Τρίτη 3 Αυγούστου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ἒτσι ἐλευθερωθήκαμε»

Δημοσιεύθηκε

στις

Μέσα ἀπό τούς ἀγῶνες τετρακοσίων ἐτῶν, ἀλλά καί κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, καί μετά ταῦτα, φαίνεται περίτρανα ὅτι ἡ Πατρίδα μας ἐλευθερώθηκε, ἐπειδή οἱ ἥρωες καί μάρτυρες πατέρες μας εἶχαν βαθειά Πίστη στόν ἀληθινό Θεό, ἡ ὁποία τούς κράτησε ὄρθιους σέ ὧρες μεγίστων δυσκολιῶν, κινδύνων καί ποικίλων καί φρικτῶν μαρτυρίων. Αὐτή τήν Πίστη, τήν Ὀρθόδοξη καί Ἱερά Παράδοση τήν κράτησαν ἀκεραία καί τήν διεφύλαξαν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ οἱ Ἕλληνες κατά τούς πικρούς χρόνους τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, γιατί γνωρίζαν ὅτι ὅποιος χανόταν γιά τήν Ὀρθοδοξία καί τήν Ἐκκλησία, χανόταν καί γιά τήν Ἑλλάδα. Αὐτό τό θαῦμα μόνο στήν Ἑλλάδα, μετά βεβαιότητος πλέον δυνάμεθα νά εἴπωμεν, μποροῦσε νά συμβῇ.

Τά δύο στοιχεῖα ὁ Ἑλληνισμός καί ὁ Μουσουλμανισμός διετηρήθησαν καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς πικρῆς καί ἐπώδυνης σκλαβιᾶς ἄμεικτα, σαν τό νερό καί τό λάδι, ἒνεκα τῆς Ὀρθοδοξίας. (βλεπ. Παπαρρηγόπουλος).

Ἄν δέν εἴμασταν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, δέν θά εἴμασταν σήμερα ἐλεύθεροι.

Μέ τό λάβαρο καί τίς εὐλογίες τῆς Ἐκκλησίας καί τήν σημαία τοῦ Σταυροῦ, μέ τίς θυσίες τῶν Κληρικῶν, ἀπό τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη μέχρι τόν τελευταῖο καλόγερο καί ὃλους τούς Ἓλληνες, πυργώθηκε ἡ ἐλευθερία μας, ὥστε σήμερα ἐμεῖς νά ἀναπνέωμε τόν ἀέρα της, ἄν καί πολλάκις δέν ἐκτιμᾶμε τό μέγιστο καί τιμῇ αἳματος ἐξαγορασμένο  αὐτό δῶρο.

Ἡ Ἐκκλησία συνήγαγε τά καθημαγμένα τέκνα της καί διετήρησε στήν καρδιά τους, ἄσβεστη τῆς λευτεριᾶς τήν φλόγα. Ἡ Ἐκκλησία ἐνέπνευσε γιά ἡρωϊκούς ἀγῶνες καί θυσίες, αὐτή διετήρησε τήν γλῶσσα καί τήν ταυτότητα, τήν ἰδιοπροσωπεία, τά ἱερά καί τά ὅσια τοῦ Γένους μας, τῆς φυλῆς μας.

Ἡ ἐλευθερία μας, στήν κυριολεξία, πέρασε καί λιβανίστηκε ἀπό τά Μοναστήρια μας καί τίς Ἐκκλησιές μας.

Οἱ Ἕλληνες ἀντιστάθηκαν μέ σθένος καί ἔδωσαν τό αἷμα τους, γιά νά ὑπερασπιστοῦν τά ἱερά καί ὅσια τους ἔναντι τοῦ ἄπιστου καί βάρβαρου, τοῦ ἀπολίτιστου κατακτητή, ἀλλά καί στάθηκαν ἀνάχωμα γιά νά μή ἐπεκταθῇ ἡ βάρβαρη τῶν υἱῶν τῆς Ἂγαρ ἐπέλασις στήν Εὐρώπη, στήν Δύση. Πιστεύομε ὅτι αὐτή ἡ μεγίστη θυσία δέν ἀξιολογήθηκε, ὡς θά ἔπρεπε, ἀνέκαθεν, ἀπό τούς Εὐρωπαίους, ἔναντι τῆς Πατρίδος μας, ἡ ὁποία κατά τό διάβα τῶν καιρῶν, ἀβοήθητος ἐγκαταλείφθηκε καί πλειστάκις ἀδικήθηκε.  Τοῦτο τό γεγονός μᾶς θλίβει ἀκόμα καί σήμερα γιά τήν στάση τῶν ἑταίρων μας ἔναντι τῆς Πατρίδος μας.

Ἡ κοινή πίστη, ἡ κοινή ἀγάπη στά ἁγιασμένα χώματα τῆς Πατρίδος μας, οἱ βαθειές καί ριζωμένες στίς καρδιές γενεῶν καί γενεῶν παραδόσεις, ἕνωσαν τούς Ἕλληνες στόν ἱερό ἀγῶνα γιά τήν ἐλευθερία.

Πολέμησαν, ἀγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν ὅλοι μικροί καί μεγάλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες, κληρικοί καί λαϊκοί γιά τόν ἱερό, ἅγιο, κοινό σκοπό.

Μόνο καί μόνο ἄν σταθῆ κανείς σέ ὅσα εἶπε ὁ ἀοίδιμος καί μέγας πρωτεργάτης τῆς Ἐλευθερίας, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, φθάνουν νά βεβαιώσουν ὅσα παρά πάνω ἀναφέραμε.

Ὅμως δέν εἶναι μόνο αὐτός καί ὃσα ὁ ἲδιος εἶπε. Ὅλοι οἱ λεβεντόψυχοι καί ἀνεπανάληπτοι ἥρωες, οἱ ἁρματωμένοι πρῶτα στήν ψυχή καί μετά στό σῶμα μέ τήν πνευματική καί τήν ἄλλη ἁρματωσιά, ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων, μέ τήν ἀποφασιστικότητά τους, ἤ γιά τήν νίκη ἤ τή θανή, μᾶς πληροφοροῦν κρατώντας τά στίγματα τῆς ἀγάπης τους γιά τόν Χριστό καί τήν Πατρίδα, ὅτι μόνο ἔτσι ἐλεθευρωθήκαμε καί μόνο ἔτσι θά κρατήσωμε αὐτό τόν ἀτίμητο θησαυρό.

Πέρασαν 200 ὁλόκληρα χρόνια ἀπό τότε πού ἤχησαν οἱ σάλπιγγες τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς καί συνήγειραν τούς Πανέλληνες γιά τῆς λευτεριᾶς τόν ματωμένο δρόμο καί τῆς Ἀνάστασης τίς ξάστερες καί λαμπρές κορυφές.

Καί εἶναι σάν χθές, σάν σήμερα, τούς βλέπομε, τούς ζοῦμε, τούς ἀκοῦμε νά κλαῖνε καί νά χαίρωνται, νά πεθαίνουν καί νά ἀνασταίνωνται γιά νά ζήσουν τά παιδιά τους, γιά νά ζοῦμε ἐμεῖς ἐλεύθεροι. Μᾶς ἀγάπησαν ἀπό τότε, μᾶς ἄφησαν κληρονομιά καί προῖκα μεγάλη. Μᾶς παρέδωσαν τήν λαμπάδα ἀναμμένη.

Πῶς πορευτήκαμε αὐτά τά διακόσια χρόνια; Πῶς μᾶς βρίσκει αὐτή ἡ Ἑπέτειος ὅλους μας σήμερα καί τί συνέχει τήν καρδιά μας ἔναντι τῶν θυσιῶν ἐκείνων; Ποιά ἡ στάση μας γιά τήν Ἑλλάδα τοῦ σήμερα, σέ σχέση καί μέ τούς ἄλλους λαούς;

Κρατήσαμε ἆρα γε ὅσα ἐκεῖνοι μᾶς παρέδωσαν; Ποιά ἡ τιμή ὅλων ἡμῶν στίς θυσίες καί στούς ἀγῶνες τῶν σταυραετῶν τῆς λευτεριᾶς μας;

Τί ξέρουν τά παιδιά μας γι’ αὐτούς τούς ἀγῶνες; Τί προσλαμβάνομε οἱ Νεοέλληνες ἀπό τά μηνύματα πού ἐκπέμπουν τά μνήματα, οἱ τόποι, τά γεγονότα καί οἱ ἀνδριάντες τῶν ἡρώων μας;

Ἀπό τά Ψηλά Ἀλώνια τῶν Πατρῶν, ὁ ἡρωϊκός καί μέγας, ὁ θρυλικός Ἱεράρχης, Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, κρατώντας ὑψωμένο τό Λάβαρο τῆς Ἁγίας Λαύρας, μᾶς δεικνύει τόν δρόμο τῆς τιμῆς, τῆς ἀξιοπρέπειας, τῆς λεβεντιᾶς, γιά νά ζήσωμε στό κλῖμα καί στό πνεῦμα τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας. Ἄς τόν ἀκολουθήσωμε γιατί, ἀπ’ ὃτι φαίνεται κάπου χάσαμε τόν βηματισμό μας καί ἄν ἔτσι συνεχίσωμε ἴσως τήν λευτεριά νά μή τήν ζήσωμε.

Άρθρα-Συνεργασίες

«Οι ΠΙΚΡΟδάφνες της εγκατάλειψης!!!»- Του Νίκου Γ. Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Μέρες διακοπών και χαλάρωσης στην Αγαπημένη μας Πάτρα!! Αφήνοντας το μυαλό μου και το σωμα μου  στις καλοκαιρινές απολαύσεις. Μπάνιο στα δροσερά νερά και τις ωραίες παραλίες στο μεγάλο και φιλόξενο θαλάσσιο μέτωπο και μάλιστα πρόσβαση σε όλες χωρίς κόστος. Το πρωί, μαριδάκι και παγωμένη μπύρα κάτω απο σκιερές μουριές τα μεσημέρια. Βόλτα στην φιλόξενη πόλη και τα μπαράκια της το βραδάκι με αγαπημένα πρόσωπα και καλούς φίλους.

Να πλημμυρίζει η καρδιά και ο λογισμός μου από αναμνήσεις περασμένων καλοκαιριών.

Πρόσωπα και τοποθεσίες που σημάδεψαν την ζωή μας και που στην πορεία τα αφήσαμε πίσω -αλλά δεν τα ξεχάσαμε!

Κάπως έτσι ένιωσα μιά ακατανίκητη ανάγκη να ξαναπάω ένα πρωί στις Δάφνες, στα Μποζαίτικα. Να θυμηθώ στιγμές από την όμορφη δεκαετία του 70, να κλείσω τα μάτια και να αφήσω το άρωμα από τις ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΕΣ να ξαναφέρει στο νού τις ευτυχισμένες στιγμές ερωτα και ξεγνιασάς που έζησα εκεί τότε.

Αχ!!!… φίλοι μου, δεν έπρεπε να το πάω μέχρι εκεί. Το θέαμα ήταν θλιβερό. Ξεραίλα και εγκατάλειψη παντού. Οι πανέμορφες πικροδάφνες μαραίνονται εγκαταλειμένες. Το αγαπημένο μαγαζί των νεανικών μας ραντεβού δεν υπάρχει πιά. Μιά παραλία μεγάλη κόσμο στο χώμα και στην άμμο αλλά παρατημένη. Με τον κόσμο να στρώνει πετσέτες του πάνω στη άμμο, χωρίς μία οργάνωση, μία σκιά , μία χάρη!!

Ή στεναχώρια και η θλίψη μεγάλη Τέσσερις δεκαετίες μετά η κατάσταση χειρότερο από τότε. Αν καθόμουν λίγο παραπάνω, είμαι σίγουρος πως θα έβλεπα να βγαίνουν από πλαστικές σακούλες τα ταπεράκια με τους κεφτέδες. Θα ζούσα στιγμές 60 σε ταινία της Φίνος Φιλμ.

Έφυγα όσο πιό γρήγορα μπορούσα απογοητευμένος από την εγκατάλειψη. Τόσο δύσκολο είναι πιά να φροντίσουν οι τοπικές αρχές τον χώρο, να καθαρίσουν τα ξερά, να στήσουν μιά καντίνα, να ομορφύνουν λίγο τελοσπάντων την παραλία. να μπορούν οι λιυομενοι να βρουν λίγο νεράκι να πιουν ένα καφέ! Ένα αναψυκτικό.

Αυτή η ΠΟΛΎ-ΑΓΑΠΗΜΈΝΗ Πάτρα δεν θα πάψει ποτέ να μας ΠΛΗΓΩΝΕΙ γιατί την αγαπάμε την λατρεύουμε είναι η “γενέθλια” γη

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Η πράσινη επιστράτευση και άλλα- Του Αρκά

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

  • Στην πράσινη επιστράτευση, καλούνται όλες οι κλάσεις στο παλαιό τότε ΠΑΣΟΚ, στην μάχη για να εκλέξουν νέο αρχηγό, στο νέο ΠΑΣΟΚ.
  • Κομματικός σχηματισμός που δεν έχει ισχυρή παρουσία της νεολαίας, μοιάζει με εικονοστάσι χωρίς εικόνα.
  • Το καινούργιο δεν γίνεται με παλιά ανταλλακτικά.
  • Οι μεταλλάξεις των παλαιό – πολιτικών στελεχών, είναι περισσότερες από τον Κορωναίο.
  • Εάν η σημαντική και περιφρονημένη Καλαβρυτινή γιορτή, συνέπιπτε σε περίοδο προεκλογική, οι καρέκλες των επισήμων θα έφταναν μέχρι το Διακοφτό.
  • Ηχηρές απουσίες από την γιορτή της Δημοκρατίας, ο χρόνος θα τις αξιολογήσει.
  • Φέτος πάρα πολλοί προσκαλεσμένοι.
  • Βέβαια η πρώτη θέση ανήκει στους Ζώντες αντιστασιακούς.
  • Η Χούντα δεν έπεσε μόνη της, κάποιοι πάλεψαν και βασανίστηκαν σκληρά, για να την διώξουν.
  • Και να έλθη η ευρύχωρη Δημοκρατία που στεγάστηκαν και την απόλαυσαν, πάρα πολλοί πολιτικοί, νηστεύσαντες και μη νηστέυσαντες.
  • Η φιλανθρωπία δεν είναι πάντοτε ανταποδοτική, όταν έλθη στην ανάγκη και την χρειαστεί ο απλοχέρης σε κάθε αιτούντα Δωρητή.
  • Το πολυπόθητο τείχος της ανοσίας, επικίνδυνα καθυστερεί, εξαρτάται αποκλειστικά από τους ανεμβολίαστους, πότε θα το αποφασίσουν.
  • Κάλιο αργά παρά ποτέ!
  • Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
  • Ο Σύριζα θέλει τις τράπεζες ανοιχτές και όχι κλειστές, όπως έγινε στην εποχή του Βαρουφάκη.
  • Το δίδυμο καύσωνας και Κορωναίος μας κάνει την καθημερινή ζωή αλλοιω περίεργα σημεία των καιρών.
  • Ο κορωνο – φόβος, είχε χαλάσει τις θερινές διακοπές πολλών πολιτών. Ο φόβος φυλάει τα έρημα.
  • Οι αντιεμβολιαστές διαμαρτύρονται έξω από το επισκοπείο και όχι έξω από το εμβολιαστικό ιατρείο.
  • Ο Αρκάς ευεργέτης Αθανάσιος Μαρτίνος αθόρυβα προσφέρει σημαντικό κοινωνικό έργο. Απλά και ταπεινά.
  • Μη γνώτω η δεξιά τι ποιεί η αριστερά.
  • Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, αποκαλύπτονται βίλες που ήσαν κρυμμένες μέσα στο δάσος.
  • Πώς έγιναν, δεν έπεσαν τα κτίσματα αυτά από τον ουρανό τυχαία.
  • Ανθρώπων αδικαιολόγητα έργα, που η φωτιά δεν τους εξαιρεί.
  • Η Κυβέρνηση άρχισε σιγά – σιγά τη μισθό – αυξήσεις έστω και με ψίχουλα. … κάτι είναι και το δωράκι αυτό. Μάζευε και ας είναι ρόγες!!!
  • Βαθμολογείται η φιλανθρωπική Κυβερνητική ενέργεια και όχι το ασήμαντο αποτέλεσμα.
  • Οι αραχνιασμένες και παρκαρισμένες νέες συντάξεις επί τέλους ξεμπλοκάρισαν.
  • Χαράς ευαγγέλια για τους συνταξιούχους που ανέμεναν πολλά χρόνια στο ακουστικό τους.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Οι αμπελοκαλλιέργειες στην Ελλάδα- ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Η καλλιέργεια της αμπέλου και η τέχνη της οινοποίησης αποτελούν συστατικό στοιχείο των σπουδαιότερων αρχαίων πολιτισμών της Μεσογείου. Σήμερα η αμπελοκαλλιέργεια έχει επεκταθεί σε όλο τον κόσμο και το φυτό αυτό μπορεί να επιβιώσει και να ολοκληρώσει το βιολογικό του κύκλο σε αρκετές περιοχές. Η άμπελος είναι από τα πρώτα είδη που προσέλκυσε την προσοχή του ανθρώπου από την εποχή που ακόμα αυτός ήταν συλλέκτης τροφής, δηλαδή κατά την μεσολιθική περίοδο που ο άνθρωπος δεν κατοικούσε πλέον μόνο σε σπηλιές αλλά και σε πρωτόγονους οικισμούς. Πράγμα που σημαίνει την έναρξη της γεωργικής δραστηριότητας.

Η ελληνική αμπελουργία αποτελείται από τέσσερις παραμέτρους που τη χαρακτηρίζουν και την πιστοποιούν. Αρχικά έχουμε την ιστορική παράμετρο καθώς είναι γεγονός ότι η άμπελος και ο οίνος αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του αρχαίου και σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Γενικά υπήρχαν άπειρες αναφορές σε αρχαία κείμενα καθώς και σε παραστάσεις σε αρχαία μνημεία και ευρήματα που αναδεικνύουν τη σημασία αυτού του συγκεκριμένου φυτού και των προϊόντων του στην αρχαία ελληνική κοινωνία. Πολλές φορές τυχαίνει η ιστορία μιας περιοχής να αναδεικνύεται μέσα από διάφορα τοπικά προϊόντα, πάρα πολλά από τα ονόματα των οίνων άλλωστε τείνουν να θυμίζουν αρχαία Ελλάδα, μυθικά και ιστορικά πρόσωπα. Επιπλέον υπάρχουν οι γεωγραφικοί παράμετροι, καθώς θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα πάντα αποτελούσε πεδίο πολλαπλών συγκρούσεων και ανακατατάξεων, μέσα από πολλούς διαφορετικούς πολιτισμικούς κόσμους και με χαρακτηριστικό σταθμό την εμφάνιση των Οθωμανών Τούρκων στους οποίους επικρατούσε η θεοκρατική αντίληψη ως προς την απαγόρευση της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών και οίνου. Αυτό έφερε σημαντικές μεταβολές στην ποικιλιακή σύνθεση των αμπελώνων της περιοχής αλλά και τον περιορισμό διαφόρων αμπελοκαλλιεργητών εκείνα τα χρόνια σε σχέση με άλλες χώρες της Δύσης. Επίσης οι κλιματικοί παράγοντες είναι αυτοί που έχουν άμεση σχέση με την ελληνική αμπελοκαλλιέργεια και γενικά με το μεσογειακό κλίμα το οποίο παρουσιάζει διαφοροποιήσεις κατά περιοχές. Για παράδειγμα, τις χαρακτηριστικά χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα οι οποίες είναι ευνοϊκές για μία αμπελοκαλλιέργεια και το πολύ ξηρό καλοκαίρι, που βοηθάει την είσοδο των φυτών σε μία κατάσταση ήπιας υδατικής καταπόνησης για την έναρξη της ωρίμανσης. Τέλος δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τις βιολογικές παραμέτρους στον ελλαδικό χώρο καθώς καλλιεργείται ένας αριθμός τοπικών ποικιλιών των οποίων οι ιδιότητες και δυνατότητές τους ακόμα δεν έχουν μελετηθεί πλήρως αλλά αποτελούν μοναδικό πλούτο της χώρας μας. Βέβαια, έρχεται και ένας αριθμός ποικιλιών ξενικής προέλευσης οι οποίες παράγουν καλής ποιότητας προϊόντα οινοποιίας και επιτραπέζιων σταφυλιών.

Οι αμπελοκαλλιέργειες παγκοσμίως καταλαμβάνουν εκατομμύρια στρέμματα και στις πέντε ηπείρους. Οπότε η πλεονεκτική θέση της ελληνικής αμπελουργίας έχει ως αποτέλεσμα να διακινούνται σήμερα στην αγορά υψηλής ποιότητας προϊόντα από τεράστιες βιομηχανικές επιχειρήσεις όσο και από μικρές, με μεγάλη επιτυχία.

 

ΦΟΙΤΗΤΗ ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΥ ΠΕΝΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα