Παρασκευή 30 Ιουλίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Πάτρα: Η αγαπημένη μας πόλη-Του Νίκου Γ. Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Στην τελευταία επίσκεψή μου στην γενέθλια γη το μυαλό μου γυρνούσε στην επόμενη μέρα και στο μέλλον της αγαπημένης μας Πάτρας!
Και αυτό γιατί η πόλη είναι σε μια αρνητική πορεία αφού το τελευταίο μεγάλο έργο που έγινε είναι το νέο λιμάνι.

Ένα έργο ζωής που χρειάσθηκαν πολλά χρόνια και πολλές κυβερνήσεις για να γίνει, παρά τη μεγάλη σπουδαιότητά του εφόσον συνδέει την Ελλάδα με την Ιταλία και την Ευρώπη.
Σήμερα είναι σε εκκρεμότητα δύο ακόμα μεγάλα έργα, ο νέος ΧΥΤΑ και η παράδοση του έργου Πείρου – Παραπείρου για την υδροδότηση της πόλης. Παράλληλα δε, μικρότερα έργα διεκπεραίωνει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας βάζοντας μια “πινελιά” στην πρόοδο του τόπου με έργα ανάπλασης σε συνεργασία με τον Δήμο, ο οποίος θα μπορούσε να κάνει περισσότερα αφού η πόλη παρουσιάζει μια εικόνα, “εντός και εκτός” των τειχών, μιζέριας.
Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που έγιναν έργα, όπως πεζοδρομήσεις, διαμόρφωση πλατειών, ασφαλτοστρώσεις σε όλο το εύρος των δρόμων και όχι μεμονωμένα.
Πρόκειται για μια πονεμένη ιστορία καθώς οι συζητήσεις ξεκίνησαν εδώ και κάποιες δεκαετίες και όλα αυτά έχουν μείνει ακόμα στα χαρτιά. Εδώ θα έλεγα κομψά και ευγενικά όπως λέει και η παροιμία “ήμουν νιος και γέρασα”! Πολλά είχαν ακουστεί αλλά… στην πράξη μηδέν!
Είναι τυχεροί όμως οι Πατρινοί αφού η σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο αρμόδιος υπουργός Υποδομών και Συγκοινωνιών Κώστας Καραμανλής έχει πάρει το “πράσινο” φως από τις Βρυξέλλες για την χρηματοδότηση του έργου της Εθνικής οδού Πατρών – Πύργου και αν (δεν αλλάξει κάτι δραματικά) όχι φέτος στις αρχές του 2022 θα αρχίσει η κατασκευή της ώστε να δώσει στην πόλη και στη Δυτική Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Πελοποννήσο την πλήρη βιομηχανική και εμπορική αξιοποίηση σε όλα τα επίπεδα. Κανείς όμως δεν γνωρίζει σε ποια φάση βρίσκεται η κατασκευή του νέου ΧΥΤΑ όπως και η λειτουργία του έργου Πείρου – Παραπείρου.
Είμαι βαθύτατα πεποισμένος ότι η Πάτρα, η Αχαΐα αλλά και ολόκληρη η Δυτική Ελλάδα έχουν μεγάλες δυνατότητες να αλλάξουν όψη και να αποκτήσουν μια άλλη όμορφη πολιτιστική εικόνα αν γίνει και η σύνδεση με το τρένο μέχρι τον παλιό σταθμό. Η Περιφέρεια έχει δείξει δύο χρόνια τώρα στην πράξη τέτοια δείγματα γραφής με κάποιες ουσιαστικές παρεμβάσεις όπως η ανακατασκευή της εισόδου στην πόλη της παλιάς Εθνικής οδού από τα Μποζαΐτικα έως τον Νέο Δρόμο με αποτέλεσμα να έχει μια όμορφη εικόνα.
Επίσης, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολλά εγκαταλειμμένα οικόπεδα ώστε να γίνουν χώροι πρασίνου και αναψυχής αφού η Πάτρα έχει το μικρότερο ποσοστό σε πράσινο από όλες τις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Αν αυτά τα μικρά και χρήσιμα έργα γίνονταν η πόλη θα απογειωνόταν αφού έχει τις αντικειμενικές προϋποθέσεις παρόλο που υπάρχουν “αόρατες” δυνάμεις που διαρκώς προσπαθούν να κρατήσουν την πόλη της καρδιάς μας εγκαταλειμμένη στην μιζέρια της.

Άρθρα-Συνεργασίες

“ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ” ΣΎΡΙΖΑ με θύμα την εκπαίδευση!- Του Νίκου Γ. Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού και χυδαιολογίας έχει επιδοθεί τον τελευταίο καιρό η ηγετική ομάδα της Αξιωματικης Αντιπολίτευσης. Την αρχή έκανε ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης χαρακτηρίζοντας την Υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως «σφαγέα 20.000 παιδιών και πως τα παιδιά της θα ντρέπονται στο μέλλον όταν μάθουν τι έκανε η μητέρα τους».

Είναι, λοιπόν, κρίμα που ο κατά τα άλλα συμπαθής N. Φίλης επέλεξε αυτόν τον τρόπο αντιπαράθεσης.

Οι ύβρεις φανερώνουν έλλειψη επιχειρημάτων. Ερώτημα γιατί η κατώτατη βάση εισαγωγής να θεωρείται “σφαγή”. Τα Πανεπιστήμια είναι Τριτοβάθμια Παιδεία, μη υποχρεωτική και περιορισμένων θέσεων και, ως εκ τούτου πρέπει να εισάγονται οι καλύτεροι και εξυπνότεροι.

Και για το κλού της υπόθεσης έρχεται με δηλώσεις του ο ίδιος ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας να πει πως, όταν γίνει κυβέρνηση, θα επιτρέψει να εισαχθούν στις σχολές προτίμησής τους όλοι οι υποψήφιοι, άσχετα από τον βαθμό που πήραν στις εισαγωγικές. Όμως ο λαϊκισμός πρέπει να έχει κι ένα όριο.

Τα Πανεπιστήμια πρέπει να γίνουν ναοί μόρφωσης επιστημόνων και όχι χώροι παραγωγής αιώνιων φοιτητών και ανώριμων ανθρώπων που αρνούνται την αριστεία. Η Κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει τις αναγκαίες τομές και αλλαγές άμεσα (εδώ και τώρα). Και η κα Κεραμέως να μην πτοηθεί από απειλές και υβρεις.

Με αυτό τον τρόπο η παιδεία μας θα ζήσει καλύτερες μέρες και θα συμπληρωθεί η τριάδα των καλύτερων Υπουργών Παιδείας με σοβαρό μεταρρυθμιστικό έργο που -τι σύμπτωση- είναι και οι τρεις γυναικες : Αναφέρομαι στις κυρίες Μαριέττα Γιαννάκου, Άννα Διαμαντοπούλου και Νίκη Κεραμέως, οι οποίες τόλμησν οι δύο πρώτες στο παρελθόν κάτω από δύσκολες συνθήκες ακόμα και από απεργίες των καθηγητών,συλλαλητήρια των φοιτητων να αλλάξουν τα δεδομένα προς το καλύτερο για την επόμενη μέρα και το μέλλον της παιδείας και τα άλλαξαν πολλά.

Και σήμερα η κυρία Κεραμέως με εντολή του πρωθυπουργού Κυριακού Μητσοτάκη (ήταν προεκλογική δευμεση) βάζει στην σωστή κατεύθυνση τις οποίες αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπσιδευση για σωστή μόρφωση όλων των φοιτητών.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Αυτή η φλόγα που καίει…

Δημοσιεύθηκε

στις

Του Πέτρου Ψωμά, επικεφαλής σπιράλ

Αυτή η φλόγα που καίει στο βωμό του Ολυμπιακού Σταδίου στο Τόκιο άναψε με τη χρήση υδρογόνου, για πρώτη φορά στην Ιστορία του θεσμού. Μία καινοτομία που σηματοδοτεί την τάση για μια πιο «πράσινη» αντιμετώπιση του πλανήτη, με σαφή πρόθεση αύξησης της ευαισθητοποίησης της υφηλίου σε περιβαλλοντικά θέματα.

Αυτή η φλόγα που καίει στο Τόκιο από την περασμένη Παρασκευή, είναι μια φλόγα ελπίδας, αλληλεγγύης και συναδέλφωσης. Πέρα από τα διαχρονικά και πανανθρώπινα μηνύματα του Ολυμπισμού, στην εποχή του covid-19 η φλόγα αυτή καλείται να συμφιλιώσει, να ενώσει και να εμπνεύσει.
Αυτή η φλόγα που καίει άναψε στην Αρχαία Ολυμπία στις 12 Μαρτίου 2020, στις πρώτες μέρες της πανδημίας και της τοπικής μας καραντίνας. Ύστερα ταξίδεψε –έστω δύσκολα, έστω διαφορετικά- μέχρι την Ιαπωνία, ανέμεινε στωικά επί ένα χρόνο και από τις 23 Ιουλίου πήρε τη θέση της στο βωμό.
Αυτή η φλόγα ανάβει στο αρχαίο στάδιο της Ολυμπίας από το 1936, όταν πρωτο-καθιερώθηκε η Τελετή Αφής. Εννέα Ελληνίδες έχουν υποδυθεί ως σήμερα το ρόλο της Πρωθιέρειας στη σχετική τελετή. Πρώτη στην ιστορία η Κούλα Πράτσικα, η πρωτοπόρος του κλασικού χορού στη χώρα, γεννημένη στην Πάτρα στα 1899.
Αυτή η φλόγα που καίει κατά τη διάρκεια όλων των σύγχρονων Ολυμπιάδων αποτελεί έκτοτε ένα από τα σύμβολα των Αγώνων, όπως το λογότυπο με τους πέντε κύκλους, όπως ο Ολυμπιακός Ύμνος του Κωστή Παλαμά. Ο πατρινός ποιητής τον έγραψε για την Ολυμπιάδα του 1896 και από το 1960 αποτελεί τον επίσημο ύμνο του Ολυμπιακού Κινήματος.
Αυτή η φλόγα είναι και η ασίγαστη συντροφιά των αθλητών που συμμετέχουν κάθε φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αθλητές από 206 αποστολές φέτος, μία εκ των οποίων και η ελληνική, με μια αντιπροσωπεία 83 αθλητών ανάμεσα τους η Νόρα Δράκου και ο Χριστόφορος Κολόμβος από την Πάτρα. Τέσσερις Ολυμπιονίκες έχει γεννήσει η πόλη μας ως σήμερα, μακάρι στο μέλλον να αυξηθούν.
Αυτή η φλόγα που θα καίει ως τη λήξη των Αγώνων δεν πέρασε ποτέ από την Πάτρα. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η πατρινή γη -του Παλαμά, της Πράτσικα, της Δράκου, του Κολόμβου- δεν διασχίσθηκε το 2020 από λαμπαδηδρόμους. Η ευθύνη αυτής της ντροπιαστικής παράλειψης βαραίνει αποκλειστικά τον Δήμαρχο Πατρέων που πολιτικοποιώντας την υποδοχή της φλόγας το 2018 –στη διαδρομή της για τη Νότια Κορέα- ανάγκασε την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να εξαιρέσει την Πάτρα από την πορεία της φλόγας του 2020.
Αυτή η φλόγα θα μας θυμίζει πλέον πως όταν η πολιτική ασκείται με όρους φανατισμού, εμμονών και μικροπρέπειας, η περιοχή που υπηρετείς ηττάται (στερούμενη τη δάδα, χάνοντας τουριστική προβολή, υποχωρώντας στην εκτίμηση της διεθνούς κοινότητας κλπ), ενώ όταν υπάρχει στρατηγική, σχέδιο και θετικές πρωτοβουλίες, στέλνεις στην οικουμένη από τον τόπο σου Πράτσικες, Παλαμάδες και Ολυμπιονίκες, που με το έργο, τη δουλειά και τον ιδρώτα τους σε προβάλουν, ως πόλη, διεθνώς.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Εορτή Αποκατάστασης της Δημοκρατίας-Του Παναγιώτη Παπαγιαβή

Δημοσιεύθηκε

στις

«Ξεφυλλίζοντας» μία ηλεκτρονική εφημερίδα είδα ένα τίτλο της, «Αποκατάσταση της Δημοκρατίας – Ποιοι έχουν προσκληθεί»
Διάβασα λοιπόν ότι έχουν προσκληθεί περί τα 130 άτομα.

Κάποιοι ως προσωπικότητες, άλλοι για τις πραγματικά εντυπωσιακές επιτυχίες τους, άλλοι για τους κοινωνικούς τους αγώνες, εκπρόσωποι μειοψηφιών, ηθοποιοί, αθλητές, αριστούχοι μαθητές, πρωταγωνιστές στη μάχη του κορωνοιού και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, όπου αναφέρονται ονόματα από κάποιους φορείς για κάποιο σημαντικό έργο.
Με έκπληξη όμως δεν είδα καμία λίστα αντιστασιακών. Συμπτωματικά εκείνη τα στιγμή μου τηλεφώνησε (για κάποιο θέμα δικό μας) ο προσωπικός μου φίλος Στάθης Παναγούλης ( πέντε χρόνια φυλακή στα κολαστήρια του Μπογιάτι και του ΕΑΤ-ΕΣΑ – αδελφός του αείμνηστου Αλέκου). Στο τέλος της συνομιλίας μας του ευχήθηκα «άντε καλά να περάσεις αύριο με την Πρόεδρο».
Μου απάντησε «δεν είμαι καλεσμένος , όπως και άλλοι. Έχει καλέσει με ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ δυο-τρία άτομα από τους αντιστασιακούς»
Έμεινα έκπληκτος. Τι σόι γιορτή ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ της Δημοκρατίας είναι όταν δεν παρευρίσκονται αυτοί, που τρόπο τινά βοήθησαν στην ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της;
Αν εξαιρέσουμε αυτούς που με το θείο ταλέντο και την εργασία τους (καθηγητής ΜΙΤ κ. Δασκαλάκης – Αντετοκούνμπο κ.α.) λαμπρύνουν την Ελλάδα, έχω την απορία αν «οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών» – όπως αποκαλούνται από το συντάκτη – θα είχαν αναδείξει τις ικανότητες τους, μέσα από μαζικούς τους φορείς, οι μειοψηφίες θα είχαν αποκτήσει δικαιώματα, εάν δεν είχαμε σήμερα Δημοκρατία και εξακολουθούσε η δικτατορία? Κατ΄ εμένα σίγουρα όχι.
Έτσι η εορτή, στις 24/7, που γίνεται από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το τίτλο» ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της Δημοκρατίας, κατά τη γνώμη πρέπει να αλλάξει τίτλο ΣΕ «ΕΟΡΤΗ της ΔΗΜΙΟΚΡΑΤΙΑΣ», όπου θα παρευρίσκονται όλοι εκείνοι που με αγώνες και προσπάθειες επέτυχαν στους στόχους τους εντός του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.
Στην επέτειο, στις 24/7, για την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ πρέπει να καλούνται ΠΡΩΤΑ αυτοί που συνέβαλαν στην αποκατάσταση. Υπάρχουν ακόμη αρκετοί εν ζωή, και τους ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ, αλλά, ηθελημένα τους αγνοείτε. Και εάν κάποιοι έφυγαν, μερικοί μάλιστα από τα βασανιστήρια της χούντας που τους άφησαν υπολείμματα υπάρχουν οι σύντροφοι τους, (χήρα ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ, χήρα ΜΗΝΗ κ.α.)

GOODYS

 

Περισσότερα
GOODYS
ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα