Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Υγεία

Διαβήτης: Τα 3΄ που ρυθμίζουν το σάκχαρο όσο και τα φάρμακα

Δημοσιεύθηκε

στις

Η καθιστική ζωή, κακή συνήθεια πλείστων Ευρωπαίων, πέρα από επιβαρυντικός παράγοντας για σειρά προβλημάτων στην υγεία του ανθρώπου αποτελεί ιδιαίτερη απειλή για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, ισχυρίζονται επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Καλεντόνιαν της Γλασκώβης.

Τα επιστημονικά ευρήματα επισημαίνουν ότι το πολύ καθισιό αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μια κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι διαβητικοί ασθενείς και η οποία ευθύνεται για σημαντικές βλάβες στην καρδιά, τους νεφρούς, τα μάτια, τα πόδια και τα νεύρα.

Δύο μόλις εβδομάδες καθιστικής ζωής ήταν αρκετές για την αύξηση της των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, συμπέρανε η μελέτη των Aye Chan Paing, υποψήφιου Διδάκτορα με θέμα τον Χρόνο Καθιστικής Ζωής και τον Έλεγχο της Γλυκόζης στον Διαβήτη Τύπου 2 και Sebastien Chastin, καθηγητή Δυναμικής Ανθρώπινων Συμπεριφορών Υγείας, με τη συμμετοχή 37 ενηλίκων ασθενών με διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, η απλή μετάβαση σε όρθια θέση ή το περπάτημα ανά διαστήματα μείωσαν τα επίπεδα, εύρημα που συμφωνεί με αυτά αντίστοιχων ερευνών.

Η απλή κίνηση που προφυλάσσει

Αλλαγές στον τρόπο ζωής όπως η υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών επιλογών και περισσότερης σωματικής δραστηριότητας καθώς και η λήψη αντιδιαβητικών φαρμάκων, όπως η μετφορμίνη και η γλιπτίνη, αποτελούν βασικές κινήσεις για τον έλεγχο του διαβήτη τύπου 2.

Ωστόσο, με ένα σύνολο παραγόντων που περιλαμβάνουν την ηλικία, το φύλο, τα επίπεδα άσκησης, τη διατροφή και το βάρος να καθιστούν τη νόσο διαφορετική για κάθε περίπτωση, κίνηση-ματ, σύμφωνα με ερευνητικά ευρήματα, είναι η ρύθμιση του χρόνου που αφιερώνεται στο επικίνδυνο… καθισιό.

Μόλις 3 λεπτά περπατήματος ανά τέταρτο της ώρας και στον προσωπικό ρυθμό βαδίσματος του καθενός αποδεικνύονται αποτελεσματικά στη ρύθμιση του σακχάρου, επίδραση συγκρίσιμη με εκείνη των φαρμάκων. Σύμφωνα με άλλη μελέτη, αρκεί να κάθεται κανείς λιγότερο από 15 λεπτά για τον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου.

Ουσιαστικά, η εξήγηση πίσω από τα οφέλη του περπατήματος και άλλων τύπων άσκησης στη διαχείριση του σακχάρου είναι ότι θέτουν σε κίνηση του μύες, οι οποίοι με τη συστολή τους ενεργοποιούν τους μηχανισμούς που επιτρέπουν στα σάκχαρα του αίματος να εισχωρήσουν στα κύτταρα και να τροφοδοτήσουν έτσι το σώμα. Αυτή η διαδικασία μειώνει τα επίπεδα σακχάρου.

Αν και η σωτήρια αυτή κίνηση για τους διαβητικούς ασθενείς, ακούγεται εύκολη, δεν είναι πάντα τόσο απλό να υιοθετηθεί. Όπως συστήνουν οι ειδικοί, αρκεί η μετάβαση στην κουζίνα για την παρασκευή ενός αφεψήματος για το περπάτημα λίγων λεπτών ενώ βοηθητική θα μπορούσε να αποδειχθεί και η ορθοστασία κατά τη συνομιλία στο τηλέφωνο.

www.ygeiamou.gr

Ελλάδα

Κορονοϊός: Συναγερμός στον ΕΟΔΥ – Περισσότερα από 3.500 κρούσματα σήμερα, αναμένεται έκρηξη εντός της εβδομάδας

Δημοσιεύθηκε

στις

Κορονοϊός: Σημαντική αύξηση κρουσμάτων αναμένεται σήμερα Τρίτη (19/10/2021), καθώς σύμφωνα με πληροφορίες , οι νέες μολύνσεις πιθανότατα θα ξεπεράσουν τις 3.500, με τους ειδικούς να βλέπουν αύξηση στις 4.000 έως το τέλος της εβδομάδας.

Υπενθυμίζεται ότι χθες, τα κρούσματα ήταν πάνω από 3.100.

Σημειώνεται ότι σήμερα συνεδριάζει η Επιτροπή Επιδημιολόγων για να σταθμίσει τα δεδομένα ανά περιοχή, ενώ αύριο οι λοιμωξιολόγοι θα αναλύσουν τους επιδημιολογικούς δείκτες των τελευταίων ημερών και θα αξιολογήσουν την επίδραση των τελευταίων μέτρων που επιβλήθηκαν αναφορικά με τους εμβολιασμένους και τους μη εμβολιασμένους.

Επί τάπητος θα τεθούν νέες παρεμβάσεις που θα αφορούν τις περιοχές με αυξημένο ιικό φορτίο και πιθανότατα να αποφασιστεί η χρήση διπλής μάσκας στα ΜΜΜ, η χρήση μάσκας για εμβολιασμένους και μη εμβολιασμένους στους εξωτερικούς χώρους, ενώ μελετάται να απαγορευθούν οι εκδηλώσεις και οι συναθροίσεις.

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ – ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗΣ: ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ 5.000 ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Ο καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ Δημοσθένης Σαρηγιάννης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, τόνισε πως πρέπει και οι νέοι να εμβολιαστούν γρήγορα.

Επεσήμανε, επίσης, πως και οι γονείς πρέπει να πάνε τα παιδιά τους να εμβολιαστούν.

«Ακόμα η πανδημία κινείται. Πρέπει να δράσουμε όπως μπορούμε», ξεκαθάρισε, ενώ ανέφερε ότι αναμένεται σημαντική αύξηση των κρουσμάτων, με τα μέτρα που ισχύουν τώρα.

«Μέσα στο Νοέμβριο θα φτάσουμε 5.000 κρούσματα την ημέρα, αν δεν πάρουμε νέα μέτρα», τόνισε ο καθηγητής.

Ωστόσο, εκτίμησε ότι τα νούμερα αυτά δεν θα ισχύσουν, γιατί στο ενδιάμεσο θα ληφθούν μέτρα.

Στην περίπτωση, όμως, που αυξηθούν τόσο πολύ τα κρούσματα θα δούμε μεγαλύτερη πίεση στις ΜΕΘ και περισσότερους θανάτους, γι’ αυτό «πρέπει να το προλάβουμε».

Ο καθηγητής είπε πως από 25 Οκτωβρίου θα αρχίσουμε να βλέπουμε μια αυξητική πορεία.

Τέλος, πρότεινε να αυξηθούν τα τεστ που διενεργούνται από τον ΕΟΔΥ, έτσι ώστε να μπορούν να σταματούν νωρίτερα τις εστίες διασποράς του ιού.

Πηγή: eleftherostypos.gr

Περισσότερα

Υγεία

Όσα περισσότερα χρόνια κάποιος έχει υψηλή «κακή» χοληστερίνη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για την καρδιά του

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο κίνδυνος να πάθει κάποιος έμφραγμα ή ανακοπή είναι τόσο μεγαλύτερος όσο μεγαλύτερο είναι το χρονικό διάστημα που έχει υψηλή «κακή» χοληστερίνη (LDL), σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η LDL αποτελεί γνωστό σημαντικό παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου. Η νέα μελέτη δείχνει ότι, όπως συμβαίνει και με το κάπνισμα, η «κακή» χοληστερίνη έχει σωρευτική αρνητική επίπτωση στην καρδιά, οδηγώντας σε στεφανιαία νόσο και σκλήρυνση των αρτηριών, βασική αιτία θανάτου διεθνώς.

Η δημιουργία πλάκας στις αρτηρίες στενεύει τη δίοδο και μπλοκάρει την ομαλή ροή του αίματος και του οξυγόνου προς την καρδιά. Συχνά οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου συμπτώματα και δεν μαθαίνουν ότι έχουν πρόβλημα, προτού νιώσουν πόνους στο στήθος ή πάθουν κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο.

Η δημοσίευση
Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό καρδιολογικό περιοδικό «JAMA Cardiology», σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», μελέτησαν σε βάθος χρόνου 18.288 ανθρώπους, που είχαν κάνει πολλά τεστ αίματος για LDL σε διαφορετικές ηλικίες. Υπολογίστηκε έτσι η σωρευτική επίδραση της LDL και παρακολουθήθηκε η υγεία των συμμετεχόντων κατά μέσο όρο επί 16 χρόνια.

Διαπιστώθηκε ότι όσο υψηλότερα ήταν διαχρονικά τα επίπεδα της «κακής» χοληστερίνης, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος διάγνωσης με στεφανιαία νόσο. Σε σύγκριση με όσους είχαν σε βάθος χρόνου τα μικρότερα σωρευτικά επίπεδα LDL, εκείνοι με τα υψηλότερα επίπεδα είχαν 57% μεγαλύτερο κίνδυνο. Από την άλλη, δεν βρέθηκε καμία αύξηση του κινδύνου για εγκεφαλικό ή για καρδιακή ανεπάρκεια.

Στατίνες
Με βάση τις ισχύουσες συστάσεις, οι άνθρωποι κάτω των 40 ετών καλούνται να πάρουν φάρμακα (στατίνες) μόνο όταν η LDL τους είναι πάνω από 190. Όμως οι ερευνητές βρήκαν ότι ο αυξημένος κίνδυνος για στεφανιαία νόσο μπορεί να ξεκινήσει από πολύ χαμηλότερο επίπεδο (πάντως τα επίπεδα LDL κάτω του 100 θεωρούνται σίγουρα φυσιολογικά).

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι ο κίνδυνος ξεκινά σε επίπεδα LDL τόσο χαμηλά όσο το 100. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι ένας άνθρωπος κάτω των 40 ετών με LDL 100 θα πρέπει να αρχίσει αμέσως θεραπεία. Χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία για να προσδιορίσουμε τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό ηλικίας και επιπέδου LDL», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια ΓιΓι Ζανγκ, επίκουρη καθηγήτρια καρδιαγγειακής επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης. «Το κεντρικό μήνυμα είναι να προσπαθήσετε να διατηρήσετε χαμηλή LDL καθ’ όλη τη μέση ηλικία. Αυτό θα μειώσει τον κίνδυνο για την καρδιά σας», πρόσθεσε.

Για την επιστημονική δημοσίευση πατήστε εδώ

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα

Ελλάδα

Γιώργος Δημητριάδης, ο πρωτοπόρος της τεχνολογίας mRNA

Δημοσιεύθηκε

στις

Το ποια θα ήταν η πορεία της πανδημίας χωρίς την ύπαρξη των mRNA εμβολίων είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί. Δεν χωρεί ωστόσο αμφιβολία ότι η τεχνολογία του mRNA όχι μόνο έκανε τη διαφορά, αλλά έχει δώσει και μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον.

Βεβαίως, καμία τεχνολογία δεν αναπτύσσεται εν κενώ και το ίδιο ισχύει και για την τεχνολογία mRNA, οι βάσεις για την οποία άρχισαν να τίθενται πριν από μισό αιώνα. Περιττό να πούμε ότι στο διάστημα αυτό έγιναν κομβικής σημασίας ανακαλύψεις από μια πληθώρα ανθρώπων.

Οπως επισημαίνεται και σε πρόσφατο δημοσίευμα της επιθεώρησης «Nature» σχετικά με το θέμα αυτό, μια από τις πρώτες τέτοιες ανακαλύψεις έγινε το 1978 στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιατρικής Ερευνας (National Institute for Medical Research, NIMR) του Λονδίνου από τον έλληνα ερευνητή δρα Γιώργο Δημητριάδη. Ο κ. Δημητριάδης, ο οποίος είχε εργαστεί στο NIMR και στο Ινστιτούτο Παστέρ του Παρισιού για τη διδακτορική διατριβή του, είχε επιστρέψει στην Αγγλία για να συνεχίσει το ερευνητικό έργο του με μια μεγάλης διάρκειας υποτροφία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO). Αναζητήσαμε τον κ. Δημητριάδη, ο οποίος έχει πια αφυπηρετήσει (ολοκλήρωσε την επαγγελματική διαδρομή του ως καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας) προκειμένου να μάθουμε περισσότερα, τόσο για τον ίδιο όσο και τις έρευνες εκείνης της εποχής.

Θεμελιώδη ερωτήματα

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η μοριακή βιολογία ήταν ένα νέο και ιδιαίτερα θελκτικό πεδίο καθώς υποσχόταν να αποκαλύψει τα μυστικά της ζωής. Από τα πλέον θεμελιώδη ερωτήματα της περιόδου εκείνης ήταν η διαφοροποίηση των κυττάρων. Απλουστευτικά, το ερώτημα μπορεί να τεθεί ως εξής: πώς από ένα γονιμοποιημένο ωάριο προκύπτουν όλα τα είδη κυττάρων του οργανισμού τα οποία είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους; Καθώς όλα τα κύτταρα του οργανισμού διαθέτουν το ίδιο DNA, τις ίδιες δηλαδή γενετικές οδηγίες, ήταν μοιραίο οι επιστήμονες να εστιάσουν στο mRNA. Πρόκειται για το μόριο το οποίο μεταφέρει την κωδικευμένη στο DNA πληροφορία προκειμένου αυτή να αξιοποιηθεί για τη σύνθεση πρωτεϊνών, μια διαδικασία η οποία στη γλώσσα των βιολόγων ονομάζεται «μετάφραση».

«Στο NIMR ασχολήθηκα με το πρόβλημα της διαφοροποίησης των κυττάρων. Συγκεκριμένα, το βασικό μου επιστημονικό ερώτημα ήταν αν το σύστημα μετάφρασης του mRNA είναι εξειδικευμένο ανάλογα με τον κυτταρικό τύπο» μας είπε ο κ. Δημητριάδης και προσέθεσε ότι «πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα στην αναπτυξιακή βιολογία μπορούν να μελετηθούν με τον συνδυασμό mRNA από ένα είδος κυττάρου και το σύστημα μετάφρασης ενός άλλου κυτταρικού τύπου. Τέτοια πειράματα μπορούν να προσδιορίσουν την ταυτότητα ενός mRNA και μπορούν να δώσουν πληροφορίες σχετικά με τα είδη και τις κυτταρικές ιδιότητες των συστημάτων μετάφρασης».

Λιποσώματα!

να σημειωθεί ότι πρώτη επιτυχημένη προσέγγιση σε αυτό το πρόβλημα ήταν αυτή των Lane & Gurdon, οι οποίοι χορήγησαν mRNA ανθρώπινης σφαιρίνης σε ωοκύτταρα βατράχου και διαπίστωσαν ότι αυτό μπορούσε να μεταφραστεί! (Στη συνέχεια, ο Gurdon για την εργασία αυτή πήρε το βραβείο Nobel.) Συνεργαζόμενος με τον Lane, ο δρ Δημητριάδης γρήγορα διαπίστωσε ότι η ένεση mRNA στα ωοκύτταρα βατράχου δεν ήταν η ενδεδειγμένη διαδικασία για να πάρει τις απαντήσεις που χρειαζόταν. Ευτυχώς, διάβασε ένα άρθρο σχετικά με τα λιποσώματα, κυστίδια των οποίων το λιπιδικό περίβλημα μπορεί να συντήκεται με τη μεμβράνη των κυττάρων (χάρη στην ομοιότητά τους) και έτσι να εκχέουν το υδατοδιαλυτό περιεχόμενό τους στο εσωτερικό του κυττάρου. «Εκείνη την εποχή, υπέπεσε στην αντίληψη μου μια εργασία του κ. Papahatjopoulou, D. από τις ΗΠΑ, που τη διάβασα κυρίως λόγω του ελληνικού ονόματος. Η εργασία αφορούσε τον σχηματισμό μεγάλων μονόστιβων λιποσωμάτων. Αμέσως μου ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσω τα λιποσώματα ως φορείς για τη μεταφορά mRNA σε διαφοροποιημένα κύτταρα» θυμάται ο κ. Δημητριάδης.

Μια επιτυχία με μέλλον

Του πήρε χρόνο για να «δαμάσει» την τεχνική παραγωγής λιποσωμάτων με την οποία δεν είχε ασχοληθεί ξανά, αλλά όπως αποδεικνύει το άρθρο του, το οποίο δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Νature» στις 31 Αυγούστου 1978 (Dimitriadis, G.J. Translation of rabbit globin mRNA introduced by liposomes into mouse lymphocytes. Nature. 1978, 274:923-924.) ο νεαρός έλληνας ερευνητής πέτυχε τους στόχους του. Εργαζόμενος με το mRNA που κωδικοποιεί για τη σύνθεση της σφαιρίνης αφενός μπόρεσε να το ενσωματώσει στα λιποσώματα, αφετέρου να καταδείξει ότι όταν αυτό περνούσε στα κύτταρα παρέμενε βιολογικά ενεργό. Ειδικότερα ο κ. Δημητριάδης κατέδειξε ότι το mRNA της σφαιρίνης κουνελιού μπορεί να μεταφρασθεί από λεμφοκύτταρα σπλήνας ποντικού (τα οποία είναι τελείως διαφορετικά από αυτά του κουνελιού).

Κατ’ αντιστοιχία, τα mRNA εμβόλια κατά του SARS-CoV-2 περιέχουν συνθετικό mRNA της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού, το οποίο χρησιμοποιείται από τα δικά μας κύτταρα για να παραχθεί εντός μας η πρωτεΐνη αυτή και να λειτουργήσει ως «κόκκινο πανί» για το ανοσοποιητικό σύστημά μας.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο κ. Δημητριάδης είχε αναγνωρίσει από τότε τη δυναμική της τεχνολογίας mRNA. Στο άρθρο του σημειώνει ότι «η μικροέγχυση πληροφοριακών μακρομορίων σε ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω λιποσωμάτων μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη της βιοσύνθεσης ή της διάσπασής τους. Εισαγωγή mRNAs σε κύτταρα και η μεταγενέστερη μετάφρασή τους (ή όχι) μπορεί να δώσει απαντήσεις σε προβλήματα κυτταρικής διαφοροποίησης», ενώ σε άρθρο την επόμενη χρονιά γράφει: «Λιποσώματα που περιέχουν DNA ή RNA μπορεί να χρησιμοποιηθούν ενάντια στα καρκινικά κύτταρα, ιδιαίτερα εάν τα λιποσώματα φέρουν στη μεμβράνη τους αναγνωριστικά μόρια έτσι ώστε να προκληθεί επιλεκτική πρόσληψη λιποσωμάτων από κύτταρα όγκου».

Βασική έρευνα

Για τις εργασίες εκείνης της περιόδου ο κ. Δημητριάδης τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Βρετανικής Βιοχημικής Εταιρείας. Και παρά το γεγονός ότι φλέρταρε με την ιδέα να παραμείνει στο εξωτερικό, όταν η παρατεταμένη αναβολή του από το στρατό έληξε, γύρισε στην Ελλάδα. «Δεν το μετάνιωσα, αν και αντιμετώπισα πολλές επαγγελματικές δυσκολίες» μας εκμυστηρεύτηκε, προσθέτοντας ότι δεν κατέστη δυνατόν να συνεχίσει την έρευνά του με τα λιποσώματα «λόγω έλλειψης της κατάλληλης υποδομής, αλλά και χρηματοδότησης».

Κλείνοντας τη συζήτησή μας ο κ. Δημητριάδης θέλησε αφενός να τονίσει τη σημασία της βασικής έρευνας, αφετέρου να θυμίσει το βασικό πλεονέκτημα της χώρας που είναι το ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό. «Είναι χαρακτηριστικό ότι ερωτήματα βασικής έρευνας, όπως το αρχικό μου, οδηγούν εν τέλει σε εφαρμοσμένη έρευνα και εφαρμογές με αντίκτυπο στην υγεία και στην κοινωνία. Για αυτό είναι μεγάλο λάθος να απαξιώνεται σήμερα η βασική έρευνα και να μη χρηματοδοτείται» είπε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Μπορώ να πω χωρίς δισταγμό ότι η Ελλάδα είναι ένα φυτώριο επιστημόνων. Τα ελληνικά πανεπιστήμια παρ’ όλα τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθώς οι δημόσιες δαπάνες για αυτά είναι ανύπαρκτες εδώ και πολλά χρόνια, μορφώνουν και διαμορφώνουν πραγματικούς επιστήμονες, οι οποίοι είναι περιζήτητοι από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού για μεταπτυχιακές σπουδές και εργασία».

www.in.gr

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα