Παρασκευή 14 Μαΐου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Κρατούμενοι και πανδημία- Του Ερμή Παπουτσή

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Του Ερμή Παπουτσή, δικηγόρου Πατρών

 

Σε λίγο μπαίνουμε στον 11ο μήνα μιας μετέωρης περιόδου κατά την οποία όλοι μας έχουμε αναγκαστεί να πατήσουμε παύση στην καθημερινή μας ρουτίνα και έχουμε προσαρμοστεί σε μια νέα. Αντισηπτικό, μάσκες, αποστάσεις και… καναπές. Θα έλεγε κανείς ότι κατ’ουσίαν ότι είμαστε όμηροι, φυλακισμένοι ενός ιού ο οποίος έχει επιβάλλει περιορισμό δικαιωμάτων και εν πολλοίς εγκλεισμό με συγεκριμένεςωρες “προαυλισμού”. Αυτό που θέλω να πω, με τον κοινότυπο αυτόν πρόλογο, είναι ότι έχουμε πάρει όλοι μια μικρή γεύση από της ζωή ενός έγκλειστου φυλακών. Έχει όμως πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον να δούμε πως έχει επηρεαστεί από την πανδημία η ζωή των πραγματικών κρατουμένων και συγκεκριμένα εκείνων που αναμένουν την εκδίκαση της υπόθεσής τους είτε σε πρώτο είτε σε δεύτερο βαθμό.

Ένα από τα πρώτα μέτρα που ελήφθησαν για την αποφυγή μετάδοσης του κορωνοϊού στη χώρα μας και πανευρωπαϊκά, αν και σήμερα σε πολλές χώρες έχουν τροποποιηθεί τα μέτρα, ήταν η αναστολή λειτουργίας των ποινικών δικαστηρίων με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εκδικάζονται μόνο υποθέσεις με προσωρινά κρατούμενο ο οποίος συμπληρώνει το ανώτατο όριο κράτησης κατά περίπτωση και υποθέσεις οι οποίες είναι κοντά στην παραγραφή του αξιοποίνου. Κατά τους πρώτους μήνες μάλιστα δεν υπήρχε η δυνατότητα συζήτησης αιτήσεων αναστολής, ακύρωσης,μετατροπής ή δοσοποίησης οι οποίες κατά κανόνα διεξάγονται με έναν ή κανέναν μάρτυρα και κατά συνέπεια δεν αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της ασθένειας.

Πρακτικά τι σημαίνει όμως αυτό για τους κρατούμενους; Στέρηση του φυσικού τους δικαστή και κατά συνέπεια στέρηση της ελπίδας. Από τον Μάρτιο όταν και ελήφθησαν τα πρώτα περιοριστικά μέτρα μέχρι και σήμερα χιλιάδες ποινικές υποθέσεις έχουν αποσυρθεί απο τα εκθέματα των δικαστηρίων και έχουν παραπεμφθεί στις καλένδες, δημιουργώντας ένα τεράστιο γραφειοκρατικό χάος στα δικαστήρια της επικράτειας και ένα αντίστοιχο χάος στα ήδη επιβαρυμένα καταστήματα κράτησης. Διότι μπορεί να μην αποτελούν πλέον “αποθήκες ψυχων”, όπως τα είχε χαρκτηρίσει σε παλαιότερη έκθεσή της η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά δεν παύουν να πάσχουν από υπερπληθυσμό, άθλιες υποδομές, κακή συντήρηση και υποτυπώδη υγειονομική περίθαψη. Σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα ήρθε να προστεθεί και η απαγόρευση των επισκεπτηρίων ως μέτρο πρόληψης της μετάδοσης. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι τη στιγμή αυτή (εξακολουθούν να) στοιβάζονται άνθρωποι στις φυλακές, σε άθλιες συνθήκες, αποκομμένοι από συγγενείς και φίλους και στερούμενοι το δικαίωμα ακρόασης σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό. Το αν η αποστέρηση του δικαιώματος αυτού είναι πρόσκαιρη δεν πρέπει να διαδραματίζει κανέναν ρόλο στη συζήτηση διότι όπως έχει γίνει πλεόν από όλους αντιληπτό, έστω και μια ημέρα εγκλεισμού παραπάνω (σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα) είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για τον ψυχισμό του ατόμου. Διότι ας μην ξεχνάμε ότι η ελευθερία αποτελεί το μεγαλύτερο αγαθό μετά από αυτό της ζωής.

Με τη στάση που επιδεικνύει το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποσκάπτει ουσιαστικά τον ίδιο το θεσμό καθώς παραλείπει να λάβει τα ελάχιστα μέτρα τα οποία θα περισώσουν και το κύρος και τη λειτουργία αυτής. Και εδώ είναι που θα μπώ σε τεχνικά ζητήματα με την ελπίδα ότι θα βρω ευήκοα ώτα.

Είναι εξαιρετικά παράλογος ο όρος της συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου προσωρινής κράτησης καθώς η προσωρινή κράτηση αποτελεί το επαχθέστερο δικονομικό μέτρο καταναγκασμού το οποίο δυστυχώς δεν επιβάλλεται με τη φειδώ που θα έπρεπε. Στην πράξη κατηγορούμενοι των οποίων το δικαστήριο έχει προσδιοριστεί αλλά έχουν εκτίσει “μόνον” επτά ή οκτώ μήνες προσωρινής κράτησης θα πρέπει να αναμένουν άλλους τέσσερις ή πέντε μήνες προκειμένου να μπορέσουν να υπερασπισθούν εαυτόν ενώπιον του φυσικού τους Δικαστή. Το ακόμα πιο παράλογο είναι ότι σε πολλές από τις υποθέσεις στις οποίες έχει επιβληθεί προσωρινή κράτηση (ειδικότερα της αρμοδιότητας του Μονομελούς Εφετείου Κακ/των) καλέιται ένας μόνον μάρτυρας κατηγορίας και στο εδώλιο κάθεται ένας μόνον κατηγορούμενος, ήτοι κανένας συνωστισμός δεν δημιουργείται. Οι δε υποθέσεις αυτές δεν είναι παραπάνω από μία ή δύο ανά έκθεμα δικαστηρίου. Δεν υφίσταται δηλαδή κάποιος λόγος αναβολής των συγκεκριμένων υποθέσεων και υπερβαίνεται η εύλογη χρονική διάρκεια της διαδικασίας.

Περαιτέρω πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τους κρατούμενους οι οποίοι αναμένουν την εκδίκαση των υποθέσεών τους σε δεύτερο βαθμό. Σε όλες τις ΚΥΑ που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως σχετική πρόβλεψη με αποτέλεσμα κρατούμενοι οι οποίοι αναμένουν να διεκδικήσουν ότι τους αναλογεί σε δεύτερο βαθμό,να “βλέπουν” τις υποθέσεις τους να προσδιορίζονται προς εκδίκαση σχεδόν με καθυστέρηση ενός έτους.

Το έλλειμμα ασφάλειας δικαίου είναι τεράστιο. Στο θεωρητικό κατασκεύασμα στο οποίο δύο κατηγορούμενοι, ο Α και ο Β, έχουν διαπράξει το ίδιο αδίκημα, κάτω από τις ίδιες περιστάσεις και έχουν παρόμοια προσωπικότητα και εν τέλει τους επιβάλλεται η ίδια ποινή, με μόνη διαφορά ότι τον Α τον “προλαβαίνει” η περίοδος των μέτρων αναστολής ενώ τον Β όχι, ο Α θα έχει παραμείνει κρατούμενος τουλάχιστον ένα έτος περισσότερο. Η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας έχει καταπατηθεί.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία η λειτουργία των δικαστηρίων σε περίοδο κρίσης πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα. Και αν αυτό ακούγεται θεωρητικό, για τους κρατούμενους αποτελεί απτή πραγματικότητα και ζήτημα ζωτικής σημασίας για την πραγματικότητα την οποία βιώνουν. Το κράτος πρέπει να ικανοποιήσει την ελάχιστη απαίτηση των κρατουμένων. Να παρασταθούν ενώπιον του φυσικού τους δικαστή και να ακουστούν.

 

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Το… κυβερνητικό καλοκαίρι

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Αν κοιτάξουμε περίπου έναν χρόνο πίσω, στην περασμένη άνοιξη, θα δούμε ότι η συσπείρωση που προκάλεσε η αντιμετώπιση της πρωτόγνωρης απειλής του κορωνοϊού σε συνδυασμό με την επιτυχημένη αντιμετώπιση του πρώτου κύματος, προσέφερε στην κυβέρνηση πολλούς πόντους. Πόντους, που πολλαπλασιάστηκαν μάλιστα, καθώς η ίδια κυβέρνηση πιστώθηκε την επιτυχημένη αντιμετώπιση τριών μεγάλων προκλήσεων σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα: 1. Το μεταναστευτικό και την «πολιορκία» στον Έβρο, 2. την προσπάθεια της Άγκυρας να διαμορφώσει αρνητικά δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο και 3. την πανδημία.

Ήταν εξίσου βέβαιο όμως πως η «γραμμή» δεν θα ήταν ευθεία, ούτε όλα πάνε πάντοτε κατ’ ευχήν. Έτσι, από το περασμένο φθινόπωρο και μετά, αλλά ιδιαίτερα στο διάστημα λίγο πριν και λίγο μετά τα Χριστούγεννα, η κυβέρνηση εμφάνισε φθορά. Λάθη στη διαχείριση της κρίσης και επικοινωνιακές αστοχίες, ενίσχυσαν την αίσθηση μίας κυβέρνησης που «έχει χάσει την μπάλα». Η παράταση του lockdown σε συνδυασμό με την κόπωση της κοινωνίας, μεγάλωνε την απόσταση. Εδώ και μερικές μέρες, ωστόσο, η εικόνα φθοράς δείχνει να έχει ανακοπεί. Μπήκαμε στην καλή εποχή του χρόνου, άρχισαν να επιστρέφουν οι βαθμοί ελευθερίας και η πανδημία – πλην απροόπτου – δείχνει να αποκλιμακώνεται. Παράλληλα, η κυβέρνηση με την «αντεπίθεση» των εμβολιασμών δείχνει να ανέκτησε τον έλεγχο και να δημιουργεί ένα νέο θετικό «κύμα» στην κοινωνία και μάλιστα, έχοντας ως πιο ισχυρούς συμμάχους σε αυτή την προσπάθεια, τις πιο νέες και παραγωγικές ηλικίες. Η δυσφορία κάμπτεται, η αισιοδοξία αρχίζει να ανεβαίνει. Και πάλι όμως θα επαναλάβουμε ότι δεν μπορεί να υπάρχει ευθύγραμμη πορεία. Οι αβεβαιότητες είναι ακόμα πολλές. Ούτε με την πανδημία τελειώσαμε, ούτε ξέρουμε πόσο καλή ή άσχημη θα είναι η φετινή τουριστική περίοδος, ούτε και έχουν εξαφανιστεί άλλα ζητήματα. Για παράδειγμα, το εργασιακό, στο οποίο η αντιπολίτευση «επενδύει» πολλά, είναι κρίσιμο μέγεθος. Ασφαλώς και τα εθνικά θέματα. Επιπλέον, ακόμα και αν επιτευχθεί να χτιστεί «τείχος ανοσίας» μέσα στο καλοκαίρι, το φθινόπωρο θα φέρει τους πάντες απέναντι με τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που συσσώρευσε η πανδημία και επ’ αυτού, η ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στην υλοποίηση του σχεδίου ανάκαμψης, θα διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο. Κατά συνέπεια, αυτό το καλοκαίρι δεν προσφέρεται για…τη ραστώνη των κυβερνητικών στελεχών. Αποτελεί ένα κρίσιμο και σημαντικό χρονικό «παράθυρο» προετοιμασίας των επομένων κινήσεων…

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

«Η κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά με την ασφάλεια των πολιτών

Δημοσιεύθηκε

στις

Μαρίνος Σκανδάμης

Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του Κινήματος Αλλαγής

Mε ανακοίνωσή του ο Τομέας Προστασίας του Πολίτη του Κινήματος Αλλαγής, στον οποίο Τομεάρχης είναι ο Μαρίνος Σκανδάμης, καταγγέλλει την κυβέρνηση για την εγκατάλειψη των πολιτών στο έλεος στυγνών εγκληματιών.

Η δεικτική ανακοίνωση του Τομέα του Κινήματος Αλλαγής αναφέρει τα εξής : «Η βάρβαρη δολοφονία της νεαρής μητέρας στα Γλυκά Νερά και οι ακολουθήσασες αμήχανες ανακοινώσεις και διαρροές του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, αναδεικνύουν αυτό που με επιμονή, επικοινωνία και πλείστη χειραγώγηση μεθοδεύει η κυβέρνηση τα τελευταία δύο χρόνια. Δηλαδή την κατασκευή μια εικόνας δήθεν επιτυχούς λειτουργίας της αστυνόμευσης, που εξαντλείται στην καταστολή διαδηλώσεων και διαμαρτυριών, παραμελώντας την ουσιαστική ασφάλεια των πολιτών. Οι έντονες διαμαρτυρίες κατοίκων της Αττικής και άλλων κυρίως, αστικών περιοχών της χώρας για την γιγάντωση πολλών εστιών παραβατικότητας και ανομίας που δεν ενοχλούνται από την Αστυνομία, είναι η πραγματικότητα της ασφάλειας στη χώρα μας. Οι πολίτες που δεν μπορούν να έχουν αστυνομική φρουρά, όπως κάποιοι άλλοι παράνομα ή νόμιμα έχουν εξασφαλίσει, γίνονται έρμαιο του οργανωμένου εγκλήματος και των κοινών εγκληματιών, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε σχέδιο μιας οργανωμένης, μεθοδικής και σταθερής στο χρόνο προστασίας τους. Η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει γι’ αυτό και να ασχοληθεί -έστω και τώρα- με την ασφάλεια του κάθε πολίτη αυτής της χώρας».

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Υποχρεωτικός εμβολιασμός; Όχι ακόμα…

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Νομοθετική πρόβλεψη για υποχρεωτικό εμβολιασμό υπάρχει.

 

Και αναφέρει τα εξής: «Σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλλεται, με απόφαση του Υπουργού Υγείας, μετά από γνώμη της ΕΕΔΥ, υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού με σκοπό την αποτροπή της διάδοσης της νόσου. Με την ανωτέρω απόφαση ορίζονται η ομάδα του πληθυσμού ως προς την οποία καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με καθορισμένο εμβόλιο, η τυχόν καθορισμένη περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα, το χρονικό διάστημα ισχύος της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, το οποίο πρέπει πάντοτε να αποφασίζεται ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας για συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού, η ρύθμιση της διαδικασίας του εμβολιασμού και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια». Όσοι ακόμα ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα στην Πολιτεία, καλό είναι να πάψουν να το κάνουν και να διαδίδουν ανακρίβειες. Η Πολιτεία διαθέτει το θεσμικό «οπλοστάσιο» για να επιβάλλει τους εμβολιασμούς αλλά και να επιβάλλει κυρώσεις στους αρνητές. Προς το παρόν, πάντως, προτάσσεται η πειθώ και η δύναμη της λογικής. Και ο σεβασμός στον πολίτη που είναι ακόμα επιφυλακτικός έναντι του εμβολίου. Ενδεχομένως να ακολουθήσει και μία ακόμα προσπάθεια, μέσω θετικών κινήτρων για τους εμβολιασμένους. Απέχουμε ακόμα από την επιβολή της υποχρεωτικότητας. Όμως, ανάλογα της εξέλιξης της πανδημίας και των συνθηκών που θα επικρατήσουν, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί στο μέλλον. Η δημόσια υγεία είναι ένα από τα υπέρτατα αγαθά. Και κανένας δεν μπορεί να την ακυρώσει επειδή φοβάται αυτό που οι περισσότεροι θα έχουν ήδη κάνει και μάλιστα, με χαρά και θετική διάθεση…

Περισσότερα
EKO
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement
Super market arapis
Coffe Island

Αυτή την εβδομάδα