Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Με όπλο τις νέες ιδέες η αλλαγή στο ΚΙΝΑΛ- Του Λεωνίδα Γρηγοράκου

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Σε εξαιρετικά κρίσιμη καμπή βρίσκεται σήμερα ο ιδεολογικοπολιτικός χώρος της Κεντροαριστεράς. Ουσιαστικά, είναι σε κατάσταση ασφυξίας. Η λεηλασία που έχει υποστεί από Αριστερά και από Δεξιά δεν χωρά αμφισβήτηση.

 

Η υποχώρηση και η στασιμότητα του ΚΙΝΑΛ το επιβεβαιώνουν. Αδυνατεί αποδεδειγμένα να εισπράξει το παραμικρό από τη φθορά της κυβέρνησης. Αντίστοιχα, δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί και την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μολονότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγράφει μείωση κοντά στις δέκα ποσοστιαίες μονάδες.

 

Αναμφίβολα, ο κομματικός μας χώρος αντιμετωπίζει σύνθετα και φλέγοντα ζητήματα. Πρωτίστως, συνδέονται με τις πολιτικές που υποστηρίζει. Αλλά και με την απουσία μιας ικανής και επαρκούς ηγεσίας. Ως εκ τούτου, η ανάταξή του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπέρβαση των συγκεκριμένων προβλημάτων. Απαιτείται μια πραγματική αλλαγή στον πολιτικό μας λόγο, με την υποστήριξη θέσεων σύγχρονων και προοδευτικών.  Αν οι απόψεις μας στα καίρια θέματα του τόπου προσομοιάζουν με εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν προσελκύουμε το ενδιαφέρον κανενός.

 

Χρειάζεται επίσης μια νέα ηγεσία που θα αναλάβει την ευθύνη ανασύστασης της προοδευτικής παράταξης. Προφανώς και η αλλαγή αυτή δεν μπορεί να αφορά απλώς και μόνο τα πρόσωπα. Οφείλει να συνοδεύεται και με μια άλλη γραμμή πλεύσης. Ουσιαστικά, έχουμε ανάγκη ένα νέο διακριτό και ισχυρό πολιτικοϊδεολογικό στίγμα, που θα αναδεικνύει τις διαφορές μας τόσο με τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, της συντηρητικής παράταξης, όσο και με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, την αναχρονιστική και ιδεοληπτική Αριστερά.

 

Αν δεν κάνουμε τα αυτονόητα, θα ανακυκλώνουμε τη στασιμότητα και την υπαρξιακή μας κρίση, επιτρέποντας στον Αλέξη Τσίπρα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη να συνεχίσουν να λεηλατούν χωρίς το παραμικρό εμπόδιο τον κοινωνικό χώρο της Κεντροαριστεράς. Εξάλλου αμφότεροι ανταγωνίζονται ποιος θα υποκλέψει το μεγαλύτερο μερίδιο. Η επιβίωση του άλλοτε πολυδύναμου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος που επί πολλές δεκαετίες εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ είναι ζωτική αναγκαιότητα και καίρια προτεραιότητα.

 

Συνεπώς,  η εκλογή ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ το ερχόμενο φθινόπωρο ξεπερνάει κατά πολύ τους διεκδικητές της. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιος θα βρεθεί στο τιμόνι. Πρωτίστως κρίνεται η δυνατότητα, οι δυνάμεις μιας σύγχρονης Κεντροαριστεράς να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος. Προϋπόθεση για κάτι  τέτοιο είναι ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να εκφράσει νέες ιδέες και νέες προτάσεις, καθιστώντας τον χώρο αυτόν ελκυστικό.

 

Η Φώφη Γεννηματά δοκιμάστηκε και κρίθηκε. Επεδίωξε, προσπάθησε, αλλά δεν μπόρεσε να δώσει στο ΚΙΝΑΛ πνοή. Υπάρχουν υποψήφιοι με πολιτική και επιστημονική υποδομή, δυναμισμό, παραδεχτή πολιτική κουλτούρα και πολλαπλές δυνατότητες να συμβάλλουν καταλυτικά στην αναζωογόνηση ενός ισχυρού και αυθύπαρκτου πολιτικού ρεύματος, που δεν θα είναι συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ούτε συμπληρωματική δύναμη της συντηρητικής παράταξης.

 

Η ανάδειξη ικανού και ισχυρού ηγέτη, λοιπόν, μπορεί να αποτελέσει την απαρχή για μια πραγματική και τολμηρή ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς. Η αυτονομία του Κινήματος Αλλαγής  είναι συνυφασμένη με αυτό το στοίχημα. Διαφορετικά, θα βρίσκεται κάτω από τη σκιά του ΣΥΡΙΖΑ, όπως συμβαίνει σήμερα.

 

 

 

* Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος είναι καθηγητής Εντατικής Θεραπείας-Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός.

 

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Αμηχανία και εκνευρισμός

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Πιεζόμενος διαρκώς από τη διεθνή κοινότητα, αλλά και υπό το βάρος της οικονομικής κατάστασης στην Τουρκία, ο Ερντογάν, μάλλον αισθάνεται πως βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Το δείχνουν εξάλλου και οι δημοσκοπήσεις . Το ποσοστό δημοφιλίας του βρίσκεται στο ναδίρ και τα ποσοστά του κόμματός του πέφτουν διαρκώς.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, οι λύσεις που έχει είναι δύο: Είτε να ακούσει τους ειδικούς και να υιοθετήσει τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής της τουρκικής οικονομίας (ακόμα και προσφεύγοντας στο ΔΝΤ), είτε να δημιουργήσει μία μεγάλη εθνική κρίση με την ελπίδα να αναπτερώσει τη συσπείρωση γύρω από το πρόσωπό του. Και οι δύο λύσεις δεν είναι τόσο εύκολες.

Στην πρώτη περίπτωση, ο Ερντογάν γνωρίζει ότι θα «πληρώσει το μάρμαρο» της λιτότητας που θα επιβληθεί. Μπορεί να διασώσει τη χώρα, όμως μάλλον θα υπογράψει και το τέλος του στην εξουσία.

Στη δεύτερη περίπτωση, να τα βάλει με όλο τον κόσμο… δεν γίνεται. Απειλές και λεονταρισμοί μπορεί να υπάρχουν αλλά δεν συνιστούν «εθνική κρίση». Ένας πιο… βολικός αντίπαλος για τον Ερντογάν, θα ήταν ασφαλώς η Ελλάδα. Και αυτή όμως, έπαψε πλέον να είναι. Η ελληνογαλλική συμφωνία στην αρχή και η ελληνοαμερικανική μετά, έχουν… γκριζάρει το τοπίο για τον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι το ρίσκο μίας «περιπέτειας» με την Ελλάδα μπορεί να αποδειχτεί ακόμα πιο καταστροφικό από την επιλογή του ΔΝΤ. Γι’ αυτό και η αμηχανία, όπως και ο εκνευρισμός της τουρκικής πλευράς, είναι πλέον διάχυτος…

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Η «επιστροφή» του Γιώργου

Δημοσιεύθηκε

στις

Η «επιστροφή» του Γιώργου

Κανένας δεν είναι στο μυαλό του Γιώργου Παπανδρέου και γι’ αυτό, κανένας δεν ξέρει ποιο ακριβώς ήταν το κίνητρό του για να διεκδικήσει την προεδρία του ΚΙΝΑΛ, αλλά και ποιο το σχέδιό του σε περίπτωση που εκλεγεί. Μόνο εκτιμήσεις μπορούν να γίνουν. Και έχουν αρχίσει να γίνονται, «χρωματίζοντας» την απόφασή του με αρνητικά ή θετικά «χρώματα», ανάλογα με τη σκοπιά του καθενός.
Ξεκαθαρίζοντας ότι τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα τις δούμε στο μέλλον, νομίζουμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πάντα αισθανόταν ότι «κάτι χρωστούσε» στον εαυτό του αλλά και στον κόσμο που πίστεψε σε αυτόν. Η διακυβέρνησή του, ως πρωθυπουργού, υπήρξε ταραχώδης και σημαδεύτηκε από την είσοδο της χώρας στα μνημόνια και σε μία οικονομική περιπέτεια που κράτησε 10 χρόνια και τελικά, άλλαξε καθοριστικά το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα. Οι συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου σε εκείνη την κυβερνητική περίοδο, έλεγαν – τότε αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν – ότι εκείνη διακυβέρνηση ναρκοθετήθηκε «απ’ έξω και από μέσα». Ίσως είναι λογικό λοιπόν, ο πρώην πρωθυπουργός να αισθάνεται πως οφείλει μία «ρεβάνς» στον εαυτό του και σε πολλούς άλλους. Λογικό και ανθρώπινο… Όμως, είναι εντελώς διαφορετική συζήτηση εάν τώρα είναι η κατάλληλη ώρα και αυτός είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος. Προφανώς, αισθάνεται ότι είναι ακόμα αρκετά ισχυρός μέσα στους κόλπους του πρώην ΠΑΣΟΚ, ώστε να διαμορφώσει συνθήκες προσωπικής νίκης σε πρώτη φάση, αλλά και ενίσχυσης του ΚΙΝΑΛ εφόσον εκλεγεί πρόεδρος.
Ενδεχομένως να αισθάνεται ότι η προοπτική ανασυγκρότησης του πολιτικού χώρου του οποίου ο ίδιος ηγήθηκε κάποτε και στη συνέχεια κατέρρευσε, ανοίγοντας τον δρόμο για τον ΣΥΡΙΖΑ, να είναι και η τελευταία συμβολή του, ως μία παρακαταθήκη υστεροφημίας. Αναμφίβολα, θεμιτή και αυτή η σκέψη, αλλά κανένας δεν μπορεί να ξέρει εάν είναι εφικτό να υλοποιηθεί. Όπως και να έχει όμως, για να φτάσουμε μέχρι εκεί, προηγούνται οι εσωκομματικές κάλπες του Δεκέμβρη. Και ο δρόμος μέχρι εκεί, διόλου ανέφελος δεν θα είναι. Πάντως, το μόνο βέβαιο είναι πως η υποψηφιότητα Παπανδρέου επανέφερε το ΚΙΝΑΛ στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης στην Ελλάδα…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Επανατοποθέτηση και λύση του Κυπριακού

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (*)

Να πως θα ξεκινήσει και να υπάρξει εφαρμοστέα και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό
Για να απομακρυνθούν οι έποικοι που είναι το μεγάλο αγκάθι στη λύση του Κυπριακού
Για να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής
Για να επιστραφούν όλες οι περιουσίες στους πραγματικούς τους ιδιοκτήτες
Για να υπάρχει πλήρης πολιτική, κοινωνική και οικονομική ισότητα
Για να συνυπάρξουν αρμονικά οι Ελληνοκύπριοι με τους Τουρκοκύπριους
Για να έχουμε ένα ενιαίο Δημοκρατικό Κράτος
Για να έχουμε μία και ενιαία Δικαιοσύνη
Για να έχουν ασφάλεια και ευημερία όλοι οι πολίτες
Απομακρυνόμαστε από κάθε επιπλοκή και αδιέξοδο, που συνιστά η ανεφάρμοστη πρόταση για ομοσπονδία και συγκεκαλυμμένη συνομοσπονδία
Θέλουμε ένα κράτος ενιαίο και κυρίαρχο δίχως εγγυήτριες δυνάμεις
Διασφαλίζουμε τα δικαιώματα της Τουρκοκυπριακής μειονότητας
Το πρώτο και μεγάλο βήμα είναι ένα: Αφαιρούνται εντός εύλογου χρονικού ορίζοντα, τα δεκάδες χιλιάδες διαβατήρια που έχουν εκδοθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία σε εποίκους και αποίκους των κατεχομένων και αποδίδονται εκ νέου μόνο στις οικογένειες των πραγματικών Τουρκοκυπρίων
Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου!
Ο ΟΗΕ είναι ξεκάθαρος σε αυτό το ζήτημα
Δεύτερο. Ξεκινάμε από την αρχή τον διάλογο δίχως να αναγνωρίζουμε πλέον την ψευδοκυβέρνηση των εποίκων στα κατεχόμενα
Τρίτο. Πραγματοποιούμε Διεθνή πολυμερή Διάσκεψη υπό την Αιγίδα όλων των μονίμων μελών του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ και των μελών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απομάκρυνση όλων των εγγυητριών δυνάμεων και κατοχυρώνουμε το αυτεξούσιο του Κυπριακού λαού
Αλλάζουμε τον οδικό χάρτη βγαίνουμε από τις ατελέσφορες, παράνομες και επικίνδυνες ατραπούς
(*) Διατελέσας Εθνικός Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα