Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2021
Connect with us

Πολιτισμός

Ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Πάνος Αμυράς μιλά στην «Γ» για την αγάπη του για την συγγραφή και για το νέο βιβλίο που ετοιμάζει

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ Χ. ΚΟΓΚΟΥ

Όταν ο δημοσιογράφος συναντά τον συγγραφέα και η ιστορία την μυθοπλασία, με φόντο την Κατοχική Ελλάδα, το αποτέλεσμα κρύβει μια μαγεία…
Ο Πάνος Αμυράς από το μετερίζι της έντυπης δημοσιογραφίας ως διευθυντής της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος» αποφάσισε να στρέψει το βλέμμα του δεκαετίες πίσω, στην ιδιαίτερη εποχή της Κατοχής, «περπατώντας» στα σοκάκια της συγγραφής.

Το παρθενικό «ταξίδι» ήταν «Ο Λιμός» το 2018 και ακολούθησαν δύο χρόνια μετά “Τα Λύτρα”, για τα οποία απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, ενώ ήδη ετοιμάζει το 3ο βιβλίο του που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2021 επίσης από τις εκδόσεις «Δίοπτρα». Είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί του για τα βιβλία του, μας αποκάλυψε το ερέθισμα που τον ώθησε στην συγγραφή, τη συγκινητική ανταπόκριση του κοινού μέσα από το ταξίδι στον χρόνο. Μας αποκαλύπτει, επίσης, πως από την έρευνά του έχει «συναντήσει» την Πάτρα ενώ μας μιλά και για την πανδημία που έχει αλλάξει τις ζωές σχεδόν όλων μας…

«Γ»: Μετά από πολλά χρόνια επιτυχημένης δημοσιογραφικής πορείας, αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή. Ποιο ήταν το ερέθισμα;
– Σημείο αφετηρίας είναι αυτό που αποκαλούμε δημιουργικό ενδιαφέρον. Ήθελα να μάθω περισσότερα για την περίοδο της Κατοχής και άρχισα τη δική μου έρευνα αναζητώντας ιστορικές πηγές και μαρτυρίες. Στο επίκεντρο των ερευνών αρχικά τέθηκε η περίοδος του μεγάλου λιμού, τον χειμώνα του 1941, αλλά στην πορεία βρήκα ανέκδοτα ιστορικά στοιχεία και ανακάλυψα άγνωστους πρωταγωνιστές της περιόδου της Κατοχής που είχαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη γεγονότων και ενδεχομένως να άλλαξαν τη ροή της ιστορίας. Το υλικό ήταν άφθονο όπως και η επιθυμία μου να γράψω ένα μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Έτσι, τον Οκτώβριο του 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Διόπτρα” το πρώτο μου βιβλίο “Ο λιμός” και ένα χρόνο αργότερα “Τα λύτρα”».

«Γ»: Τα δυο βιβλία σας διαδραματίζονται στην Κατοχή και περιγράφουν με λεπτομέρειες της ζωής εκείνης της εποχής. Με ποια κριτήρια γίνεται αναφορά στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και ποσό δύσκολο ήταν να βρείτε στοιχεία;
– Η συγκεκριμένη εποχή με συγκινεί ιδιαίτερα. Η Κατοχή είναι μία πονεμένη περίοδος για την Ελλάδα, σχεδόν κάθε οικογένεια έχει να αφηγηθεί τη δική της δραματική ιστορία. Η χώρα μας υπέφερε πολύ από την τριπλή Κατοχή (Ιταλών, Βουλγάρων και Γερμανών) αλλά σε συγγραφικό επίπεδο η εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παραμένει μάλλον στο περιθώριο. Με τα βιβλία μου ήθελα να φωτίσω ορισμένες πτυχές της περιόδου, η οποία κρύβει πολλά μυστικά και άγνωστους πρωταγωνιστές. Και με μεγάλη χαρά διαπιστώνω ότι υπάρχει ενδιαφέρον και από άλλους συγγραφείς να ασχοληθούν με την Κατοχή και να καταθέσουν τη δική τους ματιά. Η αναζήτηση στοιχείων για την περίοδο 1941-1944 δεν ήταν εύκολη, αλλά η δημοσιογραφική μου τριβή με βοήθησε να βρω πιο εύκολα πηγές, να θέσω προτεραιότητες στην έρευνα και να προχωρήσω γρηγορότερα στην επίπονη διαδικασία της διασταύρωσης στοιχείων και γεγονότων. Συνολικά θα έλεγα ότι υπάρχει ένας πλούτος πηγών για την εποχή της Κατοχής, παλαιοί κιτρινισμένοι φάκελοι περιμένουν κάποιους επίμονους ερευνητές που θα τους ανοίξουν και θα αναδείξουν το περιεχόμενό τους στο ευρύ κοινό.

«Γ»: Ποια είναι η απήχηση και τα μηνύματα που λαμβάνετε από το αναγνωστικό κοινό;
– Είναι πραγματικά ο,τι καλύτερο μπορεί να νιώσει ένας συγγραφέας, και δη νέος, όταν συναντά ανθρώπους που έχουν διαβάσει τα βιβλία του και μοιράζεται τις εντυπώσεις τους. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου γιατί από την πρώτη κιόλας συγγραφική μου προσπάθεια εισέπραξα μεγάλη αγάπη από το αναγνωστικό κοινό, που μου δίνει ώθηση να συνεχίσω να ερευνώ και να γράφω. Θα σταθώ σε ένα μήνυμα που με συγκίνησε ιδιαίτερα, από μία ηλικιωμένη κυρία, που με αναζήτησε και μου είπε ότι διαβάζοντας τον “Λιμό” και “Τα Λύτρα” ήταν σαν να ξαναζούσε τα γεγονότα της Κατοχής και μέσα από τις σελίδες των βιβλίων συναντούσε τους γονείς της. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια της….

«Γ»: Το 2021 θα κυκλοφορήσει το τρίτο σας βιβλίο. Θα μας αποκαλύψετε μερικά στοιχεία;

– «Θα είναι μία νέα περιπέτεια του Νίκου Αγραφιώτη σε άλλη μία ταραγμένη περίοδο της Κατοχής. Δεν μπορώ να αποκαλύψω ακόμη περισσότερα στοιχεία αλλά και το τρίτο μου βιβλίο θα είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο ιστορικά γεγονότα θα αποκαλύπτονται μέσα από την πλοκή μιας αστυνομικής υπόθεσης. Με αυτό τον τρόπο φιλοδοξώ να κρατώ δυνατό το ενδιαφέρον του αναγνώστη και ταυτόχρονα να δίνω στοιχεία για την εποχή προκειμένου να πραγματοποιήσει το δικό του “ταξίδι στον χρόνο”.

«Γ»: Στα μελλοντικά σας σχέδια θα είναι να γραφτεί και ένα βιβλίο στη περίοδο της κατοχής με φόντο την επαρχία και γιατί όχι τη Πάτρα;
– Κατά τη διάρκεια της έρευνας έχω εντοπίσει ενδιαφέροντα στοιχεία για την Πάτρα την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στα “Λύτρα” ένα μέρος της υπόθεσης διαδραματίζεται στη Βόρεια Εύβοια και στη Φθιώτιδα, γιατί όχι σε ένα επόμενο βιβλίο μου να συμπεριλάβω γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της Πάτρας στην εποχή της Κατοχής».

«Γ»: Από την επαγγελματική σας διαδρομή στην δημοσιογραφία θα θέλαμε την άποψή σας για την επόμενη μέρα μετά την πανδημία και τις αλλαγές που θα επέλθουν στη ζωή μας;
– «Πράγματι, η πανδημία λειτουργεί καταλυτικά σε όλα τα επίπεδα προκαλώντας αλλαγές, που θα απαιτούσαν χρόνο πολλών δεκαετιών. Σε γεωπολιτικό επίπεδο η Κίνα κέρδισε έδαφος έναντι της Δύσης καθώς κατάφερε να ελέγξει την πανδημία, αν και αυτή ξεκίνησε από περιφέρεια της και ήδη να πετυχαίνει οικονομική ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ πλήρωσαν ακριβά τους πειραματισμούς Τραμπ ενώ η Ευρώπη καθυστέρησε σημαντικά να αντιληφθεί ότι ο κορονοϊός δεν αντιμετωπίζεται με τη συνήθη γραφειοκρατία αλλά απαιτεί πολιτική δράση και αποτελεσματικότητα. Ο συσχετισμός δυνάμεων έχει αλλάξει παγκοσμίως ενώ σε ο,τι αφορά την Ελλάδα πιστεύω ότι παρά τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες θα καταφέρουμε να ανακάμψουμε το 2021 αρκεί να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας, να απελευθερώσουμε χώρο στις παραγωγικές δυνάμεις και να αξιοποιήσουμε τομείς όπως η αγροτική οικονομία, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός και η τεχνολογία».

«Γ»: Εν μέσω καραντίνας τα βιβλία είναι η καλύτερη συντροφιά και ποια η γνώμη σας για το διαδίκτυο;
– Η καραντίνα είναι μία δύσκολη κατάσταση για όλους, σχεδόν απόκοσμη. Ωστόσο είναι μία ευκαιρία να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας, που μέσα από την καθημερινότητα του “τρεξίματος” παραμελούσαμε συστηματικά. Το βιβλίο είναι μία υπέροχη διέξοδος, προσφέρει ένα συναρπαστικό ταξίδι χωρίς να χρειαστεί να βγούμε από την πόρτα μας, ιδίως τώρα που πρέπει να στείλουμε SMS για οποιαδήποτε έξοδο. Δεν δαιμονοποιώ το διαδίκτυο, πιστεύω ότι προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες αλλά δεν είναι και η λύση για κάθε πρόβλημα ιδίως όταν υπάρχει η σκοτεινή πλευρά των fake news και των θεωριών συνωμοσίας που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος μετάδοσης στα κοινωνικά δίκτυα. Ανάγνωση, λοιπόν, για καλύτερες ημέρες εν μέσω καραντίνας”!

Περισσότερα
Advertisement

Πολιτισμός

«Γυάλινος Κόσμος»-Πρεμιέρα στις 23 Ιανουαρίου από το Εθνικό Θέατρο

Δημοσιεύθηκε

στις

Τους τραυματικούς δεσμούς μιας οικογένειας και τη διαχρονική ανάγκη των ανθρώπων να καταφεύγουν σε ψευδαισθήσεις, πλάθοντας «ένα γυάλινο, εύθραυστο κόσμο» σκιαγραφεί ο Τενεσί Ουίλιαμς στον «Γυάλινο Κόσμο».

Θεωρείται το πιο αυτοβιογραφικό έργο του Αμερικανού συγγραφέα, αφού στην ουσία περιγράφει την ίδια του την οικογένεια. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβρη του 1944 στο θέατρο «Σιβίκ» του Σικάγου και την επόμενη χρονιά στη Νέα Υόρκη (Θέατρο Playhouse, Μάρτης 1945), όπου κέρδισε το Βραβείο New York Drama Critics Circle Award.
Ο Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το αριστουργηματικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς στην Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» στη δεύτερη φετινή παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου. Η Άννα Μάσχα κρατά το ρόλο της μητέρας Αμάντα Ουίνγκφιλντ, ο Κωνσταντίνος Μπιμπής του γιου Τομ Ουίνγκφιλντ, η Λένα Παπαληγούρα της κόρης, Λώρα Ουίνγκφιλντ και ο Αναστάσης Ροϊλός του επισκέπτη, Τζιμ Οκόνορ. Η μετάφραση είναι του Στέλιου Βαφέα, τα σκηνικά της Μαίρης Τσαγκάρη, τα κοστούμια των Deux Hommes και η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου. Μπορείτε να την δείτε στην πρεμιέρα, στις 23/1 ώρα 8.30 μ.μ. σε απευθείας μετάδοση από αυτή τη σελίδα με αγορά ηλεκτρονικού εισιτηρίου (κωδικού πρόσβασης).
Ο Γιώργος Νανούρης γράφει στο σημείωμα του: «Ένα χρόνο σχεδόν τώρα, η ζωή μας έδειξε πόσο εύκολα μπορούν να ανατραπούν όλα. Να ραγίσουν, ακόμα και να σπάσουν – σαν να είναι φτιαγμένα από γυαλί. Πώς ανεβάζεις λοιπόν αυτό το τεράστιο έργο μέσα στη δίνη των γεγονότων που μαστίζουν όλο τον πλανήτη; Πώς φτιάχνεις μια παράσταση φορώντας μάσκες στην πρόβα, και σε ενάμιση μέτρο απόσταση; Πώς φτιάχνεις μια σκηνή χορού στην οποία δεν επιτρέπεται να πλησιάσουν κοντά οι ηθοποιοί; Πώς κάνεις το αντίστοιχο με μια σκηνή ενός φιλιού; Οι ήρωες του έργου όμως, αυτό δεν προσπαθούν και εκείνοι; Να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον• κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να έρθουν απεγνωσμένα κοντά. Μήπως τελικά η ίδια δυσκολία της συνθήκης είναι ταυτόχρονα και η απάντηση στα τόσα ερωτήματα; Μήπως ο καθένας μας δεν ζει πια κλεισμένος στον δικό του «γυάλινο» κόσμο, όπως ακριβώς και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας; Δεν θα πω πολλά. Ελπίζω όσα θέλω να πω να βγουν από την παράσταση. Θα ήθελα μόνο να σημειώσω το εξής: Είμαι σίγουρος ότι κάθε θεατής θα βρει έστω μια στιγμή του έργου, που θα του θυμίσει έστω μια στιγμή απ τη δική του ζωή».

Περισσότερα

Πολιτισμός

«Με 2 κιθάρες»-Σε live streaming Ορφέα Περίδης και Μανόλης Ανδρουλιδάκης

Δημοσιεύθηκε

στις

Η παράσταση «Με 2 κιθάρες» που είχε πολύ μεγάλη απήχηση από το κοινό στη σύντομη καλοκαιρινή περιοδεία λόγω πανδημίας, θα παρουσιαστεί σε ένα μοναδικό live streaming την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου στις 21:00 μέσα από την διαδικτυακή πλατφόρμα του estage.gr.

Εκεί θεατές από όλο τον κόσμο θα έχουν τη δυνατότητα να βιώσουν μια συναυλία διαφορετική που θα τους βγάλει στην επιφάνεια όλα τους τα συναισθήματα.

Ο Ορφέας Περίδης και ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης ενώνουν το ταλέντο τους και την αγάπη τους για την κιθάρα παρουσιάζοντας μία μοναδική παράσταση που συνδυάζει μαεστρικά, τραγούδια που έχουν συνθέσει οι ίδιοι αλλά και αγαπημένα ακούσματα που έχουν καθορίσει την ελληνική μουσική σκηνή.

Ο αγαπημένος τραγουδοποιός και εξαιρετικός μελωδός Ορφέας Περίδης και ο εντυπωσιακός κιθαρίστας, συνθέτης και ενορχηστρωτής Μανόλης Ανδρουλιδάκης συνθέτουν ένα αξιοζήλευτο ντουέτο και μεταφέρουν το κοινό, με όχημα το δημιουργικό τους χάρισμα αλλά και τη δεξιοτεχνία τους, στα πιο όμορφα τοπία των μουσικών τους κόσμων.
Σε μία σπάνια και μουσικά γόνιμη συνάντηση, οι δύο καλλιτέχνες δημιουργούν ένα πρόγραμμα που συνταιριάζει τη μελωδική μυσταγωγία και τον ρυθμό της λυτρωτικής ψυχαγωγίας επιβεβαιώνοντας τη ρήση: «Τίποτα καλύτερο από μία κιθάρα εκτός ίσως από δύο».
Τιμές εισιτηρίων:
Ε – ticket: 6 ευρώ
E – ticket + love: 10 ευρώ
Αγορά εισιτηρίων: https://estage.gr/videos/me-dyo-kithares-orfeas-peridis-manolis-androulidakis/

 

Περισσότερα

Πολιτισμός

Οι πολύτεκνοι της Επανάστασης

Δημοσιεύθηκε

στις

Οι Εθνικές επέτειοι αποτελούν  σηματοδείκτες της ιστορικής πορείας μας   ως Έθνους.

Αποτελούν ασφαλή ορόσημα μνήμης και διδαχής του λαού μας.

Η  Εθνική μας γιορτή, της 25ης Μαρτίου είναι ένα παρόμοιο ορόσημο.

Η εκκλησία μας  αυτή τη συμβολική  μέρα ευλόγησε τα  ιερά όπλα των ραγιάδων και οι πρόγονοί μας ορκίστηκαν να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό και να σπάσουν τις αλυσίδες της ανελευθερίας τετρακοσίων χρόνων.

Λευτεριά η  Θάνατος  ήταν η ιαχή που αντήχησε  από την μια ως την άλλη άκρη της χώρας.

Το δίλημμα αυτό, κυριάρχησε στο σκλαβωμένο λαό μας μέχρι τέλους.

Ένα τέλος που είχε ως συνέπεια την ελευθερία της πατρίδας που βεβαίως  πληρώθηκε με ποταμούς αιμάτων.

Καλό είναι όμως να  εξακριβώσουμε  από ποια πληθυσμιακά στρώματα αναδείχθηκαν οι γενναίοι αγωνιστές της Ελευθερίας μας.

Αν διερευνήσουμε διεξοδικά το ζήτημα αυτό, θα διαπιστώσουμε πως στην πλειονότητά τους προέρχονταν από πολυμελείς οικογένειες.

Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή οι πρόγονοί μας αποκτούσαν πολλά παιδιά, ήταν ένα στοιχείο που κυριαρχούσε  σ’ ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου μ’ αυτή την παιδοπλημύρα να αποκτήσουν το ποθητό.

Συγκεκριμένα οι δύο από τις  πιο μεγάλες και ιδιαίτερα πολιτικές μορφές του αγώνα, ο  Καποδίστριας και  ο Υψηλάντης ανήκαν σε πολυμελείς οικογένειες.

Ο πρώτος ο οποίος τελικά. επιλέχθηκε  και ως  πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, είχε  οκτώ αδέλφια,  και ο Υψηλάντης  επτά.

Για να μην περιοριστούμε στους πολιτικούς άνδρες του αγώνα θα αναφερθούμε και στους πολέμαρχους οπλαρχηγούς του Μοριά και της Ρούμελης.

Ο Αρχιστράτηγος του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε δώδεκα αδέρφια. Η συνολική γενιά των Κολοκοτρωναίων ετοιμοπόλεμη απαρτίζονταν από 150 μαχητές.

Παράλληλα ο  Αρχιστράτηγος της Ρούμελης Οδυσσέας Ανδρούτσος ήταν και εκείνος πολύτεκνος(είχε πέντε παιδιά) υπερπολύτεκνος ήταν επίσης και ο Πανουργιάς.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε το Στρατηγό Μακρυγιάννη ο οποίος  ήταν και εκείνος υπερπολύτεκνος με δώδεκα παιδιά.

Πολύτεκνοι επίσης ήταν ο Μιαούλης με πέντε παιδιά, ο Κανάρης με επτά παιδιά και  ο Κουντουριώτης με πέντε παιδιά.

Επίσης και από την πλευρά των εκπροσώπων του κλήρου πολλοί αγωνιστές ιερωμένοι προήρχοντο από πολύτεκνες οικογένειες.

Συγκεκριμένα ο Μπουρλοτιέρης των ψυχών Παπαφλέσσας προέρχονταν από υπερπολύτεκνη οικογένεια  είχε 18 αδέρφια. Ο Αθανάσιος Διάκος, ο ήρωας της Αλαμάνας είχε δώδεκα αδέρφια.

Ο Ηγούμενος Σαμουήλ που με τη θυσία του υπερασπίστηκε την τιμή της Ελλάδας είχε ένδεκα αδέρφια.

Η πολύτεκνη οικογένεια στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα  του 1821 έκανε το χρέος της και προσέφερε τα παιδιά της, θυσία στο βωμό της λευτεριάς.

Αλλά και σήμερα, σε μέρες δύσκολες για τη χώρα η πολύτεκνη οικογένεια γνωρίζει πολύ καλά το δρόμου του χρέους και χωρίς θορύβους και τυμπανοκρουσίες τον ακολουθεί.

Στις μεγάλες στιγμές του Έθνους η πολύτεκνη οικογένεια παρά την αντιπολυτεκνική  και αντιδημογραφική πολιτική που ασκούν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, θα ξαναδώσει, αν χρειαστεί και πάλι το μεγάλο παρόν…

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα