Τρίτη 11 Μαΐου 2021
Connect with us

Υγεία

Έντερο: Τι ρόλο παίζει στην Κατάθλιψη, τον Αυτισμό και τη Σχιζοφρένεια

Δημοσιεύθηκε

στις

Η ανάπτυξη ενός υγιούς και λειτουργικού εγκεφάλου εξαρτάται από «γεγονότα κλειδιά» που επισυμβαίνουν τόσο πριν, όσο και μετά τη γέννηση και τα οποία περιλαμβάνουν περιβαλλοντικά στοιχεία όπως είναι τα μοριακά σήματα εκ του εντέρου. Τα σήματα αυτά προέρχονται από το «μικροβίωμα» του εντέρου, δηλαδή από συμβιωτικά βακτήρια που επικίζουν τον πεπτικό σωλήνα όλων των ζώων και τα οποία ξεπερνούν σε αριθμό τα 10 τρισεκατομμύρια μονοκύτταρων μικροοργανισμών.

Το μικροβίωμα, λοιπόν, του εντέρου φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο σε βασικές νευρογενετικές διαδικασιες, όπως ο σχηματισμός του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (δηλαδή ενός προστατευτικού δικτύου που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα και την κυκλοφορία του αίματος), η μυελίνωση (που διευκολύνει την αγωγή των νευρικών ερεθισμάτων και διαταράσσεται κατά μείζονα λόγο σε παθολογικές καταστάσεις όπως η Σκληρυνση κατά Πλάκας), η νευρογένεση και η ωρίμανση της μικρογλοίας (που παρέχει στήριξη και προστασία στους νευρώνες του εγκεφάλου).

Η αμφίδρομη επικοινωνία που προκύπτει από τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα, μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου γίνεται εμφανής σε ένα ευρύ πεδίο ψυχιατρικών διαταραχών, όπως οι Αγχώδεις διαταραχές, η Κατάθλιψη, οι Άνοιες, το Φάσμα των Αυτιστικών Διαταραχών (ASD) και η εν γένει ρύθμιση της συμπεριφοράς.

Τα ερευνητικά αυτά δεδομένα συγκλίνουν στην ύπαρξη μίας σαφούς  βιολογικής τομής ανάμεσα στη νευροανάπτυξη και το εντερικό μικροβίωμα, με τα εντερικά βακτήρια να δρούν –ανάμεσα στα άλλα- και ως εσωτερικοί διαμεσολαβητές στην ανάπτυξη και τη λειτουργία του Νευρικού Συστήματος και στη διαμόρφωση της ισορροπίας ανάμεσα στην ψυχική νόσο και την ασθένεια. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω δευτερογενών βακτηριακών μεταβολιτών, προδρόμων του μεταβολισμού, ανοσολογικών σημάτων, σημάτων του πνευμονογαστρικού νεύρου και συμμετοχής στην ενεργοποίηση του Άξονα Υποθάλαμος-Υπόφυση-Επινεφρίδια.

Μικροοργανισμοί του εντέρου και νευροανάπτυξη

Βλέπουμε, λοιπόν, πως οι μικροοργανισμοί του εντέρου ενέχονται σε βασικές αναπτυξιακές διαδικασίες, όπως ο σχηματισμός και η ακεραιότητα του Αιματοεγκεφαλικού Φραγμού (Braniste et al., 2014), η Νευρογένεση (Möhle et al., 2016Ogbonnaya et al., 2015), η ωρίμανση και η διακλάδωση της νευρογλοίας (Erny et al., 2015Matcovitch-Natan et al., 2016), η μυελίνωση (Gacias et al., 2016Hoban et al., 2016) και η έκφραση νευροτροφινών (Bercik et al., 2011a2011bDesbonnet et al., 2015), νευρομεταβιβαστών (Bercik et al., 2011aO’Mahony et al., 2015) και των αντίστοιχων υποδοχέων τους. Με τον τρόπο αυτό, καθώς το έντερο αποτελεί τη μεγαλύτερη πύλη μας στον μοριακό κόσμο, πολλά συστατικά της δίαιτάς μας έχει προσδιορισθεί πως αλληλεπιδρούν άμεσα με τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλό μας, προκαλώντας λειτουργικές αλλαγές στον ώριμο εγκέφαλο. (Chang et al., 2009Zeisel, 2004). Έτσι, το εντερικό μικροβίωμα κατευθύνει και διευκολύνει αναπτυξιακές διαδικασίες στον εγκέφαλο, με μακροχρόνιο αντίκτυπο στην Υγεία μας.

Έρευνες τόσο σε ζωικά μοντέλα, όσο και σε ανθρώπους έχουν συνδέσει άρρηκτα τα βακτήρια του εντέρου με την ανάπτυξη και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η παρουσία συγκεκριμένων ανοσοκυττάρων απαιτεί την ύπαρξη του μικροβιώματος, ενώ έχουν ανακαλυφθεί συγκεκριμένα μικρόβια που είτε ενισχύουν είτε μετριάζουν ανοσολογικές διαταραχές όπως  ο Σακζαρώδης Διαβήτης Τύπου Ι (ινσουλινοεξαρτώμενος), το Άσθμα και η Νόσος του Ευερέθιστου εντέρου. (Round and Mazmanian, 2009).

Αν, όμως, το εντερικό μικροβίωμα μπορεί να επηρεάσει τόσο πολύ το Ανοσοποιητικό σύστημα, γιατί να μην μπορεί ο αντίκτυπός του να φτάσει και στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό έρχεται από τα ελεύθερα μικροβίων ποντίκια [τα λεγόμενα germ-free (GF) mice], τα οποία, αποστερημένα όλων των σχετικών μηχανισμών, επιδεικνύουν αυξημένες συμπεριφορές υψηλής ανάληψης  ρίσκου και υπερδραστηριότητας, ενώ παρουσιάζουν και μαθησιακά και μνημονικά ελλείμματα (Clarke et al., 2013Gareau et al., 2011Heijtz et al., 2011Neufeld et al., 2011). Τα GF, αυτά,  ποντίκια παρουσιάζουν αλλαγές στην έκφραση του (5-HT1A) υποδοχέα της σεροτονίνης, στους νευροτροφικούς παράγοντες (όπως είναι ο BDNF), στις υπομονάδες του NMDA υποδοχέα στον ιππόκαμπο [ο οποίος είναι η περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με τη μνήμη] (Bercik et al., 2011aHeijtz et al., 2011Sudo et al., 2004), στην ελαττωμένη λειτουργία του Αιματοεγκεφαλικού Φραγμού, καθώς και στην αυξημένη μυελίνωση στον προμετωπιαίο φλοιό.

Σχέση των μικροβίων του εντέρου με τις νόσους του Alzheimer και του Parkinson και με άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές.

Η μοριακή μίμηση [ξεγέλασμα] (“molecular mimicry”) μορίων του ξενιστή τα οποία είναι παρόντα στο μικροβίωμα μπορεί να πυροδοτήσει αυτοάνοσες απαντήσεις που οδηγούν σε νευροεκφύλιση. Άλλα μικροβιακά μόρια που μιμούνται δομές του ξενιστή έχει  προταθεί πως διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις ανοσολογικές απαντήσεις που διαμεσολαβούν την παθολογία των νόσων του Alzheimer και του Parkinson (Friedland, 2015; Hill and Lukiw, 2015).

Αναδεικνύοντας, ερευνητικά, τις πολυεπίπεδες συνδέσεις ανάμεσα στο εντερικό μικροβίωμα και τον εγκέφαλο, τόσο σε ανθρώπους, όσο και σε ζωικά μοντέλα, ξεδιπλώνουμε, ουσιαστικά μονοπάτια τόσο «μικροβιακά», όσο και του «ξενιστή» που ρυθμίζουν αυτές τις «συνδέσεις», μπορώντας, έτσι, να προσεγγίσουμε από καινούριους δρόμους συμπεριφορικές, ψυχιατρικές και νευροεκφυλιστικές διαταραχές όπως:

Ο ρόλος του μικροβιώματος στις ως άνω νευροψυχιατρικές παθήσεις υποστηρίζεται από τη Νευροτροφική Υπόθεση, βάσει της οποίας, όσες περισσότερες συνδέσεις κάνει ένας νευρώνας, τόσο περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης (δηλαδή μη απόπτωσης) έχει, λόγω υψηλότερης συγκέντρωσης νευροτροφινών γύρω του(Oppenheim, 1989). Η νευρογένεση επηρεάζεται από την παρουσία μικροοργανισμών καθώς είναι αυξημένη, στην ουρά του ιπποκάμπου ενηλίκων GF ποντικών, σε σύγκριση με τα μη GF ποντίκια (Ogbonnaya et al., 2015). Σημειώνεται δε πως ο επικισμός των GF ποντικών κατά τον απογαλακτισμό τους δεν ανέστρεφε αυτόν τον φαινότυπο, αποδεικνύοντας πως μικροβιακά σήματα πολύ νωρίς στη ζωή, μειώνουν τους ρυθμούς νευρογένεσης στον ιππόκαμπο. Την ίδια στιγμή τα GF ποντίκια εμφανίζουν αυξημένο όγκο αμυγδαλοειδούς πυρήνα και ιπποκάμπου και διαφορές στη δενδριτική μορφολογία.

Εν τη απουσία εντερικών μικροοργανισμών, ο Αιματοεγκεφαλικός Φραγμός γίνεται περισσότερο διαπερατός από μακρομόρια, λόγω μειωμένης έκφρασης των πρωτεϊνών υψηλής σύνδεσης στο ενδοθήλιο των εγκεφαλικών αγγείων. Η διαπερατότητά του μειώνεται με τον εποικισμό των GF ζώων, ή με τη χορήγηση SCFA butyrate [Short Chained Fatty Acid] το οποίο παράγεται ως αποτέλεσμα της βακτηριακής ζύμωσης στο έντερο (Braniste et al., 2014)

Παρεμβαλλόμενα, λοιπόν, σε μονοπάτια που ρυθμίζουν τη νευρωνική διαφοροποίηση και επιβίωση, μέσω των νευροτροφινών και των υποδοχέων τους, τα μικρόβια του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν τη μοίρα νευρώνων σε ποικίλες περιοχές του εγκεφάλου και συνεπακόλουθα τη νευροανάπτυξη και τη συνολική Υγεία.

Εντερικό Μικροβίωμα και Αντιβιοτικά

Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η σχέση του μικροβιώματος με τη χορήγηση αντιβιοτικών, καθώς φαίνεται πως η περιγεννητική χορήγηση αντιβιοτικών μπορεί να επηρεάσει την υγεία του εμβρύου και την ανοσολογική του κατάσταση, τόσο σε ανθρώπους, όσο και σε ζωικά μοντέλα. (Russell et al., 2013; Stensballe et al., 2013), ενοχοποιούμενη για πρόκληση αγχωδών συμπεριφορών και ψυχοκινητικών ελλειμμάτων (Tochitani et al., 2016), καθώς και για μειωμένη κοινωνική συμπεριφορά. (Degroote et al., 2016).

Εντερικό Μικροβίωμα και μητρική δίαιτα

Παράλληλα, η μητρική δίαιτα μπορεί να αλλάξει τον μικροβιακό πληθυσμό και –συνεπακόλουθα- τη συμπεριφορά του νεογνού (Buffington et al., 2016). Υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη μητρική παχυσαρκία και στη διάγνωση Διαταραχών του Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά (Krakowiak et al., 2012), ενώ μητρική δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπη, στα ποντίκια, συσχετίστηκε με νεογνά λιγότερο κοινωνικά και παρουσιάζοντα επαναλλαμβανόμενες, καταναγκαστικές συμπεριφορές. Tο κοινωνικό, όμως, έλλειμμα σε αυτά τα ποντίκια μπορούσε να αναστραφεί με τη χορήγηση του Lactobacillus reuteri, ο οποίος βρέθηκε να λείπει από το μικροβίωμα αυτών των μανάδων και των νεογνών τους (Buffington et al., 2016).

«Ψευδονευροδιαβίβαση» και «Μοριακοί Μιμητές» στο Πεπτικό και στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα

Όλα τα ανωτέρω, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την εισαγωγή του όρου «Ψευδονευροδιαβίβαση», ως επέκταση της «Κύτταρο προς Κύτταρο Επικοινωνίας των Βακτηρίων» (Cell to Cell Communication Bacteria), για να περιγράψουμε την επικοινωνία του εντερικού μικροβιώματος με τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου. Αυτό έχει να μας αποκαλύψει πολλά για την προέλευση και την ενδοσυμβιωτική γένεση του συστήματος χημειοσημάτων των υψηλότερων ευκαρυωτών, μέσα από τη σύγκριση της δομικής και λειτουργικής οργάνωσης αυτών των πληροφοριακών συστημάτων και των στοιχείων τους, σε επίπεδο υποδοχέων, GTP-δεσμευουσών πρωτεϊνών (οι οποίες, εν συνεχεία ρυθμίζουν τους διαύλους ιόντων), ενζύμων της  αδενυλικής κυκλάσης και πρωτεϊνικών κινασών.

Βλέπουμε, λοιπόν, πως τα ευκαρυωτικά συστήματα σημάτων επικοινωνίας (signaling systems) έχουν προκαρυωτικές ρίζες, όπως απεκάλυψε ένας σημαντικός αριθμός παρόμοιων χαρακτηριστικών που αποδεικνύουν την εξελικτική τους σχέση σε βακτήρια και ευκαρυώτες.

Υπό το πρίσμα, αυτό θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για «Ψευδονευροδιαβιβαστές Προκαρυωτικών Κυττάρων», με τα συστήματα μετάδοσης σήματος στους μονοκύτταρους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, βάσει των αρχιτεκτονικών και λειτουργικών τους ιδιοτήτων, να αναπαριστούν ένα μεταβατικό στάδιο στην εξέλιξη των συστημάτων χημειοσημάτων από τους προκαρυώτες, στους υψηλότερους ευκαρυώτες.

Συμπερασματικώς, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι η παρουσία συγκεκριμένων εντερικών μικροβίων, στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης, τα οποία παράγουν συγκεκριμένους «μοριακούς μιμητές» – «ψευδονευροδιαβιβαστές», δρα ως παράγων κινδύνου για συγκεκριμένες αυτοάνοσες και νευροεκφυλιστικές ασθένειες.

Με το εντερικό μικροβίωμα να παρακολουθεί τις διατροφικές αλλαγές της «Δυτικοποίησης» του τρόπου ζωής και διατροφής μας, καθώς και  άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες που επιδρούν σε έναν πληθυσμό με αυξημένους δείκτες νευροεκφυλιστικών διαταραχών και αυξανόμενο προσδόκιμο επιβιώσεως, η εμβριθέστερη ανάλυση των σχέσεων ανάμεσα στη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου και σε συγκεκριμένες νευρολογικές και ψυχιατρικές παθήσεις, αποτελεί μια διαρκή πρόκληση τόσο για τη βασική έρευνα όσο και για την Κοινωνία.

 

*Ο Χρίστος Χ. Λιάπης MD, MSc, PhD, είναι Ψυχίατρος – Διδάκτωρ του Παν/μίου Αθηνών

 

Υγεία

Οι ιδανικές τροφές πριν και μετά το εμβόλιο του κορωνοϊού

Δημοσιεύθηκε

στις

Πρέπει να δώσουμε στο ανοσοποιητικό μας σύστημα την ευκαιρία να ανταποκριθεί καλύτερα φροντίζοντας να ανακάμψουμε γρηγορότερα.

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, (CDC) των Ηνωμένων Πολιτειών, οι παρενέργειες των εμβολίων μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, ερυθρότητα και πρήξιμο στο σημείο της ένεσης, καθώς και πιθανό πυρετό, πονοκέφαλο, κόπωση, ναυτία, ρίγη και μυϊκούς πόνους.
Αυτά τα συμπτώματα είναι στην πραγματικότητα ένα καλό σημάδι ότι το σώμα μας χτίζει ανοσία ενώ μέσα σε λίγες μέρες πρώτα θα εξασθενίσουν και στην συνέχεια θα εξαφανιστούν εντελώς.

Ένας τρόπος για να μειώσουμε αυτές τις παρενέργειες είναι η σωστή διατροφή.
Τρόφιμα και ποτά για την αντιμετώπιση των παρενεργειών του εμβολίου
Πίνουμε τσάι από τζίντζερ για την ναυτία
Το τσάι από τζίντζερ είναι ιδανικό όταν αντιμετωπίζουμε γαστρεντερικά προβλήματα.
Ψιλοκόβουμε το τζίντζερ αφού το έχουμε ξεφλουδίσει. Χρειαζόμαστε περίπου μία φέτα 2.5 εκατοστών για κάθε κούπα.
Βράζουμε πρώτα το τζίντζερ με το νερό σε δυνατή φωτιά και στην συνέχεια το αφήνουμε να σιγοβράσει για πέντε λεπτά ή δέκα αν θέλουμε έντονη γεύση.
Σουρώνουμε και σερβίρουμε με μια φέτα λεμόνι ή πορτοκάλι για να δώσουμε περισσότερη οξύτητα.
Αν όχι, μπορούμε να βάλουμε μια κουταλιά μέλι η σιρόπι από σφένδαμο (maple syrup), για να μειώσουμε την έντονη γεύση του τζίντζερ.
Δεν νηστεύουμε ή κάνουμε αποτοξίνωση
Η ανοσία βασίζεται στις πληροφορίες που μεταδίδει ο οργανισμός μας από το εμβόλιο. Η σύνθεση αντισωμάτων και λευκών αιμοσφαιρίων απαιτούν επαρκή ποσότητα πρωτεΐνης, υποστηρίζει ο Δρ. Ρόναλντ Χόφμαν από την Νέα Υόρκη.
Πίνουμε πολλά υγρά
Από νερό και τσάι μέχρι ανθρακούχο νερό, καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες υγρών. Ο πυρετός που μπορεί να προκαλέσει ένα εμβόλιο μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση.
Ακολουθούμε την μεσογειακή διατροφή
Ακολουθούμε υγιεινή διατροφή λίγες εβδομάδες πριν από το πρώτο μας ραντεβού. Μια μεσογειακή διατροφή είναι γνωστό ότι έχει αντιφλεγμονώδη δράση.
Η διατροφή δίνει έμφαση σε λαχανικά, φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως, υγιή ωμέγα-3 και μονοακόρεστα λίπη (όπως αυτά στο ελαιόλαδο), ψάρια, πουλερικά, φασόλια και αυγά.
Τα γαλακτοκομικά και το κόκκινο κρέας είναι περιορισμένα. Μία έρευνα διαπίστωσε ότι άτομα άνω των 65 ετών που έτρωγαν πέντε ή περισσότερες μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα είχαν ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση σε ένα πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο από τους συνομηλίκους που έτρωγαν δύο μερίδες ή λιγότερες.
Ακολουθούμε διατροφή με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη

Για λίγες μέρες μετά το εμβόλιο ακολουθούμε μια διατροφή με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Μια δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη θα διατηρήσει το σάκχαρο στο αίμα μας σταθερό. Η έρευνα που επικεντρώνεται στον διαβήτη έχει δείξει ότι τα χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης τείνουν να είναι αντιφλεγμονώδη.

Σε γενικές γραμμές, οι τροφές που διατηρούν το σάκχαρο στο αίμα σε υγιή επίπεδα είναι τα πράσινα λαχανικά, τα περισσότερα φασόλια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και τα ψωμί πολλαπλών δημητριακών, φρούτα όπως τα μούρα και τα μήλα, και φυσικά υγιείς άπαχες πρωτεΐνες, αυγά και ξηροί καρποί.

Τρώμε κοτόσουπα

Μία κοτόσουπα με πολλά καλομαγειρεμένα λαχανικά είναι εύπεπτη και θρεπτική.
Η ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε ένα εμβόλιο διαφέρει από, οργανισμό σε οργανισμό. Η ηλικία παίζει ρόλο, όπως και το είδος του εμβολίου.

Σημαντικό ρόλο παίζει το υγιές μικροβίωμα του εντέρου, λέει ο Δρ. Τοντ Μπορν από την Ουάσινγκτον.
Προτείνει μάλιστα μία διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, ενώ τονίζει πως καλό είναι «να ξεκινήσουμε δύο εβδομάδες πριν από το εμβόλιο και να συνεχίσουμε για τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά».
«Οι πλούσιες σε φυτικές ίνες διατροφές ενθαρρύνουν την ανάπτυξη ευεργετικών βακτηρίων που υποστηρίζουν την ανοσοαπόκριση», εξήγησε. Και τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση – από γιαούρτι και κεφίρ έως κίμτσι και λάχανο τουρσί – μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση των μικροβίων του εντέρου που υποστηρίζουν την ανοσοαπόκριση.
Παράλληλα είναι λάτρης της σούπας, καθώς αποτελεί ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος και την συνιστά στους ασθενείς του κατά την διάρκεια ενός κρυολογήματος ή μίας γρίπης. Μας προτρέπει μάλιστα να προσθέσουμε ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο, τριμμένο τζίντζερ, χυμό από μισό λεμόνι, φρέσκο μαϊντανό, καρότο και ζωμό από κοτόπουλο η μανιταριών. Σιγοβράζουμε για 15 λεπτά και προσθέτουμε τον μαϊντανό και το χυμό λεμονιού στο τέλος.
Συνοδεύουμε την σούπα μας με ευχάριστη μουσική που μας αναζωογονεί. Τριάντα χρόνια έρευνας έδειξαν ότι το άγχος, η κατάθλιψη και η μοναξιά μπορούν να επηρεάσουν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στα εμβόλια.
Συνεπώς τρέφουμε και ενυδατώνουμε σωστά τον οργανισμό μας ενώ ξεκουραζόμαστε και φροντίζουμε να έχουμε καλή διάθεση. Έτσι θα δώσουμε στο ανοσοποιητικό μας σύστημα την ευκαιρία να ανταποκριθεί καλύτερα στο εμβόλιο ενώ θα ανακάμψουμε ταχύτερα.

 

Περισσότερα

Υγεία

Έτοιμο το ρωσικό μονοδοσικό εμβόλιο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Ένα ακόμα μονοδοσικό εμβόλιο στα χέρια της ανθρωπότητας, καθώς η Ρωσία άναψε χθες το «πράσινο φως» για τη χρήση του εμβολίου που αποκαλείται Sputnik Light, το οποίο σύμφωνα με το Ρωσικό Ταμείο Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), έχει αποτελεσματικότητα 79,4%.

 

Μάλιστα, σε σχετική ανακοίνωση που εκδόθηκε, αναφέρεται ότι η αποτελεσματικότητά του είναι «υψηλότερη από αυτή πολλών εμβολίων δύο δόσεων». Καλωσορίζουμε κάθε νέα επιστημονική εξέλιξη στον συγκεκριμένο τομέα, ωστόσο θυμίζουμε πως τόσο τα ρώσικα εμβόλια όσο και τα κινέζικα δεν έχουν λάβει ακόμα την έγκριση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων. Και αν οι παρασκευαστές των εμβολίων, πραγματικά επιθυμούν τη κατά το δυνατόν μεγαλύτερη χρήση τους, τότε καλούνται να διαθέσουν τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου τα εμβόλια να εγκριθούν από όλους τους φαρμακευτικούς οργανισμούς.

Περισσότερα

Υγεία

Ποιες τροφές ανεβάζουν το ουρικό οξύ- Τι πρέπει να προσέχετε

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το υψηλό επίπεδο ουρικού οξέος στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει μεγάλη δυσφορία και να οδηγήσει σε ουρική αρθρίτιδα και πόνο στις αρθρώσεις.

Η συσσώρευση του ουρικού οξέος συχνά οφείλεται σε μια διατροφή που είναι πλούσια σε πουρίνες. Ενώ η πουρίνη είναι σημαντικό συστατικό για το σώμα, η διαδικασία ανακύκλωσης των κυττάρων τη διασπάει. Όπως αναφέρει το onmed.gr aυτό παράγει μια χημική ουσία που είναι γνωστή ως ουρικό οξύ. Το ουρικό οξύ, κανονικά, διαλύεται στο αίμα και ταξιδεύει προς τα νεφρά για να αποβληθεί μέσω των ούρων. Ωστόσο, όταν το σώμα παράγει υπερβολικές ποσότητες ουρικού οξέος, προκαλείται υπερουριχαιμία.

Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στην υπερβολική ανάπτυξη του ουρικού οξέος στο αίμα. Αυτοί μπορεί να κυμαίνονται από την παχυσαρκία και τα προβλήματα στα νεφρά μέχρι τη χρήση διουρητικών ή ανοσοκατασταλτικών ουσιών. Διάφορες τροφές, επίσης, μπορούν να συνεισφέρουν στον υπερβολικό σχηματισμό ουρικού οξέος στο αίμα. Εάν πάσχετε από ουρική αρθρίτιδα, το να γνωρίζετε τις τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα πουρινών μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε την ουρική αρθρίτιδα.

Δείτε ποιες τροφές πρέπει να αποφεύγετε για να μην αυξηθεί επικίνδυνα το ουρικό οξύ στον οργανισμό σας:

Κρέας

Από όλες τις τροφές που είναι πλούσιες σε πουρίνες, το κρέας κατατάσσεται στην πρώτη θέση. Το κρέας από όργανα ζώων, όπως η καρδιά, το συκώτι, τα νεφρά και ο εγκέφαλος, περιέχουν μεγάλο ποσοστό πουρινών. Αν υποφέρετε από ουρική αρθρίτιδα, θα πρέπει να αποφύγετε εντελώς την κατανάλωση αυτών των κρεάτων καθώς και τα κόκκινα κρέατα, όπως, βοδινό και χοιρινό κρέας. Πουλερικά, όπως το κοτόπουλο και η γαλοπούλα μπορούν να καταναλώνονται με μέτρο.

Θαλασσινά

Θα πρέπει να αποφεύγετε εκείνα τα θαλασσινά προϊόντα που έχουν υπερβολικά υψηλά επίπεδα πουρίνης. Τέτοια είναι τα οστρακοειδή όπως τα καβούρια, οι αστακοί και οι γαρίδες, αλλά και ψάρια όπως οι σαρδέλες, ο τόνος, το σκουμπρί, η ρέγκα, ο σολομός και η γλώσσα.

Λαχανικά

Παρά το γεγονός ότι ορισμένα λαχανικά έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες, δεν είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα όσο τα κρέατα και τα θαλασσινά. Ωστόσο, η χρήση τους πρέπει να γίνεται με μέτρο. Τα λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες είναι τα μανιτάρια, τα φασόλια, τα μπιζέλια, οι φακές, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα καρότα, η μελιτζάνα και το σπανάκι.

Μαγιά

Κάθε τρόφιμο που περιέχει μαγιά θα πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο, καθώς περιέχει υπερβολικά υψηλά επίπεδα πουρίνης. Τα διάφορα αλκοολούχα ποτά, όπως κυρίως η μπύρα, αλλά και τα ψωμιά περιέχουν υπερβολικά μεγάλες ποσότητες των πουρινών. Οι ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα πρέπει να αποφεύγουν εντελώς αυτές τις τροφές.

Φρούτα

Υπάρχουν επίσης ορισμένα φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες. Αυτά περιλαμβάνουν τα αποξηραμένα φρούτα, όπως τα σύκα, καθώς και φρέσκα φρούτα, όπως οι μπανάνες, το αβοκάντο, τα μήλα, τα ακτινίδια, το φραγκοστάφυλο και ο ανανάς.

Οι ανώτατες τιμές συγκέντρωσης ουρικού οξέος στο αίμα είναι 7mg/dL και 6mg/dL σε άνδρες και γυναίκες, αντίστοιχα. Από εκεί και πάνω, το άτομο κρίνεται ότι πάσχει από υπερουρικαιμία. Πρόκειται για μία διάγνωση που επιβεβαιώνεται πιο συχνά στους άνδρες παρά στις γυναίκες και σε άτομα άνω των 65 ετών.

Η διάσπαση της πουρίνης στις τροφές που καταναλώνουμε έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση ουρικού οξέος. Η πουρίνη περιέχεται σε μεγάλες ποσότητες κυρίως στα κρέατα και σε προϊόντα κρέατος. Το ουρικό οξύ μεταφέρεται μέσω της ροής του αίματος στα νεφρά και αποβάλλεται μέσω των ούρων.

Αίτια αυξημένου ουρικού οξέος

Η συσσώρευση ουρικού οξέος στο αίμα συνδέεται με την αδυναμία αποβολής του μέσω των ούρων ή με την αυξημένη παραγωγή του από τον οργανισμό.

Μερικές κοινές αιτίες των υψηλών επιπέδων ουρικού οξέος περιλαμβάνουν ιατρικές παθήσεις, φαρμακευτικές αγωγές, γενετική προδιάθεση, καθώς και διατροφικούς παράγοντες:

-Φάρμακα και βιταμίνες: διουρητικά φάρμακα, νιασίνη, βιταμίνη Β3, ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

-Ιατρικές παθήσεις: λέμφωμα μη-Hodgkin και λέμφωμα Hodgkin, υποθυρεοειδισμός, λευχαιμία, ψωρίαση, παχυσαρκία

-Διατροφή: υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης, αλκοόλ, και τροφών που είναι πλούσιες σε πουρίνες
Συμπτώματα υψηλού ουρικού οξέος στο αίμα

Τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος μπορεί να περάσουν απαρατήρητα, επειδή κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι με υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος μπορεί να εμφανίσουν τα ακόλουθα συμπτώματα που οφείλονται στις επιδράσεις του υπερβολικού ουρικού οξέος στο σώμα τους:

Ουρική αρθρίτιδα: Οφείλεται σε μια ανοσολογική αντίδραση στη συσσώρευση των κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις. Η ουρική αρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από οξύ πόνο στην άρθρωση που επιδεινώνεται ακόμα και με την ελάχιστη πίεση, από φλεγμονή (πρήξιμο και ευαισθησία), πυρετό και ξεφλούδισμα του δέρματος γύρω από την άρθρωση.

Πέτρες στα νεφρά: Οι πέτρες στα νεφρά μπορεί να περάσουν απαρατήρητες μέχρι να κολλήσουν στην ουρήθρα και να προκαλέσουν οξύ πόνο κατά την ούρηση, αίμα στα ούρα, ναυτία και έμετο. Περίπου το 10% των λίθων του νεφρού αποτελούνται από ουρικό οξύ.

Νεφρική ανεπάρκεια: Το πιο σοβαρό σύμπτωμα που σχετίζεται με τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα είναι η νεφρική ανεπάρκεια, η οποία εκδηλώνεται με μειωμένη ούρηση, δύσπνοια, οίδημα στα άκρα, σύγχυση, υπνηλία, κόπωση και πόνο στο στήθος.

Άλλες ασθένειες: Παρά το γεγονός ότι πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος έχουν συνδεθεί με την υπέρταση και την καρδιακή νόσο, δεν έχει καθοριστεί αν η μείωση των επιπέδων του ουρικού οξέος αντιστρέφει την εξέλιξη αυτών των σοβαρών ασθενειών.

 

Περισσότερα
EKO
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement
Super market arapis
Coffe Island

Αυτή την εβδομάδα