Πέμπτη 4 Μαρτίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Το τέλος της σωφρονιστικής πολιτικής(;)-Του Μαρίνου Σκανδάμη (*)

Δημοσιεύθηκε

στις

Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τις ρυθμίσεις της σωφρονιστικής νομοθεσίας που κατατέθηκε στη Βουλή, αποκαλύπτει με τον πιο διάφανο τρόπο τις πολιτικές στοχεύσεις της κυβέρνησης για τις φυλακές.

Πρώτον. Με όρους στρατηγικού σχεδιασμού, είναι προφανές ότι από το νομοσχέδιο απουσιάζει κάθε όραμα που θα μπορούσε να μας υποδείξει που θέλει να οδηγήσει η κυβέρνηση το σωφρονιστικό σύστημα. Οι διαχειριστικές διατάξεις για τις μεταγωγές, τις άδειες κρατουμένων, την επιθεώρηση των φυλακών, την διάρθρωση των διευθύνσεων και τμημάτων της διοίκησης και την επιλογή του προσωπικού, δεν παρουσιάζουν καμία ολιστική προσέγγιση του σωφρονιστικού ζητήματος.

Δεύτερον. Μέσα από το νομοσχέδιο προτάσσεται μια αντίληψη για το σωφρονιστικό σύστημα, η οποία εμφορείται από τα δύο τεράστια προβλήματα που καθηλώνουν την διοίκηση και τη χώρα. Την ιδεοληψία και τον πελατειασμό. Αυτό αποδεικνύουν, σε ιδεοληπτικό επίπεδο, οι διατάξεις για τις άδειες και τις αγροτικές φυλακές που περιορίζουν τα επί 30 και πλέον έτη καθιερωμένα δικαιώματα των κρατουμένων, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αιτιολόγηση γι’ αυτό μέσα από στατιστικά ή έστω ευρέα περιπτωσιολογικά στοιχεία. Αλλά και σε πελατειακό επίπεδο, αυτό αποδεικνύει η -επιπλέον των υφισταμένων- σύσταση 130 θέσεων προσωπικού στη Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής. Που ουσιαστικά αποκτά περισσότερο προσωπικό και από αυτό που έχει όλη η κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Xωρίς την ίδια στιγμή να συστήνεται έστω μια θέση ιατρού παθολόγου – λοιμοξιωλόγου σε οποιοδήποτε από τα 34 καταστήματα κράτησης. Ο μύθος του επιτελικού κράτους έχει πια καταρρεύσει.

Τρίτον. Πρέπει να επισημανθεί ότι μέσα στις συνθήκες πανδημίας που ζούμε, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη όφειλε να είχε την αναγκαία ευαισθησία για να ελέγξει το πρόβλημα της εξάπλωσης του κορωνοϊού στις φυλακές. Ο Ε.Ο.Δ.Υ. και όλοι οι αρμόδιοι διεθνείς φορείς, προεξάρχοντος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προτείνουν ως εκ των βασικών μέτρων, την αποστασιοποίηση των  κρατουμένων. Καθότι οι μολυσματικές ασθένειες εκδηλώνονται πιο θανατηφόρα σε κλειστούς χώρους. Η Ελλάδα, μαζί με την Σουηδία, έχουν το θλιβερό προνόμιο να είναι οι μόνες ευρωπαϊκές χώρες που αύξησαν τον πληθυσμό των κρατουμένων στην πρώτη φάση της πανδημίας. Οι περισσότερες χώρες έκαναν αποσυμφορήσεις με όσους κρατουμένους έχουν λ.χ. μικρά υπόλοιπα έκτισης ποινών ή κρατούνται για χαμηλής επικινδυνότητας εγκλήματα.  Και κάποιες λίγες διατήρησαν τον ίδιο πληθυσμό. Αποτέλεσμα των τραγικών ελληνικών κυβερνητικών επιλογών είναι να καλπάζει η πανδημία στις φυλακές, να έχουν σημειωθεί δύο θάνατοι κρατουμένων και ενός υπαλλήλου και ακόμη, να έχουν νοσήσει εκατοντάδες υπάλληλοι και κρατούμενοι. Μάλιστα, με μόλις 10.175 θέσεις για κρατουμένους στα καταστήματα κράτησης της χώρας και με 11.468 άτομα να εκτίουν ποινές, είναι προφανές ότι για το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη οι συστάσεις του Ε.Ο.Δ.Υ. και κυρίως, η ανθρώπινη ζωή δεν είναι ψηλά στην κυβερνητική  ατζέντα. Γι’ αυτό και στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει ούτε μια γραμμή για την αντιμετώπιση της πανδημίας. H χθεσινή κατάθεση τροπολογίας από το Κίνημα Αλλαγής -για την αποσυμφόρηση των φυλακών με όρους ασφάλειας για την κοινωνία- ήταν η αξιακά και δεοντολογικά ορθή επιλογή.

Τέταρτον. Υπό τα άνω δεδομένα, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει κάθε σύγχρονη έννοια ευρωπαϊκής σωφρονιστικής πολιτικής και έχει διαμορφώσει ένα υβριδικό αντισωφρονιστικό μοντέλο στυγνής πολιτικής των εκτίσεων. Όπου η προστασία της υγείας μετατρέπεται σε ένα δευτερεύον θέμα, οι φυλακές διοικούνται με αστυνομικές και όχι επανενταξιακές λογικές και οι κρατούμενοι θα τιμωρούνται διπλά, μια φορά με την καταδικαστική απόφαση και μια δεύτερη, με την έκτιση σε συνθήκες χωρίς προοπτική.

Πριν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου μας καταδικάσει για πολλοστή φορά, ας ξαναδεί η κυβέρνηση με μια νέα ματιά τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας. Η αξία του Ανθρώπου αφορά και τις φυλακές μας.

 

(*) Ο Μαρίνος Σκανδάμης είναι Δικηγόρος – Διδάκτωρ Νομικής, Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στο Κίνημα Αλλαγής, πρ. Γ. Γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής.

 

 

 

Άρθρα-Συνεργασίες

«Μας είχε χτυπήσει τον κώδωνα προεκλογικά»-Του Νίκου Μοίραλη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το προηγούμενο χρονικό διάστημα εντάθηκε ο δημόσιος διάλογος εντός και εκτός ακαδημαϊκής κοινότητας για τις επικείμενες συγχωνεύσεις τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η σύγκλητος και ο νέος πρύτανης πορεύονται στη γραμμή χωροταξικής συγκέντρωσης των τμημάτων στη Πάτρα και ταυτόχρονο κλείσιμο των περιφερειακών τμημάτων σε Αμαλιάδα, Πύργο, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αίγιο.
Αντιθέτως οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ηλείας και της Αιτωλοακαρνανίας, το περιφερειακό συμβούλιο ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και πολλά δημοτικά συμβούλια των 2 νομών επιθυμούν την περαιτέρω στήριξη των τμημάτων εκτός Πατρών και την συνέχεια της λειτουργίας τους με μεγαλύτερη χρηματοδότηση από το υπουργείο παιδείας.
Οφείλουμε να ανατρέξουμε στην προεκλογική περίοδο των Αρχαιρεσιών του ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ και θα συνειδητοποιήσουμε πως η σημερινή πρυτανική αρχή είχε δημόσια τοποθετηθεί υπέρ της συγκέντρωσης των τμημάτων στην «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ» ενώ αντίθετα το πρυτανικό σχήμα που υπερασπιζόταν την στήριξη των επαρχιακών τμημάτων ηττήθηκε.
Αξίζει να καταγραφεί πως τα πρώην περιφερειακά τμήματα των ΤΕΙ στήριξαν πανηγυρικά τον κο ΜΠΟΥΡΑ γνωρίζοντας τις προθέσεις του και ουσιαστικά με την ψήφο τους νομιμοποίησαν τις επερχόμενες μεταρρυθμίσεις.
Αυτό που επιβάλλεται να πράξουν το πολιτικό σύστημα και η αυτοδιοίκηση είναι να συζητήσουν με τους καθηγητές, το επιστημονικό προσωπικό και τους φοιτητικούς συλλόγους και να αφουγκραστούν τις ανησυχίες τους και τις προθέσεις τους.
Οι ελλείψεις μόνιμων καθηγητών, η υποχρηματοδότηση, η εγκατάλειψη των υποδομών, το απαρχαιωμένο πρόγραμμα σπουδών, η απαξίωση στις επιλογές των ενδιαφερομένων στο μηχανογραφικό ήταν οι αιτίες που φτάσαμε στο σήμερα.
Αν δώσουμε λύσεις σε αυτά τα θέματα μπορούμε να μιλάμε για διατήρηση των περιφερειακών τμημάτων αλλιώς η υιοθέτηση της πρότασης ΜΠΟΥΡΑ θα φαντάζει μονόδρομος για την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου Πατρών.
Τα ακαδημαϊκά κριτήρια πρέπει να κρίνουν τη πορεία των ιδρυμάτων κι όχι τα οικονομικά δεδομένα στήριξης των επαρχιακών πόλεων.

*Ο Νίκος Μοίραλης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΙΝ.ΑΛ., δημοτικός σύμβουλος Πατρέων

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Το «μπράβο» που δεν ειπώθηκε ποτέ-Γράφει η Αμαλία Γ. Κουσαδιανού- Διδάχου

Πτυχιούχος Φιλοσοφίας- Συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε

στις

Βρισκόμαστε στην δίνη καταγγελιών και αποκαλύψεων για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και βιασμούς από ηθοποιούς κυρίως, που εφ’ όσον αποδειχθούν και δικαστικά και όχι από τις παντός είδους τηλε- εκπομπές θα τους μετονομάσουμε σε ανηθικοποιούς. Εννοείται ότι δεν τίθεται καν θέμα σχολιασμού για το ειδεχθέστερο έγκλημα της παιδεραστίας, της ασυζητητί καταδικαστέας.

Με αφορμή όλα αυτά, παρουσιάζεται ταυτόχρονα μία χρυσή ευκαιρία για «εθνική περισυλλογή» επειδή παρόμοιες νοσηρές καταστάσεις, ιδιαίτερα όσες αφορούν σε νεαρά άτομα, φέρνουν στην επιφάνεια και αναδεικνύουν την σημασία και επίδραση της οικογενειακής αγωγής, αλλά και της επαγρύπνησης, η οποία δυστυχώς έχει βαφτιστεί ως «καταπίεση». Και αυτό, προς χάριν μιας ελευθερίας που μεταλλάχτηκε σε ελευθεριότητα. Κι ας θυμηθούμε εδώ το προ πολλού αμερικανόφερτο «be your self» -να είσαι ο εαυτός σου- με αναπάντεχα αποτελέσματα σε περιπτώσεις διαστρέβλωσής του.

Καταλυτικός είναι και ο ρόλος της παιδείας και εκπαίδευσης, αλλά και επιτακτική η ανάγκη για την διατήρηση και ενδυνάμωση αξιών και αρχών, που κι αυτές δυστυχώς έχουν περιβληθεί μάλλον με γραφικότητα. Και βέβαια σημαντικός είναι ο ρόλος της ιδιοσυγκρασίας.

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες σφυρηλατούν την προσωπικότητα του ανθρώπου. Και από αυτήν εξαρτάται η δύναμη ή η αδυναμία του καθενός για την αντιμετώπιση αντιξοοτήτων στην πορεία της ζωής του.

Είναι όμως κρίμα που στην παρακμιακή αυτή ατμόσφαιρα, καταπνίγηκαν οι τοποθετήσεις κάποιων ηθοποιών, που θα άξιζαν έναν έπαινο. Ένα «μπράβο» που όμως δεν ειπώθηκε ποτέ! Καμία εκπομπή και κανένα δημόσιο πρόσωπο δεν αναφέρθηκε και στην «άλλη όψη» του νομίσματος. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι οφείλουμε να την αναδείξουμε.

Η Βάνα Μπάρμπα, νεαρή τότε, εγκατέλειψε την Αμερική όπου της ανοιγόταν δρόμος διεθνούς καριέρας, επειδή της ζητούσαν επίμονα να δειπνήσει με τον παραγωγό. Προφανώς κατάλαβε περί ποιου «φαγητού» επρόκειτο, αρνήθηκε, αποχαιρέτησε το χολιγουντιανό όνειρό της και επέστρεψε στην Ελλάδα. Μπράβο κυρία Μπάρμπα!!

Η επίσης ηθοποιός, Άννα Τσουκαλά, που μεσουρανούσε πριν χρόνια σε τηλεοπτικές σειρές αποκάλυψε ότι, τελειόφοιτη μόλις της Σχολής Κουν και αναζητώντας δουλειά, έπεφτε στα χέρια διεστραμμένων. «Τα παράτησα όλα, έφυγα για την Αμερική, δούλεψα ως οικιακή βοηθός, έπλενα ακόμη και σκάλες», είπε. Τώρα, παντρεμένη στην Αμερική, έχει μια λαμπρή καριέρα. Μπράβο κυρία Τσουκαλά!!

Η Κατερίνα Διδασκάλου, η «μεγάλη κυρία» του θεάτρου και της τηλεόρασης, μια γυναίκα υψηλού μορφωτικού επιπέδου και σπάνιας ευαισθησίας (μόλις πρόσφατα αποκάλυψε για την εδώ και χρόνια έμπρακτη στήριξή της σε άστεγο), αναφέρθηκε στην δική της εμπειρία και αντίδραση: «ναι, έχω παρενοχληθεί σεξουαλικά στο παρελθόν, αλλά πήγα αμέσως εκεί που έπρεπε, τον «κανόνισα» και το θέμα έληξε». Μπράβο κυρία Διδασκάλου!!

Αν λοιπόν, πρέπει να συμπονούμε τους ενήλικες εκείνους που κυνηγώντας το όνειρό τους στο σανίδι, τον στίβο κι όπου αλλού, βίωσαν τραυματικές καταστάσεις λόγω της αδυναμίας τους για πρόβλεψη ή έλεγχο ή αποφυγή της «ενέδρας», αν πρέπει να τους εγκωμιάζουμε για το θάρρος τους να σπάσουν την μακρόχρονη σιωπή τους, πρέπει να μπορούμε και να υποκλινόμαστε στην δύναμη και το «μεγάλο όχι» όσων προχώρησαν αλώβητοι ως άνθρωποι αφού κατάφεραν να μην παγιδευτούν σ’ αυτό το ίδιο όνειρό τους.

Καλή η λάμψη και οι προβολείς, καλή η δόξα και η πρωτιά, αρκεί οι διακαείς πόθοι γι’ αυτά να μην καταλήξουν σε δεσμώτες και καταντήσουν εφιάλτες.

Φθάσαμε στο τέλος της ενδεικτικής αναφοράς μας στην αγνοημένη πλευρά, στην «άλλη όψη» του νομίσματος, στον αντίποδα του «me-too», όπου ανήκουν οι τρεις κυρίες και όλες σαν αυτές. Οι άξιες ως πρότυπα! Τους καταθέτω το προσωπικό μου «μπράβο». Και υποκλίνομαι! Τόσο απλά!

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κρυπτονομίσματα, εταιρείες και… απάτες-Του Στάθη Κατσαντά

Δημοσιεύθηκε

στις

Με το ξεκίνημα του 2021, το 1ο δίμηνο (Ιανουάριος-Φεβρουάριος), στα social media πραγματοποιείται ένας «βομβαρδισμός» σχετικά με τα εύκολα, γρήγορα και σημαντικά οικονομικά οφέλη που μπορεί να αποφέρει η επένδυση σε κρυπτονομίσματα σε όλο τον κόσμο.

Η έντονη διαφήμιση που γίνεται από όλες αυτές τις εταιρείες που «επενδύουν» σε κρυπτονομίσματα, ενισχύεται και από τις δηλώσεις (αν είναι πραγματικές) μεγάλων επενδυτών ανά τον κόσμο, και κυρίως από επιχειρηματίες με μεγάλες εταιρείες, που δήθεν επενδύουν δισεκατομμύρια στον «νέο ιό του πλουτισμού», που αφορά το κινέζικο κρυπτονόμισμα.
Το συγκεκριμένο εμφανίζεται να έχει την έγκριση της κινεζικής κυβέρνησης και διαφημίζεται έντονα πως όσοι επενδύουν τα χρήματά τους σε αυτό, θα τα πολλαπλασιάσουν.
Επίσης, γνωστός επιχειρηματίας της παγκόσμιας οικονομίας διατείνεται ότι θα πουλάει τα προϊόντα του με αντίκρισμα boitcoin. Δεν γνωρίζουμε αν θα δεχόταν να ανταλλάξει τα ηλεκτρικά του αυτοκίνητα με δικά μας αντίστοιχα προϊόντα αγροτικής παραγωγής, όπως μαρούλια, ελιές, πορτοκάλια.
Ζούμε σε μια περίοδο που όλος ο κόσμος, λόγω του COVID-19, περνάει πολλές ώρες στον χώρο του κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να ασχολείται περισσότερο με τα «σόσιαλ μίντια» και ενδεχομένως να παρασύρεται, ρισκάροντας τις όποιες οικονομίες του.
Οφείλουμε να επισημάνουμε όμως πως θέλει ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή κάθε τέτοιο εγχείρημα.
Υπάρχουν εταιρείες που σου προτείνουν να καταθέσεις ένα μικρό ποσό (250€ για παράδειγμα), υποσχόμενες ότι θα δει ο επενδυτής σύντομα το ποσό αυτό να πολλαπλασιάζεται. Υπάρχουν άλλες που λειτουργούν ως «πυραμίδες». Σου προτείνουν να καταθέσεις τα 250€ και αν φέρεις και άλλον καταθέτη στην πλατφόρμα, τότε το αρχικό ποσό κατάθεσης αυξάνεται με «μπόνους» κατά 200%, με σκοπό να δημιουργήσει μεγαλύτερες επιτυχίες. Ενώ στον υποδεικνυόμενο καταθέτη, κάνουν δώρο «μπόνους» 100% της κατάθεσής του αντίστοιχα.
Όλα αυτά όμως, δεν είναι ούτε τόσο απλά, ούτε τόσο εύκολα, ούτε και τόσο… ακίνδυνα. Ο κίνδυνος απώλειας χρημάτων, έστω και λίγων αλλά αναγκαίων, για τον μέσο πολίτη είναι μεγάλος. Και δυστυχώς, το χαοτικό τοπίο των social media είναι τόσο μεγάλο που ο πραγματικός έλεγχος είναι πολύ δύσκολος ή και αδύνατος.
Σύμφωνα με καταγγελία συγκεκριμένου επενδυτή που ρισκάρισε το ποσό των 250€, τα χρήματά του σε 14 μόλις μέρες έγιναν 680€. Αλλά… δεν είναι και διαθέσιμα! Ο συγκεκριμένος πολίτης, έχοντας κάποια στοιχεία προσέγγισης με την εταιρεία και τους «συμβούλους» της, κάνει προσπάθεια αποκατάστασης της ζημίας του, όχι τόσο γιατί πιστεύει πως θα βρει άκρη, αλλά κυρίως για να αναδείξει στη συνέχεια την εμπειρία του και να προσπαθήσει να προστατεύσει άλλους πολίτες.
Πιστεύουμε όμως ότι και η Πολιτεία, με τις αρχές ελέγχου που έχει, οφείλει να παρέμβει, να διερευνήσει και να ελέγξει όλες τις διαφημίσεις που «αναρτώνται» στα δημοφιλή social media.
Ωστόσο, μία απλή συμβουλή είναι η εξής: Όταν ακόμα και παγκοσμίως θεσμοθετημένα επενδυτικά «εργαλεία», όπως τα Χρηματιστήρια, ξέρουμε καλά ότι μπορούν να δημιουργήσουν «φούσκες», τότε οι πολλοί και διάφοροι «κρυπτοεπενδυτές» του διαδικτύου, μάλλον δημιουργούν… «τσιχλόφουσκες».
Όλες οι εταιρείες υποχρεούνται να αναφέρουν στην εμφάνιση του προφίλ τους, τον αριθμό άδειας λειτουργίας τους ώστε ο καθένας να γνωρίζει με ποιόν συνεργάζεται. Όχι λοιπόν στις «κρυπτοεταιρείες χωρίς ταυτότητα».
Όλα, όμως, επαφίονται και στην ατομική ευθύνη του καθενός. Όπως και η προστασία από τον covid-19…

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα