, Πάνος Θωΐδης – κλασικά κρουστά και Δημήτρης Μακρής – κιθάρες.
Τους ρόλους του Αφηγητή και του Ποιητή έχει ο ηθοποιός Τάσος Χρυσόπουλος.
Στη διδασκαλία χορωδίας και τη διεύθυνση η Μέλπω Βικάτου.
Έμπνευση αποτέλεσε ο κόσμος των νοσοκομείων, ο οποίος, και την εποχή της πανδημίας, τα ανέδειξε σε χώρους συνεχούς αγώνα όπου ξεδιπλώνεται όλη η γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Τα κείμενα που επιλέχθηκαν προσεγγίζουν με διαφορετικούς τρόπους αυτόν τον ευρύ θεματικό άξονα με έμφαση στον ανθρώπινο πόνο και την ίαση. Θα ακουστούν ποιήματα των Γ. Βιζυηνού, Γ. Σουρή, Τ. Λειβαδίτη, Γ. Βαρβέρη, Δ. Κοσμόπουλου, Μπ. Μπρεχτ, Γ. Μαρκόπουλου, Ζ. Καρέλλη κ. α.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο της Πάτρας και τη θέση του στην ιστορία της πόλης. Το Δημοτικό Νοσοκομείο Πατρών, που από το 1873 και μέχρι το 1973 προσέφερε ιατρική φροντίδα στους κατοίκους της πόλης αλλά και περιέθαλψε τους τραυματίες των πολέμων και τους ασθενείς από ποικίλες επιδημίες, αποτέλεσε την αφορμή για να πραγματοποιηθεί έρευνα στα αρχεία των Δημοτικών Συμβουλίων, τα οποία αναφέρονταν στην ίδρυση και λειτουργία του Δημοτικού Νοσοκομείου.
Πολύτιμοι βοηθοί στη συγκέντρωση ιστορικών στοιχείων ήταν το βιβλίο Η ιστορία ενός μουσείου ιστορίας της ιατρικής Πάτρα 2007, σε επιμέλεια του νεφρολόγου- αρχαιολόγου Θανάση Διαμαντόπουλου και οι τόμοι με τα Πρακτικά των Δημοτικών Συμβουλίων της Πατραϊκής Δημαρχίας σε επιμέλεια, εισαγωγή και σημειώσεις του ιστορικού Βασίλη Λάζαρη, εκδόσεις Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών.
ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
Σοφία Καμαγιάννη (σύνθεση), Δώρα Παναγοπούλου (σύνθεση), Tim Ward (σύνθεση/βίντεο). Αφηγητής Τάσος Χρυσόπουλος (ηθοποιός). Μουσικοί Διονύσης Ανδρουτσάκης (βιολοντσέλο), Πάνος Θωΐδης (κλασικά κρουστά), Δημήτρης Μακρής (κιθάρες). Έρευνα και επιμέλεια κειμένων: Μαρία Ιατρίδου. Διδασκαλία χορωδίας – Διεύθυνση: Μέλπω Βικάτου.
Η προμήθεια των εισιτηρίων για την συναυλία γίνεται ηλεκτρονικά από την
πλατφόρμα ticketservises.gr στην ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού
patrasculture.gr και το βιβλιοπωλείο «Ροδόπουλος».
Οι τιμές των εισιτηρίων για την συναυλία διαμορφώνονται ως εξής: Γενική
είσοδος 7.00 €. Άνεργοι, Φοιτητές, πολύτεκνοι, άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών,
5.00. Για τα άτομα με αναπηρία και τον συνοδό τους η είσοδος είναι δωρεάν.
Για την είσοδο του κοινού στις συναυλίες και στις Θεατρικές παραστάσεις που
πραγματοποιούνται σε ανοιχτούς χώρους δεν απαιτείται rapid test ή self test ούτε
πιστοποιητικό εμβολιασμού. Η είσοδος γίνεται με τη χρήση της μάσκας και με την
τήρηση των αποστάσεων τόσο κατά την προσέλευση όσο και κατά τη διάρκεια
των παραστάσεων και σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ.

Περισσότερα

Πάτρα - Δ. Ελλάδα

Τοπωνύμια της Πάτρας: Εγλυκάδα-Μάθετε τι σημαίνει

Δημοσιεύθηκε

στις

Η ΕΓΛΥΚΑΔΑ είναι παραφθορά της λέξης γλυκάδα. Η περιοχή ονομάστηκε έτσι γιατί ήταν -και είναι ακόμα και σήμερα- γεμάτη από εσπεριδοειδή δέντρα, των οποίων οι καρποί είχαν πολύ γλυκιά γεύση.
Αναφέρεται πρώτη φορά με το όνομα Γλυκάδα από τους περιηγητές Σπον και Ουέλερ που περνώντας από εκεί το 1676 την αποκαλούν “κήποι των Πατρών” και γράφουν για τα νόστιμα πορτοκάλια της, ενώ μαρτυρούν ότι ο βασιλιάς της Σικελίας είχε αγοράσει όλη την παραγωγή κίτρων, λεμονιών και πορτοκαλιών της περιοχής.

Κατά τον Μεσαίωνα υπήρχε και Σανατόριο (=θεραπευτήριο για φυματικούς ασθενείς) λόγω του καλού κλίματος που δημιουργούσαν τα τριγύρω πολλά πυκνά δάση.

Στη θέση Κούτσα Εγλυκάδας (εκεί περίπου όπου σήμερα συναντάμε το Tennis Club) διέθετε εξοχική κατοικία ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, η οποία είχε καταστεί σε τόπο συνάντησης σπουδαίων προσωπικοτήτων και συζητήσεων για την οργάνωση του Αγώνα του 1821.

* Στη φωτογραφία το ηρώο των 21 Εγλυκαδιωτών πεσόντων στους εθνικούς αγώνες, το οποίο στέκεται από το 1948 στην κεντρική πλατεία της συνοικίας.

ΕΥΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

(Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας “Γνώμη”)

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα