Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2022
Connect with us

Διεθνή

Πέθανε ο ηθοποιός Ζαν Πολ Μπελμοντό

Δημοσιεύθηκε

στις

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο ηθοποιός Ζαν Πολ Μπελμοντό.

Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 1958 με το Les copains du Dimanche και μετά από διάφορες συνεργασίες, όπως με τον σκηνοθέτη Μαρκ Αλεγκρέ στο Έγκλημα στην Place Pigalle (Sois belle et tais-toi, 1958) και το Τελευταίο Ραντεβού (Un drôle de Dimanche, 1958), τον Μαρσέλ Καρνέ στους Ζαβολιάρηδες (Les tricheurs, 1958), αλλά και τον ρόλο του ως Ντ’ Αρτανιάν στην τηλεοπτική ταινία Οι 3 σωματοφύλακες, ήρθε ο ρόλος που θα έκανε το όνομά του γνωστό σε μία ταινία που εκπροσωπούσε το «Νέο κύμα».

Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, που μέχρι τότε είχε σκηνοθετήσει τρεις μικρού μήκους ταινίες, σκηνοθέτησε το 1960 το πασίγνωστο Με κομμένη την ανάσα (À bout de soufflé), όπου ο Μπελμοντό πρωταγωνιστεί ως κακοποιός που προσπαθεί να ξεφύγει από την αστυνομία και βρίσκει καταφύγιο σε μία εφήμερη ερωτική σχέση με μία Αμερικανίδα.

Ο ρόλος του Μπελμοντό ως Μισέλ τον καθιέρωσε ως style-icon και παρ’ όλο που οι ρόλοι που προηγήθηκαν ήταν λιγοστοί και ο Μπελμοντό βρισκόταν μόλις στην αρχή της καριέρας του, η ταινία αυτή τον καθιέρωσε ως «κλασικό». Το Με κομμένη την ανάσα εκτόξευσε τη φήμη του Γκοντάρ και του Μπελμοντό στα ύψη και εγκαινίασε με αριστουργηματικό τρόπο τη νέα σχολή κινηματογραφικής σκέψης που θα έμενε γνωστή ως Nouvelle Vague (Νέο Κύμα). Το γαλλικό σινεμά είχε βρει την απάντησή του στον Αμερικανό Τζέιμς Ντιν. Δεν είναι τυχαίο πως κάθε κείμενο που έχει γραφτεί για τον Ζαν Πολ Μπελμοντό ξεκινάει και τελειώνει με μία αναφορά στο Με κομμένη την ανάσα.

Την ίδια χρονιά, ο Μπελμοντό έπαιξε στο φιλμ του Βιττόριο ντε Σίκα Η Ατιμασμένη (La ciociara, 1960), η οποία επέκτεινε τη φήμη του σε παγκόσμιο βεληνεκές.

Το 1961 ο Γκοντάρ τον επιστράτευσε και πάλι για το Η Κυρία θέλει έρωτα (Une femme est une femme) και την ίδια χρονιά έγινε ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre) του Ζαν Πιερ Μελβίλ, αποσπώντας την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA καλύτερου ξένου ηθοποιού. Την επόμενη χρονιά ξανασυνεργάστηκε με τον Μελβίλ όταν υποδύθηκε τον Σιλιάν, έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας, στην ταινία Ο Χαφιές (Le Doulos), ένα διαμάντι του σινεμά που κατατάχθηκε από το περιοδικό Empire στις 500 καλύτερες όλων των εποχών. Την ίδια χρονιά βρέθηκε στο πλευρό της Κλαούντια Καρντινάλε στη θρυλική κομεντί του Φιλίπ Ντε Μπροκά Καρτούς (Cartouche).

Το 1963 έπαιξε στο Καυτό πεζοδρόμιο (Peau de banane) με τη Ζαν Μορώ και λίγο αργότερα βρέθηκε και πάλι στα χέρια του Μελβίλ για την ταινία Ο μεγάλος τυχοδιώκτης (L’ aîné des Ferchaux, 1963), όπου υποδύθηκε έναν νεαρό μποξέρ σε ρόλο σωματοφύλακα.

Προσπαθώντας να μην τυποποιηθεί, ο Μπελμοντό έπαιξε στον Άνθρωπο από το Ρίο (L’Homme de Rio, 1964) του Φιλίπ ντε Μπροκά, μία κομεντί περιπέτεια υποψήφια για Όσκαρ, που αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία και όπου ο Μπελμοντό πρωταγωνιστεί με την αδερφή της Κατρίν Ντενέβ, Φρανσουάζ Ντορλεάκ. Εκεί ο Μπελμοντό δείχνει μία στροφή από τη «Νουβέλ βαγκ» σε μία πιο εμπορική τάση, με τις κωμωδίες.

Μακριά πια από τις σκηνοθετικές οδηγίες των σκηνοθετών του Νέου Κύματος, ο Μπελμοντό γύριζε με καταιγιστικούς ρυθμούς τη μία ταινία πίσω από την άλλη και στη φιλμογραφία του προστέθηκαν γκανγκστερικές ταινίες, μαύρες κωμωδίες, ανάλαφρες κομεντί, θρίλερ (όπως οι ταινίες του Μπροκά της εποχής), έχοντας κάνει πλέον σαφή στροφή προς το εμπορικό σινεμά.

Το 1970 ήταν και πάλι συμπρωταγωνιστής με τον Αλέν Ντελόν στο γκανγκστερικό Μπορσαλίνο (Borsalino) του Ζακ Ντερέ. Το 1971 βρέθηκε στην Ελλάδα μαζί με τον Ομάρ Σαρίφ για τα γυρίσματα της ταινίας Οι διαρρήκτες (Le casse, 1971) του Ανρί Βερνέιγ[10].

Το 1972 έπαιξε στη μαύρη κωμωδία Απίθανος, σατανικός και… ωραίος (Docteur Popaul) του Κλοντ Σαμπρόλ, έχοντας στο πλευρό του τη Μία Φάροου και τη Λάουρα Αντονέλι, και ερμήνευσε τον Πολ, ο οποίος ως πρώην γυναικάς, προσπαθεί να αναθεωρήσει τις απόψεις του, πιστεύοντας ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται πλέον όμορφες γυναίκες. Το 1974 έπαιξε στη δραματική ταινία Stavisky… του Αλέν Ρενέ -ο οποίος αν και δεν ήταν ποτέ επίσημο μέλος του «Νέου Κύματος» η δουλειά του το υποστηρίζει- όπου ο Μπελμοντό βρέθηκε σε μία από τις πιο αντι-εμπορικές δουλειές της καριέρας του υποδυόμενος τον μεγαλοαπατεώνα επιχειρηματία Αλεξάντρ Σταβίσκι.

Η εμπορική αποτυχία της τελευταίας του ταινίας, έκανε τον Μπελμοντό να δείχνει απρόθυμος πλέον να συνεργαστεί με σκηνοθέτες του «Νέου Κύματος» και να αναζητά περισσότερο τις εμπορικές ταινίες, ξανά. Επόμενο βήμα η ταινία Ένας αξιολάτρευτος παλιάνθρωπος (L’ incorrigible, 1975) του Μπροκά, όπου ερμήνευσε και πάλι τον μικροαπατεώνα, και τα θρίλερ Τρόμος πάνω απ’ την πόλη (Peur sur la ville, 1975) και Εν ονόματι της βίας (L’ Alpagueur, 1976). Συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και το 1979 πρωταγωνίστησε στην κομεντί Μπάτσος ή αλήτης (Flic ou Voyou), που σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ξεκινώντας μία επιτυχημένη συνεργασία με τον σκηνοθέτη Ζορζ Λοτνέρ, την οποία συνέχισαν αργότερα με τις ταινίες Ο μάγκας με τα 1000 πρόσωπα (Le Guignolo, 1979), Ο επαγγελματίας (Le Professionnel, 1981), Ο πολυγαμικός (Joyeuses Pâques, 1984) και την ταινία μυστηρίου L’inconnu dans la maison (1992).

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Ζαν Πολ Μπελμοντό ήταν πια ένας σπουδαίος δραματικός και πολύπειρος ηθοποιός, ανεβαίνοντας ολοένα και πιο συχνά στο θεατρικό σανίδι. Το 1987 κέρδισε βραβείο Σεζάρ καλύτερου ηθοποιού για την ταινία Ο κυνηγός της περιπέτειας (Itinéraire d’un enfant gâté), έχοντας βραβευτεί λίγες φορές στη ζωή του, παρά το εύρος της καριέρας του.

Τη δεκαετία του 1990 οι κομεντί όπως το Désiré (1996) και το Ανάμεσα σε δυο μπαμπάδες (1 chance sur 2, 1998) όπου συνάντησε ξανά τον Αλέν Ντελόν, συνεχίστηκαν, αλλά ταυτόχρονα έκανε και πιο δημιουργικές δουλειές, όπως το Εκατό και μια νύχτες (Les cent et une nuits de Simon Cinéma, 1995) της Ανιές Βαρντά και τους Άθλιους (Les Misérables) πάνω στο έργο του Βικτόρ Ουγκώ, την ίδια χρονιά.

Τώρα ήταν αρκετά επιλεκτικός στους ρόλους του, αν και την καριέρα του ανέκοψε το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2001 και του στέρησε την ικανότητα της απρόσκοπτης ομιλίας. Στο σινεμά επέστρεψε ως ζωντανός θρύλος έπειτα από διάστημα εφτά ετών με τον Άνθρωπο και τον σκύλο του (Un homme et son chien, 2008), ερμηνεύοντας έναν άνθρωπο άστεγο και ηλικιωμένο που περιπλανιέται στο Παρίσι με τον σκύλο του.

Το 2011, ο «άσχημος γόης» του γαλλικού κινηματογράφου τιμήθηκε στις Κάννες με ειδικό Χρυσό Φοίνικα για τη συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη, ενώ με αφορμή την εμφάνιση και τη βράβευσή του, προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ Belmondo… Itineraire των Βενσάν Περό και Τζεφ Ντόμενεχ, το Ένας υπέροχος κατάσκοπος (Magnifique, 1973) του Φιλίπ ντε Μπροκά και το 100.000 δολάρια στον ήλιο (Cent mille dollars au soleil, 1964) του Ανρί Βερνέιγ. Ο «Μπελ Μπελ», όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του, χαρακτήρισε τον ειδικό Χρυσό Φοίνικα «δώρο θεού», καθώς στα 53 χρόνια που δούλεψε στον κινηματογράφο (1956-2008) δεν τιμήθηκε ποτέ με κάποιο σημαντικό βραβείο (εκτός από ένα Σεζάρ).

www.newsit.gr

Διεθνή

Μετάλλαξη Όμικρον: «Είναι πιθανό η Ευρώπη να πλησιάζει στο τέλος της πανδημίας»

Δημοσιεύθηκε

στις

Η μετάλλαξη Όμικρον, η οποία είναι πιθανόν να προσβάλει 60 εκατομμύρια Ευρωπαίους μέχρι τον Μάρτιο, έχει διαμορφώσει μία νέα φάση για την πανδημία του κορονοϊού στην Ευρώπη και είναι πιθανόν να την φέρει κοντά στο τέλος της, εκτιμά ο διευθυντής της υπηρεσίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ευρώπη Χανς Κλούγκε.

«Είναι πιθανόν ότι η περιοχή πλησιάζει στο τέλος της πανδημίας», δήλωσε ο Χανς Κλούγκε απευθύνοντας ωστόσο έκκληση για προσοχή λόγω της προσαρμοστικότητας του ιού, μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Περισσότερα

Διεθνή

Σκληρό «μπρα ντε φερ» από την… ψυχροπολεμική εποχή

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Αρκετοί στην Ελλάδα ίσως δεν το έχουν αντιληφθεί ή δεν έχουν κατανοήσει το μέγεθος της απειλής που ισοδυναμεί για όλη την Ευρώπη, το ενδεχόμενο μίας (νέας) ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Χθες, στη Γενεύη της Ελβετίας, συναντήθηκαν οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκεί Λαβρόφ, και των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν για ένα διπλωματικό και γεωπολιτικό «μπρα ντε φερ» που μένει να αποδειχθεί εάν θα έχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, οι ΗΠΑ θα δώσουν την επόμενη εβδομάδα γραπτή απάντηση αναφορικά με τις ρωσικές εγγυήσεις ασφαλείας που ζητάει η Μόσχα. Και για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν: Η Ρωσία απαιτεί τη μη ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, την απομάκρυνση στρατιωτικών βάσεων σε χώρες του πρώην «ανατολικού μπλοκ» που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ και κάποια άλλα. Η Ρωσία, προφανώς, θεωρεί πως ο Νατοϊκός κλοιός, αφαιρεί από τον ζωτικό της χώρο και δεν είναι διατεθειμένη να τεθεί σε «πολιορκία». Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ εμφανίζονται διατεθειμένες να περιορίσουν κάποιες δυνάμεις στην ανατολική Ευρώπη και την Βαλτική, αλλά και να αποσύρουν κάποια οπλικά συστήματα.  Το συγκεκριμένο «μπρα ντε φερ» που μοιάζει βγαλμένο από την ψυχροπολεμική εποχή, είναι σκληρό και όλα παραμένουν αμφίρροπα…

 

 

 

 

 

Περισσότερα

Διεθνή

Αργεντινή: Πρώτο κρούσμα της «flurona», της συνύπαρξης κορωνοϊού και γρίπης

Δημοσιεύθηκε

στις

Το πρώτο κρούσμα της «flurona», με άλλα λόγια της ταυτόχρονης μόλυνσης από τον νέο κορονοϊό και από τον ιό της γρίπης, εντοπίστηκε αυτή την εβδομάδα στην ανατολική επαρχία Σάντα Φε της Αργεντινής.

Οι αρχές επιβεβαίωσαν τη διπλή μόλυνση αγοριού τριών ετών, διαβεβαιώνοντας πως το παιδί πήγαινε καλά και επρόκειτο να μεταφερθεί στη γενική πτέρυγα του νοσοκομείου όπου έχει εισαχθεί.

Ο μικρός νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Παίδων Ορλάντο Αλάσια της Σάντα Φε, της ομώνυμης πρωτεύουσας της επαρχίας, καθώς παρουσίασε «επιληπτικές κρίσεις». Οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε αποκάλυψαν τη διπλή μόλυνση, εξήγησε ο Οσβάλντο Γκονσάλες Καρίγιο, ο διευθυντής του νοσηλευτικού ιδρύματος.

«Είναι πολύ συχνό να διαπιστώνουμε ότι ασθενείς έχουν προσβληθεί από δύο ιούς, αλλά ποτέ πριν δεν είχαμε αυτόν τον συνδυασμό», διευκρίνισε. Το πρώτο κρούσμα της «flurona» σε παγκόσμια κλίμακα εντοπίστηκε στο Ισραήλ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα