Τρίτη 3 Αυγούστου 2021
Connect with us

Εκκλησιαστικά

Πρωτομαγιά: Τί σχέση μπορεί να έχει με τον « Χίτλερ που βασανίζει τον Χριστό»

Δημοσιεύθηκε

στις

Μια φορά τον χρόνο, και πιο συγκεκριμένα την Πρωτομαγιά, το μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας, στο Κοιμητήριο του Δάσους, έξω από το Μόναχο, ανοίγει την πόρτα του στους πιστούς. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το να θυμίσει στον κόσμο για να θυμίσει τα δεινά του ναζισμού.

Στο εσωτερικό του, μια μοναδική στον κόσμο εικονογραφική παράσταση των Παθών του Κυρίου απεικονίζει τον ίδιο τον Χίτλερ να βασανίζει τον Ιησού. Αφιερωμένη στα εκατομμύρια των ανθρώπων που βίωσαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βασανιστήρια, πόνο, εξευτελισμό, ταπείνωση και θάνατο. …

Την εικονογραφική παράσταση φιλοτέχνησε ένα από τα θύματα του ναζιστικού καθεστώτος, ο πολυβραβευμένος Γερμανός ζωγράφος Μαξ Λάχερ. Επί τριάντα χρόνια, χιλιάδες πιστοί συνέρρεαν στο εκκλησάκι, όπου παρακολοθούσαν τη θεία λειτουργία βλέποντας στην ιδιαίτερη αυτή απεικόνιση στη σχέση Χριστού και Αντιχρίστου.

Ο δήμος Μονάχου έχτισε το 1932 το παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας και ανέθεσε την αγιογράφησή του στον διάσημο τότε Λάχερ, που όμως είχε προβλήματα με τους ναζί, καθώς αρνήθηκε να αποδεχθεί τον διορισμό του στη θέση του καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών.

Και όχι μόνο αυτό. Ως μέλος αντιστασιακής οργάνωσης, καταδικάστηκε ερήμην από δικαστήριο σε θάνατο, αλλά κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη.

Το καφέ και το μαύρο Μετά το τέλος του πολέμου, ανέλαβε την αγιογράφηση και επηρεασμένος από τις θηριωδίες των ναζί και το Ολοκαύτωμα, ενσωμάτωσε στις τοιχογραφίες για τα Πάθη του Κυρίου σκηνές όπου οι βασανιστές του Χριστού είναι ο ίδιος ο Χίτλερ και οι ναζί.

Χρησιμοποίησε μάλιστα, το καφέ και το μαύρο, αγαπημένο συνδυασμό χρωμάτων των ναζί, για να απεικονίσει τους βασανιστές του Χριστού.

Ο πρωτοπρεσβύτερος της ορθόδοξης Ιεράς Μητρόπολης Γερμανίας, π. Απόστολος Μαλαμούσης επισκέφτηκε το εκκλησάκι και περιέγραψε τα αισθήματά του .

«Μου προξένησε σοκ και αμηχανία, για τον λόγο ότι στο παρεκκλήσι αυτό υπάρχουν εικονογραφικές παραστάσεις των Παθών του Κυρίου τη Μεγάλη Παρασκευή, που αντίκεινται στο πνεύμα της Αγίας Αναστασίας.

Ο πρωτοπρεσβύτερος της Ιεράς Μητρόπολης Γερμανίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Απόστολος Μαλαμούσης

Οι τοιχογραφίες δείχνουν με ποια βαρβαρότητα ο Χριστός βασανίζεται από τον Χίτλερ και τους ναζί. Με την παράσταση του Χριστού και του Πάθους Του από τον Χίτλερ και τους ναζί δίνει ο καλλιτέχνης το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι όλοι οι «δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης» ακολουθούν τον δρόμο μαρτυρίου του Χριστού και της Ανάστασής Του, ότι θα δικαιωθούν και θα γίνουν πολίτες του Παραδείσου.

Βεβαίως, ο καλλιτέχνης έλαβε υπόψη του ότι το όνομα Αναστασία προέρχεται από την Ανάσταση του Χριστού και ότι στο παρεκκλήσι αυτό, μέσα στο κοιμητήριο, διαιωνίζονται η ελπίδα και η προσμονή των κεκοιμημένων ότι θα αναστηθούν στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου», τόνισε. «Μνημείο κατά του πολέμου» χαρακτήρισε η εφημερίδα Suddeutsche Zeitung την εικονογραφημένη παράσταση.

«Επειδή είμαι υπεύθυνος, ως αρχιερατικός επιτετραμμένος της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, για τα βαυαρικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, θα ζητήσω από τις αρμόδιες ρωμαιοκαθολικές αρχές του Μονάχου να τελώ τακτικά στο παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας, στο Κοιμητήριο του Δάσους στο Μόναχο, ιερές ακολουθίες για τους κρατουμένους, μεταξύ αυτών και Έλληνες, που βασανίστηκαν και πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χίτλερ» προσέθεσε ο Έλληνας ιερωμένος.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

Εκκλησιαστικά

Χρυσοχοΐδης: Μηδενική ανοχή απέναντι στα φαινόμενα παραβατικότητας, θα ενισχυθεί η αστυνόμευση σε περιοχές

Δημοσιεύθηκε

στις

Το μήνυμα ότι η νομιμότητα δεν είναι διαπραγματεύσιμη και δεν θα υπάρξει καμία ανοχή σε φαινόμενα παραβατικότητας, έστειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, κατά την επίσκεψή του, με τον αρχηγό της ΕΛΑΣ, αντιστράτηγο Μιχαήλ Καραμαλάκη, στη Μεσσήνη και το Ναύπλιο.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αμέσως μετά τις διαδοχικές συναντήσεις που είχε με τον δήμαρχο Μεσσήνης Γιώργο Αθανασόπουλο και τους δημάρχους Άργους – Μυκηνών, Δημήτρη Καμπόσο, Ναυπλιέων, Δημήτρη Κωστούρο, Επιδαύρου, Τάσο Χρόνη και Ερμιονίδας, Ιωάννη Γεωργόπουλο, δεσμεύτηκε πως θα ενισχυθεί περαιτέρω η αστυνόμευση στις περιοχές τους που είναι παραγωγικές και τουριστικές. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι εφόσον χρειαστεί θα περιπολούν στα χωριά ακόμα και ομάδες ΟΠΚΕ.

«Είμαστε εδώ νυχθημερόν αφοσιωμένοι στην αποστολή μας, που είναι η ασφάλεια των πολιτών και η αποκατάσταση της νομιμότητας. Η ανοχή μας είναι μηδενική απέναντι στα φαινόμενα παραβατικότητας, τα οποία εμποδίζουν τους πολίτες να κάνουν τη δουλειά τους. Ήρθε η ώρα να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής τους με συγκεκριμένες αποφάσεις, πράξεις, δράσεις, επιχειρήσεις και όχι λόγια», τόνισε ο κ. Χρυσοχοϊδης.

Σχετικά με τη διαχείρισης της πανδημίας, ο υπουργός απηύθυνε έκκληση σε όλους να εμβολιαστούν και ιδίως οι επαγγελματίες του τουρισμού και της εστίασης να τηρούν τα μέτρα για τον περιορισμό του αόρατου εχθρού, που είναι ο κορονοϊός, ώστε να κυλήσει ομαλά, χωρίς δυσάρεστες συνέπειες, η τουριστική περίοδος.

Από την πλευρά του, ο αρχηγός της ΕΛΑΣ τόνισε ότι έχει δώσει οδηγίες και κατευθύνσεις για γενικότερο στοχευμένο επιχειρησιακό επανασχεδιασμό για την πάταξη της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας συγκεκριμένων εγκληματικών ομάδων σε συγκεκριμένες περιοχές της Πελοποννήσου. Προσέθεσε, μάλιστα, ότι για αυτόν τον σκοπό θα γίνει αναδιάταξη των υπαρχόντων δυνάμεων, αλλά θα υπάρξουν και άλλες ενισχυτικές, σε περίπτωση που απαιτηθεί στο πλαίσιο υλοποίησης του υπό κατάρτιση σχεδιασμού, για την αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.

Παράλληλα, οι δήμαρχοι Μεσσήνης, Άργους – Μυκηνών, Ναυπλιέων, Επιδαύρου και Ερμιονίδας ανέλυσαν την κατάσταση που επικρατεί στις περιοχές τους, ενώ έκαναν ειδική μνεία στην καλή συνεργασία που ήδη υπάρχει και σημείωσαν ότι προσδοκούν σε περαιτέρω ενίσχυσή της.

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Γιορτάζει ο Άγιος Παντελεήμονας

Δημοσιεύθηκε

στις

Tη μνήμη του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του ιαματικού και αναργύρου τιμά σήμερα η Εκκλησία μας, μαζί με την μνήμη του τυφλού που ο ίδιος εθεράπευσε και που εμαρτύρησε με τον δια ξίφους θάνατο, λαμβάνοντας τοιουτοτρόπως και αυτός τον αμαράντινο στέφανο της δόξας.

Στην Πάτρα επίκεντρο του εορτασμού αποτελεί ο φερώνυμος ναός Προαστείου, κάτω από την εθνική οδό Πατρών Αθηνών. Χθες τελέστηκε εσπερινός και σήμερα θα τελεστεί θεία λειτουργία.

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Το σύμβολο της Πίστεως-Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, το ζήτημα του Άρειου και ο καθορισμός της ημερομηνίας του Πάσχα

Δημοσιεύθηκε

στις

Η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη το 325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, με σκοπό την αποκατάσταση της ειρήνης στα εκκλησιαστικά ζητήματα της Αυτοκρατορίας.

Η σύνοδος καταδίκασε τη διδασκαλία του Αρείου, συνέταξε το Σύμβολο της Νίκαιας που καθιέρωσε τον όρο ομοούσιος και όρισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα. Με τη Σύνοδο αυτή η Εκκλησία εντάχθηκε στις επίσημες δομές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο συνοδικός θεσμός έγινε θεμελιώδους σημασίας για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Οι εξελίξεις αυτές είχαν μακροχρόνιες επιρροές θεολογικού και πολιτικού χαρακτήρα στην Ανατολή κατά τη διάρκεια όλου του Μεσαίωνα. Επίσης, αποτέλεσε το πρότυπο για τις μελλοντικές Οικουμενικές Συνόδους.

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Ο συνοδικός θεσμός στην εκκλησία κατά τα πρότυπα της Αποστολικής Συνόδου του 49 μ.Χ. είχε εισαχθεί από τα μέσα του δευτέρου αιώνα. Στόχος ήταν η καταπολέμηση των αιρετικών διδασκαλιών, ο κοινός αγώνας αναίρεσης της λανθασμένης, κατά την άποψη της εκκλησίας, θεολογίας και η καταστολή της ηθικής διαφθοράς που γινόταν εμφανής μέσα στον κλήρο. Στην ουσία οι σύνοδοι για την εκκλησία αποτελούσαν την επιβεβαίωση της κοινής πίστης στην Αποστολική παράδοση του όλου σώματος της εκκλησίας, η οποία επιτυγχανόταν με την κοινωνία των επισκόπων.
Στις αρχές όμως του 4ου αιώνα η εμφάνιση του Αρειανισμού, παρά την αντιμετώπισή του από τοπικές και υπερτοπικές συνόδους, δεν έφτασε σε συνθήκη ειρήνευσης μεταξύ των μελών της εκκλησίας με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος να συγκαλέσει σύνοδο. Η σύνοδος αυτή αρχικά προοριζόταν για τις εκκλησίες της ανατολής, αλλά μετά από πρόταση του Οσίου της Κόρδοβα δέχτηκε να διεξαχθεί με τη συμμετοχή επισκόπων από κάθε τοπική εκκλησία, μεταθέτοντας την αρχική τοποθεσία από την Άγκυρα της Γαλατίας στη Νίκαια της Βιθυνίας ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των συγκεκλημένων. Η Κωνσταντινούπολη εγκαινιάσθηκε το 330 και πρωτεύουσα τότε ήταν η Νικομήδεια, που απείχε λίγο από τη Νίκαια.

ΠΟΛΥΕΤΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΑ

Η ημερομηνία έναρξης των εργασιών ήταν στις 20 Μαΐου του 325 και διάρκεσε τρισίμισι χρόνια (ή σύμφωνα με τον Πάπα Γελάσιο Β΄ εξίμισι χρόνια). Οι συσκέψεις διεξήχθησαν σε ευκτήριο οίκο κατά τον Ευσέβιο, ενώ οι τακτικές συνεδριάσεις στον βασίλειο οίκον. Μάλιστα, μέχρι τις 25 Αυγούστου είχαν ολοκληρωθεί οι προκαταρκτικές συνεδριάσεις. Κατά τη διάρκεια της συνόδου δεν κρατήθηκαν πρακτικά, όπως αναφέρει ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας, αν και υπήρξαν ενστάσεις από σύγχρονους θεολόγους. Μετά τον εναρκτήριο λόγο του Κωνσταντίνου, ο αυτοκράτορας πήρε και έκαψε γραπτά αιτήματα που του είχαν παραδώσει προηγουμένως οι επίσκοποι και τα οποία περιείχαν αλληλοκατηγορίες, λέγοντας: Ο Χριστός απαιτεί από εκείνον που επιζητεί να λάβει συγχώρηση να συγχωρεί τον αδελφό του».
Οι πληροφορίες που αφορούν τη διεξαγωγή της συνόδου δεν είναι αρκετά σαφείς λόγω της μη τήρησης πρακτικών, αλλά και των περιορισμένων ιστορικών πηγών. Μάλιστα ορισμένοι σύγχρονοι εκκλησιαστικοί ιστορικοί θεωρούν ότι η προεδρία της πρώτης οικουμενικής συνόδου αποτελεί άλυτο ιστορικό πρόβλημα. Για τους περισσότερους ιστορικούς ο Κωνσταντίνος, ο οποίος αποτέλεσε πρότυπο και για τους μετέπειτα Βυζαντινούς αυτοκράτορες, είχε την προεδρία της οικουμενικής συνόδου φροντίζοντας για την εύρυθμη λειτουργία της, λαμβάνοντας μέρος στις θρησκευτικές φιλονικίες διευθύνοντάς τες κατάλληλα και συμμετέχοντας στην αντιπαράθεση, επιθυμώντας, πάνω από όλα, να καθιερώσει μια θρησκευτική ειρήνη στην Αυτοκρατορία του, αν και δεν κατανοούσε ούτε την έκταση, ούτε τη σημασία της δογματικής διαμάχης.
Ο ακριβής αριθμός των μελών της συνόδου, με βάση τις διαθέσιμες πηγές, δεν μπορεί να καθοριστεί ακριβώς ακόμα και σήμερα. Ο αριθμός που επικράτησε από μεταγενέστερες πηγές ιστορικών ήταν ο αριθμός 318. Ο Ευσέβιος της Καισαρείας τους αριθμεί 250, ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας 318 και ο Ευστάθιος Αντιοχείας «περίπου 270». Τα συμπεράσματα τις συνόδου βεβαίως υπογράφηκαν από περισσότερους από 318, ενώ ο αριθμός αυτός επικράτησε για συμβολικούς λόγους. Οι επίσκοποι που ήταν παρόντες στη σύνοδο συνοδεύονταν από κατώτερους κληρικούς των οποίων ο συνολικός αριθμός ανερχόταν στο τριπλάσιο ή τετραπλάσιο των επισκόπων. Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν από την ελληνόφωνη Ανατολή και την Μικρά Ασία. Η Δύση δεν ενδιαφέρθηκε πολύ. Ο επίσκοπος Ρώμης Σίλβεστρος δικαιολογήθηκε ότι ήταν άρρωστος και έστειλε ως αντιπροσώπους δύο διακόνους του. Συμμετείχε μόνον ένας επίσκοπος από την Ιταλία, ένας από την Γαλατία και ένας από το Ιλλυρικό. Παραβρέθηκαν επίσης και πέντε επίσκοποι από επαρχίες πέραν των ανατολικών συνόρων της Αυτοκρατορίας.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΗΣ

Το πρώτο ζήτημα προς συζήτηση ήταν η θεολογική αντιλογία. Ο Όσιος και ο Κωνσταντίνος έδωσαν τη δυνατότητα σε όλους να εκφέρουν τις απόψεις τους. Ο Ευσέβιος Νικομήδειας διάβασε μια δήλωση-ομολογία η οποία περιείχε αρειανές θέσεις. Αυτή η ενέργεια προκάλεσε τις αντιδράσεις και την αποδοκιμασία της πλειονότητας στην αίθουσα. Ο Ευστάθιος Αντιοχείας ανταπάντησε με απαγγελία ενός αντιαρειανού πολεμικού κειμένου, το οποίο και σχίστηκε στη συνέχεια. Ακολούθησαν πολλοί ομιλητές, οι οποίοι με τη χρήση Βιβλικών κειμένων προσπαθούσαν να καταδικάσουν τις προτάσεις του Άρειου.
Ο Κωνσταντίνος επενέβαινε συχνά και ενθάρρυνε την εκφραστική κοσμιότητα και ομοθυμία προς τους επισκοπικούς ηγέτες. Κάποια στιγμή, δόθηκε η ευκαιρία στον Ευσέβιο Καισαρείας να εκφράσει δημόσια την πίστη του και να αποκαθάρει το όνομά του. Με ηρεμία παρέθεσε το βαπτιστήριο σύμβολο πίστης της εκκλησίας της Καισάρειας, το οποίο ανέφερε ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν «ο Λόγος του Θεού», «ο μονογενής Γιος», «γεννημένος από τον Θεό πριν από όλους τους αιώνες» και Εκείνος «μέσω του οποίου έγιναν όλα τα πράγματα». Οι θέσεις που εξέφραζε το σύμβολο ήταν ορθόδοξες και ο αυτοκράτορας αντιλήφθηκε ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για έναν από κοινού συμβιβασμό. Ο Κωνσταντίνος έκανε δεκτό αυτό το σύμβολο πίστης και απομάκρυνε έτσι από τον Ευσέβιο τη μομφή του αιρετικού.
Εντούτοις, ο Κωνσταντίνος πρότεινε στη συνέχεια ότι με την προσθήκη της λέξης ομοούσιος (Λατ. consubstantialis) θα αποσαφηνιζόταν πληρέστερα η ενότητα και η ισότητα του Ιησού Χριστού και Υιού με τον Θεό και Πατέρα στον ορισμό της πίστης αναφορικά με τη χριστιανική Θεότητα.
Οι πολιτικοί στόχοι του χριστιανού αυτοκράτορα και η πραγματιστική πολιτική των επισκόπων ενοποιήθηκαν σε αυτό το σημείο ώστε να παραχθεί ένας θεολογικός συμψηφισμός. Ο Όσιος ανταποκρίθηκε άμεσα σε αυτή την ευτυχή εξέλιξη και διόρισε μια επιτροπή για να συντάξει μια δήλωση πίστης με βάση τα βαπτιστήρια σύμβολα πίστης, η οποία όμως θα ενσωμάτωνε αντιαρειανές φράσεις. Μέσα σε λίγες μέρες η επιτροπή παρήγαγε τη δήλωση που είναι γνωστή πλέον ως Σύμβολο Πίστης της Νίκαιας, περιλαμβανομένων και των αντιαρειανών αναθεμάτων.
Ο magister officiorum του αυτοκράτορα περιέφερε τη δήλωση πίστης μέσα στην αίθουσα και όλοι οι επίσκοποι – εκτός από δύο ισόβιoυς φίλους του Άρειου τον Θεωνά Μαρμαρικής και τον Σεκούνδο Πτολεμαΐδας – την υπέγραψαν. Ο Άρειος και οι δύο επίσκοποι της Αιγύπτου εξορίσθηκαν στην Ιλλυρία, ενώ τρεις μήνες αργότερα τους ακολούθησαν ο Ευσέβιος Νικομηδείας και ο Θέογνις Νικαίας. Καθώς το 328 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος άλλαξε γνώμη σχετικά με το ζήτημα της «ομοουσιότητας», ο Άρειος και οι επίσκοποι Σεκούνδος και Θέογνις επέστρεψαν θριαμβευτικά στις εκκλησίες τους το 336. Λίγο αργότερα ο Άρειος έχασε τη ζωή του. Παρ’ όλα αυτά, οι ενδοχριστιανικές έριδες δεν έπαψαν, στα χρόνια που ακολούθησαν. ΤΑ ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΗΚΑΝ
Επίσης, η σύνοδος αντιμετώπισε τα ζητήματα του Κολλουθιανού και Μελιτιανού σχίσματος, του Νοβατιανισμού αλλά και γενικότερων θεμάτων, όπως της μετάνοιας όπου πάρθηκαν αυστηρότερα ποιοτικά μέτρα και ο εορτασμός του Πάσχα, για τον οποίο επετεύχθη κοινή συμφωνία μεταξύ των παρευρισκομένων. Ένα σημαντικότατο βήμα επίσης επιτελέστηκε σχετικά με τη διοικητική οργάνωση της εκκλησίας σε οικουμενικό επίπεδο με την εισαγωγή του μητροπολιτικού συστήματος. Το σημαντικότερο όμως βήμα της συνόδου ήταν το Σύμβολο της Νίκαιας, ένα σύντομο κείμενο που πιστεύεται ότι μπορεί να βασίστηκε σε βαπτιστήριο σύμβολο της εκκλησίας των Ιεροσολύμων, με ορισμένες τροποποιήσεις που στηρίχθηκαν πάνω στην αντιμετώπιση των αρειανικών δογμάτων.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα