Τετάρτη 3 Μαρτίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Ο θάνατος αποκαλύπτει τη ζωή-Του πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Γ. Σκιαδαρέση

Δημοσιεύθηκε

στις

Ἡ στάση μας ἀπέναντι στό θάνατο προσδιορίζει καὶ τὴ στάση μας ἀπέναντι στη ζωή. Ἡ ἴδια μας ἡ ζωή πρέπει νά εἶναι μιά διαρκής νίκη τοῦ θανάτου. «Ὁ Θεός θάνατον οὐκἐποήσενοὐδέ τέρπεται ἐπ΄ἀπωλεία ζώντων», μᾶς βεβαιώνειὁ σοφός Σολομών (Σοφ.Σολ.1,13)ἀπότὰ βάθη τῶν αἰώνων.

Μάλισταδέ καὶ ἐμπόδισε τὴν ἔλευση τοῦ θανάτου, ¨προειδοποιήσας¨ τούς πρωτοπλάστους με τὴ φράση: «ᾗ δ΄ἄνἡμέρα φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀπο θανεῖσθε»(Γεν.2,17)∙Δηλαδή, ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμάς, ὁ Δημιουργός Θεός ἐμπόδισε τὴν ἔλευση τοῦ θανάτου, ἀφοῦ πρό τῆς πτώσεως φανέρωσε τὸ θέλημά Του, πού ἦταν ἡ ἀθανασία τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐτόνισεὅτι ἡἀθέτησητῆςἐντολῆς Τουθα ἦταν ὁ θάνατος.
Προφανῶς ἡ παράβαση τῆς ζωοποιοῦ ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ∙ὡδήγησε στὸ θάνατο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Καὶ πάλιν ὅμως ὁ Θεός δέν ἄφησε τὸν ἄνθρωπο, τὴν κορωνίδα τῆς δημιουργίας Του, να βυθισθεῖ στην ἀπώλεια, προετοιμάζοντας διά μέσου τῶν ἐκλεκτῶν Του νά ἔλθει ἡ Παρθένος Μαρία, ἀπό τὴν ὁποία θά ἄνθιζε τὸ ἄνθος τῆς ἄφθαρσίας, ὁ Ζωοδότης Χριστός, ὁ Σωτήρ καὶ Λυτρωτής τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ κόσμου.
Κατά συνέπεια ἀπό σύνολη τὴ Βιβλική καὶ Πατερική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας προκύπτει ὅ,τι συνοψίζει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «Οὐ γάρ θάνατος ἁμαρτίας ἔτεκεν, ἀλλά ἁμαρτία θάνατον ἡμῖν ἐγέννησε∙θάνατος δε ἁμαρτίας γέγονε φάρμακον».
Μετά τὴ σύντομη αὐτή εἰσαγωγική ἀναφορά μου, ἐπικεντρώνω περαιτέρω σέ τρία(3) μόνο σημεῖα:
1. Γιατί δημιούργησε ὁ Θεός τὸν ἄνθρωπο;
Ἔξὅσων μόλις είσαγωγικάἐσημειώσαμε ὁ Θεός δένἔπλασε τὸν ἄνθρωπο γιά νά πεθάνει, ἀλλά γιά νά ζήσει. Παρά ταῦτα ὅμως, ὡς ἄνθρωποι «δέν κρατᾶμε τίποτε πιό σταθερά στά χέρια μας ὅσο τὸν θάνατό μας».
Καὶ δεν εἴμαστε πιό σίγουροι γιά τίποτε ἄλλο στὴ ζωή μας παρά γιά τὸ ὅτι θά πεθάνουμε, καθώς καὶ γιά τίποτε ἄλλο τόσο ἀβέβαιοι, παρά γιά τὴν ὥρα καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου μας.
Ἡ ἐντολή τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ πρός τούς πρωτοπλάστους, ὅταν τοὺς τοποθέτησε μέσα στὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ∙«ᾗ δ΄ἄνἡμέρα φάγητε ἀπ΄αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε»(Γεν.2,17), ὅπως καὶ πιό πάνω ἐμνημονεύσαμε, φυσικά καὶ δεν ἦταν ἀπειλή, ἀλλά ¨ὁριοθέτηση¨ ζωῆς-θανάτου.Με ἀπλό καὶ εύθύ τρόπο∙Τί εἶναι ὁ Θεός καὶ τί ὁ ¨ἀντίδικος ἡμῶν διάβολος¨.
• Ὁ Θεός εἶναι ἡ ζωή, ἐνῶ ὁ διάβολος εἶναι ὁ θάνατος.
• Ὁ Θεός ἔπλασε τὸν Ἀδάμ σέ κοινωνία μαζἰ Του, ἐνῶ ὁ διάβολος σέ αὐτονόμηση.
Δυστυχῶς ὁ ἄνθρωπος ἀντί νά προτιμήσει τὴ ζωή τῆς μετά τοῦ Θεοῦ κοινωνίας, προτίμησε καὶ ἀκολούθησε τὴν αὐτονομία στὴ ζωή του. Ἀυτό ὅμως τὸν ὁδήγησε στή φθορά καὶ στό θάνατο. Ἀυτό εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἄρνησης τῆς μετά τοῦ Θεοῦ σχέσης καὶ πραγματικῆς κοινωνίας με Ἐκεῖνον, πού μᾶς ἔπλασε γιά τὴ θέωση καὶ τὴν αἰωνιότητα καὶ ὄχι γιά τὸ θάνατο. Γι’αὐτό καὶ ἐνηνθρώπισε ὁ Υἱός καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Γι’αὐτό καὶ ἦλθε ὁ Χριστός, ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας. Γιά νά μᾶς δώσει τὴ δυνατότητα τῆς σωτηρίας μας.
Μέ τὴν Σταυρική Του θυσία, τὴν είς«ᾍδουΚάθοδον καὶ τὴν Ἀνάστασή Του κατήργησε τὸ θάνατο καὶ τὸ κράτος τοῦ θανάτου γιά νά χαρίσει σέ ἐμᾶς τὴ νίκη τοῦ θανάτου. Μόνο ἠ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καταργεῖ τὸ θάνατο καὶ χαρίζει τὴ ζωή. Τὸ ¨Χριστός Ἀνέστη¨ἔφερε τὸ δῶρο τῆς ὄντως ζωῆς στόν καθένα μας. Γίνεται προσωπική μας ὑπόθεση ἄνἔχομε ἀνοιχτή τὴν καρδιά μας καὶ εἴμαστε δεκτικοί να πλημμυρίζει μέσα μας τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως καὶ βεβαίως ἄν βιώνουμε τὸ Γεγονός τῆς Ἀναστάσεως μέσα στην Ἐκκλησία μας, στήν κιβωτό τῆς σωτηρίας μας, στή ¨χώρα τῶν ζώντων¨, ὅπου, «θάνατος οὐκέτι κυριεύει».
Στήν Ἐκκλησία μας πού ᾠκοδόμησε ὁ Χριστός καὶ τὴ θεμελίωσε στή Σαρκωμένη, Σταυρωμένη καὶ Ἀναστημένη Ἀλήθεια, πού εἶναι ὁ Ἴδιος καὶ πού, ὅπως εἶπε,«πύλαι ᾅδου οὐ κατ ισχύσου σιν αὐτῆς»(Ματθ.16,18). Ἐκεῖ στόν ᾅδη ὁ Χριστός νίκησε τὸν ᾅδη καὶ με τὴν Ἀνάστασή Του χάρισε τὴ ζωή στόν ἄνθρωπο. Γιά νά μᾶς βεβαιώσει ὁ ἴδιοςὅτι«ὁ πιστεύωνείςἐμέκἄνἀποθάνῃ ζήσετε»(Ρωμ.11,25).
Τὸ ἐρώτημα πού προκύπτει ἀπό ὅλα αὐτά εἶναι: Τί τελικά θά προτιμήσει ὁ ἄνθρωπος; Τί θά ἐπιλέξει; Τὸ θάνατο ή τὴ ζωή; Τὴν ἀπάντηση στό ὑπαρξιακό αὐτό ἐρώτημα τὴ δίνει ὁ ἴδιος με τὴν ἴδια του τὴ ζωή.
2. Περνᾶμε λοιπόν, στό σημεῖο αὐτό πολύ ἐπιγραμματικά στό κομβικό ἐρώτημα ὁ θάνατος εἶναι κοίμηση πού μᾶς μεταφέρει ἀπό τὴν παροῦσαστή μέλλουσα ζωή, μάλιστα δέ τὴν ὄντως ζωή ή ἀποτελεῖ τὸ ἀπόλυτο μηδέν γιά τὸν ἄνθρωπο;
Ἔχει ἐπισημανθεῖ ὅτι τὸ κρίσιμο αὐτό ἐρώτημα εἶχε τεθεῖ ¨ὡς ὑποψία¨ καὶ στόν προχριστιανικό κόσμο:«Τίς δ’οἶδεν, λέει, ὁ ἀρχαῖος ποιητής Εὐριπίδης, εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστί κατ θανεῖν, τὸ κατ θανεῖν δέ ζῆν νομίζεται βροτοῖς;». Ποιός γνωρίζει δηλαδη, ἄν ἡ ζωή εἶναι θάνατος καὶ ὀ θάνατος εἶναι γιά τούς ἀνθρώπους ζωή: Ἀυτή ἡ ὑποψία τοῦ προχριστιανικοῦ κόσμου ἀποτελεῖ καὶ βιώνεται ὡς ἐμπειρική ἀλήθεια καὶ ὡς ἐσχατολογική πραγματικότητα μέσα στην Ἐκκλησία μας.
Τὰ ζωντανά μέλη της πού στήν καθημερινότητά τους ἀγωνίζονται¨τὸν καλόν ἀγῶνα¨ἔχουντὴ βεβαιότητα αὐτό- πού ἀποτελεῖ διαβεβαίωση τοῦ ἴδιου τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ- ὅτι«μεταβαίνουν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν»(Ἰω.5,24).
Εἶναι γνωστό καὶ ἀποτελεῖ γεγονός ἱστορικό καὶ ὑπεριστορικό, ὅτι ἡ πρώτη πού ἔζησε τὴν «ἐκ τοῦ θανάτου είς τὴν ζωην μετάβαση εἶναι ἡ Παναγία, μητέρα τοῦ Κυρίου μας, πού δεχθηκε μέσα της ¨τὸν Ἐνυπόστατο Λόγο τοῦ Θεοῦ¨ καὶ τὸν γέννησε ὡς Θεάνθρωπο μέσα στόν κόσμο.«Τὴν Ζωήν ἡ κυήσασαπρόςζωήνμεταβέβηκας», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας κατά τὴν ἑορτήντῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ¨τοῦ Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ¨.-(Περισσότερα γιά τὴν ἑορτήτῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καὶ τῆςεἰςοὐρανούς μεταστάσεώς της, ἄν ὁ Κύριος θέλει καὶ μέτὴ Χάρη Του θά καταθέσομε στήνἀγάπη σας κατά τὴν ἑορτή της).
3. Ἔχει εὐστόχως γραφεῖ ὁτι: ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, φοβούμενος μη πεθάνει, πεθαίνει πρίν πεθάνει. Γιατί ἀλήθεια συμβαίνει αὐτό, ὅταν συμβαίνει; Ἀπλά διότι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος κινεῖται στήν τροχιά τοῦ ψυχικοῦ μαρασμοῦ, τοῦ ψυχικοῦ θανάτου ὑπό τὴν ἔννοια ὅτι ἡ ὕπαρξή του στήν καθημερινότητά της εἶναι κολλημένη σάν τὸ στρείδι στά χωμάτινα καὶ τὰγήϊνα.
Ἔτσι ὅμως καθημερινά ὅλο καὶ περισσότερο ἐγκλωβίζεται στόν ψυχικό του ἀπομονωτισμό, διοτί τοῦ λείπει ἡ προσωπική κοινωνία καὶ σχέση με τὸν Ἄγιον ἐν Τριάδι Θεόν, πού σημαίνει ὅτι τοῦ λείπει ἡ προσωπική ἀγάπη πρός τὴ Σαρκωμένη, Σταυρωμένη καὶ Ἀναστημένη Ἀγάπη, πρός τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ὅπως καὶ πρός τὸν συνάνθρωπό του. Ἀναστάσιμη ἐμπειρία βιώνει τὸ κάθε μέλος τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπό τὴν παροῦσα ζωή, ἄν ἠ ψυχή του διαποτίζεται ἀπό τὴ χριστιανική ἀγάπη.
Ὁ Ἀπόστολος καὶ ΕὐαγγελιστήςἸωάννης μᾶς βεβαιώνει: «…ἡμεῖςοἵδαμενὅτιμεταβεβήκαμενἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτιἀγαπῶμεν τούς ἀδελφούς∙ ὁ μήἀγαπῶν τὸν ἀδελφόν μένει ἐν τῷθανάτῳ».(Α Ἰω.3,14).
Χωρίς ἀγάπη Χριστοῦ παραμένομεν στήν προσκαιρότητα, ἔχοντας ¨ξεχάσει¨ την Ἀιωνιότητα.

Άρθρα-Συνεργασίες

«Μας είχε χτυπήσει τον κώδωνα προεκλογικά»-Του Νίκου Μοίραλη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το προηγούμενο χρονικό διάστημα εντάθηκε ο δημόσιος διάλογος εντός και εκτός ακαδημαϊκής κοινότητας για τις επικείμενες συγχωνεύσεις τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η σύγκλητος και ο νέος πρύτανης πορεύονται στη γραμμή χωροταξικής συγκέντρωσης των τμημάτων στη Πάτρα και ταυτόχρονο κλείσιμο των περιφερειακών τμημάτων σε Αμαλιάδα, Πύργο, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αίγιο.
Αντιθέτως οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ηλείας και της Αιτωλοακαρνανίας, το περιφερειακό συμβούλιο ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ και πολλά δημοτικά συμβούλια των 2 νομών επιθυμούν την περαιτέρω στήριξη των τμημάτων εκτός Πατρών και την συνέχεια της λειτουργίας τους με μεγαλύτερη χρηματοδότηση από το υπουργείο παιδείας.
Οφείλουμε να ανατρέξουμε στην προεκλογική περίοδο των Αρχαιρεσιών του ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ και θα συνειδητοποιήσουμε πως η σημερινή πρυτανική αρχή είχε δημόσια τοποθετηθεί υπέρ της συγκέντρωσης των τμημάτων στην «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ» ενώ αντίθετα το πρυτανικό σχήμα που υπερασπιζόταν την στήριξη των επαρχιακών τμημάτων ηττήθηκε.
Αξίζει να καταγραφεί πως τα πρώην περιφερειακά τμήματα των ΤΕΙ στήριξαν πανηγυρικά τον κο ΜΠΟΥΡΑ γνωρίζοντας τις προθέσεις του και ουσιαστικά με την ψήφο τους νομιμοποίησαν τις επερχόμενες μεταρρυθμίσεις.
Αυτό που επιβάλλεται να πράξουν το πολιτικό σύστημα και η αυτοδιοίκηση είναι να συζητήσουν με τους καθηγητές, το επιστημονικό προσωπικό και τους φοιτητικούς συλλόγους και να αφουγκραστούν τις ανησυχίες τους και τις προθέσεις τους.
Οι ελλείψεις μόνιμων καθηγητών, η υποχρηματοδότηση, η εγκατάλειψη των υποδομών, το απαρχαιωμένο πρόγραμμα σπουδών, η απαξίωση στις επιλογές των ενδιαφερομένων στο μηχανογραφικό ήταν οι αιτίες που φτάσαμε στο σήμερα.
Αν δώσουμε λύσεις σε αυτά τα θέματα μπορούμε να μιλάμε για διατήρηση των περιφερειακών τμημάτων αλλιώς η υιοθέτηση της πρότασης ΜΠΟΥΡΑ θα φαντάζει μονόδρομος για την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου Πατρών.
Τα ακαδημαϊκά κριτήρια πρέπει να κρίνουν τη πορεία των ιδρυμάτων κι όχι τα οικονομικά δεδομένα στήριξης των επαρχιακών πόλεων.

*Ο Νίκος Μοίραλης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΙΝ.ΑΛ., δημοτικός σύμβουλος Πατρέων

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Το «μπράβο» που δεν ειπώθηκε ποτέ-Γράφει η Αμαλία Γ. Κουσαδιανού- Διδάχου

Πτυχιούχος Φιλοσοφίας- Συγγραφέας

Δημοσιεύθηκε

στις

Βρισκόμαστε στην δίνη καταγγελιών και αποκαλύψεων για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και βιασμούς από ηθοποιούς κυρίως, που εφ’ όσον αποδειχθούν και δικαστικά και όχι από τις παντός είδους τηλε- εκπομπές θα τους μετονομάσουμε σε ανηθικοποιούς. Εννοείται ότι δεν τίθεται καν θέμα σχολιασμού για το ειδεχθέστερο έγκλημα της παιδεραστίας, της ασυζητητί καταδικαστέας.

Με αφορμή όλα αυτά, παρουσιάζεται ταυτόχρονα μία χρυσή ευκαιρία για «εθνική περισυλλογή» επειδή παρόμοιες νοσηρές καταστάσεις, ιδιαίτερα όσες αφορούν σε νεαρά άτομα, φέρνουν στην επιφάνεια και αναδεικνύουν την σημασία και επίδραση της οικογενειακής αγωγής, αλλά και της επαγρύπνησης, η οποία δυστυχώς έχει βαφτιστεί ως «καταπίεση». Και αυτό, προς χάριν μιας ελευθερίας που μεταλλάχτηκε σε ελευθεριότητα. Κι ας θυμηθούμε εδώ το προ πολλού αμερικανόφερτο «be your self» -να είσαι ο εαυτός σου- με αναπάντεχα αποτελέσματα σε περιπτώσεις διαστρέβλωσής του.

Καταλυτικός είναι και ο ρόλος της παιδείας και εκπαίδευσης, αλλά και επιτακτική η ανάγκη για την διατήρηση και ενδυνάμωση αξιών και αρχών, που κι αυτές δυστυχώς έχουν περιβληθεί μάλλον με γραφικότητα. Και βέβαια σημαντικός είναι ο ρόλος της ιδιοσυγκρασίας.

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες σφυρηλατούν την προσωπικότητα του ανθρώπου. Και από αυτήν εξαρτάται η δύναμη ή η αδυναμία του καθενός για την αντιμετώπιση αντιξοοτήτων στην πορεία της ζωής του.

Είναι όμως κρίμα που στην παρακμιακή αυτή ατμόσφαιρα, καταπνίγηκαν οι τοποθετήσεις κάποιων ηθοποιών, που θα άξιζαν έναν έπαινο. Ένα «μπράβο» που όμως δεν ειπώθηκε ποτέ! Καμία εκπομπή και κανένα δημόσιο πρόσωπο δεν αναφέρθηκε και στην «άλλη όψη» του νομίσματος. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι οφείλουμε να την αναδείξουμε.

Η Βάνα Μπάρμπα, νεαρή τότε, εγκατέλειψε την Αμερική όπου της ανοιγόταν δρόμος διεθνούς καριέρας, επειδή της ζητούσαν επίμονα να δειπνήσει με τον παραγωγό. Προφανώς κατάλαβε περί ποιου «φαγητού» επρόκειτο, αρνήθηκε, αποχαιρέτησε το χολιγουντιανό όνειρό της και επέστρεψε στην Ελλάδα. Μπράβο κυρία Μπάρμπα!!

Η επίσης ηθοποιός, Άννα Τσουκαλά, που μεσουρανούσε πριν χρόνια σε τηλεοπτικές σειρές αποκάλυψε ότι, τελειόφοιτη μόλις της Σχολής Κουν και αναζητώντας δουλειά, έπεφτε στα χέρια διεστραμμένων. «Τα παράτησα όλα, έφυγα για την Αμερική, δούλεψα ως οικιακή βοηθός, έπλενα ακόμη και σκάλες», είπε. Τώρα, παντρεμένη στην Αμερική, έχει μια λαμπρή καριέρα. Μπράβο κυρία Τσουκαλά!!

Η Κατερίνα Διδασκάλου, η «μεγάλη κυρία» του θεάτρου και της τηλεόρασης, μια γυναίκα υψηλού μορφωτικού επιπέδου και σπάνιας ευαισθησίας (μόλις πρόσφατα αποκάλυψε για την εδώ και χρόνια έμπρακτη στήριξή της σε άστεγο), αναφέρθηκε στην δική της εμπειρία και αντίδραση: «ναι, έχω παρενοχληθεί σεξουαλικά στο παρελθόν, αλλά πήγα αμέσως εκεί που έπρεπε, τον «κανόνισα» και το θέμα έληξε». Μπράβο κυρία Διδασκάλου!!

Αν λοιπόν, πρέπει να συμπονούμε τους ενήλικες εκείνους που κυνηγώντας το όνειρό τους στο σανίδι, τον στίβο κι όπου αλλού, βίωσαν τραυματικές καταστάσεις λόγω της αδυναμίας τους για πρόβλεψη ή έλεγχο ή αποφυγή της «ενέδρας», αν πρέπει να τους εγκωμιάζουμε για το θάρρος τους να σπάσουν την μακρόχρονη σιωπή τους, πρέπει να μπορούμε και να υποκλινόμαστε στην δύναμη και το «μεγάλο όχι» όσων προχώρησαν αλώβητοι ως άνθρωποι αφού κατάφεραν να μην παγιδευτούν σ’ αυτό το ίδιο όνειρό τους.

Καλή η λάμψη και οι προβολείς, καλή η δόξα και η πρωτιά, αρκεί οι διακαείς πόθοι γι’ αυτά να μην καταλήξουν σε δεσμώτες και καταντήσουν εφιάλτες.

Φθάσαμε στο τέλος της ενδεικτικής αναφοράς μας στην αγνοημένη πλευρά, στην «άλλη όψη» του νομίσματος, στον αντίποδα του «me-too», όπου ανήκουν οι τρεις κυρίες και όλες σαν αυτές. Οι άξιες ως πρότυπα! Τους καταθέτω το προσωπικό μου «μπράβο». Και υποκλίνομαι! Τόσο απλά!

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κρυπτονομίσματα, εταιρείες και… απάτες-Του Στάθη Κατσαντά

Δημοσιεύθηκε

στις

Με το ξεκίνημα του 2021, το 1ο δίμηνο (Ιανουάριος-Φεβρουάριος), στα social media πραγματοποιείται ένας «βομβαρδισμός» σχετικά με τα εύκολα, γρήγορα και σημαντικά οικονομικά οφέλη που μπορεί να αποφέρει η επένδυση σε κρυπτονομίσματα σε όλο τον κόσμο.

Η έντονη διαφήμιση που γίνεται από όλες αυτές τις εταιρείες που «επενδύουν» σε κρυπτονομίσματα, ενισχύεται και από τις δηλώσεις (αν είναι πραγματικές) μεγάλων επενδυτών ανά τον κόσμο, και κυρίως από επιχειρηματίες με μεγάλες εταιρείες, που δήθεν επενδύουν δισεκατομμύρια στον «νέο ιό του πλουτισμού», που αφορά το κινέζικο κρυπτονόμισμα.
Το συγκεκριμένο εμφανίζεται να έχει την έγκριση της κινεζικής κυβέρνησης και διαφημίζεται έντονα πως όσοι επενδύουν τα χρήματά τους σε αυτό, θα τα πολλαπλασιάσουν.
Επίσης, γνωστός επιχειρηματίας της παγκόσμιας οικονομίας διατείνεται ότι θα πουλάει τα προϊόντα του με αντίκρισμα boitcoin. Δεν γνωρίζουμε αν θα δεχόταν να ανταλλάξει τα ηλεκτρικά του αυτοκίνητα με δικά μας αντίστοιχα προϊόντα αγροτικής παραγωγής, όπως μαρούλια, ελιές, πορτοκάλια.
Ζούμε σε μια περίοδο που όλος ο κόσμος, λόγω του COVID-19, περνάει πολλές ώρες στον χώρο του κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να ασχολείται περισσότερο με τα «σόσιαλ μίντια» και ενδεχομένως να παρασύρεται, ρισκάροντας τις όποιες οικονομίες του.
Οφείλουμε να επισημάνουμε όμως πως θέλει ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή κάθε τέτοιο εγχείρημα.
Υπάρχουν εταιρείες που σου προτείνουν να καταθέσεις ένα μικρό ποσό (250€ για παράδειγμα), υποσχόμενες ότι θα δει ο επενδυτής σύντομα το ποσό αυτό να πολλαπλασιάζεται. Υπάρχουν άλλες που λειτουργούν ως «πυραμίδες». Σου προτείνουν να καταθέσεις τα 250€ και αν φέρεις και άλλον καταθέτη στην πλατφόρμα, τότε το αρχικό ποσό κατάθεσης αυξάνεται με «μπόνους» κατά 200%, με σκοπό να δημιουργήσει μεγαλύτερες επιτυχίες. Ενώ στον υποδεικνυόμενο καταθέτη, κάνουν δώρο «μπόνους» 100% της κατάθεσής του αντίστοιχα.
Όλα αυτά όμως, δεν είναι ούτε τόσο απλά, ούτε τόσο εύκολα, ούτε και τόσο… ακίνδυνα. Ο κίνδυνος απώλειας χρημάτων, έστω και λίγων αλλά αναγκαίων, για τον μέσο πολίτη είναι μεγάλος. Και δυστυχώς, το χαοτικό τοπίο των social media είναι τόσο μεγάλο που ο πραγματικός έλεγχος είναι πολύ δύσκολος ή και αδύνατος.
Σύμφωνα με καταγγελία συγκεκριμένου επενδυτή που ρισκάρισε το ποσό των 250€, τα χρήματά του σε 14 μόλις μέρες έγιναν 680€. Αλλά… δεν είναι και διαθέσιμα! Ο συγκεκριμένος πολίτης, έχοντας κάποια στοιχεία προσέγγισης με την εταιρεία και τους «συμβούλους» της, κάνει προσπάθεια αποκατάστασης της ζημίας του, όχι τόσο γιατί πιστεύει πως θα βρει άκρη, αλλά κυρίως για να αναδείξει στη συνέχεια την εμπειρία του και να προσπαθήσει να προστατεύσει άλλους πολίτες.
Πιστεύουμε όμως ότι και η Πολιτεία, με τις αρχές ελέγχου που έχει, οφείλει να παρέμβει, να διερευνήσει και να ελέγξει όλες τις διαφημίσεις που «αναρτώνται» στα δημοφιλή social media.
Ωστόσο, μία απλή συμβουλή είναι η εξής: Όταν ακόμα και παγκοσμίως θεσμοθετημένα επενδυτικά «εργαλεία», όπως τα Χρηματιστήρια, ξέρουμε καλά ότι μπορούν να δημιουργήσουν «φούσκες», τότε οι πολλοί και διάφοροι «κρυπτοεπενδυτές» του διαδικτύου, μάλλον δημιουργούν… «τσιχλόφουσκες».
Όλες οι εταιρείες υποχρεούνται να αναφέρουν στην εμφάνιση του προφίλ τους, τον αριθμό άδειας λειτουργίας τους ώστε ο καθένας να γνωρίζει με ποιόν συνεργάζεται. Όχι λοιπόν στις «κρυπτοεταιρείες χωρίς ταυτότητα».
Όλα, όμως, επαφίονται και στην ατομική ευθύνη του καθενός. Όπως και η προστασία από τον covid-19…

Περισσότερα
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα