Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Υγεία και κλιματική αλλαγή-Γράφει ο Παναγιώτης Τρίγκας*

Δημοσιεύθηκε

στις

Τον Σεπτέμβριο του 2021 τα Ηνωμένα Έθνη θα συνεδριάσουν με μοναδικό σκοπό τη συλλογική δράση για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής κρίσης.

Θα συναντηθούν ξανά στη Σύνοδο Κορυφής για τη βιοποικιλότητα στο Κούνμινγκ της Κίνας και έπειτα στη διάσκεψη για τη κλιματική αλλαγή στη Γλασκώβη, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Είναι απαραίτητο, περισσότερο από ποτέ, η παγκόσμια κοινότητα να δράσει επειγόντως για τη διατήρηση της μέσης αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τον 1,5 °C, τη διακοπή της καταστροφής της φύσης και την προστασία της παγκόσμιας υγείας.
Η ατομική και συλλογική υγεία πλήττεται ήδη από την υπερθέρμανση του πλανήτη και από την καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος.
Οι επαγγελματίες υγείας εδώ και δεκαετίες τονίζουν πως μια παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 °C, πάνω από τον προβιομηχανικό μέσο όρο θερμοκρασίας και η συνεχιζόμενη απώλεια της βιοποικιλότητας θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για την υγεία μας.
Γεγονότα αλυσιδωτά μη αναστρέψιμα. Παρά την απαραίτητη ενασχόληση του πλανήτη με τον Covid-19, δεν μπορούμε να περιμένουμε να περάσει η πανδημία για να ασχοληθούμε με την κλιματική αλλαγή. Πρέπει ως παγκόσμια κοινότητα, αλλά και ατομικά ως έθνος να είμαστε ενωμένοι, αναγνωρίζοντας ότι μόνο θεμελιώδεις και δίκαιες κοινωνικές αλλαγές θα αντιστρέψουν την τρέχουσα πορεία μας.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη συμβάλλει επίσης αρνητικά στην παγκόσμια αποδοτικότητα. Από το 1981 οι μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις έχουν μειωθεί κατά 5,6%.
Αυτή η παρακμή, μαζί με τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων και της εξάντλησης του εδάφους, του υπεδάφους και του φυσικού μας πλούτου εμποδίζει τις προσπάθειες μείωσης του υποσιτισμού και αυξάνει ραγδαία την πιθανότητα εμφάνισης πανδημιών στο μέλλον.
Μία αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 1,5 °C είναι πιθανό να προκαλέσει παγκοσμίως μια εξαιρετικά ασταθή κατάσταση, με ολέθριες κοινωνικές και οικονομικέςσυνέπειες.
Οι επιπτώσεις στην υγεία που οφείλονται σε μία αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 °C είναι πλέον καλά τεκμηριωμένες. Καμία αύξηση της θερμοκρασίας δεν είναι «ασφαλής».
Τα τελευταία 20 χρόνια, η θνησιμότητα που σχετίζεται με την υπερθέρμανση του πλανήτη στην ηλικιακή ομάδα άνω των 65 ετών έχει αυξηθεί περισσότερο από 50%.
Η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας δεν αφήνει ανεπηρέαστα ούτε τα νεφρά μας. Ο νεφρός μάς προστατεύει από την υπερθερμία και την αφυδάτωση. Υπάρχει άμεση συσχέτιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη και των ακραίων θερμοκρασιών στις νεφρικές παθήσεις.
Οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένες θερμοκρασίες του σώματος, αφυδάτωση και αύξηση της ωσμωτικότητας του αίματος.
Η θερμοπληξία (τόσο η κλινική όσο και η υποκλινική υπερθερμία ολόκληρου του σώματος) μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική βλάβη, από ραβδομυόλυση ή φλεγμονώδη βλάβη του νεφρού που προκαλείται από τη θερμότητα.
Μακροχρόνιες περίοδοι πολύ υψηλής θερμοκρασίας και επακόλουθης σταδιακής αφυδάτωσης μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ). Το θερμικό στρες και η αφυδάτωση παίζουν ρόλο στον σχηματισμό λίθων στα νεφρά.
Η ελλιπής ενυδάτωση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υποτροπιαζουσών λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Αντιθέτως, η επαρκής ενυδάτωση ελαττώνει τις αρνητικές επιπτώσεις της χρόνιας έκθεσης στη θερμότητα. Οι κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες που προκύπτουν περιλαμβάνουν την ώς έναν βαθμό αναπηρία με αποτέλεσμα την απώλεια παραγωγικότητας και απασχόλησης.
Δεδομένης της αύξησης των παγκόσμιων θερμοκρασιών, υπάρχει μια σημαντική ανάγκη για καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η θερμική καταπόνηση μπορεί να προκαλέσει νεφρική νόσο.
Είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε τον πήχη πιο ψηλά και να αναπροσαρμόσουμε τους παγκόσμιους στόχους μας. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός πως πολλές κυβερνήσεις, πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καθώς και επιχειρήσεις θέτουν στόχους για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών, έως το 2030. Επίσης, το κόστος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μειώνεται ραγδαία. Παγκοσμίως στοχεύουμε στην προστασία τουλάχιστον του 30% της γης και των ωκεανών έως το 2030. Μην ξεχνάμε όμως πως κάθε παγκόσμιος στόχος για την αποκατάσταση της απώλειας της βιοποικιλότητας και του φυσικού πλούτου έως το 2020 χάθηκε.
Οι υποσχέσεις δεν αρκούν. Οι στόχοι είναι εύκολο να οριστούν αλλά δύσκολα επιτυγχάνονται. Πολλές κυβερνήσεις αντιμετώπισαν την πανδημία του Covid-19 με πρωτοφανή χρηματοδότηση. Η περιβαλλοντική κρίση απαιτεί παρόμοια αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης. Θα χρειαστούν τεράστιες επενδύσεις, πέρα από αυτό που προορίζεται οπουδήποτε στον κόσμο. Αλλά τέτοιες επενδύσεις θα προαγάγουν μόνο θετικές συνέπειες για την παγκόσμια υγεία και την οικονομία.
Αυτές περιλαμβάνουν θέσεις εργασίας υψηλής ποιότητας, μειωμένη ατμοσφαιρική ρύπανση, αυξημένη φυσική δραστηριότητα, καλύτερη διατροφή, βελτιωμένο ενδοοικογενειακό περιβάλλον.
Η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια δημόσια υγεία είναι η συνεχής αποτυχία των ηγετών να διατηρήσουν την αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τον 1,5 °C. Πρέπει να γίνουν επείγουσες αλλαγές σε ολόκληρη την κοινωνία που θα οδηγήσουν σε έναν δικαιότερο και υγιέστερο κόσμο. Ας είναι η πανδημία το έναυσμα για δράση και όχι για άσκοπη αντίδραση, σηματοδοτώντας το 2021 ως το έτος που ο κόσμος τελικά αλλάζει.

Ιατρός Νεφρολόγος,
Επιστημονικός και Διοικητικός Διευθυντής
της Μονάδας Χρόνιας Αιμοκάθαρσης
«Τρίγκας Nephros Mon» A.E.

 

 

Άρθρα-Συνεργασίες

Στη Βουλή η ναυμαχία της φρεγάτας και άλλα!- Του Αρκά

Δημοσιεύθηκε

στις

 

– Στην Βουλή έγινε η εντυπωσιακή ναυμαχία της φρεγάτας. Κυριάκος και Αλέξης πέταγαν τις λεκτικο-ρουκέτες εδάφους – αέρος.

– Ο νεαρός Αυστριακός πρωθυπουργός, εάν είχε αυτοδυναμία δεν θα έφευγε από την γοητευτική εξουσία.

– Αυστηρό τελεσίγραφο από τον Αρχιεπίσκοπο. Όποιος δεν τηρεί τα μέτρα, δεν έχει θέση μέσα στην εκκλησία. Και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

– Προσοχή στις προεκλογικές υποστηρικτικές δηλώσεις κομματικών στελεχών και οπαδών. Όποιος βιάζεται σκοντάφτει πριν φθάσει στην υπεύθυνη και αδιάψευστη, για την εκλογική κάλπη.

– Όπου πέρασε ο «Μπάλλος» τα έκανε γυαλιά καρφιά. Τα καμένα βουνά δεν κράτησαν τα νερά.

– Ζωντάνεψαν τα πανεπιστήμια. Η διά ζώσης διδασκαλία έφερε αισιοδοξία και φοιτητικά χαμόγελα.Προσοχή στα μέτρα γιατί ο κορωνοϊός προσπαθεί να μπει στην αίθουσα και αυτός χωρίς πιστοποιητικό.

– Το μαχητικό «όχι» στην εκπαιδευτική αξιολόγηση συνεχίζεται. Θα το γιορτάσουμε μαζί με το «όχι» του 1940.

– ΕΒΟ, σταφίδα και φυσιοθεραπεία, τα κυρίαρχα αιγιαλιώτικα αιτήματα, μαχητικής διαμαρτυρίας.

– Ο Κυθήρων και ο Αιτωλίας σε ιερή απολογία για κορωνο-απειθαρχία.

Δύσκολος ο ρόλος του πόρτο-εμβόλιο-ελεγκτή.

– Μετά την ελληνο-γαλλική συμμαχία, πακέτο και η ελληνο-αμερικανική. Δύο συμπληγάδες πέτρες για τον Σουλτάνο.

– Το πετρέλαιο θέρμανσης τραβάει την ανηφόρα. Θα αναβιώσουν τα παραδοσιακά μαγκάλια.

– Μπλακ άουτ στο internet. Όλοι με το κινητό στο χέρι, από πρωίας μέχρι νυκτός.

– Σαν κεραυνός εν αιθρία της Φώφης η υγεία. Σύντροφοι και αντίπαλοι της εύχονται να ξεπεράσει σύντομα την ταλαιπωρία. Και όλοι μαζί να την υποδεχθούν στην Βουλή.

– Στο ΚΙΝΑΛ θα ανατραπούν πολλά, πολλή υπομονή.

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Αν… πέσουν οι διακόπτες

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Είχαμε γράψει πριν λίγες μέρες για την άποψη που κατέθεσε ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιληναίος σχετικά με την ενεργειακή κρίση και την άποψή του ότι πρόκειται να ακολουθήσουν και άλλες, καθώς η Ευρώπη βιάστηκε να «φύγει» από τα ορυκτά καύσιμα χωρίς να έχει τις υποδομές και τις «αποθήκες» για άλλες μορφές ενέργειας.

Εάν λοιπόν η ενεργειακή κρίση αποδειχτεί κάτι σαν τα… κύματα του κορωνοϊού, τότε μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί πλήρως την έκταση του προβλήματος που μπορεί να δημιουργηθεί.

Διότι, ένα ή δύο «κύματα» ενεργειακής κρίσης ίσως μπορούμε να το αντέξουμε. Μετά όμως θα αρχίσουν τα πολύ σοβαρά προβλήματα. Και το κυριότερο ίσως, τουλάχιστον για τον πολύ κόσμο, θα είναι η διατροφική κρίση που θα επέλθει λόγω της κατακόρυφης αύξησης τιμών των αγροτοδιατροφικών προϊόντων. Επίσης, στις χώρες με ισχυρή βιομηχανική παραγωγή, οι αλλεπάλληλες ενεργειακές κρίσεις θα δημιουργήσουν ένα νέο κύμα ισχυρής ανεργίας και μεγάλες κοινωνικές αναστατώσεις. Ούτε καν στα επιτελεία της Ε.Ε. δεν έχουν σκεφθεί ακόμα μάλλον το εύρος και το βάθος των επιπτώσεων ορισμένων αλλεπαλλήλων ενεργειακών κρίσεων και τώρα, που ήδη ζούμε την πρώτη ενεργειακή κρίση μετά από πολλά χρόνια, είναι καιρός να σκεφθούν καλά και να πάρουν σημαντικές αποφάσεις. Αποφάσεις, που δεν θα ανακουφίσουν απλώς τα συμπτώματα, αλλά θα διασφαλίσουν το μέλλον. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με δύο τρόπους: Είτε «όπισθεν» στην ενεργειακή μετάβαση και αξιοποίηση των ορυκτών καυσίμων, είτε μεγάλες επενδύσεις στις μορφές ενέργειας από ΑΠΕ προκειμένου η Ευρώπη να καταστεί ενεργειακή δυνατή και αυτοδύναμη.

Είναι δεδομένο πως οι επενδύσεις που απαιτούνται είναι… ιλιγγιώδεις. Αλλά η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να το κάνει, αρκεί να προχωρήσει με πολύ πιο γρήγορα και θαρραλέα βήματα. Διαφορετικά, ας βρεθεί μια καλή ισορροπία μεταξύ της «κακής» (ορυκτά) και «καλής» (ΑΠΕ) ενέργειας. Γιατί… εάν πέσουν οι διακόπτες στον σύγχρονο πολιτισμό μας, τότε η επόμενη μέρα θα είναι πολύ διαφορετική. Για την ακρίβεια, θα είναι μια μέρα που δεν θα θέλει να τη δει κανείς!

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Ή αλλάζουμε ή… βουλιάζουμε!

Δημοσιεύθηκε

στις

Η κλιματική αλλαγή (ή «κρίση») είναι εδώ.  Και συνοψίζεται στην ολοένα και πιο συχνή εμφάνιση, εντόνων ή και ακραίων καιρικών φαινομένων. Φαινόμενα, που φυσικά δεν πλήττουν μόνο την Ελλάδα. Θυμηθείτε τις πρωτόγνωρες πλημμύρες στη Γερμανία, τον περασμένο Ιούλιο. Ή τις τεράστιες πυρκαγιές σε όλη τη μεσογειακή λεκάνη, το καλοκαίρι που μας πέρασε.

Είμαστε αντιμέτωποι λοιπόν με μία διαφορετική πραγματικότητα. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν υπάρχει χώρος για άλλες δικαιολογίες και καθυστερήσεις.

Κανένας δεν ζητάει από καμία κυβέρνηση ή περιφέρεια ή δήμο, να τα βάλει με τη φύση. Είναι η ώρα όμως, να ζητήσουμε από κάθε εξουσία τα αυτονόητα: Σωστά και ολοκληρωμένα έργα. Καθαρισμένα φρεάτια. Καθαρά και οριοθετημένα ποτάμια.

Είναι η ώρα να απαιτήσουμε την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και την εύρεση των υπευθύνων.

Ζούμε σε μία χώρα όπου εκεί που τελειώνει το ένα συνεργείο να σκάβει, αρχίζει το άλλο. Όπου ο καθένας κλείνει έναν δρόμο ή καταλαμβάνει ένα πεζοδρόμιο «για να κάνει τη δουλειά του». Που είναι λοιπόν η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Που είναι οι αρμόδιες υπηρεσίες και το κράτος;

Γιατί εξακολουθούμε να ζούμε σε μία παράλογη πραγματικότητα στην Πάτρα, όπου από τη  μία δεν αντιμετωπίζεται το φαινόμενο περιοχών κάτω από το ύψος της θάλασσας και από την άλλη απαγορεύεται η αποκατάσταση των φθορών στους παραλιακούς δρόμους; Ας βάλουν επιτέλους όλοι οι υπεύθυνοι μια τάξη στο χάος που κακώς έχει δημιουργηθεί και κάκιστα ανεχόμαστε. Θα είναι ένα πρώτο βήμα. Γιατί το επόμενο και πιο μεγάλο βήμα είναι να δομήσουμε πιο ανθεκτικές πόλεις. Ακόμα και αν χρειαστεί να… γκρεμίσουμε. Η Ελλάδα, όπως (οικο)δομήθηκε μετά το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου, είναι μια χώρα που… πρέπει να αλλάξει για να μην βουλιάξει!

 

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα