Τρίτη 18 Μαΐου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Το Δικαιϊκό Πλαίσιο πριν και κατά την Ελληνική Επανάσταση-Του Άγγελου Μπαρμπούνη

Νομικού-ΜSc Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

 

Kατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης διαμορφώθηκαν τρείς αντιλεγόμενες μεταξύ τους δικαιοταξίες. Το επίσημο δίκαιο, ήτοι το οθωμανικό, το βυζαντινό και το λαϊκό εθιμικό. Φορέας του πρώτου ήταν ο τούρκος δυνάστης, που αντικατέστησε το δημόσιο δίκαιο των βυζαντινών και το επέβαλε δια των ιεροδικείων. Φορέας της δεύτερης δικαιοταξίας ήταν ο κλήρος που εφάρμοζε με τα προνόμια που δόθηκαν από τον κατακτητή, ουσιαστικά το βυζαντινό-ρωμαικό δίκαιο στις ιδιωτικές διαφορές, με όργανο τα εκκλησιαστικά δικαστήρια .Και ο τρίτος φορέας του άγραφου λαϊκού-εθιμικού δικαίου ήταν οι διάφορες κοινωνικές συσσωματώσεις (κοινότητες, συντεχνίες) των Ελλήνων με όργανο επιβολής τα λαϊκά δικαστήρια

Το λαϊκό, ως ζωντανό δίκαιο εξέφρασε μια δυναμική και βασιζόμενο πάνω στις γενικές ρήτρες της επιείκειας, της καλοπιστίας και δια της αιρετοκρισίας, απέσπασε και από την Εκκλησία σταδιακά και σε πολλές περιπτώσεις και αστικές διαφορές που υπάγονταν σ΄ αυτή και εξελίχθηκε κωδικοποιημένο πολλές φορές, κυρίως στη περιφέρεια των νήσων του Αιγαίου, όπου στην εξέλιξη του συμπεριέλαβε στοιχεία και αλλοδαπού δικαίου, όπως τον γαλλικό εμπορικό κώδικα  .

Με το ανεπανάληπτο αυτό φαινόμενο παράλληλων δικαστικών μηχανισμών των υποδούλων Ελλήνων στα πλαίσια του Οθωμανικού κράτους ,εξελίχθηκε μεταξύ αυτών των δικαιοταξιών μια αντιπαράθεση για την επικράτηση της μιας, απέναντι στις άλλες, μέσα στο πλαίσιο του πολυκρατισμού που κυριάρχησε κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, η οποία έφτασε μέχρι τα χρόνια της Επανάστασης και δυσχέρανε τις προσπάθειες για συγκρότηση ενιαίου κράτους και ενιαίου δικαίου ως ζητούμενο των εξεγερθέντων ελλήνων.

Οι επαναστατικές συνελεύσεις των Ελλήνων επηρεασμένες από το πνεύμα του διαφωτισμού και της γαλλικής επανάστασης διακήρυξαν στα καταστατικά τους κείμενα, με τρόπο πανηγυρικό, τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος, καθώς και την διασφάλιση τους. Αυτό προϋπόθετε την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας .Η εκτελεστική όμως εξουσία, τόσο στα τοπικά πολιτεύματα, όσο και στην Ελληνική πολιτεία, επενέβαιναν στην λειτουργία της δικαιοσύνης και σε πολλές περιπτώσεις την υποκαθιστούσαν, με κύριο στόχο την πολιτική επικράτηση .

Αναποτελεσματικά υπήρξαν και τα νομοθετικά μέτρα που ελήφθησαν για την οργάνωση της δικαιοσύνης και για λόγους αντικειμενικούς ,όπως η διεξαγωγή του πολέμου ,αλλά και οι ελλείψεις της απαραίτητης υποδομής (δικαστές και διαμορφωμένο δικαιϊκό πεδίο).

Οι πολίτες εθισμένοι στην επίλυση των διαφορών τους από τους δικαστικούς μηχανισμούς που αναπτύχθηκαν στην τουρκοκρατία, στα πλαίσια του κοινοτικού και εκκλησιαστικού περιβάλλοντος ,δυσφορούσαν στην προοπτική της ετερόνομης ρύθμισης των συμφερόντων τους, μέσω των δικαστικών επιτροπών και των έκτακτων δικαστηρίων που συγκροτήθηκαν από τα κυβερνητικά όργανα.

Με την έλευση του Καποδίστρια και την συγκρότηση ενιαίου κυβερνητικού σχήματος, έγινε απόπειρα άσκησης νομοθετικής πολιτικής για την οργάνωση της δικαιοσύνης στο πλαίσιο που καθόρισαν οι διατάξεις των τριών συνταγμάτων της Επανάστασης. Οι προσπάθειες αυτές αντιμετώπισαν πολλά εμπόδια, από τις δυνάμεις που έβλεπαν στις ενέργειες αυτές, πρόθεση να περιοριστεί η πολιτική τους επιρροή.

Ιδιαίτερα την δεύτερη καποδιστριακή περίοδο συνεχίστηκε η έντονη νομοθετική δραστηριότητα που είχε προοδευτικό πρόσημο και στόχευση στην προσαρμογή της δικαιοσύνης σε ευρωπαϊκά πρότυπα, όμως για να αντιμετωπιστεί η αντίδραση των πολιτικών αντιπάλων της καποδιστριακής διακυβέρνησης ,ασκήθηκε δυναμική πολιτική με σκοπό την υπαγωγή της δικαστικής λειτουργίας κάτω από κυβερνητική εποπτεία.

Η πολιτική αυτή έχει την ερμηνεία της στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στην καθημαγμένη από τον πόλεμο χώρα και στις πολιτικές καταστάσεις ανωμαλίας που παρήγαγε ο φατριασμός της πολιτικής ζωής. Συνεπώς υπό το πρίσμα αυτό πρέπει να αξιολογηθούν τα βασικά νομοθετήματα της περιόδου αυτής, όπως ο διοργανισμός των δικαστηρίων (152 ψήφισμα της 15 Αυγούστου 1830) και η Πολιτική και Εγκληματική διαδικασία  που εκδόθηκαν ταυτόχρονα.

Διαπιστώνουμε επίσης ότι η αιρετοκρισία αργά αλλά σταθερά αναγνωρίζεται ως μέσο επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών, από την νομοθεσία τόσο των επαναστατικών συνελεύσεων, όσο και της καποδιστριακής περιόδου ,παρά τις τάσεις να ακολουθηθούν παλαιά, όπως οι νόμοι των αυτοκρατόρων  και ξένα πρότυπα, όπως το γαλλικό δίκαιο.

Το κράτος υπεισήλθε στη διαδικασία αυτή της αυτόνομης δικαιοσύνης, που πολλοί έλληνες και κυρίως οι Μανιάτες θεωρούσαν νομικό τους φέουδο ,σαν διαιτητής κυρίως στο κλειστό πλαίσιο των αντιδικιών που προέρχονταν από ανθρωποκτονίες .Η διείσδυση αυτή ήταν δυσχερής γιατί δεν επρόκειτο για ζήτημα δικαίου, όπως πράγματι ήταν, αλλά για πρόβλημα τιμής που βασίζονταν στο κριτήριο του κοινωνικού ελέγχου και ιδιαίτερα στη Μάνη, που η τιμή ήταν πρώτη στο κώδικα της κοινωνικής συμπεριφοράς ,εν αντιθέσει με την αντίληψη του νομοθέτη που προέτασσε την ασφάλεια και τη ζωή, έναντι της τιμής. Υπό το πρίσμα αυτό αποτιμάται η προσπάθεια που έγινε για την παγίωση της ιδέας της δικαιοσύνης, μέσα από την νομοθετική πολιτική του Καποδίστρια.

Συμπερασματικά το σύνολο των νόμων για τη δικαιοσύνη στα πρώτα χρόνια της επανάστασης αποσκοπούσε στην οργάνωση σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους ,στόχος που τελικώς δεν επιτεύχθηκε ,αφού ο κύκλος που άρχισε με την πρώτη εθνοσυνέλευση και ολοκληρώθηκε με την πέμπτη δεν επέφερε σημαντική πρόοδο στην αποτελεσματική οργάνωση του δικαίου, ιδιαίτερα δε, μετά τη δολοφονία του κυβερνήτη και τα νομοθετικά μέτρα που ελήφθησαν, τα γεγονότα αυτά, απέδειξαν το πισωγύρισμα στις συνθήκες που επικρατούσαν με το ξεκίνημα της εθνικής προσπάθειας.

Περισσότερα
Advertisement

Άρθρα-Συνεργασίες

Επιστρέφουμε στην κανονικότητα, αλλά συνεχίζουμε να προσέχουμε- Του Αντώνη Κουνάβη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Μετά από μια μακρά και πολύ δύσκολη περίοδο, κατά την οποία δοκιμαστήκαμε σκληρά, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, και με το Εθνικό Σύστημα Υγείας να δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα κατά της πανδημίας, επιτέλους, εισερχόμαστε σταδιακά στην πολυπόθητη κανονικότητα.

Μπορούμε πλέον να μετακινούμαστε και να ταξιδεύουμε ελεύθερα, ο τουρισμός άνοιξε, τα χαμόγελα επέστρεψαν. Επομένως, όλα δείχνουν ότι θα περάσουμε ένα… φυσιολογικό καλοκαίρι.

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι ξεμπερδέψαμε και με τον κορωνοϊό, ο οποίος μάς έχει δείξει πως έχει την ικανότητα να επανέρχεται δριμύτερος, με διαφορετικά πρόσωπα. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να τηρούμε τα αναγκαία μέτρα αυτοπροστασίας, προστατεύοντας παράλληλα και τα οικεία μας πρόσωπα, κατ’ επέκταση και τους συμπολίτες μας. Συν Αθηνά και χείρα κίνει.

Άλλωστε, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι, ως πολίτες, αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος  του κράτους, το οποίο συνηθίζουμε να επικαλούμαστε, γενικά και αόριστα, συνήθως με καταγγελτική διάθεση. Κοντολογίς, κράτος είμαστε κι εμείς.

Στο πλαίσιο αυτό, εκτός από τα μέτρα αυτοπροστασίας, παράλληλα θα πρέπει να εξακολουθήσουμε να επιδεικνύουμε την εμπιστοσύνη μας στην επιχείρηση εμβολιασμού «Ελευθερία», ένα πρωτοποριακό εγχείρημα για τα ελληνικά δεδομένα, που συντελείται με υποδειγματική μεθοδικότητα, σειρά και τάξη.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, να εμβολιαζόμαστε, μέχρι να χτίσουμε το απαραίτητο τείχος ανοσίας έναντι του κορωνοϊού, ώστε να πάρουμε πίσω, οριστικά και αμετάκλητα, τις ζωές μας.

Άλλος δρόμος για να φτάσουμε στον επιθυμητό προορισμό, δεν υπάρχει.

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Οι καιροί είναι πονηροί

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι είναι βέβαιοι ότι πίσω από τη νέα αναταραχή στην περιοχή τους, κρύβεται και… η Τουρκία. Παλιά και γνωστή η σύνδεση της γειτονικής χώρας με οργανώσεις που αντιμάχονται το Ισραήλ, όπως και τα αραβικά βασίλεια.

Έτσι κι αλλιώς, στη συγκεκριμένη «διακεκαυμένη» περιοχή του πλανήτη, το παιχνίδι γεωπολιτικής ισχύος κρατάει πολλά χρόνια και αναδιαμορφώνεται ανάλογα με τις εποχές. Στις μέρες μας, οι δυτικές δυνάμεις και ιδιαίτερα οι ΗΠΑ, καταβάλλουν προσπάθεια ώστε οι αραβικές χώρες και το Ισραήλ να φτάσουν σε μία σταθεροποιητική συμφωνία. Και σε μεγάλο βαθμό το έχουν επιτύχει. Τότε όμως, τι και ποιος είναι αυτός που βάζει πάλι «φωτιά»;

Στο ερώτημα αυτό καλούνται να απαντήσουν όλοι. Να πρόκειται, άραγε, για μία νέα απόπειρα του Ισραήλ να βγάλει από… τα πλευρά του ένα από τα διαχρονικά «αγκάθια» ή μήπως πρόκειται για μία προβοκάτσια που έχει ως στόχο να ναρκοθετήσει την προσέγγιση Ισραηλινών και Αράβων;

Διεθνείς παρατηρητές βλέπουν τα «σημάδια» και προσπαθούν να συνδέσουν το παζλ. Ο Μπάϊντεν αναγνωρίζει την γενοκτονία των Αρμενίων και θέτει την Τουρκία εκτός του προγράμματος των F35. Η γειτονική χώρα έχει απέναντί της την Αίγυπτο, ενώ πολύ πρόσφατη είναι και η «επεισοδιακή» συνάντηση του Τούρκου ΥΠΕΞ με τη συνάδελφό του από τη Λιβύη. Την ίδια ώρα, το Ισραήλ προσεγγίζει τις αραβικές χώρες και μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο δημιουργούν ένα νέο γεωπολιτικό και ενεργειακό τόξο. Το παιχνίδι «αλλάζει» και ποιος… χάνει; Γι’ αυτό και οι υπόνοιες όλων στρέφονται πλέον ευθέως στον Ερντογάν. Και το χτύπημα των Ισραηλινών στο κτίριο της τουρκικής «φιλανθρωπικής» οργάνωσης στη Γάζα, μάλλον δεν ήταν… κατά λάθος.  Ασφαλώς, τίποτα δεν είναι βέβαιο, τίποτα όμως δεν είναι και τυχαίο. Όπως και να έχει, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει πολύ ψηλά τα «ραντάρ» της. Και καιροί είναι πονηροί…

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Οι πανδημίες που επηρέασαν την ανθρωπότητα

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Δετοράκης

430 π.Χ Ο Λοιμός των Αθηνών 300.000 Θάνατοι

Ο Θουκυδίδης περιέγραψε το διαβόητο λοιμό που ενέσκυψε αιφνιδίως στην Αθήνα στην αρχή του καλοκαιριού του 430 π.Χ. Ο λοιμός αυτός, τον οποίο περιγράφει με βιωματικό τρόπο ο Θουκιδίδης με την εμπειρλια ενός ανθρώπου που νόσησε και ο ίδιος, διήρκησε δύο χρόνια, ενώ έμελλε να κάνει και πάλι την εμφάνιση του λίγο αργότερα, κατά τα έτη 427/426 π.Χ.
Ο λοιμός αυτός έπληττε ανθρώπους και ζώα και σκότωσε τα δύο τρίτα του πληθυσμού των Αθηνών σε τέσσερα χρόνια. Το 1994-1995 με τις ανασκαφές για το μετρό της Αθήνας ανακαλύφθηκε τάφος 150 ατόμων που χρονολογήθηκε μεταξύ 430-426 π.Χ.
Οι σκελετοί αυτοί που ανήκαν σε άτομα διαφόρων ηλικιών και φύλων είχαν τοποθετηθεί σε ρηχό λάκκο με αταξία και βιαστικά χωρίς την φροντίδα όπως επέβαλε ο σεβασμός των αρχαίων Ελλήνων για τους νεκρούς.
Στη σχετική μελέτη του Δρ. Μανώλη Παπαγρηγοράκη και της ομάδας του αποτελούμενη από τον Γενετιστή Χρήστο Γιαπιτζάκη, τον ορθοδοντικό Φίλιππο Συνοδινό και την αρχαιολόγο Έφη Μπαζιοπούλου – Βαλαβάνη μετά από ανάλυση του DNA του πολφού δοντιών (από τους σκελετούς) διεπιστώθηκε ότι το μικρόβιο Salmonelle Enterica Typhi είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση του Τυφοειδούς πυρετού ο οποίος ήταν αιτία του Λοιμού της Αθήνας.

165 Πανώλη του Αντωνίου
5 εκατ. θάνατοι
Γνωστή και ως πανώλη του Γαληνού, η πανδημία έπληξε τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ιταλία. Πιστεύεται ότι επρόκειτο για ευλογιά ή ιλαρά, ενώ την άγνωστη νόσο μετέφεραν στη Ρώμη στρατιώτες που επέστρεφαν από τη Μεσοποταμία. Εν αγνοία τους, είχαν εξαπλώσει μία ασθένεια η οποία θα κατέληγε να σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους αποδεκατίζοντας ταυτόχρονα τον ρωμαϊκό στρατό.

541-542 Πανώλη του Ιουστινιανού
25 εκατ. θάνατοι
Η πανώλη του Ιουστινιανού ήταν μια πανδημία Βουβωνικής πανώλης που έπληξε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Θεωρείται η πρώτη αξιοσημείωτη εμφάνιση Βουβωνικής πανώλης και άφησε το σημάδι της στον κόσμο, σκοτώνοντας περίπου το ήμισυ του πληθυσμού της Ευρώπης, το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Ανατολικής Μεσογείου και το 40% του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης.

1346-1353 Μαύρος Θάνατος
75 εκατομ. θάνατοι
Από το 1346 έως το 1353 μια πανδημία πανώλης έπληξε την Ευρώπη και την
Ασία. Το προσδόκιμο ζωής του θύματος δεν ξεπερνούσε τη μία εβδομάδα, ενώ ο
ιός πιστεύεται ότι προερχόταν από την Ασία και ότι η πανώλη πιθανότατα έπληξε
την Ευρώπη μέσω των ψύλλων των αρουραίων.

15 ος -17 ος αιώνας Πανδημία Ευλογιάς
40 εκατ. θάνατοι
Οι Ευρωπαίοι «εισήγαγαν» διάφορες νέες ασθένειες όταν έφθασαν στην Αμερικάνικη ήπειρο το 1492. Μια από αυτές ήταν και η ευλογιά, μια μολυσματική ασθένεια με ποσοστό θνητότητας 5-40%.
Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου η ευλογιά στοίχισε τη ζωή περίπου 20 εκατομ. ανθρώπων, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 90% του τότε πληθυσμού της Αμερικανικής ηπείρου.
Η πανδημία βοήθησε τους Ευρωπαίους στη δημιουργία αποικιών, αλλάζοντας για πάντα την ιστορία της Αμερικής και της Παγκόσμιας οικονομίας.
Με την ανακάλυψη του εμβολίου από τον Jenner 1796 τέθηκαν τα θεμέλια της ενεργητικής ανοσοποίησης των ανθρώπων με εξασθενισμένους ζώντες ιούς και από το 1801 υιοθετήθηκε ως η πλέον αποτελεσματική μέθοδος εμβολιασμού για την ευλογιά και άρχισε να εφαρμόζεται συστηματικά.
Το τελευταίο κρούσμα φυσικής νόσησης στον κόσμο καταγράφηκε το 1977 και η πλήρης εκρίζωση επιβεβαιώθηκε δύο έτη μετά από τον Π.Ο.Υ.

1889-1890 Ρώσικη Γρίπη
1 εκατ. θάνατοι
Θεωρήθηκε ως πανδημία γρίπης υπότυπου Α (Η 2 Ν 2 ) αλλά τα διαθέσιμα στοιχεία δεν έχουν επισήμως επιβεβαιωθεί. Η πανδημία του 1889 ξεκίνησε από την Αγία Πετρούπολη – Ρωσίας και μόλυνε το μισό πληθυσμό της. Στη συνέχεια εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλη την Ευρώπη. Θύμα της ο πρίγκιπας Αλβέρτος Βίκτορ, ο εγγονός της βασίλισσας Βικτωρίας. Η Αμερική αισθάνθηκε ασφαλής για λίγους μήνες, έως ότου παρουσιάστηκαν οι πρώτες μολύνσεις στη Νέα Υόρκη, και τα σιδηροδρομικά ταξίδια την διέδωσαν γρήγορα σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ. Η πανδημία αυτή σκότωσε τελικά 1 εκατομ. παγκοσμίως, 13,000 στις ΗΠΑ, οι οποίες τότε είχαν πληθυσμός 60.000. Το 1889 μετά τις ΗΠΑ εξαπλώθηκε στη Λατινική Αμερική και στην Ασία το Φεβρουάριο του 1890.

1918 Ισπανική Γρίπη
50 εκατ. θάνατοι
Η πιο θανατηφόρα πανδημία γρίπης (Η 1 Ν 1 ) προήλθε από τα πτηνά, ξέσπασε σε ολόκληρο τον κόσμο, μολύνοντας πάνω από το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το ποσοστό θνησιμότητας εκτιμάται σε 10% έως 20%, με 25 εκατομ. θανάτους να σημειώνονται μόνο τις πρώτες 25 εβδομάδες. Αυτί που διέκρινε τη συγκεκριμένη πανδημία γρίπης από τις προηγούμενες ήταν το προφίλ των θυμάτων. Η απειλή της γρίπης εξαφανίστηκε το καλοκαίρι του 1919.

1956-1958 Ασιατική Γρίπη
2 εκατ. θάνατοι
Η πανδημία προκλήθηκε από τον υπότυπο Α (Η 2 Ν 2 ) και προήλθε από την Κίνα το 1956.
Η γρίπη ξεκίνησε από την κινέζικη επαρχία Guizhou στην Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και τις ΗΠΑ.
1968 Γρίπη του Χονγκ Κονγκ
1 εκατ. θάνατοι
Θεωρήθηκε η πρώτη πανδημία της σύγχρονης εποχής και προκλήθηκε από τον υπότυπο Α (Η 2 Ν 2 ). Η πρώτη περίπτωση αναφέρθηκε στις 13 Ιουλίου 1968 στο Χονγκ Κονγκ. Μόλις 17 ημέρες αργότερα εμφανίστηκαν κρούσματα του ιού στη Σιγκαπούρη και στο Βιετνάμ. Μέσα σε τρεις μήνες είχε εξαπλωθεί στις Φιλιππίνες, στην Ινδία, στην Αυστραλία, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Οι ασθενείς της γρίπης ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο, συμπεριλαμβανομένων των 500.000 κατοίκων του Χονγκ Κονγκ, περίπου το 15% του τότε πληθυσμού του. Στις ΗΠΑ, περίπου 33.000 άνθρωποι πέθαναν. Σε σύγκριση με άλλες επιδημίες, η γρίπη του Χονγκ Κονγκ αποδίδει χαμηλό ποσοστό θανάτου, με το δείκτη θνητότητας κάτω από 0,5% καθιστώντας την ασθένεια υπ’ αριθμό 2 στο Πανδημικό Δείκτη Σοβαρότητας.

1981-2020 Πανδημία του HIV/AIDS
36 εκατ. θάνατοι
Η πρώτη εμφάνιση του ιού HIV θεωρείται πως ήταν στην Κινσάσα περίπου το 1920 και μέχρι το 1980 καταγράφηκαν κάποια σποραδικά κρούσματα που πιθανότατα ήταν η νόσος του AIDS ανά τις πέντε ηπείρους. Η ασθένεια μεταφέρθηκε στην Αϊτή τη δεκαετία του 1960 και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη και στο Σαν Φραγκίσκο τη δεκαετία του 1970. Τα πρώτα περιστατικά ανθρώπων που προσβλήθηκαν από τον HIV αναφέρθηκαν το 1981. Η νόσος έγινε γνωστή περίπου το 1982, όπου στις ΗΠΑ παρατηρήθηκαν άνδρες χρήστες ναρκωτικών και ομοφυλόφιλοι που ενώ δεν είχαν βλάβη στο ανοσοποιητικό, εμφάνιζαν πνευμονία λόγω μιας σπάνιας πνευνομοκύστης, που θεωρείται ευκαιριακή λοίμωξη. Επίσης παρατηρήθηκε ανάπτυξη επιθετικής μορφής του σαρκώματος Kaposi σε νεαρούς ομοφυλόφιλους.
Η ασθένεια συνεχίζει να προσβάλλει και να σκοτώνει ακόμη και σήμερα ανθρώπους από το 1981, 75 εκατομμύρια έχουν προσβληθεί από HIV, σχεδόν 36 εκατομμύρια έχουν χάσει τη ζωή τους. πρόκειται για σεξουαλικό μεταδιδόμενο νόσημα για το οποίο προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά η αγωγή με αντιρετροϊκά φάρμακα καθιστούν τον HIV πολύ πιο διαχειρίσιμο, εκατομμύρια πάσχοντες ζουν μια μακροχρόνια παραγωγική ζωή.

Πανδημίες από κορωνοϊούς
Τα τελευταία 20 χρόνια, τρεις νέοι κορονωνοϊοί έχουν αναδυθεί και διασπαρθεί στο ανθρώπινο είδος. Πρώτος ο SARS (2002-2004), που αναδύθηκε από τις λαϊκές αγορές της Κίνας και εξαπλώθηκε σε 29 χώρες, μόλυνε 8,422 ανθρώπους σκότωσε 831, προκαλώντας τον θάνατο στο 10% των προκληθέντων.
Δεύτερος ο MERS CoV (2012-σημερα), απομονώθηκε πρώτη φορά στην Αραβική χερσόνησο τον Σεπτέμβριο του 2012. Μέχρι σήμερα έχουν μολυνθεί 2519 άνθρωποι και έχουν καταγραφεί 866 θάνατοι (35% θνητότητα).
Τρίτος SARS-CoV-2 (COVID-19) – 2019, ΞΕΚΙΝΏΝΤΑΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΟΛΗ Ουχάν της Κίνας, έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο και σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους μέχρι σήμερα.

2003 SARS
780 θάνατοι
Ο ιός του SARS πιθανότατα πρωτοεμφανίστηκε στη Καντώνα της Ν. Κίνας. Από τότε μέχρι τον Ιούνιο του 2003 γρήγορα πρόλαβε να εξαπλωθεί σε περισσότερες χώρες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι διακόπηκε και η τελευταία μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο (Ταϊβάν), πάνω από 8000 πιθανές περιπτώσεις SARS και 780 θάνατοι είχαν αναφερθεί στον Π.Ο.Υ από 29 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η Κίνα και το Χονγκ Κονγκ συγκεντρώνουν το 80% των κρουσμάτων. Η συνολική θνητότητα της νόσου ήταν περίπου 9,6% με διακύμανση από <1% σε άτομα νεότερα των 25 ετών έως 50% σε άτομα 65 ετών και άνω.

2014-2016 Ebola
11.325 θάνατοι
Ο ιός Έμπολα πήρε το όνομα από ένα ποτάμι κοντά στο σημείο που καταγράφηκε το πρώτο κρούσμα. Παρότι περιορισμένου εύρους εξάπλωση σε σύγκριση με τις περισσότερες πανδημίες πρόκειται για ένα εξαιρετικά θανατηφόρο ιό.
Ο έμπολα μεταδίδεται από μολυσμένα ζώα όπως χιμπατζήδες, νυχτερίδες και αντιλόπες των δασών. Μη εξημερωμένα ζώα που σκοτώνονται για τροφή αποτελούν δεξαμενή του έμπολα στη φύση. Από άνθρωπο σε άνθρωπο ο ιός μεταδίδεται με την άμεση επαφή, την ανταλλαγή σωματικών υγρών και εμμέσως με μολυσμένο περιβάλλον.
Ο ιός εντοπίσθηκε για πρώτη φορά σε ένα μικρό χωριό της Γουϊνέας το 2013 και εξαπλώθηκε σε αρκετές γειτονικές χώρες στη Δυτική Αφρική μολύνοντας 28.600 ανθρώπους και προκαλώντας 11.325 θανάτους, τους περισσότερους εκ των οποίων σε Γουϊνέα, Λιβερία και Σιερά Λεόνε.
Ως προληπτικά μέτρα υπάρχουν δύο εμβόλια που χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς κατά της νόσου καθώς και φάρμακα που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια και μπορούν να αυξήσουν το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών. Ο Έμπολα θερίζει σε χώρες που δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό ή οικονομικούς πόρους για την καταπολέμησή του.

2009 Πανδημία Γρίπης του Η 1 Ν 1
18.500 θάνατοι
Η γρίπη πρωτοεμφανίστηκε στο Μεξικό, ενώ τον Ιούνιο του 2009 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως η επιδημία είχε μεταβληθεί σε Πανδημία. Η ασθένεια εξαπλώθηκε σε 74 χώρες του κόσμου, ενώ οι ασθενείς του ιού ανήλθαν σε 575.000.
Στις 10 Αυγούστου 2010, ο Π.Ο.Υ ανακοίνωσε ότι ο ιός Η 1 Ν 1 ολοκλήρωσε τον κύκλο του και η πανδημία έχει τελειώσει. Συνολικά από την εμφάνιση της ασθένεια στο Μεξικό τον Απρίλιο του 2009 έως τον Αύγουστο του 2010 είχαν επιβεβαιωθεί σχεδόν 18.500 κρούσματα από τον ιό σε 24 χώρες.
Ο ίδιος ο Οργανισμός ανακοίνωσε στις 11 Ιουνίου 2010 ότι η πανδημία γρίπης είχε λιγότερα θύματα από την κοινή γρίπη. Ειδικότερα από την πανδημία Η 1 Ν 1 του 2009 πέθαναν σε όλο τον κόσμο 18516 πολίτες, τη στιγμή που οι θάνατοι από την εποχιακή γρίπη κυμαίνονται από 250.000-500.000 παγκοσμίως. Η καθηγήτρια Λόουν Σίμανσεν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίιου Τζορτζ Ουάσιγκτον, επικεφαλής ομάδας 60 επιστημόνων αναφέρει ότι ο ιός της γρίπης Η 1 Ν 1 το 2009 προκάλεσε περίπου 203.000 θανάτους πνευμονικής αιτιολογίας σε όλο τον κόσμο, ενώ αν συνυπολογισθούν και οι λοιποί θάνατοι λόγω επιπλοκών που σχετίζονται με τον ιό, τότε ο αριθμός ανεβαίνει στους 400.000 σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσει διεθνούς επιστημονικής ομάδας που αντικρούει τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ). Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο PLoS Medicine.

2019-2021 Πανδημία Covid – 19
2 εκατ. θάνατοι
Το Δεκέμβριο του 2019, η πόλη Wuhan της Κίνας έγινε το κέντρο μιας επιδημίας πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας με παγκόσμια εμπλοκή. Η επιδημία πιστεύεται ότι ξεκίνησε από τοπική αγορά θαλασσινών και αγρίων βρώσιμων ζώων.
Στις 11/02/2020 ο κορωνοϊός έγινε επίσημα γνωστός ως SARS – CoV-2 και είναι ο νέος ιός που προκαλεί τη νόσο COVID-19. Μέσω ταξιδιωτών η νόσος μεταδόθηκε σε άλλες περιοχές της Κίνας, της Ασίας, της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι εντός 30 ημερών μια τοπική επιδημία κατέστη πανδημία. Μέχρι σήμερα (2/3/2021) έχασαν τη ζωή τους 2 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως. Η θνητότητα ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και το υποκείμενο νόσημα κυμαίνεται από <0,5 έως και 15%. Όλοι οι θάνατοι διαπιστώθηκαν σε βαριά πάσχοντες (αναπνευστική ανεπάρκεια, σηπτική καταπληξία, πολυοργανική ανεπάρκεια) όπου η θνητότητα ήταν 49%.

Περισσότερα
EKO
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement
Coffe Island

Αυτή την εβδομάδα