Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Covid-19: από το «εγώ» στο «εμείς»-Της Αντωνίας Ρηγάτου*

Δημοσιεύθηκε

στις

Ποιοι θα είναι οι νικημένοι και ποιοι οι ηττημένοι μετά από την υγειονομική, οικονομική και κοινωνική αυτή κρίση που προκάλεσε ο ιός SARS-CoV-2;

Ατομική ευθύνη
Οι πολίτες που θα βγουν κερδισμένοι από την ασθένεια Covid – 19 είναι αυτοί που εφάρμοσαν τα μέτρα των επιστημόνων της υγείας με συνέπεια. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, προστάτεψαν όχι μόνο την υγεία της οικογένειάς και του περίγυρού τους αλλά απέδειξαν τι πρεσβεύουν ως επαγγελματίες. Για παράδειγμα το να εφαρμόζει τα μέτρα κάποιος αποδεικνύει ότι δεν σέβεται μόνο τον εαυτό του «εγώ» αλλά και τους άλλους «εμείς».
Η εικόνα του να βλέπεις τον άλλον να μην φοράει μάσκα είναι απεχθής. Ακόμα και αν χιλιάδες συμπολίτες σου βρίσκονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας δεν μπορείς να επιμένεις εμμονικά σε αντιεπιστημονικές απόψεις προσβάλλοντας την επιστήμη, την ανθρωπότητα αλλά και την νοημοσύνη σου. Η ανωτέρω στάση συμπεριφοράς πιστοποιεί την ελλιπή παιδεία, την ενσυναίσθηση και την προσκόλληση στο τεράστιο «εγώ» το οποίο με αυτή την στάση εναντιώνεται στο «εμείς».
Επαγγελματισμός
Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης συντελούν στην διαχείριση αυτής της κρίσης και μετά την Covid – 19 εποχή (μετά τον εμβολιασμό). Από την αρχή της πανδημίας όσες Περιφέρειες και Δήμοι έγκαιρα καθιέρωσαν τις τηλεδιασκέψεις στα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια αντίστοιχα και εξακολουθούν να τις πραγματοποιούν. Επίσης η διαχείριση που έκαναν οι Ο.Τ.Α για την υγειονομική κρίση πιστοποιεί έμπρακτα την ικανότητά και την ευελιξία τους όσον αφορά την σωστή και έγκυρη ενημέρωση για την Covid – 19 και την αντιμετώπιση προβλημάτων για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Στον τομέα της Εκπαίδευσης, καθηγητές και δάσκαλοι μέσα από προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα παρουσιάσεις είναι σε θέση να διδάξουν στο Skype, το Zoom και το Webex ώστε να προσελκύουν τους φοιτητές και μαθητές τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αυτό αποσκοπεί στην παρακολούθηση του μαθήματος από τους μαθητές. Έτσι οι καθηγητές εγκαταλείπουν το «εγώ» τους με δεδομένο ότι προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες και δεν εμμένουν προσκολλημένοι στις παλαιές μεθόδους διδασκαλίας για το όφελος του «εμείς».
Στις επιχειρήσεις ραγδαία άνοδο έχει η δημιουργία e-shops σε τομείς όπως η ένδυση, τα υποδήματα, τα βιβλία, τα φάρμακα και τα είδη πρώτης ανάγκης. Οι επιχειρήσεις που έχτισαν και συνεχίζουν να δημιουργούν το brand τους στο Διαδίκτυο είναι και αυτές που θα επιβιώσουν οικονομικά και μετά την Covid- 19 εποχή.
Ενημέρωση
Καταλυτικό ρόλο στην αντιμετώπιση της πανδημίας αποτελεί ο τομέας της Ενημέρωσης.
Οι Δημοσιογράφοι και οι Καθηγητές τμημάτων Δημοσιογραφίας παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης για την ασθένεια Covid-19.
Οι Επιστήμονες στον τομέα τη Δημοσιογραφίας που εμφυσούν σε συγκεκριμένο τομέα έρευνας, προσαρμόζουν τον τομέα της έρευνάς τους με γνώμονα τις νέες συνθήκες της Covid-19. Επιπλέον, οι Kαθηγητές αρθρογραφούν τακτικά σε Μέσα Ενημέρωσης για την Covid -19 και τις επιδράσεις που έχει στην κοινωνία. Αυτό δείχνει στροφή του αντικειμένου «εγώ» και του τομέα τους στο «εμείς» και προσαρμογή στις νέες συνθήκες.
Οι Δημοσιογράφοι από την πλευρά τους, δείχνουν αδυναμία στην προσαρμογή στην Covid -19 εποχή. Μπορεί πολλές ειδησεογραφικές ιστοσελίδες να προσαρμόστηκαν με ιλιγγιώδη ρυθμό έχοντας ειδική κατηγορία για τον κορωνοιό, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι ανεπαρκείς ερωτήσεις των Δημοσιογράφων σε επιστήμονες της υγείας, η λανθασμένη επιλογή των επιστημόνων σε συνεντεύξεις, τα απροκάλυπτα πλάνα από τις ΜΕΘ, η αναπαραγωγή των fake news, η μη καταγραφή των πηγών στα ρεπορτάζ αλλά και στις φωτογραφίες στα Μέσα Ενημέρωσης.
Εν κατακλείδι, αυτοί που θα εγκαταλείψουν το τεράστιο «εγώ» τους, εφαρμόζοντας τα μέτρα πιστά αλλά και εξελίσσοντας την δουλειά τους με οποιοδήποτε τρόπο μέσω του Διαδικτύου, αλλά και αυτοί που με ταχείς ρυθμούς θα ακολουθήσουν το «εμείς» προσαρμόζοντας τα θέλω τους προς όφελος της κοινωνίας θα είναι και αυτοί που θα επιβιώσουν στην μετά Covid -19 εποχή.
*Η Αντωνία Ρηγάτου είναι Δημοσιογράφος, Αναλύτρια στο Κέντρο Διεθνών & Στρατηγικών Αναλύσεων. Πτυχιούχος Επικοινωνίας, Διπλωματούχος στη «Σύγχρονη Δημοσιογραφία» και Υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών επί σειρά ετών.

 

Περισσότερα
Advertisement

Άρθρα-Συνεργασίες

Κόντρα στην κουλτούρα του βιασμού-Του Διονύση Γράψα

Δημοσιεύθηκε

στις

Πιο παλιά ήταν η Μυρτώ. Μετά ήταν η Ελένη. Τώρα είναι η Σοφία. Η αναγνωρισμένη Κεφαλονίτισα πρωταθλήτρια.

Που πήρε το θάρρος να μιλήσει για κάτι που έγινε στα βάθη του χρόνου. Τότε που η καριέρα της συνεχώς γνώριζε δόξες και τιμές σε μια εποχή που η Ελλάδα «φούσκωνε» από υπερηφάνεια για τις ολυμπιακές τις επιδόσεις. Και κρατούσε την ανάσα της μπροστά στα νέα κατορθώματα των παιδιών της.
Οι εποχές αυτές-από πολλές απόψεις- έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Και τα πράγματα αισίως έχουν αλλάξει. Σχεδόν σύσσωμη η κοινωνία συντάσσεται με τις γυναίκες που εκφράζονται για την βιωματική πληγή της εξουσιομανούς και υδροκέφαλης ανδρικής βίας. Ευτυχώς θα πεί κανείς. Άραγε αναλογιζόμαστε τι θα γινόταν άλλοτε; Τέτοιες πράξεις θα έμεναν αφανείς, προκειμένου «να μην ξεσπάσει σκάνδαλο»… Διαπομπεύοντας το θύμα, μέσα σε έναν κυκεώνα αμφιβολιών και κατασυκοφάντησης, αφήνοντας ταυτόχρονα ανεξέλεγκτο τον θύτη.

Αλίμονο, πόσες τέτοιες ανάλογες επιθέσεις μένουν και σήμερα στην σιωπή;
Πόσο αυτό το «πείραγμα που πειράζει» μένει μέσα σε τέσσερις τοίχους; Είτε οι θύτες είναι δημοφιλείς είτε όχι. Και αυτό γιατί στον κόσμο των καθημερινών ανθρώπων τα «θύματα» νιώθουν πολύ περισσότερο αδύναμα μπροστά στην εκδικητική μανία των αντίποινων του «δράστη».

Η κουλτούρα του βιασμού ίσως έχει έρθει η ώρα να αντιμετωπιστεί ως κοινωνική μάστιγα και όχι ως ένα απλό «πρόβλημα» διαπροσωπικών σχέσεων. Ως μια παγιωμένη εξουσιαστική αντίληψη «δυνατών-αδυνάτων» και όχι σαν μια συγκυριακή λανθάνουσα κατάσταση στην οποία μπορεί να έφταιγαν τα προκλητικά ντυσίματα ή το αλκοόλ.

Η δημόσια τοποθέτηση αφανών ή επιφανών θυμάτων είναι μια καλή αρχή.
(*) Ιστορικός και εργάζεται στην δευτεροβάθμια ιδιωτική εκπαίδευση

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κρατούμενοι και πανδημία- Του Ερμή Παπουτσή

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Του Ερμή Παπουτσή, δικηγόρου Πατρών

 

Σε λίγο μπαίνουμε στον 11ο μήνα μιας μετέωρης περιόδου κατά την οποία όλοι μας έχουμε αναγκαστεί να πατήσουμε παύση στην καθημερινή μας ρουτίνα και έχουμε προσαρμοστεί σε μια νέα. Αντισηπτικό, μάσκες, αποστάσεις και… καναπές. Θα έλεγε κανείς ότι κατ’ουσίαν ότι είμαστε όμηροι, φυλακισμένοι ενός ιού ο οποίος έχει επιβάλλει περιορισμό δικαιωμάτων και εν πολλοίς εγκλεισμό με συγεκριμένεςωρες “προαυλισμού”. Αυτό που θέλω να πω, με τον κοινότυπο αυτόν πρόλογο, είναι ότι έχουμε πάρει όλοι μια μικρή γεύση από της ζωή ενός έγκλειστου φυλακών. Έχει όμως πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δούμε πως έχει επηρεαστεί από την πανδημία η ζωή των πραγματικών κρατουμένων και συγκεκριμένα εκείνων που αναμένουν την εκδίκαση της υπόθεσής τους είτε σε πρώτο είτε σε δεύτερο βαθμό.

Ένα από τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν για την αποφυγή μετάδοσης του κορωνοϊού στη χώρα μας και πανευρωπαϊκά, αν και σήμερα σε πολλές χώρες έχουν τροποποιηθεί τα μέτρα, ήταν η αναστολή λειτουργίας των ποινικών δικαστηρίων με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εκδικάζονται μόνο υποθέσεις με προσωρινά κρατούμενο ο οποίος συμπληρώνει το ανώτατο όριο κράτησης κατά περίπτωση και υποθέσεις οι οποίες είναι κοντά στην παραγραφή του αξιοποίνου. Κατά τους πρώτους μήνες μάλιστα δεν υπήρχε η δυνατότητα συζήτησης αιτήσεων αναστολής, ακύρωσης,μετατροπής ή δοσοποίησης οι οποίες κατά κανόνα διεξάγονται με έναν ή κανέναν μάρτυρα και κατά συνέπεια δεν αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της ασθένειας.

Πρακτικά τι σημαίνει όμως αυτό για τους κρατούμενους; Στέρηση του φυσικού τους δικαστή και κατά συνέπεια στέρηση της ελπίδας. Από τον Μάρτιο όταν και ελήφθησαν τα πρώτα περιοριστικά μέτρα μέχρι και σήμερα χιλιάδες ποινικές υποθέσεις έχουν αποσυρθεί απο τα εκθέματα των δικαστηρίων και έχουν παραπεμφθεί στις καλένδες, δημιουργώντας ένα τεράστιο γραφειοκρατικό χάος στα δικαστήρια της επικράτειας και ένα αντίστοιχο χάος στα ήδη επιβαρυμένα καταστήματα κράτησης. Διότι μπορεί να μην αποτελούν πλέον “αποθήκες ψυχων”, όπως τα είχε χαρκτηρίσει σε παλαιότερη έκθεσή της η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά δεν παύουν να πάσχουν από υπερπληθυσμό, άθλιες υποδομές, κακή συντήρηση και υποτυπώδη υγειονομική περίθαψη. Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα ήρθε να προστεθεί και η απαγόρευση των επισκεπτηρίων ως μέτρο πρόληψης της μετάδοσης. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι τη στιγμή αυτή (εξακολουθούν να) στοιβάζονται άνθρωποι στις φυλακές, σε άθλιες συνθήκες, αποκομμένοι από συγγενείς και φίλους και στερούμενοι το δικαίωμα ακρόασης σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό. Το αν η αποστέρηση του δικαιώματος αυτού είναι πρόσκαιρη δεν πρέπει να διαδραματίζει κανέναν ρόλο στη συζήτηση διότι όπως έχει γίνει πλεόν από όλους αντιληπτό, έστω και μια ημέρα εγκλεισμού παραπάνω (σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα) είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για τον ψυχισμό του ατόμου. Διότι ας μην ξεχνάμε ότι η ελευθερία αποτελεί το μεγαλύτερο αγαθό μετά από αυτό της ζωής.

Με τη στάση που επιδεικνύει το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποσκάπτει ουσιαστικά τον ίδιο το θεσμό καθώς παραλείπει να λάβει τα ελάχιστα μέτρα τα οποία θα περισώσουν και το κύρος και τη λειτουργία αυτής. Και εδώ είναι που θα μπώ σε τεχνικά ζητήματα με την ελπίδα ότι θα βρω ευήκοα ώτα.

Είναι εξαιρετικά παράλογος ο όρος της συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου προσωρινής κράτησης καθώς η προσωρινή κράτηση αποτελεί το επαχθέστερο δικονομικό μέτρο καταναγκασμού το οποίο δυστυχώς δεν επιβάλλεται με τη φειδώ που θα έπρεπε. Στην πράξη κατηγορούμενοι των οποίων το δικαστήριο έχει προσδιοριστεί αλλά έχουν εκτίσει “μόνον” επτά ή οκτώ μήνες προσωρινής κράτησης θα πρέπει να αναμένουν άλλους τέσσερις ή πέντε μήνες προκειμένου να μπορέσουν να υπερασπισθούν εαυτόν ενώπιον του φυσικού τους Δικαστή. Το ακόμα πιο παράλογο είναι ότι σε πολλές από τις υποθέσεις στις οποίες έχει επιβληθεί προσωρινή κράτηση (ειδικότερα της αρμοδιότητας του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των) καλέιται ένας μόνον μάρτυρας κατηγορίας και στο εδώλιο κάθεται ένας μόνον κατηγορούμενος, ήτοι κανένας συνωστισμός δεν δημιουργείται. Οι δε υποθέσεις αυτές δεν είναι παραπάνω από μία ή δύο ανά έκθεμα δικαστηρίου. Δεν υφίσταται δηλαδή κάποιος λόγος αναβολής των συγκεκριμένων υποθέσεων και υπερβαίνεται η εύλογη χρονική διάρκεια της διαδικασίας.

Περαιτέρω πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τους κρατούμενους οι οποίοι αναμένουν την εκδίκαση των υποθέσεών τους σε δεύτερο βαθμό. Σε όλες τις ΚΥΑ που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως σχετική πρόβλεψη με αποτέλεσμα κρατούμενοι οι οποίοι αναμένουν να διεκδικήσουν ότι τους αναλογεί σε δεύτερο βαθμό,να “βλέπουν” τις υποθέσεις τους να προσδιορίζονται προς εκδίκαση σχεδόν με καθυστέρηση ενός έτους.

Το έλλειμμα ασφάλειας δικαίου είναι τεράστιο. Στο θεωρητικό κατασκεύασμα στο οποίο δύο κατηγορούμενοι, ο Α και ο Β, έχουν διαπράξει το ίδιο αδίκημα, κάτω από τις ίδιες περιστάσεις και έχουν παρόμοια προσωπικότητα και εν τέλει τους επιβάλλεται η ίδια ποινή, με μόνη διαφορά ότι τον Α τον “προλαβαίνει” η περίοδος των μέτρων αναστολής ενώ τον Β όχι, ο Α θα έχει παραμείνει κρατούμενος τουλάχιστον ένα έτος περισσότερο. Η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας έχει καταπατηθεί.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία η λειτουργία των δικαστηρίων σε περίοδο κρίσης πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα. Και αν αυτό ακούγεται θεωρητικό, για τους κρατούμενους αποτελεί απτή πραγματικότητα και ζήτημα ζωτικής σημασίας για την πραγματικότητα την οποία βιώνουν. Το κράτος πρέπει να ικανοποιήσει την ελάχιστη απαίτηση των κρατουμένων. Να παρασταθούν ενώπιον του φυσικού τους δικαστή και να ακουστούν.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

To λάθος μήνυμα του κ. Τσίπρα-Του Αντώνη Κουνάβη

Δημοσιεύθηκε

στις

Η επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Αλέξη Τσίπρα, στην Πάτρα, αποτελεί ένα ατράνταχτο δείγμα ατομικής και πολιτικής ανευθυνότητας.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται σκληρά από τις υγειονομικές και οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας, ο κ. Τσίπρας, συνοδευόμενος από πολυπληθή κουστωδία, επιδόθηκε σε ένα κακόγουστο επικοινωνιακό σόου, φθηνού εντυπωσιασμού, ακόμη και στο κέντρο της πόλης.

Μη τηρώντας καν τις ενδεδειγμένες αποστάσεις, ο πρώην πρωθυπουργός έστειλε ένα μήνυμα πολιτικού ωχαδερφισμού, καταστρατηγώντας τα αναγκαία μέτρα προστασίας στο βωμό της δημιουργίας εντυπώσεων, εν προκειμένω της εικόνας του δήθεν λαοφιλούς ηγέτη.

Ωστόσο, οι υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι, όντας στριμωγμένος στο πολιτικό σκηνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία από τα μαλλιά του επιχειρεί να πιαστεί και να σωθεί.

Και στην προσπάθεια του αυτή, εκτός του ότι ασκεί μια ανεύθυνη και δημαγωγική αντιπολίτευση που δεν συνάδει με τον θεσμικό ρόλο του, δεν διστάζει, εν μέσω πανδημίας, να καταπατήσει ακόμη και τα υγειονομικά πρωτόκολλα.
Με άλλα λόγια, αυτοί που ξιφούλκησαν και ξιφουλκούν ακόμη και εναντίον της Εκκλησίας, που θέλησε να πράξει το αυτονόητο εορτάζοντας τα Θεοφάνια, υπερασπιζόμενοι δήθεν τη δημόσια Υγεία, την αγνοούν επιδεικτικά μπροστά στις μικροκομματικές επιδιώξεις τους.

Αλλά, δυστυχώς γι’ αυτούς, η κοινωνία έχει μάτια και βλέπει, αποδίδοντας τους αυτό που τους αναλογεί. Όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τη χαμηλή εκτίμηση του εκλογικού σώματος για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και προσωπικά για τον κ. Τσίπρα.

Ως εκ τούτου, στις κάλπες, όποτε κι αν στηθούν αυτές , η λαϊκή ετυμηγορία θα είναι ίδια και απαράλλαχτη με την αντίστοιχη των εκλογών του 2019.

ΣΣ: Ο λαλίστατος δημοτικός σύμβουλος, ο οποίος ομιλεί άπταιστα τα «γαλλικά» κάνοντας χρήση τους και πρόσφατα διαμαρτυρόμενος για το γεγονός ότι συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου ορίστηκε εργάσιμη μέρα και ώρα, δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα το πρωί της Τετάρτης να τρέχει πίσω από τον αρχηγό του. Αναμφίβολα, τα σχόλια και η κρίση ανήκουν στην τοπική κοινωνί

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα