Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Κρατούμενοι και πανδημία-Του Ερμή Παπουτσή, δικηγόρου Πατρών

Δημοσιεύθηκε

στις

Σε λίγο μπαίνουμε στον 11ο μήνα μιας μετέωρης περιόδου κατά την οποία όλοι μας έχουμε αναγκαστεί να πατήσουμε παύση στην καθημερινή μας ρουτίνα και έχουμε προσαρμοστεί σε μια νέα.

Αντισηπτικό, μάσκες, αποστάσεις και… καναπές. Θα έλεγε κανείς ότι κατ’ουσίαν ότι είμαστε όμηροι, φυλακισμένοι ενός ιού ο οποίος έχει επιβάλλει περιορισμό δικαιωμάτων και εν πολλοίς εγκλεισμό με συγεκριμένεςωρες “προαυλισμού”. Αυτό που θέλω να πω, με τον κοινότυπο αυτόν πρόλογο, είναι ότι έχουμε πάρει όλοι μια μικρή γεύση από της ζωή ενός έγκλειστου φυλακών. Έχει όμως πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δούμε πως έχει επηρεαστεί από την πανδημία η ζωή των πραγματικών κρατουμένων και συγκεκριμένα εκείνων που αναμένουν την εκδίκαση της υπόθεσής τους είτε σε πρώτο είτε σε δεύτερο βαθμό.
Ένα από τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν για την αποφυγή μετάδοσης του κορωνοϊού στη χώρα μας και πανευρωπαϊκά, αν και σήμερα σε πολλές χώρες έχουν τροποποιηθεί τα μέτρα, ήταν η αναστολή λειτουργίας των ποινικών δικαστηρίων με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εκδικάζονται μόνο υποθέσεις με προσωρινά κρατούμενο ο οποίος συμπληρώνει το ανώτατο όριο κράτησης κατά περίπτωση και υποθέσεις οι οποίες είναι κοντά στην παραγραφή του αξιοποίνου. Κατά τους πρώτους μήνες μάλιστα δεν υπήρχε η δυνατότητα συζήτησης αιτήσεων αναστολής, ακύρωσης,μετατροπής ή δοσοποίησης οι οποίες κατά κανόνα διεξάγονται με έναν ή κανέναν μάρτυρα και κατά συνέπεια δεν αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της ασθένειας.
Πρακτικά τι σημαίνει όμως αυτό για τους κρατούμενους; Στέρηση του φυσικού τους δικαστή και κατά συνέπεια στέρηση της ελπίδας. Από τον Μάρτιο όταν και ελήφθησαν τα πρώτα περιοριστικά μέτρα μέχρι και σήμερα χιλιάδες ποινικές υποθέσεις έχουν αποσυρθεί απο τα εκθέματα των δικαστηρίων και έχουν παραπεμφθεί στις καλένδες, δημιουργώντας ένα τεράστιο γραφειοκρατικό χάος στα δικαστήρια της επικράτειας και ένα αντίστοιχο χάος στα ήδη επιβαρυμένα καταστήματα κράτησης. Διότι μπορεί να μην αποτελούν πλέον “αποθήκες ψυχων”, όπως τα είχε χαρκτηρίσει σε παλαιότερη έκθεσή της η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά δεν παύουν να πάσχουν από υπερπληθυσμό, άθλιες υποδομές, κακή συντήρηση και υποτυπώδη υγειονομική περίθαψη. Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα ήρθε να προστεθεί και η απαγόρευση των επισκεπτηρίων ως μέτρο πρόληψης της μετάδοσης. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι τη στιγμή αυτή (εξακολουθούν να) στοιβάζονται άνθρωποι στις φυλακές, σε άθλιες συνθήκες, αποκομμένοι από συγγενείς και φίλους και στερούμενοι το δικαίωμα ακρόασης σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό. Το αν η αποστέρηση του δικαιώματος αυτού είναι πρόσκαιρη δεν πρέπει να διαδραματίζει κανέναν ρόλο στη συζήτηση διότι όπως έχει γίνει πλεόν από όλους αντιληπτό, έστω και μια ημέρα εγκλεισμού παραπάνω (σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα) είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για τον ψυχισμό του ατόμου. Διότι ας μην ξεχνάμε ότι η ελευθερία αποτελεί το μεγαλύτερο αγαθό μετά από αυτό της ζωής.
Με τη στάση που επιδεικνύει το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποσκάπτει ουσιαστικά τον ίδιο το θεσμό καθώς παραλείπει να λάβει τα ελάχιστα μέτρα τα οποία θα περισώσουν και το κύρος και τη λειτουργία αυτής. Και εδώ είναι που θα μπώ σε τεχνικά ζητήματα με την ελπίδα ότι θα βρω ευήκοα ώτα.
Είναι εξαιρετικά παράλογος ο όρος της συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου προσωρινής κράτησης καθώς η προσωρινή κράτηση αποτελεί το επαχθέστερο δικονομικό μέτρο καταναγκασμού το οποίο δυστυχώς δεν επιβάλλεται με τη φειδώ που θα έπρεπε. Στην πράξη κατηγορούμενοι των οποίων το δικαστήριο έχει προσδιοριστεί αλλά έχουν εκτίσει “μόνον” επτά ή οκτώ μήνες προσωρινής κράτησης θα πρέπει να αναμένουν άλλους τέσσερις ή πέντε μήνες προκειμένου να μπορέσουν να υπερασπισθούν εαυτόν ενώπιον του φυσικού τους Δικαστή. Το ακόμα πιο παράλογο είναι ότι σε πολλές από τις υποθέσεις στις οποίες έχει επιβληθεί προσωρινή κράτηση (ειδικότερα της αρμοδιότητας του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των) καλέιται ένας μόνον μάρτυρας κατηγορίας και στο εδώλιο κάθεται ένας μόνον κατηγορούμενος, ήτοι κανένας συνωστισμός δεν δημιουργείται. Οι δε υποθέσεις αυτές δεν είναι παραπάνω από μία ή δύο ανά έκθεμα δικαστηρίου. Δεν υφίσταται δηλαδή κάποιος λόγος αναβολής των συγκεκριμένων υποθέσεων και υπερβαίνεται η εύλογη χρονική διάρκεια της διαδικασίας.
Περαιτέρω πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τους κρατούμενους οι οποίοι αναμένουν την εκδίκαση των υποθέσεών τους σε δεύτερο βαθμό. Σε όλες τις ΚΥΑ που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως σχετική πρόβλεψη με αποτέλεσμα κρατούμενοι οι οποίοι αναμένουν να διεκδικήσουν ότι τους αναλογεί σε δεύτερο βαθμό,να “βλέπουν” τις υποθέσεις τους να προσδιορίζονται προς εκδίκαση σχεδόν με καθυστέρηση ενός έτους.
Το έλλειμμα ασφάλειας δικαίου είναι τεράστιο. Στο θεωρητικό κατασκεύασμα στο οποίο δύο κατηγορούμενοι, ο Α και ο Β, έχουν διαπράξει το ίδιο αδίκημα, κάτω από τις ίδιες περιστάσεις και έχουν παρόμοια προσωπικότητα και εν τέλει τους επιβάλλεται η ίδια ποινή, με μόνη διαφορά ότι τον Α τον “προλαβαίνει” η περίοδος των μέτρων αναστολής ενώ τον Β όχι, ο Α θα έχει παραμείνει κρατούμενος τουλάχιστον ένα έτος περισσότερο. Η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας έχει καταπατηθεί.
Σε μια ευνομούμενη πολιτεία η λειτουργία των δικαστηρίων σε περίοδο κρίσης πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα. Και αν αυτό ακούγεται θεωρητικό, για τους κρατούμενους αποτελεί απτή πραγματικότητα και ζήτημα ζωτικής σημασίας για την πραγματικότητα την οποία βιώνουν. Το κράτος πρέπει να ικανοποιήσει την ελάχιστη απαίτηση των κρατουμένων. Να παρασταθούν ενώπιον του φυσικού τους δικαστή και να ακουστούν.

 

Άρθρα-Συνεργασίες

Το «άχρηστο, κακό δημόσιο»- Της Ολυμπίας Λόη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Σε περίοδο όπου κυριαρχούν συναισθήματα όπως ηανασφάλεια, η κόπωση, η στασιμότητα, ο θυμός και η θλίψη, η πιο ενδεδειγμένη παλαιομοδίτικη πολιτική συνταγή είναι το διαίρει και βασίλευε. Με αυτή λοιπόν τη λογική ξαναέρχεται στο φως η τεχνητή κόντρα ιδιωτικού και δημοσίου τομέα. Οι ραδιουργίες του Γκαίμπελς ωχριούν μπροστά σε αυτά που ζούμε στη σημερινή πραγματικότητα και στη προσπάθεια κατάλυσης του κράτους. Έξι μήνες μετά το φιάσκο της απονομής συντάξεων «με το πάτημα ενός κουμπιού», η τοποθέτηση managerστον ΕΦΚΑ θα δώσει λύση! Ας μην ξεχνάμε και την αποτυχημένη προσπάθεια εισόδου των ιδιωτών στη δημόσια υγεία και ακολουθούν και άλλα πολλά.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Χαρίλαος Τρικούπης θεσμοθέτησε τη μονιμότητα με νόμο για πρώτη φορά, στην πρωθυπουργική του θητεία κατά τα έτη 1882 – 1885, που καθιερώθηκε συνταγματικά το 1911. Αυτό δεν έγινε τυχαία αλλά είχε μια λογική καθώς πριν την καθιέρωση της μονιμότητας, κάθε κυβέρνηση κουβαλούσε στα υπουργεία και τους… υπαλλήλους της, παύοντας τους υπαλλήλους της προηγούμενης.Από τους «κλαυθμούς» των απολυμένων πήρε και το όνομά της η πλατεία Κλαυθμώνος. Η μονιμότητα διασφάλιζε επομένως δύο πράγματα: την μη λαφυραγώγηση του κράτους από την εκάστοτε κυβέρνηση και τη συνέχεια του ίδιου του κράτους.

Όμως τελικά φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι για όλα τα δεινά που συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα;

Ας έρθουμε στο σήμερα. Μάλλον η απάντηση δεν είναι εύκολη. Ο «εύστροφος» πολιτικός κόσμος αφού δεν μπορούσε να διορίζει όποιον θέλει, ειδικά μετά την καθιέρωση του ΑΣΕΠ, βρήκε άλλο δρόμο μέσω της μη αντικειμενικής ή και καθόλου αξιολόγησης, να τοποθετεί σε θέσεις ευθύνης ανθρώπους μη ικανούς, προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχεια του πελατειακού κράτους.

Όμως ούτε αυτό είναι το βασικό πρόβλημα της μη αποδοτικότητας του δημοσίου. Ο δημόσιος υπάλληλος όπως ακριβώς και ο πολίτης ταλαιπωρείται από την πολυνομία και την κακονομία. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα πολιτικό. Και δυστυχώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την καταπολέμησή του, επειδή η πληθώρα κακογραμμένων και αντικρουόμενων νόμων εξυπηρετεί τη λειτουργία του πελατειακού κράτους.Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να κατανοήσει κανείς ότι όταν ένας νέος νόμος αποκτά σε χρόνο ρεκόρ εκατοντάδες διευκρινίστηκες εγκυκλίους σίγουρα δεν είναι ένας καλός νόμος. Ας μη ξεχνάμε το γεγονός ότι όλοι οι υπουργοί θέλουν να περάσουν νόμους, καλύτερους από τους προηγούμενους, για να δείξουν ότι παράγουν έργο.

Το ότι για το ίδιο ερώτημα πολίτη υπάρχουν τόσες διαφορετικές απαντήσεις όσες και οι διαφορετικοί υπάλληλοι που θα το απαντήσουν, δεν είναι θέμα κακού ή καλού υπαλλήλου αλλά «ερμηνείας» του κακού νόμου. Η ποιότητα της νομοθετικής διαδικασίας στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά προβληματική, κι αυτό έχει σοβαρές συνέπειες στην ίδια την υγεία της δημοκρατίας.

Επιπλέον η τυπολατρεία και η καθυστέρηση δεν οφείλεται πάντα στο ποιόν του υπαλλήλου, αλλά στην αναγκαστική υποταγή του σε πολυδαίδαλες διαδικασίες που άλλοι έχουν θεσπίσει. Όταν υπάρχουν υπερβολικά πολλοί νόμοι, αναπόφευκτα εμφανίζονται αντιφάσεις, και όταν οι νόμοι είναι αντικρουόμενοι ή ασαφείς, αναπόφευκτα χρειάζονται νέοι ρυθμιστικοί κανόνες για να τους αποσαφηνίσουν.Έτσι λοιπόν, η πολυνομία και η κακονομία επιβαρύνουν δραματικά τη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης.

Και φτάνουμε στο μύθο της ψηφιοποίησης που ουσιαστικά ψηφιοποιεί τη γραφειοκρατία αφού δεν υπάρχουν αλλαγές στη νομοθεσία. Και αντί για θεραπεία προτιμούμε το χειρουργείο και φέρνουμε τον ιδιωτικό τομέα όχι εκεί που χρειάζεται και πρέπει να παρέμβει στο δημόσιο προσφέροντας πολύτιμη τεχνογνωσία, αλλά σε διαδικασίες που θα ήταν πολύ εύκολες αν υπήρχε η βούληση να είναι. Πετυχαίνουμε λοιπόν και τους δικούς μας να βολέψουμε και να έχουμε τους πολίτες ευχαριστημένους, απαξιώνοντας ανθρώπους που ίσως και να αξίζουν περισσότερο από όσο νομίζουμε.

Αυτός ο τρόπος άσκησης πολιτικής είναι ανάρμοστος και ασύμβατος με το κοινωνικό κλίμα ανασφάλειας και κούρασης που επικρατεί. Aλλά όπως είχε πει και Γκρούτσο Μαρξ«πολιτική είναι η τέχνη να ψάχνεις για λάθος προβλήματα, να τα βρίσκεις παντού, να τα διαγιγνώσκεις εσφαλμένα και να δίνεις λάθος φάρμακα». 

 

 

 

*Η Ολυμπία Λόη είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός MSc. αναπληρώτρια Γραμματέας Τουρισμού του Κινήματος Αλλαγής

 

 

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

«Συμβαίνει στην Αμερική»- Γράφει η Αμαλία Γ. Κουσαδιανού – Διδάχου

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει η Αμαλία Γ. Κουσαδιανού – Διδάχου

Πτυχιούχος Φιλοσοφίας – Συγγραφέας

 

—Εξεγέρσεις, καταλήψεις, δολοφονίες, συλλήψεις. Ένας Πρόεδρος που αρνείται να παραιτηθεί κι ένας Πρόεδρος που μάλλον ετοιμάζει την αντιπρόεδρο για να κυβερνήσει. Η οποία μάλιστα έσπευσε να φωτογραφηθεί για το εξώφυλλο της «Vogue», που «φώτισε» το μελαμψό χρώμα της για να φαίνεται λευκότερο. Συμβαίνουν στις ΗΠΑ!

—Και – μοιραία – ένας λαός διχασμένος, όπως κάποτε, με τον εμφύλιο πόλεμο στην Αμερική.

—Τότε, πίσω από την σφοδρή διένεξη Βορρά και Νότου ήταν σαφώς ο οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ τους. Προσχηματικά βέβαια οι Βόρειοι οίκτιραν τους Νότιους για την απάνθρωπη συμπεριφορά τους στους μαύρους δούλους τους, τους νέγρους, ενώ οι Νότιοι τούς αντιγύριζαν τις κατηγορίες, αναφερόμενοι στους «λευκούς είλωτες» στις βιομηχανίες του Βορρά. Τότε εμφανίστηκαν και οι διάφορες τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η Κου – Κλουξ – Κλαν και η Άσπρη Καμέλια.

—Ώσπου τον Ιούνιο του 1936 πρωτοκυκλοφόρησε το αριστούργημα της Μάργκαρετ Μίτσελ «Όσα παίρνει ο άνεμος», που σ’ ένα εξάμηνο πούλησε μόνο στην Αμερική ένα εκατομμύρια αντίτυπα. Και ήταν τότε που ένας Αμερικανός κριτικός υποστήριξε πως το βιβλίο αυτό είναι «εθνικό κεφάλαιο» γιατί «αποκαλύφθηκε μπρος στα απορημένα μάτια των ξένων πως ο αμερικανικός λαός πάλλεται από τις γονιμότερες ευαισθησίες».

  • Βέβαια και τώρα είναι απορημένα τα μάτια των ξένων, αλλά για άλλους λόγους και με πάμπολλες απορίες, που οι περισσότερες αφορούν στον απερχόμενο Πρόεδρο Τραμπ.

—Τι είναι τελικά ο Τραμπ; – Η μετεμψύχωση του «Μέγα Μάγου» στρατηγού Φόρεστερ και αρχηγού της Κου – Κλουξ – Κλαν;  – Μια «επανεμφάνιση» του Μουσολίνι αλά αμερικανικά; Μήπως ένας «ξεμωραμένος» με συμπτώματα παλιμπαιδισμού, το παιδάκι δηλαδή που μουτρώνει και χτυπάει το πόδι κάτω γιατί του παίρνουν το παιγνίδι του;  Όλα αυτά μαζί ή μήπως τίποτα απ’ όλα αυτά;

—Η απάντηση είναι απλή: τον Τραμπ δεν τον θέλει πλέον το σύστημα. Είναι αυτές οι εταιρίες – κολοσσοί και βιομηχανίες που διαφεντεύουν την υφήλιο. Ο ίδιος το ξέρει και το πιθανότερο είναι ότι οι λόγοι του απευθύνονταν μάλλον σ’ αυτές και όχι στους ψηφοφόρους του.

—Οι πρώτες απορίες δημιουργήθηκαν στους οπαδούς του από το γεγονός ότι ξαφνικά, πριν τις εκλογές, παρουσιάστηκαν κάποιες σεξουαλικά παρενοχλημένες από αυτόν κυρίες, πριν 15 – 20 χρόνια, για να τον καταγγείλουν τώρα!  Επίσης, εντελώς συμπτωματικά όλες οι επιστολικές ψήφοι ήταν υπέρ του Μπάιντεν. Αλλά και εντελώς απρόσμενα και … δημοκρατικά το CNN κατέβασε τον διακόπτη αφαιρώντας στον αέρα τον λόγο από τον άνθρωπο που στο κάτω – κάτω ήταν επίσημα ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

—Θα πει κάποιος ότι ο λόγος του ήταν εμπρηστικός. Κάποιος άλλος ότι τον ψήφισε ωστόσο η μισή Αμερική. Και κάποιος τρίτος πιθανόν να επικαλεσθεί τα λόγια του επιφανούς Γάλλου φιλοσόφου, εγκυκλοπαιδιστή και εκ των προπαρασκευαστών της Γαλλικής Επανάστασης Φραγκίσκου Βολταίρου:  «Δεν συμφωνώ με τις ιδέες σου, αλλά θα παλέψω έως θανάτου για να ακουστούν ελεύθερα»!!

—Ο απερχόμενος Τραμπ πολεμήθηκε για πολλά εκτός από ένα:  για το ότι δεν «δημιούργησε» πολεμική σύρραξη πουθενά!  Μήπως όλες οι φωναχτές κατηγορίες εναντίον του συμπυκνώνονται σ’ αυτήν την μία, την ανείπωτη;

—Το τραγικό γεγονός είναι ασφαλώς αυτοί οι νεκροί κατά την διάρκεια εισβολής στο Καπιτώλιο από εξαγριωμένους ψηφοφόρους του. Πού όμως πρέπει να αποδοθούν οι ευθύνες, ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός;  Ο Τραμπ ή το σύστημα;

—Ποιός είναι τελικά ο – απολύτως απολίτικος – Τραμπ, – Ένας παράφρων ή ένας ανυπάκουος, οικονομικά απολύτως ανεξάρτητος, καθότι δημιουργός της δικής του αυτοκρατορίας; Απίστευτα δημιουργική πάντως τέτοια παραφροσύνη!

—Κατά καιρούς έχει συζητηθεί η δηλωμένη ανοιχτά αδυναμία του για τον Ερντογάν, ο οποίος παρεπιπτόντως παίζει στα δάχτυλα του ενός χεριού του, όλη την Ευρώπη. Παρασκηνιακά ωστόσο ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι το αγαπημένο παιδί και της Γερμανίας. Αυτή είναι η αλήθεια, αμακιγιάριστη.

—Μέσα σε όλα τα τεκταινόμενα, τα συνήθως δραματικά, θα έπρεπε να απομονώσουμε ένα, κορυφαίας τραγικότητας, συμβάν:  την δολοφονία δύο γονέων από το ίδιο το παιδί τους, εξαιτίας της παρακολούθησης του εφήβου ενός παιγνιδιού στο διαδίκτυο!!  Η δολοφονία ανακοινώθηκε από τα ΜΜΕ και ύστερα ακολούθησε όπως πάντα η ροή της επικαιρότητας.

Και δεν ακούστηκε ως τώρα αν κάποιος απαγόρευσε το φονικό παιγνίδι! Αν ο διακόπτης έκλεισε δια παντός αυτό το αποτρόπαιο πρόσωπο του Internet!! Έτσι όπως έσπευσε να το κάνει στον Τραμπ, με το instagram και το twitter του.

Έτσι όπως «έκλεισε» τον δρόμο για την εξουσία στον Τραμπ ανοίγοντας την οδό για έναν νέο διχασμό της Αμερικής. Με …  δημοκρατικές διαδικασίες εννοείται.

—Μήπως τελικά πίσω από την υπερ – κραυγάζουσα δημοκρατικότητα, κρύβεται ο πιο ακραίος φασισμός; Με σκοπό πάντα το ατέρμονο κυνήγι της εξουσίας ή του υλιστικού κέρδους… Μήπως;

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Μην τρέφουμε αυταπάτες

Δημοσιεύθηκε

στις

TOY ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Κ. ΓΑΛΑΡΙΩΤΗ

Φτάνουμε αισίως τους τρεις μήνες που το τοπικό μας πρωτάθλημα έχει κατεβάσει ρολά και όλοι αναμένουν εναγωνίως τις ανακοινώσεις των λοιμωξιολόγων και εν συνεχεία της κυβέρνησης για το πότε θα επαναρχίσει το ποδόσφαιρο.

Όμως κύριοι, μην τρέφουμε αυταπάτες. Το ερασιτεχνικό έχει τελειώσει, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να επιστρέψουμε στην αγωνιστική δράση για φέτος τουλάχιστον.

Δεν βγαίνουν τα «κουκιά» άλλωστε, αφού βρισκόμαστε προς το τέλος του Ιανουαρίου και οι λοιμωξιολόγοι ούτε καν έχουν συζητήσει για την Football league, μια επαγγελματική κατηγορία.

Δεν υπάρχει λοιπόν καμία τέτοια περίπτωση και δεν βρίσκουμε και τον λόγο που το τρενάρουν όλοι αφήνοντας ελπίδες σε ανθρώπους που αγαπούν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Η αλήθεια είναι ότι όλους μας πονάει αυτή η απόφαση. Αυτό που έχουμε αναφέρει ουκ ολίγες φορές είναι πώς γίνεται όλοι οι γιατροί να υποστηρίζουν ότι όταν αθλείσαι το ανοσοποιητικό σύστημα δυναμώνει, «χτίζοντας» ανοσία και στην προκειμένη περίπτωση να έχει μπει λουκέτο στον αθλητισμό;

Στην προκειμένη περίπτωση οι γιατροί-λοιμωξιολόγοι έχουν στερήσει από τους αθλητές να προπονούνται και να αγωνίζονται.

Μπορεί ωστόσο ο υφυπουργός πολιτικής προστασίας Νίκος Χαρδαλιάς στην ενημέρωση που έκανε την Παρασκευή να ανέφερε ότι τις επόμενες ημέρες θα ανοίξει συζήτηση για τις αθλητικές δραστηριότητες όμως σίγουρα δεν μπορεί να γνωρίζει ότι στο ποδόσφαιρο δεν βγαίνουν πλέον οι ημερομηνίες…

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα