Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Αναδιοργάνωση του Πανεπιστημίου Πατρών Του Σπύρου Ν. Σκιαδαρέση (*)

Δημοσιεύθηκε

στις

Συζητάμε αυτό το τόσο σημαντικό θέμα για τον Στρατηγικό Σχεδιασμό της Ακαδημαϊκής και Ερευνητικής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Πατρών, ακριβώς πεντέμισι ώρες και αυτό που συμπεραίνω εγώ αλλά και όλοι οι παριστάμενοι, θέλω να πιστεύω, είναι η «εν ενί στόματι και μιάς καρδίας», αγωνίας, για το μέλλον του Πανεπιστημίου Πατρών και των Τμημάτων του στην ευρύτερη περιοχή της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας (Ηλεία, Αιτωλοακαρνανία) εκτός της φυσικής έδρας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Εκτιμώ ότι πρέπει να συνεχιστεί αυτός ο εποικοδομητικός διάλογος με το Πανεπιστήμιο Πατρών και παράλληλα όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, Πρώτος, Δεύτερος Βαθμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και οι εκπρόσωποι της Δυτικής Ελλάδας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, να ενισχύσουμε ΟΛΟΙ μας με κάθε τρόπο, τις ανάγκες του Πανεπιστημίου. Αφουγκράζομαι την αγωνία της Συγκλήτου, η οποία απ’ ό,τι κατάλαβα εδώ και πεντέμισι ώρες συζήτησης, είναι αγωνία όλων ημών. Προσωπικά είμαι αντίθετος και έξω από κάθε πολιτική σκοπιμότητα. Δεν δέχομαι στην πλάτη των Φοιτητών μας, να «παίζουν» ορισμένοι πολιτικά παιχνίδια βάζοντας εμπόδια στο μέλλον των νέων μας αλλά και του τόπου μας.
Το προτεινόμενο σχέδιο της απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου, βρίσκεται στον σωστό προσανατολισμό. Επιτρέψτε μου όμως να επισημάνω το εξής: όλοι μας επιθυμούμε και για τον λόγο αυτό άλλωστε βρισκόμαστε σήμερα εδώ: να διατηρήσουμε τα υπάρχοντα Τμήματα των Σχολών στον Πύργο και την Αιτωλοακαρνανία.
Κύριε Πρύτανη, εκλεκτά Μέλη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Πατρών,
Να γνωρίζετε ότι θα είμαστε δίπλα σας, ενισχύοντας παράλληλα την βούληση και σχεδιασμό της Συγκλήτου, για ίδρυση νέων Σχολών, όπως με ικανοποίηση διαβάσαμε στον Στρατηγικό Σχεδιασμό του Πανεπιστημίου, της Γεωργικής και Οίνου και Αμπέλου Σχολών, εμπλουτίζοντας την πρότασή σας με την ίδρυση κι άλλων νέων Σχολών. Υπάρχουν ιδέες και πρόσφορο έδαφος σε όλη την Δυτική Ελλάδα.
Θέλουμε ένα Παν – επιστήμιο! Να περιέχει όσο το δυνατόν περισσότερες Σχολές. Έτσι νοείται, επιτρέψτε μου, ένα ολοκληρωμένο Πανεπιστήμιο. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η εκπεφρασμένη διεθνώς άποψη, ότι το Brand Name του Πανεπιστημίου Πατρών, κάτι το οποίο το γνωρίζετε εσείς «κάλλιον εμού», βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Είμαι αισιόδοξος ότι το Πανεπιστήμιο Πατρών θα είναι ο «Φάρος» της Δυτικής Ελλάδας του οποίου οι ακτίνες θα αγγίζουν το σύνολο αυτής.

(*) Τοποθέτηση του Περιφερειακού Συμβούλου Π.Ε. Αχαϊας, Τομεάρχη Παιδείας, Θρησκευμάτων και Νεολαίας, της παράταξης του Απ. Κατσιφάρα στη συνεδρίαση του Π.Σ.

Άρθρα-Συνεργασίες

Φτάνουμε μέχρι τη… Λαμία (!) παραμένουμε «χωριό»

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ

Εντός, εκτός και επί προβληματισμών, διαφωνιών και συγκλίσεων ή αποκλίσεων σε ενδιαφέρουσες απόψεις και προτάσεις που κατατίθενται κατά καιρούς για τη μετεξέλιξη της Πάτρας, ας συμφωνήσουμε ότι διαθέτουμε ένα άρτιο επιστημονικό δυναμικό, το οποίο δεν έχουμε αξιοποιήσει όπως και όσο θα έπρεπε.

Τις τελευταίες δεκαετίες η αχαϊκή πρωτεύουσα βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές μεταβολές στον πολεοδομικό ιστό της, που επήλθαν ως επί το πλείστον με μη ορθολογικό τρόπο. Κι ένας σημαντικός λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι, υποκύπτοντας σε μίζερες και κοντόφθαλμες σκοπιμότητες, δεν θεωρήσαμε σκόπιμο να απευθυνθούμε συντεταγμένα ως τοπική κοινωνία στους γνώστες επ’ αυτών που σχεδιάζαμε και σχεδιάζουμε να υλοποιήσουμε.
Δεν έχουμε, ακόμη, συνειδητοποιήσει ότι εκείνο που προέχει δεν είναι τι θέλουμε εμείς να γίνει, αλλά εκείνο που πρέπει να γίνει, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της εποχής με μια μακροπρόθεσμη προοπτική.
Παραμερίζοντας συνήθως το Πανεπιστήμιο μας, το Τεχνικό Επιμελητήριο (που είναι θεσμοθετημένος σύμβουλος της Πολιτείας) και τους άλλους επιστημονικούς φορείς που εδρεύουν στα μέρη μας (όπως τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων), εγκλωβισμένοι σε μια επαρχιώτικη και παρωχημένη νοοτροπία, επιμένουμε να προγραμματίζουμε και να υλοποιούμε στου κασίδη το κεφάλι, με αποτέλεσμα να υφιστάμεθα στη συνέχεια τις επιπτώσεις των άναρχων, πολεοδομικά και κυκλοφοριακά, επιλογών μας.
Για μια πόλη που έχει αποκτήσει πλέον τα χαρακτηριστικά ενός μητροπολιτικού αστικού συγκροτήματος, συγκαταλέγεται στις 500 μεγαλύτερες της Ευρώπης και σύμφωνα με τα σύγχρονα κριτήρια δομημένου χώρου εκτείνεται μέχρι και τη… Λαμία (!), είναι τουλάχιστον αναχρονιστικό να προσεγγίζεται το μέλλον της με όρους του περασμένου αιώνα.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να λειτουργούμε ως μια μητροπολιτική πόλη, σταματώντας να συμπεριφερόμαστε σαν ένα χωριό, άντε σαν ένα κεφαλοχώρι, ιδίως μάλιστα από τη στιγμή που ο ανταγωνισμός των πόλεων είναι πλέον μια αναντίρρητη πραγματικότητα.
Εάν δεν θέλουμε να χάσουμε κι άλλο έδαφος, ας ριχτούμε στη μάχη του μέλλοντος αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα μας και σηκώνοντας από τον πάγκο ό, τι καλύτερο διαθέτουμε σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό.
Μετά λόγου γνώσεως, την άποψη αυτή την καταθέτουμε χωρίς να είμαστε ειδικοί, αντιλαμβανόμενοι ωστόσο ότι, επιτέλους, θα πρέπει να τούς δώσουμε τον πρώτο και τελευταίο λόγο για το αύριο.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Ισχυρό προβάδισμα Μητσοτάκη στους πιο κρίσιμους τομείς

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Με τις πρώτες μετρήσεις του φθινοπώρου να δείχνουν ότι η «ζημιά» που έγινε με την υπόθεση των υποκλοπών είναι μετριασμένη και ενδεχομένως αναστρέψιμη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέταξε στη Ν. Υόρκη, στέλνοντας μερικά ακόμα «σήματα» της ισχυρής και σύγχρονης Ελλάδας που έχει πάψει να υπακούει στο «δόγμα της ανοχής» απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

Ο πρωθυπουργός, από τη βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, κέρδισε ακόμα μία «παρτίδα» στα εθνικά θέματα, ειδικά με το μήνυμα που εξέπεμψε απευθείας ο ίδιος στον τουρκικό λαό, κάτι που ίσως δεν το έχει ξανακάνει Έλληνας πρωθυπουργός. «Η Ελλάδα δεν απειλεί την Τουρκία. Δεν είμαστε ο εχθρός. Είμαστε γείτονες…» είπε, δίνοντας μία ευθεία απάντηση στην διαστροφή της πραγματικότητας που επιχειρεί η τουρκική ηγεσία και ένα σαφές μήνυμα φιλίας, προς τον τουρκικό λαό. Ήταν όμως ένα μήνυμα με ισχυρή απήχηση και στο εσωτερικό της Ελλάδας, εκφράζοντας την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Κόκκινη γραμμή η εθνική κυριαρχία, αλλά και καμία αντιπαλότητα με τους απλούς πολίτες της Τουρκίας.

Προφανώς, η «μάχη» απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα δεν κερδήθηκε. Γιατί δεν περιμένουμε από τον Ερντογάν και την υπόλοιπη τουρκική πολιτική σκηνή κάποια θεαματική στροφή. Αντίθετα, περιμένουμε συνέχιση της πολεμικής ρητορικής. Όμως, με την Ελλάδα της αυτοπεποίθησης και των ισχυρών συμμαχιών, ο Μητσοτάκης έχει κερδίσει πάρα πολλούς πόντους.

Έτσι, μάλλον λογικά σκέπτονται πολλοί ότι «αν του βγει και η παρτίδα απέναντι στην ενεργειακή κρίση κατά τον επερχόμενο χειμώνα τότε θα μπει στην ευθεία προς τις εκλογές καβάλα στ’ άλογο και με πολύ ισχυρές πιθανότητες να πετύχει μία μεγάλη νίκη στις εκλογές της απλής αναλογικής που θα του δώσουν αέρα απόλυτης επικράτησης στις δεύτερες εκλογές».

Μπροστά μας όμως υπάρχουν κάποιοι δύσκολοι μήνες. Και βέβαια, υπάρχει πάντοτε η πιθανότητα άλλων, εξωγενών, εξελίξεων που θα επανακαθορίσουν τις πολιτικές εξελίξεις. Βεβαιότητες δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως υπολογισμοί με βάση τις σημερινές ενδείξεις. Και αυτοί δείχνουν πως ο Μητσοτάκης έχει πολύ σοβαρό προβάδισμα στους πιο κρίσιμους τομείς: Στην οικονομία και στα εθνικά θέματα. Μένει ένας: Η αντοχή της κοινωνίας. Εκεί θα κριθούν όλα…

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

23-9-1821: Εδραίωση τής Επανάστασης και ανάδειξη τής ηγετικής μορφής τού Κολοκοτρώνη Η Άλωση τής Τριπολιτσάς

Δημοσιεύθηκε

στις

Συμπληρώθηκαν προχθές 201 χρόνια από την απελευθέρωση τής Τριπολιτσάς, που απετέλεσε την πρώτη μεγαλύτερη στρατιωτική επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων, με αρχιτέκτονα και πατέρα τής νίκης τον Αρχιστράτηγο τής Λευτεριάς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Κορυφαίας σημασίας γεγονός, που δεν μπορεί να λησμονήσει σήμερα ούτε ο… Ερντογάν, όπως έδειξε με το προκλητικό του τουίτ, που γέμει παραληρηματικού εθνικισμού!

Πράγματι, χάρη στην άλωση τής Τριπολιτσάς, όπως απεκλήθη διά το επισημότερον, η Επανάσταση εδραιώθηκε, η Πελοπόννησος απελευθερώθηκε πλήρως και απετέλεσε τον πυρήνα τού υπό ίδρυσιν Ελληνικού κράτους, ενώ πλέον απεκλείσθη κάθε συμβιβασμός μεταξύ τυράννων και υποδούλων…
Τούτο γιατί η άλωση ίσως συνδυάζεται με μιαν οιονεί σκοτεινή στιγμή τής πολεμικής συμπεριφοράς τού επαναστατημένου γένους: Οι Τουρκόφιλοι τής εποχής, όσοι υπήρχαν και δρούσαν διεθνώς – καθώς ο Ερντογάν σήμερα – εξανέστησαν: Προς τι οι σφαγές όλου τού τουρκικού στοιχείου; Οι φρικαλεότητες εκ μέρους των Ελλήνων έναντι τού άμαχου πληθυσμού τής Τριπολιτσάς;
Η απάντηση είναι αυτονόητη: Γράφει ο Κωστής Παπαγιώργης σχετικά με την αναγκαιότητα τής σφαγής: «Αυτό που θεωρήθηκε εθνική ντροπή ήταν στην πραγματικότητα μια εθνική ανάσταση – έστω και ανόσια. Μόνο με την άλωση τής Τριπολιτσάς οι ραγιάδες μυήθηκαν στο βαθύτερο νόημα τού πολέμου που είχαν κηρύξει. Δεν υπήρχε πλέον κανένα περιθώριο συμβιβασμού ανάμεσα στους δύο λαούς. Ο πόλεμος θα έφτανε μέχρις εσχάτων».
Και φυσικά οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους και στα σπίτια τής πρωτεύουσας δικαιολογούνται από το μένος αιώνων κατά τού τυράννου. Πρόσφατες ήσαν οι αποτρόπαιες σφαγές των Τούρκων σε όλη την επικράτεια. Πρόσφατος ήταν ο απαγχονισμός τού Πατριάρχη. Αν προστεθούν σε αυτά ο τραγικός φόρτος τετρακοσίων ετών δουλείας, κατανοεί κανείς, υπό τις συνθήκες τής στιγμής, την «κατάσταση απόλυτου ασυδοσίας» που επεκράτησε. Ο Κολοκοτρώνης και οι οπλαρχηγοί έπραξαν το παν για να αποτρέψουν τα έκτροπα. Δεν κατάφεραν ωστόσο να συγκρατήσουν την «δικαία αθεμιτουργία» τού λαού…
Σίγουρα ο Κολοκοτρώνης ήταν ο ιθύνων νους όχι μόνον τής άλωσης, αλλά και ολόκληρης τής Επανάστασης! Από τις πρώτες μέρες τού ξεσηκωμού, είχε συλλάβει την ιδέα της πολιορκίας και τής άλωσης τής Τριπολιτσάς, επειδή κατείχε στρατηγική θέση και ήταν το διοικητικό κέντρο τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Μοριά. Στην Τριπολιτσά είχε την έδρα του ο στρατιωτικός διοικητής τής Πελοποννήσου, εκεί ζούσε ο μισός τουρκικός πληθυσμός της και την υπερασπιζόταν σημαντικός αριθμός ενόπλων σωμάτων. Επρόκειτο δηλαδή για μιαν επικίνδυνη εχθρική εστία, η οποία εάν δεν εξουδετερωνόταν θα ήταν μια διαρκής απειλή για τις επαναστατημένες επαρχίες τού Μοριά.
Η στρατηγική σύλληψη τού Κολοκοτρώνη δεν έγινε αμέσως αποδεκτή από τους άλλους, επειδή προϋπέθετε οργανωμένο στρατό, που δεν υπήρχε. Ο Κολοκοτρώνης με επιμονή και πειστικότητα αντέστρεψε την άρνηση και στα μέσα Απριλίου αποφασίσθηκε σε πρώτη φάση ο αποκλεισμός τής πόλης.
Ενώ προεπαναστατικά θεωρείται πως στην Τρίπολη κατοικούσαν περί τους 20.000 κατοίκους, μισοί Έλληνες – μισοί Τούρκοι και 1000 περίπου Εβραίοι, μετά τα πρώτα επαναστατικά γεγονότα πολλοί Έλληνες απεχώρησαν, ενώ συγκεντρώθηκαν για λόγους ασφαλείας πολλοί Τούρκοι, με αποτέλεσμα προς το τέλος τής πολιορκίας στην πόλη υπήρχαν 35.000 ψυχές, Τούρκοι, Χριστιανοί, Αλβανοί και Εβραίοι.
Τραγική συνέπεια τής πολιορκίας ήταν η φυλάκιση και μαρτυρική σταδιακή εξόντωση των Αρχιερέων και Προκρίτων που είχαν κληθεί στην πόλη από την Τουρκική διοίκηση ως όμηροι. Ελάχιστοι από αυτούς κατόρθωσαν να παραμείνουν ζωντανοί και υγιείς μέχρι την απελευθέρωση…
Αγαθή συγκυρία στην συγκεκριμένη περίοδο ήταν η απουσία τού στρατιωτικού διοικητή τής Πελοποννήσου Χουρσίτ Πασά που έδρευε στην πόλη, ο οποίος επικεφαλής μεγάλου στρατιωτικού σώματος είχε αποσταλεί προς καταστολή τού επικηρυγμένου Αλή Πασά στα Ιωάννινα…

Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΧΟΥΡΣΙΤ

Αξίζει εν προκειμένω να παρακολουθήσουμε την τύχη τού Χουρσίτ Πασά: Είχε την φήμη τού πιο αμείλικτου πολέμαρχου των Τούρκων. Καταγόταν από την Γεωργία τού Καυκάσου και είχε χριστιανούς γονείς. Εξισλαμίστηκε νεαρός και ως γενίτσαρος αναδείχθηκε στρατιωτικά. Αφού είχε διάφορες επιτυχίες, κυρίως εναντίον των Σέρβων, ο σουλτάνος τον έστειλε το 1820 στην Πελοπόννησο, όπου υπήρχαν πληροφορίες ότι η Φιλική Εταιρεία προετοίμαζε Επανάσταση.
Ο Χουρσίτ εγκαταστάθηκε στο περιβόητο Σεράι, το λαμπρότερο κτίσμα τής πόλης, με τους αμύθητους θησαυρούς, όπου διαβιούσε πολυτελώς, ενώ οι Έλληνες δεινοπαθούσαν. Πολύτιμο απόκτημά του το χαρέμι του, με 64 συνολικά γυναίκες, εκ των οποίων οι τέσσερεις επίσημες σύζυγοί του.
Πολύ σύντομα, τον Ιανουάριο τού 1821, έλαβε εντολή να μεταβεί προσωρινά στα Ιωάννινα, προκειμένου να καταστείλει την ανταρσία τού Αλή Πασά. Στην θέση του άφησε ως τοποτηρητή τον Μεχμέτ Σαλήχ, με δύναμη 1.000 Αλβανών για την επιβολή τής τάξης. Η επιχείρηση αυτή στην Ήπειρο διήρκεσε περισσότερο από όσο υπολόγιζε και έτσι το ξέσπασμα τής Ελληνικής Επανάστασης στην Πελοπόννησο τον βρήκε απόντα, γεγονός που αποδείχθηκε καθοριστικό για την νίκη των Ελλήνων.
Ο Χουρσίτ τελικά εξόντωσε τον Αλή Πασά, έστειλε τους θησαυρούς του στον σουλτάνο και εν συνεχεία μετέβη στην Λάρισα. Ταυτόχρονα όμως οι αντίζηλοί του τον διέβαλλαν. Έπεισαν τον σουλτάνο ότι ο Χουρσίτ είχε καταχραστεί το μεγαλύτερο μέρος τής αμύθητης περιουσίας τού Αλή. Έτσι η Πύλη απεφάσισε να τον παραμερίσει και ανέθεσε την καταστολή τής Επανάστασης στον Δράμαλη.
Ο Χουρσίτ παρέμεινε στην Λάρισα, όπου έμαθε ότι ο Κολοκοτρώνης επέτυχε την άλωση τής Τριπολιτσάς. Τότε ιδιαίτερα ανησύχησε για το χαρέμι του, ενώ κατάφερε να επιτύχει συμφωνία ανταλλαγής, με την μεσολάβηση τού Άγγλου αρμοστή των Επτανήσων Μαίτλαντ.
Αδοκήτως όμως διεπίστωσε, όταν παρέλαβε τελικά το χαρέμι του, ότι οι γυναίκες του είχαν συνάψει σχέσεις με Έλληνες, αφού οι περισσότερες είχαν μείνει έγκυες! Εξοργίστηκε και διέταξε τους δήμιους να τις πνίξουν στον Πηνειό… Λίγους μήνες αργότερα, όταν πληροφορήθηκε ότι ο σουλτάνος είχε δώσει εντολή να τον εκτελέσουν, με την κατηγορία τής κατάχρησης, θέλησε να τον προλάβει. Αφού ετοίμασε έναν μεγαλοπρεπή τάφο και οργάνωσε την κηδεία του, έδωσε ο ίδιος τέλος στην ζωή του…

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα