Κυριακή 7 Μαρτίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

”Λιμνάζων”…φοιτητής ή λιμνάζουσα πολιτική;-Του Τάκη Γεωργακόπουλου

Δημοσιεύθηκε

στις

Κινδύνεψα κι εγώ κάποτε να χαρακτηριστώ ”λιμνάζων” φοιτητής, όχι επειδή βαρυόμουνα να διαβάσω και να περάσω μαθήματα στην Ιατρική αλλά επειδή χρειάστηκε από ένα σημείο και μετά, να εργαστώ παράλληλα με τις σπουδές μου.

Το ίδιο συμβαίνει και με όσους φοιτητές αναγκάζονται σε κάποια περίοδο της ζωής τους να καθυστερήσουν την παρακολούθηση αλλά και τις εξετάσεις στο πανεπιστήμιο επειδή αναγκάζονται να εργαστούν ή να τεθούν σε ”πανεπιστημιακή νάρκη” για λόγους είτε προσωπικούς, είτε καθαρά πανεπιστημιακούς.

Σήμερα, διαπιστώνεται πώς με νέο νομοσχέδιο επιχειρείται η ανακοπή του ρεύματος προς τα ΑΕΙ, με διάφορα προσχήματα που εξυπηρετούν το by pass των αποφοίτων Λυκείου σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, είτε Μεταλυκειακού τύπου, είτε Πανεπιστημιακού τύπου, Ελληνικής ή και ξενόφερτης υποστήριξης…

Η δικαιολογία του κράτους είναι η απόκρουση της ”αιωνιότητας” στην φοιτητική ιδιότητα. Καθαρά προσχηματική νομίζω.

Η πραγματικότητα είναι πως το κράτος επιχειρεί να υποβαθμίσει τις σπουδές ή και να ανακόψει την διάθεση των νέων για μόρφωση, ώστε αυτοί να στραφούν σε άλλους δρόμους ή ”ατραπούς”, όχι όμως στην Ανώτατη εκπαίδευση που μπορεί και να είναι όνειρο ζωής για τούς ίδιους ή και τους γονείς τους.

Ξεχνάμε όλοι και πολύ εύκολα θαρρώ, πώς το ”πέρασμα” σε μία πανεπιστημιακή σχολή έχει και κοινωνικές-ψυχολογικές ρίζες αλλά αποτελεί και σκοπό ζωής για τα περισσότερα παιδιά του Λυκείου. Η αποτυχία όμως στις εξετάσεις αλλά και η ”λευκή κόλλα” έχει αποδοθεί ως τώρα και στην ποιότητα της ίδιας της Λυκειακής εκπαίδευσης; Γιατί, απ’ότι διαβάζω και ακούω στα ΜΜΕ, όλοι συχτιρίζουν τα παιδιά που περνάνε ακόμη και με βαθμό κάτω από την βάση -λές κι η βάση συνδέεται αναγκαστικά με την μετέπειτα επιτυχία- και καθόλου δεν ασχολούνται με τις αιτίες που οδηγούν αυτά τα παιδιά να μην μπορούν να πιάσουν έστω την βάση…

Έχω αποφοιτήει αρκετά χρόνια από την ιατρική Σχολή της Αθήνας αλλά απ’όσο μπορώ να γνωρίζω, το διδιακτικό προσωπικό της στα περισσότερα μαθήματα -έδρες τα λέγαμε παλιότερα, αλλά οι έδρες καταργήθηκαν!- έχουν μειωθεί δραματικά και οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν συνταξιοδοτηθεί, δεν έχουν αναπληρωθεί.

Με τόσο ελλιπές προσωπικό, πώς να γίνει σωστή, ολοκληρωμένη διδασκαλία; Διότι (και ) το πανεπιστήμιο έχει ΚΑΙ παιδαγωγικό ρόλο, αλλά, δυστυχώς, λειτουργεί χωρίς παιδαγωγούς…
Αν θέλουμε να προσφέρουμε στην κοινωνία πλούτο γνώσης, πρέπει να αναδείξουμε τον πλούτο των πτυχιούχων κι αυτός ο πλούτος ”κρύβεται” στα παιδιά του Λυκείου που πασχίζουν με κόπο, έξοδα και αγωνία να περάσουν σε μιά Πανεπιστημιακή σχολή.
Είναι πρέπον, είναι ανθρώπινο, αυτή την διάθεση να την ανακόψουμε με ανορθόδοξο τρόπο, με επιβολή κατασταλτικών μέτρων στην γνώση και στην διάθεση για περισσότερη γνώση των νέων μας;

(*) Γιατρός, Πνευμονολόγος ΜΕΘ Νοσοκομείου ”Αγ. Ανδρέας”

Άρθρα-Συνεργασίες

GOLDEN VISA: Θύμα του Covid19 ή επενδυτική φούσκα;- Του Στάθη Κατσαντά

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο χρόνος που πέρασε (2020) έφερε έναν ακόμη προβληματισμό σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος  GOLDEN VISA για τη χώρα μας.

Μπορεί  ένας βασικός λόγος της καθολικής πτώσης του ενδιαφέροντος για την GV να είναι η πανδημία, αλλά σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός.

Σύμφωνα με στοιχεία που διαθέτει το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, το 2020 εκδόθηκαν 400 περίπου νέες άδειες σε ενδιαφερόμενους πολίτες προερχόμενους εκτός ΕΕ με κατώτερο ποσό επένδυσης τα 250.000 ευρώ για αγορά ακινήτου.

Ο αντίστοιχος αριθμός που εκδόθηκε το 2019 ήταν περίπου 3500 άδειες και το 2018 1800 άδειες. Εύκολα διαπιστώνουμε ότι η πτώση για το 2020 αγγίζει το 95% σε σχέση με το 2019.

Το γεγονός ότι για να πραγματοποιηθούν πράξεις αγοροπωλησίας, θεωρείτο αναγκαίο, εκτός από μία σειρά δικαιολογητικών που απαιτούνται, να υπάρχει και φυσική παρουσία των υποψηφίων επενδυτών και φυσικά, τα κλειστά σύνορα ή οι περιορισμοί για την πραγματοποίηση ταξιδίων από διάφορες χώρες, συνετέλεσαν  στην αρνητική αυτή εξέλιξη.

Στη χώρα μας το ελάχιστο απαραίτητο ποσό επένδυσης είναι τα 250.000 ευρώ και σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές  χώρες εμφανίζεται ιδιαίτερα χαμηλό. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι από το 2014 έως το 2020 στη χώρα μας εκδόθηκαν 8.000 περίπου άδειες, με πιθανό πλήθος ωφελούμενων 24.000 άτομα ( μέλη οικογενειών) και με συνολικό τζίρο αγορών 2 δις ευρώ.

Επίσης στη χώρα μας  το μίνιμουμ ποσό των 250.000 ευρώ, είναι ανεξάρτητο από την ηλικία / παλαιότητα του ακινήτου και αυτό λειτουργεί ανισσόροπα σε σχέση με τη λειτουργία του προγράμματος. Σε άλλες ευρωπαικές χώρες, για τα παλαιά ακίνητα απαιτείται ποσό επένδυσης 350.000 ευρώ ενώ για τα καινούρια 500.000 ευρώ. Συνεκτιμούμε εδώ ότι στην αγορά παλαιών ακινήτων, ο επενδυτής θα χρειαστεί να εκτιμήσει και το κόστος ανακατασκευής.

Ο θεσμός του προγράμματος του  GV με τον τρόπο που λειτούργησε τα προηγούμενα έτη στη χώρα μας, έφερε ανισότητες  στη διαχείρισή του καθώς οι εμπλεκόμενοι στις πράξεις αυτές, δεν ήταν πάντα σύννομοι ( συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, μηχανικοί, λογιστές, μεσίτες, μεταφραστές). Αυτό έγινε κυρίως γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση, δεν έδωσε ιδιαίτερο βάρος στις τυπικές διαδικασίες και μηδένιζε έτσι την εφαρμογή των όσων ο νόμος απαιτούσε.

Ενδεικτικό παράδειγμα της προχειρότητας είναι ο ιδιοκτήτης καταστήματος εστίασης σε νησί που γνωρίζεται με Κινέζο τουρίστα και επιτυγχάνει να του πουλήσει τρεις γκαρσονιέρες στην συνολική τιμή των 250.000 ευρώ, πολύ πάνω από την αντικειμενική αξία καθώς και πάνω από την πραγματική εμπορική αξία. Ο συγκεκριμένος καταστηματάρχης υποκατέστησε  το επάγγελμα του μεσίτη, του δικηγόρου, του λογιστή, του μηχανικού, κατέληξε στη συμβολαιογραφική πράξη της αγοραπωλησίας και ο Κινέζος πολίτης απέκτησε την  GV και μαζί το πλεονέκτημα να χρησιμοποιεί πλέον την Ελλάδα, ως εφαλτήριο για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Αξιοσημείωτα στοιχεία αποτελούν επίσης, η προέλευση εθνικότητας των ενδιαφερομένων, όπου κυριαρχούν Κινέζοι, Τούρκοι, Ισραηλίτες, Αιγύπτιοι, Ρώσοι. Ενδιαφέρον προκαλεί και η επιλογή περιοχής για αγορά, που κυρίως είναι τα νησιά του Ιονίου και Αιγαίου πελάγους, η περιοχή της Χαλκιδικής και της Αργολίδος αλλά κυρίως η Αττική με επίκεντρο την Αθήνα.

Το νέο ενδιαφέρον που περιμένουμε να εκδηλωθεί σχετικά με την απόκτηση της  GV, ακούει στο όνομα Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την εφαρμογή του  Brexit , και την διάθεση των Άγγλων πωλητών να εκμεταλευθούν το σχετικό ευεργέτημα και να αποκτήσουν ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα στα πλαίσια του σχετικού νόμου.

Αυτό που τελικά μένει σαν απορία, είναι αν η GV αποτελεί για τη χώρα μας μια επενδυτική προοπτική για οικονομική ανάπτυξη ή είναι μια φούσκα που κυρίαρχα λειτούργησε να ξεπουληθούν στο κέντρο της Αθήνας ακίνητα φιλέτα, χωρίς καμία προοπτική και με μοναδικούς οφελούμενους κάποιους «έξυπνους» αλλοδαπούς καθώς κι ένα πλήθος Ελλήνων επιτηδείων μεσαζόντων

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

«Μας είχε χτυπήσει τον κώδωνα προεκλογικά»-Του Νίκου Μοίραλη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το προηγούμενο χρονικό διάστημα εντάθηκε ο δημόσιος διάλογος εντός και εκτός ακαδημαϊκής κοινότητας για τις επικείμενες συγχωνεύσεις τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η σύγκλητος και ο νέος πρύτανης πορεύονται στη γραμμή χωροταξικής συγκέντρωσης των τμημάτων στη Πάτρα και ταυτόχρονο κλείσιμο των περιφερειακών τμημάτων σε Αμαλιάδα, Πύργο, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αίγιο.
Αντιθέτως οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ηλείας και της Αιτωλοακαρνανίας, το περιφερειακό συμβούλιο ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και πολλά δημοτικά συμβούλια των 2 νομών επιθυμούν την περαιτέρω στήριξη των τμημάτων εκτός Πατρών και την συνέχεια της λειτουργίας τους με μεγαλύτερη χρηματοδότηση από το υπουργείο παιδείας.
Οφείλουμε να ανατρέξουμε στην προεκλογική περίοδο των Αρχαιρεσιών του ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ και θα συνειδητοποιήσουμε πως η σημερινή πρυτανική αρχή είχε δημόσια τοποθετηθεί υπέρ της συγκέντρωσης των τμημάτων στην «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ» ενώ αντίθετα το πρυτανικό σχήμα που υπερασπιζόταν την στήριξη των επαρχιακών τμημάτων ηττήθηκε.
Αξίζει να καταγραφεί πως τα πρώην περιφερειακά τμήματα των ΤΕΙ στήριξαν πανηγυρικά τον κο ΜΠΟΥΡΑ γνωρίζοντας τις προθέσεις του και ουσιαστικά με την ψήφο τους νομιμοποίησαν τις επερχόμενες μεταρρυθμίσεις.
Αυτό που επιβάλλεται να πράξουν το πολιτικό σύστημα και η αυτοδιοίκηση είναι να συζητήσουν με τους καθηγητές, το επιστημονικό προσωπικό και τους φοιτητικούς συλλόγους και να αφουγκραστούν τις ανησυχίες τους και τις προθέσεις τους.
Οι ελλείψεις μόνιμων καθηγητών, η υποχρηματοδότηση, η εγκατάλειψη των υποδομών, το απαρχαιωμένο πρόγραμμα σπουδών, η απαξίωση στις επιλογές των ενδιαφερομένων στο μηχανογραφικό ήταν οι αιτίες που φτάσαμε στο σήμερα.
Αν δώσουμε λύσεις σε αυτά τα θέματα μπορούμε να μιλάμε για διατήρηση των περιφερειακών τμημάτων αλλιώς η υιοθέτηση της πρότασης ΜΠΟΥΡΑ θα φαντάζει μονόδρομος για την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου Πατρών.
Τα ακαδημαϊκά κριτήρια πρέπει να κρίνουν τη πορεία των ιδρυμάτων κι όχι τα οικονομικά δεδομένα στήριξης των επαρχιακών πόλεων.

*Ο Νίκος Μοίραλης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΙΝ.ΑΛ., δημοτικός σύμβουλος Πατρέων

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Το «μπράβο» που δεν ειπώθηκε ποτέ-Γράφει η Αμαλία Γ. Κουσαδιανού- Διδάχου

Πτυχιούχος Φιλοσοφίας- Συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε

στις

Βρισκόμαστε στην δίνη καταγγελιών και αποκαλύψεων για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και βιασμούς από ηθοποιούς κυρίως, που εφ’ όσον αποδειχθούν και δικαστικά και όχι από τις παντός είδους τηλε- εκπομπές θα τους μετονομάσουμε σε ανηθικοποιούς. Εννοείται ότι δεν τίθεται καν θέμα σχολιασμού για το ειδεχθέστερο έγκλημα της παιδεραστίας, της ασυζητητί καταδικαστέας.

Με αφορμή όλα αυτά, παρουσιάζεται ταυτόχρονα μία χρυσή ευκαιρία για «εθνική περισυλλογή» επειδή παρόμοιες νοσηρές καταστάσεις, ιδιαίτερα όσες αφορούν σε νεαρά άτομα, φέρνουν στην επιφάνεια και αναδεικνύουν την σημασία και επίδραση της οικογενειακής αγωγής, αλλά και της επαγρύπνησης, η οποία δυστυχώς έχει βαφτιστεί ως «καταπίεση». Και αυτό, προς χάριν μιας ελευθερίας που μεταλλάχτηκε σε ελευθεριότητα. Κι ας θυμηθούμε εδώ το προ πολλού αμερικανόφερτο «be your self» -να είσαι ο εαυτός σου- με αναπάντεχα αποτελέσματα σε περιπτώσεις διαστρέβλωσής του.

Καταλυτικός είναι και ο ρόλος της παιδείας και εκπαίδευσης, αλλά και επιτακτική η ανάγκη για την διατήρηση και ενδυνάμωση αξιών και αρχών, που κι αυτές δυστυχώς έχουν περιβληθεί μάλλον με γραφικότητα. Και βέβαια σημαντικός είναι ο ρόλος της ιδιοσυγκρασίας.

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες σφυρηλατούν την προσωπικότητα του ανθρώπου. Και από αυτήν εξαρτάται η δύναμη ή η αδυναμία του καθενός για την αντιμετώπιση αντιξοοτήτων στην πορεία της ζωής του.

Είναι όμως κρίμα που στην παρακμιακή αυτή ατμόσφαιρα, καταπνίγηκαν οι τοποθετήσεις κάποιων ηθοποιών, που θα άξιζαν έναν έπαινο. Ένα «μπράβο» που όμως δεν ειπώθηκε ποτέ! Καμία εκπομπή και κανένα δημόσιο πρόσωπο δεν αναφέρθηκε και στην «άλλη όψη» του νομίσματος. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι οφείλουμε να την αναδείξουμε.

Η Βάνα Μπάρμπα, νεαρή τότε, εγκατέλειψε την Αμερική όπου της ανοιγόταν δρόμος διεθνούς καριέρας, επειδή της ζητούσαν επίμονα να δειπνήσει με τον παραγωγό. Προφανώς κατάλαβε περί ποιου «φαγητού» επρόκειτο, αρνήθηκε, αποχαιρέτησε το χολιγουντιανό όνειρό της και επέστρεψε στην Ελλάδα. Μπράβο κυρία Μπάρμπα!!

Η επίσης ηθοποιός, Άννα Τσουκαλά, που μεσουρανούσε πριν χρόνια σε τηλεοπτικές σειρές αποκάλυψε ότι, τελειόφοιτη μόλις της Σχολής Κουν και αναζητώντας δουλειά, έπεφτε στα χέρια διεστραμμένων. «Τα παράτησα όλα, έφυγα για την Αμερική, δούλεψα ως οικιακή βοηθός, έπλενα ακόμη και σκάλες», είπε. Τώρα, παντρεμένη στην Αμερική, έχει μια λαμπρή καριέρα. Μπράβο κυρία Τσουκαλά!!

Η Κατερίνα Διδασκάλου, η «μεγάλη κυρία» του θεάτρου και της τηλεόρασης, μια γυναίκα υψηλού μορφωτικού επιπέδου και σπάνιας ευαισθησίας (μόλις πρόσφατα αποκάλυψε για την εδώ και χρόνια έμπρακτη στήριξή της σε άστεγο), αναφέρθηκε στην δική της εμπειρία και αντίδραση: «ναι, έχω παρενοχληθεί σεξουαλικά στο παρελθόν, αλλά πήγα αμέσως εκεί που έπρεπε, τον «κανόνισα» και το θέμα έληξε». Μπράβο κυρία Διδασκάλου!!

Αν λοιπόν, πρέπει να συμπονούμε τους ενήλικες εκείνους που κυνηγώντας το όνειρό τους στο σανίδι, τον στίβο κι όπου αλλού, βίωσαν τραυματικές καταστάσεις λόγω της αδυναμίας τους για πρόβλεψη ή έλεγχο ή αποφυγή της «ενέδρας», αν πρέπει να τους εγκωμιάζουμε για το θάρρος τους να σπάσουν την μακρόχρονη σιωπή τους, πρέπει να μπορούμε και να υποκλινόμαστε στην δύναμη και το «μεγάλο όχι» όσων προχώρησαν αλώβητοι ως άνθρωποι αφού κατάφεραν να μην παγιδευτούν σ’ αυτό το ίδιο όνειρό τους.

Καλή η λάμψη και οι προβολείς, καλή η δόξα και η πρωτιά, αρκεί οι διακαείς πόθοι γι’ αυτά να μην καταλήξουν σε δεσμώτες και καταντήσουν εφιάλτες.

Φθάσαμε στο τέλος της ενδεικτικής αναφοράς μας στην αγνοημένη πλευρά, στην «άλλη όψη» του νομίσματος, στον αντίποδα του «me-too», όπου ανήκουν οι τρεις κυρίες και όλες σαν αυτές. Οι άξιες ως πρότυπα! Τους καταθέτω το προσωπικό μου «μπράβο». Και υποκλίνομαι! Τόσο απλά!

 

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα