Παρασκευή 19 Αυγούστου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

«Δημοκρατία χωρίς ψηφοφόρους»- Της Ολυμπίας Λόη

Δημοσιεύθηκε

στις

Αυτός ήταν ο τίτλος της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» που αντικατοπτρίζει μια λυπηρή πραγματικότητα αφού δύο στους τρεις Γάλλους δεν ψήφισαν στον πρώτο γύρω των πρόσφατων περιφερειακών εκλογών στη Γαλλία καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ.

Η αποχή αναμενόταν να είναι μεγάλη και να κινηθεί στα επίπεδα του 2015 δηλαδή γύρω στο 50% αλλά το 66% είναι ένα ποσοστό εξωπραγματικό που οδηγεί σε αμφισβήτηση το οποιοδήποτε αποτέλεσμα.

Όσες αιτίες και αν αναζητήσουμε στην κρίση Υγείας που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει περιορίσει τις διάφορες πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής και δημοκρατικής ζωής μάλλον είναι, στην πραγματικότητα, δικαιολογίες για να καλυφθεί το γεγονός ότι τα θέματα πολιτικής συζήτησης απομακρύνονται από τις προσδοκίες και ανησυχίες της αστικής ζωής.

Οι Γάλλοι ανέκαθεν υπήρξαν πολιτικοποιημένος λαός και αυτό διαφαίνεται σε όλη την ιστορική πορεία της χώρας τους. Άρα η ερμηνεία αυτού του φαινομένου αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Ο λαός βλέπει ότι οι πολιτικοί τον έχουν αφήσει στο περιθώριο. Η δυσανεξία των πολιτών σε πρόσωπα και θεσμούς είναι πλέον απροκάλυπτη σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη και φυσικά η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Η συμμετοχική δημοκρατία δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα γιατί, πολύ απλά, οι πολίτες έμαθαν ότι δεν έχουν ουσιαστική δυνατότητα συμμετοχής στη λήψη των αποφάσεων, άσχετα αν για τα μάτια του κόσμου υπάρχουν οι υποτιθέμενες διαβουλεύσεις που άλλοτε δεν λαμβάνουν υπόψη τις παρατηρήσεις και τα σχόλια και άλλοτε γίνονται σε διαφορετικό κείμενο από αυτό που τελικά εγκρίνεται.

Σε αυτό το τοπίο ελλειμματικής δημοκρατίας ο πολίτης γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι – ή καλύτερα –  τον έχουν καταστήσει ανήμπορο να αλλάξει το παραμικρό μέσα σε αυτή την καταθλιπτική πραγματικότητα.

Αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και εδώ, πιο σύντομα από όσο φαίνεται.  Τα τηλεοπτικά παράθυρα με «παλιάτσους», που κάποιοι άνθρωποι με πολύ χιούμορ, τολμώ να ομολογήσω, έφεραν μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, αλλά και οι προεκλογικές φιέστες που θα δούμε στο άμεσο μέλλον δεν είναι ικανές συνθήκες για να φέρουν στις κάλπες τους σκεπτόμενους και ελευθέρους πολίτες όσο και αν αυτοί εγκλωβίζονται μέρα με τη μέρα σε ένα καθεστώς αναξιοκρατίας και πελατειακών σχέσεων.

Η πολιτειακή εκπαίδευση ήταν έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτη στη χώρα μας, όμως η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια από την απουσία πολιτικού λόγου ακόμα και μέσα από την πολιτική αντιπαράθεση εντός και εκτός κοινοβουλίου που απωθεί τους πολίτες και μόνο εμετικές τάσεις δημιουργεί στην πλειοψηφία της.

Το αιώνιο διακύβευμα για ένα σύγχρονο ευνομούμενο κράτος που λειτουργεί με θεσμούς που σέβονται άπαντες και, ειδικά, αυτοί που θέλουν να κυβερνήσουν παραμένει αφού δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Είναι πανάκεια πλέον, όταν δεν είμαστε σε θέση να «πουλήσουμε» διορισμούς, να «πουλάμε» τα αυτονόητα ως εκδουλεύσεις.

Έτσι, πολίτες στοιβάζονται σε διαδρόμους πολιτικών και πολιτικάντηδων για να διεκδικήσουν ασφαλείς δρόμους, καθαρές πόλεις, αξιοπρεπείς κοινόχρηστους χώρους, στήριξη της οικονομίας. Και όταν παίρνουν ψίχουλα από παροχές που δικαιωματικά έπρεπε να έχουν, κατόπιν ενεργειών κάποιων επιτήδειων, υποχρεώνονται και τους δίνουν συγχαρητήρια που κάνουν τη δουλειά τους.

Όσο λοιπόν οι πολιτικοί δεν έχουν πολιτικό λόγο και οικειοποιούνται τα έργα και τα χρηματοδοτικά εργαλεία  σαν να τα έφεραν από το σπίτι τους, απαξιώνουν την ίδια την έννοια της πολιτικής οδηγώντας σε παρακμή που αποτυπώνεται στη μη συμμετοχή των ενεργών πολιτών.

  • Η Ολυμπία Λόη είναι αρχιτέκτονας -μηχανικός, αναπληρώτρια Γραμματέας Τουρισμού του Κινήματος Αλλαγής.

 

 

 

 

 

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Να δοθεί μόνιμη λύση για την επάρκεια αίματος

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Όπως διαβάσατε χθες στη «Γ», αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της έλλειψης αίματος, για ακόμη ένα καλοκαίρι, βρίσκονται δεκάδες πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία συμπολίτες μας.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που παρατηρείται κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ως εκ τούτου χρήζει μιας αποτελεσματικής αντιμετώπισης, υπό την έννοια της εξεύρεσης μιας μόνιμης λύσης.

Η Μεσογειακή Αναιμία ή Θαλασσαιμία και η Δρεπανοκυτταρική Νόσος είναι κληρονομικές μορφές βαριάς αναιμίας, η θεραπεία των οποίων βασίζεται σε τακτικές μεταγγίσεις αίματος, ανά δεκαπενθήμερο, από τη βρεφική κιόλας ηλικία των πασχόντων. Κατά συνέπεια, η ζωή τους είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την εθελοντική και τακτική προσφορά του αίματος.

Ως εκ τούτου, καθώς συμβαίνει, κατά καιρούς, το αίμα να είναι δυσεύρετο, η εξασφάλιση της επάρκειας του είναι πρώτιστο ζητούμενο. Υπό το πρίσμα αυτό, η αιμοδοσία θα πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδιασμού, σε συνδυασμό με μια συντονισμένη ενημερωτική καμπάνια, η οποία θα αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση των πολιτών. Διαφημιστικά σποτ που να προτρέπουν τους πολίτες να δώσουν αίμα, αντίστοιχα αυτών που έγιναν για την αντιμετώπιση της πανδημίας (με σλόγκαν «δίνουμε αίμα» κατά το πρότυπο του «μένουμε σπίτι») θα μπορούσαν να έχουν απήχηση στην κοινή γνώμη.

Κι επειδή το 112, όπως αποδείχθηκε και την αντιπυρική περίοδο λειτουργεί αποτελεσματικά, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και για την κινητοποίηση των πολιτών να δώσουν αίμα σε περιστάσεις κατά τις οποίες υπάρχει έλλειψη, όπως αυτή που διανύουμε.
Επιπλέον, η διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των αιμοδοσιών των νοσοκομείων, κατά τις απογευματινές ώρες, θα ήταν ένας επιπρόσθετος καθοριστικός παράγοντας στην επιθυμητή κατεύθυνση.

Σε κάθε περίπτωση, ας συνομολογήσουμε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να πάψει η ταλαιπωρία και η επιβάρυνση της υγείας των ατόμων με Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, αλλά και όλων όσοι χρειάζονται αίμα, προκειμένου να συνεχίσουν να ζουν με αξιοπρέπεια.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Έχουμε περάσει πολλά- ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΣΟΥΓΛΕΡΗ

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Αργά και βασανιστικά και ο αγαπημένος Αύγουστος του φετινού καλοκαιριού πάει προς το τέλος του. Ένα καλοκαίρι με πολλές πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα,  με μεγάλες καταστροφές αλλά ευτυχώς, μέχρι τώρα, χωρίς νεκρούς. Με καύσωνες επίμονους εξαιτίας της κλιματικής κρίσης.

Με μία πρωτοφανή ακρίβεια να έχει μειώσει  τη χρήση κλιματιστικών και αυτοκινήτων ακόμα και την αγορά και κατανάλωση ειδών πρώτης ανάγκης. Το “περιττό αλλά όμορφο” που κάποτε έδινε τη γεύση στη ζωή μας τώρα πιά είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Οι νέοι βέβαια, είτε από κεκτημένη ταχύτητα είτε από άγνοια κινδύνου είτε γιατί οι γονείς τους φροντίζουν να μην τους στερήσουν κάτι, είτε απλά και μόνο γιατί είναι νέοι κι ανέμελοι, συνεχίζουν να διασκεδάζουν στα μπαρ και στις παραλίες.

Όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι ζούμε το δύσκολο παρόν φοβικά και αγωνιούμε για το μέλλον που προμηνύεται δυσκολότερο. Από το 2009 όταν η μισή Ελλάδα πίστευε πως “Λεφτά υπάρχουν” μέχρι σήμερα έχουμε ζήσει 12 χρόνια χωρίς να μπορούμε να πάρουμε ανάσα. Χρεοκοπία, μνημόνια, ανεργία, συνεχείς  μειώσεις  εισοδημάτων και κατόπιν πανδημία, καραντίνα, θάνατοι,  οικονομική κρίση ξανά , πόλεμος που ακόμα δεν ξέρουμε πότε και πως θα σταματήσει, αναθεωρητισμός Ερντογάν και ευθείες απειλές για τα νησιά μας, και τώρα ενεργειακή κρίση που μας απειλεί με δελτίο στην θέρμανση και στα καύσιμα. Και ακόμα παρακολουθήσεις τηλεφώνων πολιτικών και δημοσιογράφων.

Στην Ευρώπη κάποιοι  ολίγιστοι και ανεπαρκείς ηγέτες με άφρονες επιλογές έχουν φτάσει την ήπειρο σε οριακές καταστάσεις. Και ακόμα χειρότερα, ο λαϊκισμός των άκρων σηκώνει ξανά κεφάλι. Οι μόνοι τρεις ηγέτες που ξεχώρισαν εν μέσω θυέλλης ήταν ο Μακρόν, ο Ντράγκι και ο Μητσοτάκης. Ο πρώτος είναι πλέον σε δυσχερή θέση, ο δεύτερος παραιτήθηκε και οι χώρες τους βιώνουν επικίνδυνη αστάθεια. Ευτυχώς η Ελλάδα αντέχει και οι λαϊκιστές εδώ δεν πείθουν μιας και είναι πρόσφατες οι οδυνηρές εμπειρίες του λαού μας από τις αυταπάτες και τις κολοτούμπες τους.

Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αντιμετωπίσει με επάρκεια τις αλλεπάλληλες κρίσεις, την πανδημία, το μεταναστευτικό, τον Έβρο, την επιθετικότητα και την αμετροέπεια των Τούρκων και τώρα τελευταία το πρόβλημα προμήθειας φυσικού αερίου. Η κυβέρνηση φροντίζει ώστε να μην διαταραχτεί η κοινωνική συνοχή ενισχύοντας τους πλέον αδύναμους και ο κόσμος φαίνεται να το αναγνωρίζει αυτό διατηρώντας την δημοσκοπική διαφορά Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ στις 8 με 10 μονάδες και την δημοφιλία του πρωθυπουργού σχεδόν αλώβητη.

Είναι πασιφανές πως αυτή τη δεκαετία δεν έχουμε περάσει και λίγα! Και εάν εμείς. η μεταπολεμική και μετεμφυλιακή γενιά,  είχαμε ζήσει εποχές φτώχειας, στέρησης και δικτατορία, οι γενιές της μεταπολίτευσης που γεννήθηκαν σε εποχές αφθονίας και εύκολου χρήματος τα έχουν βρει σκούρα. Κάποιοι έχουν απογοητευτεί, κάποιοι έχουν θυμώσει, σχεδόν όλοι φοβούνται το αύριο. Υπάρχουν όμως και πολλοί που δεν το βάζουν κάτω και σχεδιάζουν με ελπίδα για το αύριο.

Άλλωστε όπως έλεγε και ο τραπεζίτης βαρόνος Rothschild που ήξερε κάτι παραπάνω: “Αγοράστε όταν ακούσετε τα κανόνια. Πουλήστε όταν ακούσετε τις τρομπέτες!

Η χώρα όμως έχει μπροστά της μια ακόμα δύσκολη περίοδο και ένας θεός ξέρει πότε θα ησυχάσουμε!!!!

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Να είναι υποχρεωτική η μάσκα στα σχολεία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Λιγότερο από ένας μήνας απομένει πλέον για την επιστροφή των μαθητών στα σχολεία μετά από τις καλοκαιρινές διακοπές, και ήδη έχει ξεκινήσει η συζήτηση σχετικά με το υγειονομικό πρωτόκολλο που θα πρέπει να εφαρμοστεί στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Το επικρατέστερο σενάριο είναι το νέο πρωτόκολλο να στηριχθεί περισσότερο στην ατομική ευθύνη των γονέων, των εκπαιδευτικών και των παιδιών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η χρήση μάσκας και η διενέργεια σελφ τεστ θα είναι θέμα προσωπικής επιλογής.

Όμως, στο σημείο αυτό, ελλοχεύει ο κίνδυνος η πλειοψηφία της εκπαιδευτικής κοινότητας να επιλέξει τη μη χρήση μάσκας, εμφορούμενη και από το κλίμα της γενικότερης χαλάρωσης που επικρατεί τελευταία, με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται για τη διασπορά του ιού.

Άλλωστε, σε μια χώρα που η ατομική ευθύνη δεν είναι ακόμη μια κεκτημένη κατάκτηση, υπό την έννοια ότι δεν έχει ευρέως εμπεδωθεί, η επίκληση της συνιστά ένα ρίσκο που προοιωνίζεται ένα ανεπιθύμητο πισωγύρισμα, την ίδια ώρα μάλιστα που εξακολουθούν να υπάρχουν πολίτες που αρνούνται την ύπαρξη του ιού.

Τούτων δοθέντων, καλό θα ήταν στα συναρμόδια υπουργεία Υγείας και Παιδείας να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Ακόμη κι αν αποφασιστεί ότι το νέο πρωτόκολλο δεν πρέπει να είναι αυστηρό, τουλάχιστον η υποχρεωτική χρήση της μάσκας είναι ένα μέτρο που θα πρέπει να επανεξεταστεί κι εν τέλει να εφαρμοστεί, όπως ισχύει και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Κανείς δεν θα ήθελε τη λήψη αυστηρών μέτρων, πολύ περισσότερο να επιστρέψουμε σε συνθήκες καραντίνας.

Αλλά για να μην συμβεί τελικά αυτό, δεν πρέπει να αφεθούμε στην (ανύπαρκτη σε πολλούς) ατομική ευθύνη, ιδίως σε χώρους μεγάλης συνάθροισης όπως είναι τα σχολεία, όπου η διασπορά του ιού βρίσκει πεδίον δόξης λαμπρόν.

Διαμηνύεται βέβαια ότι, πριν ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, θα συνυπολογιστούν τα τρέχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, ωστόσο σε κάθε περίπτωση ας συμφωνήσουμε ότι η πρόληψη παραμένει ο καλύτερος σύμβουλος.

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα