Δευτέρα 26 Ιουλίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Το Ερασιτεχνισμό Θέατρο είναι σπουδαία ελπίδα όταν δεν είναι μια μικρή ‘’καταστροφή’’

Δημοσιεύθηκε

στις

Οι γονείς μας, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας, οι συγγενείς μας, τα παιδιά μας αλλά και πολλοί άλλοι βαραίνουν τους ώμους μας ή άλλες φορές τους δίνουν φτερά.

Οι χιλιάδες εαυτοί μας πηγαινοέρχονται εντός μας, αναζητώντας να ψιθυρίσουν, να μιλήσουν και πότε ο ένας εμφανίζεται αγριεμένος, πότε ο άλλος απογοητευμένος και ο τρίτος αλλοπαρμένος, όλοι αυτοί οι εαυτοί ζητούν να έχουν λόγο στα πράγματα, στις σκέψεις μας αλλά κυρίως στην έκφραση μας, ‘’Ο κόσμος είναι μια θεατρική σκηνή και όλοι, άντρες και γυναίκες , απλά ηθοποιοί. Έχουν τις εισόδους τους και τις εξόδους τους. Και κάθε άνθρωπος στον καιρό του παίζει πολλούς ρόλους’’ αυτά τα λόγια του Γουίλιαμ Σαίξπηρ τα ‘’γνωρίζουν’’ πολύ καλά οι άνθρωποι που ασχολούνται με το ερασιτεχνικό θέατρο.
Ερασιτεχνικό θέατρο
Η έκφραση δεν αφορά την έκθεση του ατόμου μονάχα απέναντι στον κόσμο. Αλλά απέναντι και στον ίδιο του τον εαυτό. Μέσω του ερασιτεχνικού θεάτρου μπορεί ο συμμετέχων να έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του να τον γνωρίσει καλύτερα. Αντλεί ο ηθοποιός ενέργεια από τη συνεργασία του με άλλους ανθρώπους και δημιουργείται πότε ένα σπιράλ, πότε μια τεθλασμένη και πολλές φορές ένας κύκλος επικοινωνίας.
Επικοινωνία ανάμεσα στους συντελεστές, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, βοηθούς, αλλά και τεχνικούς και ανθρώπους που βοηθούν περιφερειακά την παραγωγή. Ο κύκλος επικοινωνίας που κλείνει, συμπληρώνεται και ολοκληρώνεται με αυτόν ανάμεσα στους συντελεστές και τους θεατές.
Είμαστε λοιπόν άτομα αποτελούμενα από ένα σύνολο χαρακτήρων, προσωπικοτήτων, αντιδράσεων και συγκινήσεων που άλλες φορές υποδεχτήκαμε και ενσωματώσαμε στο είναι μας με χαρά και με απληστία κι άλλες φορές αυτοί οι χαρακτήρες, οι προσωπικότητες μας φορτώθηκαν κι αποτέλεσαν τα βαθιά μας σκοτάδια. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες ή τα σπαράγματα ανθρώπινων χαρακτήρων που συναντήσαμε στο βίο μας έχουν την ανάγκη να ψιθυρίσουν, να μιλήσουν, να εκφραστούν, διαφορετικά θα μας κατασπαράξουν.
Το θέατρο λοιπόν, το ερασιτεχνικό θέατρο είναι ένας άμεσος τρόπος έκφρασης και υιοθέτησης χαρακτήρων, απόψεων και στάσεων ζωής. Ως θεατές ακούμε πολλές και διαφορετικές απόψεις, μέσα από μυθοπλαστικές και άλλες ιστορίες. Αυτές που ταιριάζουν περισσότερο με τον θεατή έρχονται να δέσουν με τις υπόλοιπές ανάγκες, τα υπόλοιπα συναισθήματα, τις υπόλοιπες σκέψεις του. Και αυτή ακριβώς είναι η μαγεία του θεάτρου, ότι ακόμα αν και κυριολεκτικά δε συζητάς με τους ηθοποιούς και το σκηνοθέτη την ώρα της παράστασης, η κάθε πρόβα, οποιαδήποτε προσπάθεια και ενέργεια είναι ένας ‘’διάλογος’’ ο οποίος επεκτείνεται και φτάνει μέχρι το τελευταίο κάθισμα της αίθουσας μέχρι την πιο απόμακρη θέση του κοίλου.

Το Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου του Δήμου Πατρέων είναι σε εξέλιξη στην Κρήνη. Αν κάνετε τον κόπο να ανέβετε τον λόφο και φτάσετε στον χώρο πριν καν αρχίσει η παράσταση θα έχετε ήδη ανταμειφθεί για τον κόπο σας, καθώς θα μπείτε σε ένα όμορφο θεατράκι με θέα τον Πατραϊκό, τα βουνά της Στερεάς και στο βάθος αριστερά το Ιόνιο.
Το Θεατρικό έργο του Βασίλη Ασλανίδη “Η εκδρομή”.
Η παράσταση ανέβηκε, στο πλαίσιο της ενότητας του Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, το οποίο τελεί υπό την Αιγίδα του Διεθνούς Φεστιβάλ της Πάτρας. Πρόκειται για μία κωμωδία που κινείται στη «σφαίρα» του παράλογου και αναδεικνύει ζητήματα κοινωνικά – ψυχολογικά, σκιαγραφώντας χαρακτήρες ανθρώπων που διαμορφώνονται από αυτά.
Το έργο τοποθετείται στην σύγχρονη Ελλάδα και μέσα από το λιτό λόγο και το χιούμορ, καυτηριάζει νοοτροπίες και ιδεολογίες που κάνουν τους ανθρώπους στις μέρες μας να είναι τελείως αποπροσανατολισμένοι από το κοινωνικό γίγνεσθαι και απομονωμένοι από τον εαυτό τους και τους άλλους.
Σκηνοθεσία: Ευδοκία Στάμου
Πρωτότυπη Μουσική: Στέλιος Μέρτικας
Εκτέλεση- Ηχογράφηση: Ηλίας Γομάτος
Παίζουν: Γιάννης Κολέσης, Δημήτρης Ροντογιάννης, Σεβαστιάνα Κουτρουμπάνου
Δεν ξέρω ποιος ο αρχιτέκτονας ή ποια θεά Τύχη έχει δώσει στο θέατρο τον συγκεκριμένο προσανατολισμό, αλλά έχει τον ίδιο προσανατολισμό με αυτόν του Θεάτρου της Επιδαύρου. Πριν καλά- καλά εξετάσει o θεατής τον χώρο, ο ήλιος βουτάει στα νερά του Ιονίου οι βουνοκορφές απέναντι μπλεδίζουν και τα φώτα της παράστασης ανοίγουν, η απόσβεση έχει γίνει, ό,τι ακολουθήσει κέρδος είναι…

Μέσα από την τέχνη και κυρίως μέσα από το θέατρο είτε σαν θεατές, είτε σαν ηθοποιοί και συντελεστές ψάχνουμε τρόπους να εκφράσουμε τις διάφορες εκδοχές μας, είναι αυτές που μας συγκίνησαν, μας επηρέασαν, μας συνεπήραν, μας συγκλόνισαν και τώρα πια μετά από τόσα χρόνια, μας ‘αποτελούν’’, «σκιές ανθρώπων που θα μπορούσαμε να είχαμε γίνει, οι αγέννητοι εαυτοί μας», όπως λέει η Γουλφ.
Και να μην ξεχνάμε αναζητώντας ερασιτεχνικές δημιουργίες, ο ερασιτεχνισμός για τον ερασιτέχνη είναι ευλογία, αλλά για τον επαγγελματία είναι κατάρα.

Άρθρα-Συνεργασίες

Εορτή Αποκατάστασης της Δημοκρατίας-Του Παναγιώτη Παπαγιαβή

Δημοσιεύθηκε

στις

«Ξεφυλλίζοντας» μία ηλεκτρονική εφημερίδα είδα ένα τίτλο της, «Αποκατάσταση της Δημοκρατίας – Ποιοι έχουν προσκληθεί»
Διάβασα λοιπόν ότι έχουν προσκληθεί περί τα 130 άτομα.

Κάποιοι ως προσωπικότητες, άλλοι για τις πραγματικά εντυπωσιακές επιτυχίες τους, άλλοι για τους κοινωνικούς τους αγώνες, εκπρόσωποι μειοψηφιών, ηθοποιοί, αθλητές, αριστούχοι μαθητές, πρωταγωνιστές στη μάχη του κορωνοιού και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, όπου αναφέρονται ονόματα από κάποιους φορείς για κάποιο σημαντικό έργο.
Με έκπληξη όμως δεν είδα καμία λίστα αντιστασιακών. Συμπτωματικά εκείνη τα στιγμή μου τηλεφώνησε (για κάποιο θέμα δικό μας) ο προσωπικός μου φίλος Στάθης Παναγούλης ( πέντε χρόνια φυλακή στα κολαστήρια του Μπογιάτι και του ΕΑΤ-ΕΣΑ – αδελφός του αείμνηστου Αλέκου). Στο τέλος της συνομιλίας μας του ευχήθηκα «άντε καλά να περάσεις αύριο με την Πρόεδρο».
Μου απάντησε «δεν είμαι καλεσμένος , όπως και άλλοι. Έχει καλέσει με ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ δυο-τρία άτομα από τους αντιστασιακούς»
Έμεινα έκπληκτος. Τι σόι γιορτή ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ της Δημοκρατίας είναι όταν δεν παρευρίσκονται αυτοί, που τρόπο τινά βοήθησαν στην ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της;
Αν εξαιρέσουμε αυτούς που με το θείο ταλέντο και την εργασία τους (καθηγητής ΜΙΤ κ. Δασκαλάκης – Αντετοκούνμπο κ.α.) λαμπρύνουν την Ελλάδα, έχω την απορία αν «οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών» – όπως αποκαλούνται από το συντάκτη – θα είχαν αναδείξει τις ικανότητες τους, μέσα από μαζικούς τους φορείς, οι μειοψηφίες θα είχαν αποκτήσει δικαιώματα, εάν δεν είχαμε σήμερα Δημοκρατία και εξακολουθούσε η δικτατορία? Κατ΄ εμένα σίγουρα όχι.
Έτσι η εορτή, στις 24/7, που γίνεται από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το τίτλο» ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της Δημοκρατίας, κατά τη γνώμη πρέπει να αλλάξει τίτλο ΣΕ «ΕΟΡΤΗ της ΔΗΜΙΟΚΡΑΤΙΑΣ», όπου θα παρευρίσκονται όλοι εκείνοι που με αγώνες και προσπάθειες επέτυχαν στους στόχους τους εντός του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.
Στην επέτειο, στις 24/7, για την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ πρέπει να καλούνται ΠΡΩΤΑ αυτοί που συνέβαλαν στην αποκατάσταση. Υπάρχουν ακόμη αρκετοί εν ζωή, και τους ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ, αλλά, ηθελημένα τους αγνοείτε. Και εάν κάποιοι έφυγαν, μερικοί μάλιστα από τα βασανιστήρια της χούντας που τους άφησαν υπολείμματα υπάρχουν οι σύντροφοι τους, (χήρα ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ, χήρα ΜΗΝΗ κ.α.)

GOODYS

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Μια βόλτα του Τσίπρα στην Μύκονο

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει ο Διονύσης Κ. Καραχάλιος

Μια βόλτα στη Μύκονο, μετά την αναγγελία της προσεχούς επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη στο νησί, κρίθηκε ότι ήταν η χρυσή ευκαιρία για τον Τσίπρα, προκειμένου να συνεχίσει την προσπάθειά του να πείσει την κοινή γνώμη ότι, κάθε τι που σκέπτεται και διαλαλεί σχετικά με τον κορονοϊό, υποδηλώνει την επιτυχία που θα είχε η μάχη κατά της πανδημίας αν ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός!

Ο άνθρωπος που τον περασμένο Νοέμβριο δήλωνε ότι δεν θα υπάρξει σύντομα εμβόλιο για τον θανατηφόρο ιό, ο ίδιος άνθρωπος που μίλησε στην Βουλή για «ξεστοκάρισμα» των εμβολίων, παραμένει ό ίδιος άνθρωπος που προσδοκά και εύχεται την κυβερνητική αποτυχία στην αντιμετώπιση της πανδημίας, με την ελπίδα ότι αυτή θα του αποφέρει την προσωπική και κομματική του πολιτική ανάκαμψη!
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, ο αντίκτυπος από την «εκδρομή» στην Μύκονο δεν θα μπορούσε παρά να επικεντρωθεί στον διάλογο που είχε με τον παλιό του συμμαθητή, από το πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων της Αθήνας, που τον περίμενε «αραχτός» σε μια καφετέρια του νησιού, όπου και ακούγεται ο Τσίπρας να λέει με το γνωστό άνετο –«μάγκικο» και ολίγον «αλανιάρικο» ύφος του: «Εσύ δεν άλλαξες καθόλου ρε π….στη»! Προφανώς ο «π…στης» ενθουσιάστηκε από την προσφώνηση, όποτε οι δυο παλιοί συμμαθητές αναπόλησαν το ένδοξο παρελθόν τους, που, βέβαια, περιελάμβανε και τις γνωστές καταλήψεις, όπου «δοξάστηκε» ο Τσίπρας…. Αλλά η χαρά του Τσίπρα από αυτή την απρόσμενη συνάντηση τον οδήγησε σε μια ακόμη «ηρωική» ανάμνηση: Θυμήθηκε την πενταήμερη σχολική εκδρομή στην Ρόδο όπου, όπως είπε ο ίδιος με καμάρι, «έφευγαν καρέκλες στην πισίνα»!…
Αν συνδυάσει κανείς τι καταλήψεις, τις «καρέκλες που έφευγαν στην πισίνα», την «στροφή των 360ο », με την οποία ήθελε να δηλώσει την αλλαγή άποψης χωρίς να καταλαβαίνει ότι απλώς επιστρέφει στην ίδια θέση, την άγνοιά του ότι η Μυτιλήνη και η Λέσβος βρίσκονται στο ίδιο νησί, την διάσημη πλέον «kolotumba» μετά το δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015 και την περιλάλητη 17ωρη διαπραγμάτευση, τα «οξφορδιανά» αγγλικά, με τα οποία αδυνατούσε να συγκρατήσει τα γέλια του ο Κλίντον και την οδύνη του ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στην σωρό του αδίστακτου δικτάτορα της Κούβας Φιντέλ Κάστρο, τότε έχουμε την πλήρη εικόνα ενός «τυχερού» ανθρώπου που ο λαός τον έφθασε τόσο ψηλά, όσο ασήμαντη, περιθωριακή και γραφική είναι η πραγματική του εικόνα…
Πράγματι, είναι αδιανόητο πως αντιλαμβάνεται την ιδιότητά του ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο άνθρωπος που μόνον με το επίπεδο του Πολάκη θα μπορούσε να συγκριθεί… Από την άλλη βέβαια πλευρά είναι προφανές ότι η ανοχή, η κατανόηση και η κάλυψη που ο Τσίπρας προσφέρει στον Πολάκη απλώς αναδεικνύουν την πλήρη ταύτισή τους σε διανοητικό, ηθικό και πολιτικό επίπεδο, γεγονός που εξηγεί απόλυτα την άνεση με την οποία ο Πολάκης επιβεβαιώνει, σχεδόν σε καθημερινή βάση, την «μοναδικότητα» της προσωπικότητάς του!…
Θα μπορούσε να αντιλέξει κάποιος: Μα δεν δικαιούται ένας πρώην πρωθυπουργός να έχει μια «προσωπική» στιγμή μ έναν παλιό του φίλο και να εκφραστεί με την «αργκό», που αποτελεί συνήθη τρόπο έκφρασης μεταξύ μιας μερίδας, τουλάχιστον, της νεολαίας;
Απάντηση: Αν ο «περίπατος» στην Μύκονο είχε ιδιωτικό χαρακτήρα, θα μπορούσε να ανεχθεί κανείς την γραφικότητα της αθυροστομίας, έστω και αν, ακόμη και σ’ αυτήν την περίπτωση, ένας πρώην πρωθυπουργός, ακόμη και αν λέγεται Τσίπρας, οφείλει να συμπεριφέρεται, στις δημόσιες εμφανίσεις του, με μέτρο, περίσκεψη και ευπρέπεια, χωρίς να ξεχνά την ιδιότητά του… Αλλά όταν πηγαίνεις στην Μύκονο δήθεν για να συζητήσεις με την τοπική κοινωνία και τους τοπικούς επιχειρηματίες τα προβλήματα που προκαλεί η πανδημία, αλλά κυρίως για να καταδικάσεις την κυβέρνηση που δεν έχει επιδείξει την δική σου «ετοιμότητα» – όπως αυτή που επέδειξε ο μεγάλος τιμονιέρης του ΣΥΡΙΖΑ στην τραγωδία της Ανατολικής Αττικής – τότε οι προσφωνήσεις, όπως αυτή προς τον «παλιό συμμαθητή» και η ανάμνηση από τις «καρεκλιές στην πισίνα» απλώς αποδεικνύουν ότι, ο «χαβαλές» και η «ψευτομαγκιά» κυριαρχούν στην σκέψη και στην συμπεριφορά του άλλοτε πρωθυπουργού, ακόμη και όταν καταβάλει τεράστια προσπάθεια για να φανεί ότι μπορεί να ανταποκριθεί στα σημερινά καθήκοντά του….

GOODYS

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

H επαναφορά της κοινωφελούς εργασίας ως εναλλακτική

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΡΟΥΔΑ
(ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ)

GOODYS

Σύμφωνα με τις νέες διατάξεις του ποινικού μας Κώδικα (Ν.4619/2019) καταργήθηκε η δυνατότητα μετατροπής ποινών μικρότερων των 5 ετών σε χρηματικές το οποίο συνεπάγεται ότι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν για αδικήματα που τελέστηκαν μετά την 01/07/2019 δεν μετατρέπονται σε χρηματικές.

Απεναντίας αδικήματα που τελέστηκαν πριν την 01/07/2019 και δεν ξεπερνούν τα 5 χρόνια φυλάκισης επιτρέπεται η μετατροπή σύμφωνα με τον παλαιό -ευνοϊκότερο- νόμο. Κάθε μέρα φυλάκισης μετατρέπεται από το δικαστήριο προς 5 έως 100 ευρώ και ο κατηγορούμενος καλείται να πληρώσει τελικά το ποσό που του έχει επιβληθεί μετά τον πολλαπλασιασμό των ημερών φυλάκισης επί του ποσού αυτού. ΟΜΩΣ: Στο τελικό ποσό επιβάλλεται προσαύξηση 110% ως φόρος από το Δημόσιο. Έτσι, για παράδειγμα, μία ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών που έχει μετατραπεί προς 5€ ημερησίως σημαίνει πρακτικά ότι ο καταδικασθείς θα κληθεί να πληρώσει: 24 (μήνες) x 30 (ημέρες) x 5€ = 3.600€ χωρίς την προσαύξηση. Συν 3.600×110%=3.960 € με την προσαύξηση.
Άρα συνολικά (3.600+3.960)=7.560€. Μετά τη μετατροπή της ποινής, αν αυτή έχει μετατραπεί προς ποσό ανώτερο των 5€ ημερησίως και ταυτόχρονα έχει επέλθει χειροτέρευση των οικονομικών δεδομένων του καταδικασθέντος, μπορεί ο τελευταίος να ζητήσει τη μείωση του ποσού της ημερήσιας μετατροπής έως του ελαχίστου ποσού των 5€.
Με το άρθρο 98 του Ν. 4623/2019 ανεστάλη η ισχύς των διατάξεων του νέου Ποινικού Κώδικα κατά το μέρος που προβλέπουν την παροχή κοινωφελούς εργασίας είτε ως κύρια ποινή είτε ως μετατροπή στερητικής της ελευθερίας ποινής ή χρηματικής ποινής και ορίστηκε ότι πλημμελήματα, που προβλέπονται σε διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα και απειλούνται με μοναδική ποινή την παροχή κοινωφελούς εργασίας, τιμωρούνται με χρηματική ποινή με συνέπεια οι κατάδικοι να πρέπει είτε να ΕΞΑΓΟΡΑΣΟΥΝ την ποινή είτε να παραμείνουν στη φυλακή. Η πρόβλεψη αυτή εισάγοντας εισοδηματικά κριτήρια στον τρόπο έκτισης της ποινής, καθιερώνει πολίτες δύο κατηγοριών, δηλαδή εκείνους που έχουν να καταβάλλουν το εκάστοτε ποσό και εκείνους που θα πρέπει να υποστούν την βάσανο του εγκλεισμού ακόμα και για ήσσονος σημασίας αδικήματα, καθιστώντας ουσιαστικά την στερητική της ελευθερίας ποινή ως αποκλειστική δυνατότητα.
Η κυβέρνηση δήλωσε δια του υπουργού της πρόσφατα ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα είναι έτοιμος να καταθέσει προς ψήφιση στη Bουλή την κατάργηση του άρθρου 98 του Ν. 4623/2019 και να επανέλθει σε εφαρμογή ο θεσμός της κοινωφελούς εργασίας, ως εναλλακτική της ποινής φυλάκισης.

Περισσότερα
GOODYS
ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα