Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021
Connect with us

Πολιτισμός

Bazaar από τον Ασημάκη Παπαδάτο- Μέντη για την ενίσχυση της “Κιβωτού Αγάπης”

Δημοσιεύθηκε

στις

Bazaar με προσωπικά αντικείμενα διοργανώνει ο γνωστός Πατρινός, Ασημάκης Παπαδάτος- Μέντης για την ενίσχυση του Φ.Σ. «Κιβωτός Αγάπης».

Πρόκειται για μία προσωπική πρωτοβουλία του κ. Παπαδάτου- Μέντη, ο οποίος και στο παρελθόν έχει να επιδείξει φιλανθρωπική δράση. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον εξωτερικό χώρο της οικίας του γνωστού Πατρινού την ερχόμενη Κυριακή 25 Ιουλίου, από τις 8.30 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, στην οδό Πατρών- Κλάους και Οινουσών 8. Οι τιμές πώλησης των αντικειμένων θα είναι ιδιαίτερα χαμηλές (από 2 ευρώ), προκειμένου να συγκεντρωθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα για την ενίσχυση των παιδιών του Ιδρύματος.

Πολιτισμός

«Η γυναίκα της Ζάκυθος» Από την Παρασκευή και για τρείς ημέρες στο νέο θέατρο «Όροφως»

Δημοσιεύθηκε

στις

Το Θέατρο Όροφως εγκαινιάζει τη φετινή καλλιτεχνική περίοδο με το έργο η «Η Γυναίκα της Ζάκυθος» του Διονυσίου Σολωμού σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, το οποίο θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 24, το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου στις 21.30 και την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου στις 20.30.

Πρόκειται για μια παράσταση η οποία τοποθετείται στο κέντρο μιας βίαιης πραγματικότητας και συνδιαλέγεται με το παρελθόν και το μέλλον της Ιστορίας.

Ο Διονύσιος Σολωμός άρχισε να γράφει το έργο στην Ζάκυνθο το διάστημα της δεύτερης πολιορκίας τους Μεσολογγίου (1825-1826) έχοντας ως σημείο αναφοράς τα γεγονότα της περιόδου αυτής. Ο Διονύσιος Ιερομόναχος, ένα υποθετικό πρόσωπο, περιγράφει την εχθρική συμπεριφορά μιας Γυναίκας της Ζακύνθου απέναντι στις Μεσολογγίτισσες οι οποίες είχαν καταφύγει στο νησί. Αναφέρεται στο απροκάλυπτο μίσος της εναντίον της επαναστατημένης Ελλάδας και προβλέπει την τιμωρία της Γυναίκας αυτής.

Η σκηνοθέτις Άντζελα Μπρούσκου παρουσιάζει στη σκηνή του Θεάτρου Όροφως το έργο του Διονυσίου Σολωμού δημιουργώντας ένα θέατρο δωματίου. Τρεις γυναίκες  έγκλειστες σ’ ένα ασφυκτικό πατριαρχικό περιβάλλον αφηγούνται τον πυρακτωμένο λόγο του Διονύσιου Σολωμού στον απόηχο της πτώσης του Μεσολογγίου. Κείμενο αιρετικό και αλληγορικό, ένα σύμπαν μιας σύγχρονης Κόλασης που αποτυπώνεται σκηνικά σ’ ένα ηχητικό και εικαστικό περιβάλλον, σαν ένα σύγχρονο χορικό. Το σώμα της Γυναίκας στοιχειώνεται μέσα από μια γεωγραφία εικόνων που συνθέτουν το προσωπείο της γυναίκας-δαίμονα μέσα στους αιώνες.

Ο σύνθετος λόγος του Διονυσίου Σολωμού αποκτά αλληγορική διάσταση και με αυτό τον τρόπο η «Γυναίκα της Ζάκυθος» μεταφέρεται στη σύγχρονη Ελλάδα, η οποία «χάνει τη γλώσσα της», όταν βασιλεύει η ρητορική του μίσους, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, που αντικαθιστούν την ανθρώπινη αλληλεγγύη.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σκηνοθεσία, σκηνικός χώρος, κοστούμια: Άντζελα Μπρούσκου

Παίζουν: Άντζελα Μπρούσκου, Παρθενόπη Μπουζούρη, Δανάη Κατσαμένη

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση  Γιώργος Ανδριώτης

Σχεδιασμός φώτων Παντελής Μάκκας

Κατασκευή σκηνικού Κομνηνός Κουσιέρας

Βοηθός σκηνοθέτη Θάνος Χατζόπουλος

Φωτογραφίες   Βαγγέλης Πουλής

Με την επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Προπώληση: Ticket Services

https://www.ticketservices.gr/event/i-gynaika-tis-zakythos-theatro-orofws/

 

Περισσότερα

Πολιτισμός

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Cry Macho- Μια χούφτα δάκρυα για τον Κλιντ Ίστγουντ

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Ο Μάικ Μάιλο ήταν ένας θρυλικός σταρ του ροντέο, σε  αυτοκινητιστικό δυστύχημα όμως, έχασε τη γυναίκα και το γιο του, κι ο ίδιος τραυματίστηκε σοβαρά. Ο Μάικ πέρασε τη ζωή του δαμάζοντας, εκπαιδεύοντας και φροντίζοντας άλογα. Τώρα πια δεν τα καταφέρνει, τον συντροφεύει η κατάθλιψη, ο αλκοολισμός και ο μόνιμος πόνος στην πλάτη. Το αφεντικό του  Μάικ του φέρεται όπως στα γερασμένα άλογα του, αλλά στη συνέχεια του αναθέτει μια δουλειά που δεν θα μπορούσε να του την κάνει ο οποιοσδήποτε. Θα πρέπει ο Μάικ να περάσει στο Μεξικό, να βρει τον 13χρονο, μπλεγμένο σε βρώμικες υποθέσεις γιο του να τον αποσπάσει από την αδίστακτη μεξικάνα μητέρα του και να τον φέρει πίσω στην Αμερική. Ο Μάικ πείθεται μετά από αφόρητες πιέσεις του αφεντικού, ο Ράφα μετά από έξυπνες πιέσεις του Μάικ, και οι δυο τους ξεκινούν ένα ταξίδι επιστροφής, με πολλές στροφές, παγίδες και ανατροπές. Υπάρχει κι ένας τρίτος ταξιδιώτης, ο κόκορας «Μάτσο» (δυνατός), που ο Ράφα εκπαιδεύει για παράνομες κοκορομαχίες. 

Ο Κλιντ Ίστγουντ για πολλά χρόνια σχεδίαζε να ασχοληθεί με αυτό το βιβλίο, θα ήταν για όλους μας καλύτερο και περισσότερο για τον ίδιο, αν το είχε κάνει δεκαετίες πριν. 

Ο Ίστγουντ είναι δηλωμένος Ρεπουμπλικάνος. Αν κανείς μελετήσει όλο το έργο του θα διαπιστώσει ότι είναι Φιλελεύθερος στις κοινωνικές θέσεις του, δεν υπερασπίζεται οπισθοδρομικές κι αντιδραστικές απόψεις, αλλά μια εκδοχή του laissez faire της παραδοσιακής Αμερικής.

Ο Ίστγουντ αναζητά σε όλα τα πράγματα ακόμα και στις πολιτικές του τοποθετήσεις τους ανοιχτούς ορίζοντες, τα άγρια τοπία, τους ήμερους λόφους και τις βαθιές χαράδρες της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν θέλει υποχρεώσεις και πειθαναγκασμούς, επιθυμεί οι άνθρωποι να κάνουν ότι τους ευχαριστεί, τους απελευθερώνει, τους ολοκληρώνει, αρκεί να μην ενοχλούν τον γείτονα, τον συνάνθρωπο. Η ατομική ελευθερία για τον Κλιντ Ίστγουντ είναι το υπέρτατο αγαθό, γι αυτήν μιλάει σε όλο του το έργο, αυτήν αναζητά το αιχμηρό βλέμμα του κάτω από το καουμπόικο καπέλο του, αυτήν ψάχνει όταν τρέχει πάνω σε αγριεμένο άτι προς τη δύση που κοκκινίζει, αυτήν αναζητά τα ξημερώματα όταν με ένα ημιφορτηγό ford διασχίζει τις άνυδρες εκτάσεις του Νότου. 

Και σε αυτή την ταινία του ο Κλιντ Ίστγουντ κυνηγά τα ανοιχτά τοπία, την ελευθερία, τις χωμάτινες στροφές, τον σεβασμό, τις άνυδρες εκτάσεις, την εκτίμηση, τους νυχτερινούς ουρανούς και το καθήκον, όλο το σύμπαν του σπουδαίου δημιουργού είναι εδώ αλλά διαλυμένο, σμπαραλιασμένο, κατεστραμμένο. Όσοι αγαπούμε τον Ίστγουντ, δεν θα πρέπει να δούμε αυτήν την ταινία.

Η ταινία  σεναριακά είναι γεμάτη χάσματα, ασυνέπειες και συναισθηματικά κενά, σκηνοθετικά ‘’ταξιδεύει’’ χωρίς ρυθμό, χωρίς νεύρο κι ένταση, ρολάρει αργά νωχελικά μέχρι που κάποτε μουδιάζει και μένει από βενζίνη ή λάδια, όπως το όχημα διαφυγής των ηρώων μας.

 

Ο Μεξικάνος πιτσιρίκος Εντουάρντο Μινέ, η Ναταλία Τραβέρν, η Φερνάντα Ουρεχόλα δεν πείθουν ποτέ και πουθενά για τους ρόλους τους, αλλά η χειρότερη επιλογή του καστ είναι του ίδιου του Ίστγουντ. Το πράγμα ήταν πολύ δύσκολο σε ολόκληρη την ταινία αλλά όταν η σκηνή απαιτούσε  σωματική ρώμη, καθώς ο πρωταγωνιστής έπαιζε ξύλο με αδίστακτους μαφιόζους, ευκινησία, όταν τον κυνηγούσαν μεξικάνοι αστυνομικοί, ισορροπία όταν δάμαζε ατίθασα άγρια άλογα, σφρίγος και αντοχές όταν οι προσκλήσεις και προκλήσεις των γοητευτικών γυναικών, οι οποίες είχαν τα μισά του χρόνια, διαδέχονταν η μία την άλλη,  εκεί στεναχωριόταν κανείς κι έσκυβε το κεφάλι.

Αφού δεν μπορούσε να προσαρμοστεί ο ήρωας στις απαιτήσεις του σεναρίου, και πώς θα μπορούσε άλλωστε, ένας άνθρωπος πάνω από ενενήντα ετών να υποδυθεί έναν τύπο που μόλις συνταξιοδοτήθηκε γύρω στα 60-65 δηλαδή άντε στα 70, γιατί δεν προσαρμόστηκε το σενάριο στην ηλικία και τις πραγματικές σωματικές και άλλες δυνατότητες του πρωταγωνιστή; Μου φαίνεται ότι το αποτέλεσμα θα ήταν αληθοφανές, ενδιαφέρον και κυρίως ρεαλιστικό. Ένας 90χρονος, ο οποίος δεν προσπαθεί να κρύψει την ηλικία του και τις δυνατότητες του  να καταφέρνει, απέναντι σε δύσκολες καταστάσεις να βοηθήσει έναν έφηβο 80 χρόνια μικρότερό του να δραπετεύσει από τα αδιέξοδα και την απελπισία, το όλο εγχείρημα θα μπορούσε να συνοδευτεί από πολλούς ενδιαφέροντες συμβολισμούς πολιτικούς, κοινωνικούς, πολιτισμικούς αλλά κυρίως θα συνοδευόταν από τον αναγκαίο νατουραλισμό. Η σοφία, η εμπειρία, η ενσυναίσθηση, αλλά και η εξυπνάδα, η κατανόηση, η συνεργασία, θα μπορούσαν να είναι οι μοχλοί για να πετύχουν οι ήρωές μας, ο 90χρονος καουμπόη από το παρελθόν και ο 13χρονος έφηβος από το έρεβος, τις επιδιώξεις τους.

Τι μας έμεινε από όλη την ταινία ο κόκορας  Macho, ο οποίος δεν κοκορεύεται για τίποτα, απλώς όταν οι περιστάσεις το απαιτήσουν και η συγκυρία το επιτρέψει, θα γίνει ο ‘’από μηχανής θεός’’.

Περιμένουμε με αγωνία την επόμενη ταινία του Κλιντ Ίστγουντ, γιατί ο επίλογος ενός τόσο μεγάλου δημιουργού δεν μπορεί να είναι αυτή η ταινία. Περιμένουμε η θεά Τύχη να του δώσει αρκετά χρόνια ακόμα. Περιμένουμε με αγωνία την επόμενη ταινία του κι ας μην πρωταγωνιστεί πια ο ίδιος κι ας μην ακούγονται οι θεσπέσιες μουσικές του Ένιο Μορικόνε. Θέλουμε η επόμενη ταινία του  να είναι γυρισμένη στις απέραντες πεδιάδες της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως το συνηθίζει, να φτάνει μέχρι τους γκρεμούς της τερατώδους απελπισίας, να ατενίζει τους ανοιχτούς ορίζοντες του ανθρώπινου μεγαλείου και μετά ας καβαλήσει τον Πήγασο της αιωνιότητας να πετάξει, πλάι στον Τζον Φόρντ και τους άλλους  μύθους του μεγάλου χολιγουντιανού σινεμά. 

 

Περισσότερα

Πολιτισμός

Bήμα στα θεατρικά σχήματα -Ξεκινά αύριο ο κύκλος των φετινών παραστάσεων

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Πατρέων για μια ακόμα χρονιά δίνει βήμα στα
καλλιτεχνικά-θεατρικά σχήματα της πόλης για να παρουσιάσουν στο κοινό της περιοχής τη δουλειά τους. Εξαιρετικοί καλλιτέχνες που ζουν και εργάζονται στην Πάτρα αφήνουν και φέτος το δικό τους «στίγμα» στα πολιτιστικά και θεατρικά πράγματα της πόλης, μέσα από την ενότητα «Τα θεατρικά σχήματα της πόλης παρουσιάζουν».

Ο κύκλος των φετινών παραστάσεων ανοίγει με την παρουσίαση αύριο στις 9.00 το βράδυ στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας του μουσικού Θεατρικού έργου «Lord Byron: ποιήματα στη λάσπη» σε κείμενα, στίχους και σκηνοθεσία Τηλέμαχου Τσαρδάκα.
Η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Κατερίνα Γεροπαναγιώτη με αφορμή την έναρξη των παραστάσεων αναφέρθηκε στη σημασία πραγματοποίησης και φέτος της ενότητας σημειώνοντας ότι «στα ήδη οξυμένα προβλήματα των καλλιτεχνών και των άλλων εργαζομένων στους τομείς της τέχνης, που γεννά και αναπαράγει η πολιτική της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού, προστίθενται και αυτά της πανδημίας. Ενάμιση χρόνο περιορισμού και αναστολής της εργασίας τους, ακόμα και οι λιγοστοί που με το άνοιγμα των χώρων εξασφάλισαν εργασία αυτήν την περίοδο, αντιμετωπίζουν δραματική υποβάθμιση των όρων εργασίας (μείωση αμοιβών, ελαστικές σχέσεις εργασίας κ.λπ.). Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, καθήκον του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων είναι η στήριξη των καλλιτεχνών. Στο βαθμό που μας αναλογεί και με βάση τις οικονομικές δυνατότητές μας, με μηδενική χρηματοδότηση από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Πολιτισμού, δίνουμε βήμα. Είμαστε αλληλέγγυοι και αρωγοί στον δίκαιο αγώνα τους, διεκδικώντας από την πολιτεία και την κυβέρνηση, μέτρα στήριξης του κλάδου».
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Το πλήρες πρόγραμμα της ενότητας «Τα θεατρικά σχήματα παρουσιάζουν» έχει ως εξής:
-Αύριο, Ρωμαϊκό Ωδείο στις 21.00 «Lord Byron: Ποιήματα στη λάσπη».
-Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου, Αίθριο Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, ώρα 21.00 και ώρα 23.00 Παράσταση του Συλλόγου «Θέση»: «Η λέξη στο δέντρο».
-Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου, Ρωμαϊκό Ωδείο, ώρα 21.00
Χορευτικός Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας «Αχ, αυτοί οι Έλληνες»
-Δευτέρα 4 Οκτωβρίου στις 9:00 μ.μ.
Θεατρική παράσταση από την Ενότητα των Καλλιτεχνών της πόλης, σε διάφορα σημεία της πόλης και στο Αίθριο του Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου. Έργο που διαπραγματεύεται την Απελευθέρωση της Πάτρας από το ναζιστικό ζυγό, (χοροθέατρο, θέατρο, ντοκουμέντο, video art/projection mapping).
-Σάββατο 9 Οκτωβρίου, Αίθριο Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, ώρα 21.00
Θεατρική Παράσταση από το «ΕΑΡ art studio»: «Ύστερα».
-Τετάρτη 13 Οκτωβρίου, Αίθριο Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, ώρα 21.00
Θεατρική Παράσταση από το «Smoc»: «Ζακ ή υποταγή».
– Παρασκευή 15 Οκτωβρίου, Αίθριο Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, ώρα 21.00
θεατρική παράσταση από τον «Κάνθαρο»: «Lover’s labour’s life»
-Σάββατο 16 Οκτωβρίου, Ρωμαϊκό Ωδείο, ώρα 21.00.
Θεατρική παράσταση «Αχνάρια του ’21 στη Δυτική Ελλάδα» από το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» με τη συμμετοχή 5 θεατρικών ερασιτεχνικών ομάδων αντίστοιχων πόλεων της Δυτικής Ελλάδας.
-Σάββατο 23 Οκτωβρίου, Κυριακή 24 Οκτωβρίου και Δευτέρα 25 Οκτωβρίου Παράσταση-σπουδή πάνω στο συσχετισμό τριών μονόπρακτων («Αρκούδα», «Πρόταση γάμου» και «Βλαβερές συνέπειες του καπνού») του Άντον Τσέχωφ από το Θέατρο «Γραμμές Τέχνης», Πολυχώρος Αίγλη, ώρα 21.00.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα