Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Επισφαλής κάθε πρόβλεψη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Η «ιστορία των ιών» (ας μας επιτραπεί η μάλλον αντιεπιστημονική ορολογία) δείχνει πως αυτοί συνήθως προσαρμόζονται στο περιβάλλον και γίνονται «ηπιότεροι», καθώς το επιδιωκόμενο δεν είναι να σκοτώσουν τους οργανισμούς στους οποίους φιλοξενούνται. Έτσι, η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από ιούς που έγιναν ενδημικοί και η ιατρική επιστήμη γνωρίζει πως οι έντονα θανατηφόροι ιοί συνήθως δεν έχουν μεγάλη εξάπλωση.

Στην πανδημία του covid19, η ανθρωπότητα ήρθε αντιμέτωπη με έναν νέο ιό, ο οποίος και μεγάλη εξάπλωση είχε αλλά και μεγάλη θνητότητα, τουλάχιστον σημαντικά μεγαλύτερη από τους ιούς της γρίπης που γνωρίζαμε μέχρι τώρα.

Απέναντι στον covid19, η πρώτη άμυνα ήταν η… οχύρωση στα σπίτια. Ολόκληρος ο πλανήτης σχεδόν ακινητοποιήθηκε και μπήκε σε lockdown. Η δεύτερη άμυνα ήταν η λήψη μέτρων προστασίας και αποστάσεων. Οι μάσκες, για παράδειγμα, μπήκαν στη ζωή των πολιτών του πλανήτη. Η τρίτη άμυνα ήταν τα εμβόλια που προσφέρουν αντισώματα στον ανθρώπινο οργανισμό χωρίς την ανάγκη να νοσήσει. Και στο κοντινό μέλλον, μάλλον θα προστεθούν και νέα φάρμακα.

Όμως, πέρα από τις άμυνες του ανθρώπου, η «συμπεριφορά» και η «εξέλιξη» του ιού παραμένει ακόμα ένα ζήτημα που εξερευνάται από τον άνθρωπο και δεν μπορεί να απαντηθεί οριστικά. Γιατί όσο ο ιός βρίσκει «πρόσφορο έδαφος» σε οργανισμούς χωρίς αντισώματα, τόσο πιο εύκολα θα μπορεί να μεταλάσσεται. Και οι μεταλλάξεις αυτές, μπορεί να τον κάνουν πιο ήπιο. Αλλά και κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει μία πιο «επιθετική» και «φονική» μετάλλαξη. Γι’ αυτό και όλοι οι επιστήμονες κρατάνε ακόμα μικρό καλάθι για το μέλλον. Και όλοι εμείς, ακούγοντας τους επιστήμονες, θα έπρεπε να έχουμε φροντίσει ώστε ο οργανισμός μας να μην διατίθεται ως «εργαστήριο μετάλλαξης του ιού». Τουλάχιστον, όσοι έχουμε τη δυνατότητα του εμβολίου… Δυστυχώς, δεν το κάναμε όλοι. Ξεπερνώντας τον αρχικό τρόμο, η… ίωση της παραπληροφόρησης και των θεωριών συνωμοσίας ξεπέρασε ακόμα και την εξάπλωση του ιού. Και αν σε αυτή την «ίωση», προστεθεί και η αδυναμία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη να έχουν ακόμα άπλετη πρόσβαση στον εμβολιασμό, τότε το μέλλον μόνο… αβέβαιο είναι. Οπότε, κάθε πρόβλεψη, είναι επισφαλής. Και κανένας δεν μπορεί να ξέρει πως θα μας βρει η επόμενη άνοιξη…

 

Άρθρα-Συνεργασίες

Εργαζόμενοι της κοινωφελούς εργασίας, o αδύναμος κρίκος

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Του Κωνσταντίνου Σβόλη (*)

Οι εργαζόμενοι στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας ασφαλώς και γνωρίζουν ότι η σύμβασή τους έχει αρχή και τέλος. Γνωρίζουν ότι μετά το πέρας των οκτώ μηνών επανέρχονται στο καθεστώς της ανεργίας και της ανασφάλειας χωρίς να έχουν τη δυνατότητα οικονομικής αρωγής από το κράτος, αν και κατά γενική ομολογία καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Το να διεκδικούν την παράταση της σύμβασης με στόχο την εργασία για επιβίωση μόνο παράλογο δεν ακούγεται. Δεν ξεφεύγει της κοινής λογικής η προσπάθεια να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο επίδομα ανεργίας, που για αρκετούς από τους αιρετούς μπορεί να φαντάζει λεπτομέρεια άνευ ουσιαστικού αντικρύσματος, αλλά για κάποιους άλλους όμως είναι αναγκαίο μέσο για την εξασφάλιση των ελαχίστων για την επιβίωση. Το καθεστώς των ολιγόμηνων συμβάσεων, γενικότερα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν επιλύει οριστικά ούτε τα προβλήματα των εργαζομένων ούτε της διοίκησης.
Οι πολιτικές δυνάμεις και οι δημοτικές παρατάξεις οφείλουν να έχουν ξεκάθαρη θέση, άσχετα με το αν ασκούν διοίκηση ή αντιπολίτευση. Η Λαϊκή Συσπείρωση, η παράταξη που εκφράζει τις απόψεις του ΚΚΕ, τάσσεται αναφανδόν σε όλους τους Δήμους της χώρας υπέρ των εργαζομένων στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας. Μοναδική εξαίρεση ο Δήμος Πατρέων.
Η δημοτική αρχή της πόλης μας, προφανώς επειδή ασκεί διοίκηση και οφείλει να εξασφαλίσει τη μισθοδοσία των εργαζομένων σε περίπτωση που ικανοποιηθεί το αίτημά τους, διαφοροποιείται, θεωρώντας ότι ο πατραϊκός λαός δεν αντιλαμβάνεται τις κυβιστήσεις. Χρησιμοποιεί ως δούρειο ίππο τους εργαζόμενους για να πλήξει πολιτικά την κυβέρνηση. Αποφεύγει να τους συμπαρασταθεί και να στηρίξει τα αιτήματά τους.
Δεν αρκεί να επικαλούμαστε την υποχρέωση της απόσβεσης των κοινωνικών αδικιών και την προστασία των ευάλωτων ομάδων, προβάλλοντας την πολιτική μας ιδεολογία.
Οφείλουμε να το αποδεικνύουμε και στην πράξη. Απαρέγκλιτη η τήρηση του κανόνα αυτού για όποιον πολιτικό σέβεται πρωτίστως τον εαυτόν του και μετά τους ψηφοφόρους. Θα κριθούμε άπαντες, ιδίως όταν θα βρεθούμε σε θέση ευθύνης.
(*) Ο Κων/νος Σβόλης είναι ιατρός – καρδιολόγος, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με την παράταξη «Πάτρα Ενωμένη»

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΚΙΝΑΛ :”ΝΈΑ ΑΛΛΑΓΗ”-Του Νίκου Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο πρώην πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ κ Γιώργος Παπανδρέου έφερε τα πάνω κάτω στο ΚΙΝΑΛ με την απόφαση του να είναι και πάλι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος στις επόμενες εσωκομματικές εκλογές στις 5 Δεκεμβρίου.

Η ανακοίνωση δεν τάραξε μόνο τους άλλους έξι υποψηφίους αλλά και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν ότι το τοπίο αλλάζει. Και αυτό γιατί οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής που σημαίνει πως ενδεχομένως θα προκύψει ανάγκη για Κυβέρνηση συνεργασίας.

Η κίνηση αυτή του κ Παπανδρέου έδωσε σε πολλούς την ευκαιρία να κάνουν πολλές σκέψεις γύρω από την σκοπιμότητα της υποψηφιότητας του αλλά και να θυμηθούν την πολιτική και προσωπική του διαδρομή που είχαν κατά καιρούς σχολιαστεί ως αμφιλεγόμενες και “εναλλακτικές”.

Εγώ αφήνω στην άκρη την προσωπική του ζωή (κατά την διάρκεια της θητείας του ακόμα και ως πρωθυπουργός) με τις ποδηλασίες, τα γυμναστήρια και τα “καγιάκ”. Μπορεί όλα αυτά να αφορούν τον ίδιο, εμάς όμως μας αφορά η πολιτική του διαδρομή. Όλοι θυμόμαστε ότι η πολιτική του ζωή ήταν γεμάτη από πρωτοβουλίες και δράσεις που δεν μπορείς να προσπεράσεις. Ο πολιτικός που διέγραψε τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, τον άνθρωπο που του έδωσε το δαχτυλίδι της αρχηγίας στο ΠΑΣΟΚ. Είναι το ίδιο πρόσωπο που έβαλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ το 2009 ενώ δεν ζήτησε την λύση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο άνθρωπος που αποχώρησε από την πρωθυπουργία το 2011 και εγκατέλειψε το ιστορικό κόμμα που ίδρυσε ο αείμνηστος πατέρας του, Ανδρέας Παπανδρέου. Κατόπιν ίδρυσε το ΚΙΔΗΣΟ αλλά στις εκλογές του 2015 με ένα 2,5% δεν κέρδισε την είσοδο του στην Βουλή με αποτέλεσμα να μην είναι βουλευτής μέχρι το 2019 Σήμερα, 6 χρόνια μετά, είναι βουλευτής Αχαΐας με το ΚΙΝΑΛ αφού επανήλθε στο κόμμα με εντολή της Φώφης Γεννηματά. Είναι ακόμα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μετά την αποχώρηση για λόγους υγείας της κ Φώφης Γεννηματά, με μία απρόβλεπτη και εν πολλοίς ακατανόητη απόφαση ζητά να χριστεί και πάλι Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Μετά την αποχώρηση του κ Βασίλη Κεγκέρογλου, που προφανώς δέχεται την πρωτοκαθεδρία του κ Παπανδρέου, οι λοιποί υποψήφιοι είναι πλέον 5 : οι κκ Λοβέρδος, Ανδρουλάκης, Καστανίδης, Γερουλάνος και Χρηστίδης. Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην δήλωση ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, έκανε λόγο για “νέα αλλαγή” με την υπόσχεση για μια “παράταξη μεγάλη και ισχυρή., πρωταγωνιστή και πάλι των εξελίξεων, καταλύτη για την διαμόρφωση μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης και ικανή να απαντήσει αποτελεσματικά στη συντήρηση.” Γιά να δούμε λοιπόν: το ιστορικό κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του θα το ανανεώσει η θα το κατεδαφίσει εντελώς αυτή τη φορά? Κοντός ψαλμός μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου οπότε και θα έχουμε εικόνα και ήχο για την επόμενη μέρα και το μέλλον του κόμματος αυτού, ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ ή όπως αλλιώς θα το βαφτίσει ο νέος του πρόεδρος

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κριτικής σκέψης το ανάγνωσμα (Από τη ΔΟΕ μέχρι τον Zuckerberg)

Δημοσιεύθηκε

στις

Του Νίκου Κοτοπούλη

Η κριτική σκέψη γεννήθηκε στην Ελλάδα. Πατέρας της ο Αριστοτέλης(1). Από την Ελλάδα τον πήρε η Ευρώπη όταν 1800 χρόνια μετά το θάνατο του κορυφαίου Σταγειρίτη φιλοσόφου άρχισε να διαβάζει τα συγγράμματα του χρησιμοποιώντας τα άλλοτε για πνευματική πρόοδο άλλοτε για προσάναμμα στο τζάκι.

Εν τω μεταξύ εμείς ξεχάσαμε τον Αριστοτέλη και την κριτική σκέψη:

1.Η ΔΟΕ στέλνει σε όλα τα σχολεία της χώρας κείμενο μη δημοσιοποιήσιμο το οποίο “έχει σκοπό να διατηρήσει το κριτικό πνεύμα των εκπαιδευτικών… οι οποίοι θα καταθέσουν ως ενιαίο κείμενο του Συλλόγου Διδασκόντων… τα κείμενα της Ομοσπονδίας για στόχους και τίτλους σχεδίων δράσης, χωρίς καμία διαφοροποίηση, εξειδίκευση, συμπλήρωση”

2.Το υπουργείο εισάγει αντιγραμμένα από την Ευρώπη χωρίς κριτική επεξεργασία επί της ουσίας σχέδια αυτό αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου και εκπαιδευτικών και σχέδια εργαστηρίων δεξιοτήτων, τα οποία είναι προκατασκευασμένα ως προς το πλαίσιο, τους στόχους, τους άξονες, και σύμφωνα με τις οικονομικές απαιτήσεις ΟΟΣΑ και ΕΣΠΑ.

3.Οι γονείς, χωρίς παιδαγωγική υποστήριξη προσπαθούν να διακρίνουν με κριτική σκέψη ποιος έχει δίκιο η Υπουργός, η ΔΟΕ, η οι Εκπαιδευτικοί.

4.Τα ΜΜΕ, βομβαρδίζονται με τις διαφορετικές απόψεις καθενός, διευκολύνοντας τη διάχυση των απόψεων, χωρίς να έχουν πάντα τη δυνατότητα ή τη θέληση ανεξάρτητης ορθολογικής συνολικής κριτικής όλων των απόψεων.

5.Οι εκπαιδευτικοί θέλουν την αξιολόγηση με μερικά “αλλά” χωρίς οι περισσότεροι να έχουν κάνει σοβαρή ορθολογική προσέγγιση του συνολικού πλαισίου και διότι δεν τους ρωτάει ποτέ κανένας για τίποτα, ούτε το υπουργείο Παιδείας, ούτε η ΔΟΕ, ούτε ο ΟΟΣΑ. 6.Οι μαθητές παρακολουθούν τα δρώμενα λαμβάνοντας μαθήματα μη κριτικής σκέψης εν πολλοίς.

6.Οι σοφοί του Ερωτηματολόγιου ΡΙΖΑ θέλουν να μας διδάξουν την κριτική σκέψη που όψιμα ανακάλυψαν μέσα από την αντικατάσταση γνωσιολογικών προτεραιοτήτων που θεμελιώνουν τον ανεξάρτητο κριτικό λόγο με μη σταθμισμένους στην ελληνική κουλτούρα και πολιτιστική παράδοση δείκτες δεξιοτήτων απαραίτητων όχι τόσο για κριτική σκέψη αλλά για εξυπηρέτηση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

7.Ο μοναδικός που μας εξηγεί με σαφήνεια προς που βαδίζουμε είναι ο Μark Zuckerberg που μας προτείνει τη λύση: Τι την θέλετε την κριτική σκέψη . Εγώ σας δίνω το metaverse.

8. Γράφοντας αυτά δεν είμαι βέβαιος ότι υπηρετώ τον κριτικό λόγο ο οποίος καλλιεργούμενος σε βάθος οδηγεί στη συνάντηση με το Λόγο. Γιατί τα γράφω: γιατί φοβάμαι αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς πραγματικα εμένα. Η λύση: η δημιουργική διαφωνία, η συνεργασία, ο δημόσιος δημοκρατικός αληθινός διάλογος με σεβασμό και κατανόηση της άλλης άποψης και η μελέτη του Αριστοτέλη και όσων είναι αντάξιοι του.

Και κυρίως να μην περιμένουμε από άλλους να μας δώσουν το σύνθημα και πως να σκεφτούμε. Σίγουρα αυτό θα μας κοστίσει. Αλλά θα έχουμε κερδίσει την πραγματική μας ελευθερία. Αυτή που το υπουργείο Σκέψης στο 1984 του Όργουελ είχε αποστολή να καταργήσει. Νίκος Κοτοπούλης ΜSc Διευθυντής του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών “Γεώργιος Γλαρακης” (1)Ο πρώτος παλαιοτερος ορισμός της κριτικής σκέψης ανήκει στον Αριστοτέλη , σχετίζεται με τις Κατηγορίες του ( ποιος, πότε, που, πως, τι, γιατί, κεισθαι… ) και θα μπορούσε να συμπυκνωθει στη φράση του” Δεν γνωρίζουμε την αλήθεια αν δεν έχουμε γνώση της αιτίας”

Ο πρώτος νεότερος ορισμός ανήκει στον John Dewey, πατέρα της σύγχρονης Κριτικής Σκέψης: “Ενεργητική, επίμονη και προσεκτική σκέψη πάνω σε κάθε πίστη ή υποτιθέμενη γνώση, υπό το φως των λόγων που το υποστηρίζουν και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει”. Στη σχολική τάξη,οι εκπαιδευτικοί ,για να υλοποιήσουμε την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στους μαθητές μας χρησιμοποιουμε τεχνικές οπως χαρτογράφηση επιχειρημάτων, μάθηση βασισμένη σε συνθετικές εργασίες, φιλοσοφία για παιδιά, ομαδικές συζητήσεις, ενεργή μάθηση, αναλυτική- συνθετική προσέγγιση κλπ)

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα