Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Πάτρα: Ένα απέραντο πάρκινγκ!- Του Νίκου Γ. Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Εκτιμώ ότι είμαι ένας θετικός άνθρωπος. Οι φίλοι μου λένε πως είμαι πολύ αισιόδοξος και καλοπροαίρετος. Δεν γκρινιάζω σχεδόν καθόλου και πάντα ψάχνω να βρω το καλό ακόμα και σε ακραίες καταστάσεις. Όταν όμως έρχομαι φθινόπωρο στην Πάτρα ομολογώ πως μερικές φορές απελπίζομαι. Και αυτό γιατί αυτή η πόλη δεν είναι βιώσιμη όταν βρέχει. Αιτία η συμπεριφορά των κατοίκων της. Με την πρώτη ψιχάλα οι περισσότεροι μπαίνουν στο αυτοκίνητό τους ακόμα κι αν η απόσταση που πρέπει να διανύσουν είναι 500 ή 1.000 μέτρα. Ας προσπεράσουμε την κακή συνήθεια του( να μην περπατάει κανείς) , κάτι που φαίνεται στην πληθώρα των παχύσαρκων συμπολιτών μας.

Ερώτημα: Άντε και το πήρες το Ι.Χ., που θα το παρκάρεις μετά; Η απάντηση είναι όπου λάχει! Οι δύο κεντρικοί της δρόμοι η Αγίου Ανδρέου και η Κορίνθου διπλοπαρκαρισμένες και αριστερά και δεξιά. Η οδήγηση εδώ απαιτεί υπομονή και γερά νεύρα. Ο κάθε οδηγός θέλει να παρκάρει ακριβώς έξω από την τράπεζα ή το κατάστημα που θέλει να επισκεφτεί. Και η Τροχαία; Πού είναι η Τροχαία! Άφαντη! Ας πούμε όμως πως δεν είσαι εποχούμενος αλλά ένας άνθρωπος που αγαπά το περπάτημα- η αντιπαθεί το μποτιλιάρισμα, αν θέλετε. Πως να περπατήσεις μες στην βροχή. Τα πεζοδρόμια συνήθως στενά, ιδιαίτερα στους κάθετους προς την θάλασσα δρόμους. Τα περισσότερα πεζοδρόμια έχουν καταληφθεί από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια αλλά και τα τραπεζοκαθίσματα. Οι πλάκες τους είναι φθαρμένες και σπασμένες, χορτάρια φύονται ανάμεσά τους- κανείς δεν τα κόβει. Ξέρετε τι σημαίνει να πατήσεις σε βρεγμένο χορτάρι; Αναγκάζεσαι λοιπόν να ανεβοκατεβαίνεις στο δρόμο όπου τσαλαβουτάς στα νερά -εκτός κι αν φροντίσει κάποιος εποχούμενος να σε κάνει μούσκεμα γιατί απαξιοί να κόψει ταχύτητα. Κι αν φτάσεις σώος στο κέντρο της πόλης χωρίς να έχεις τσακιστεί σε λακκούβα ή να έχεις πέσει σε φρεάτιο το καπάκι του οποίου έχουν κλέψει οι γνωστοί” ευπαθείς” , μην νομίζεις πως επειδή είσαι στην τεράστια Πλατεία Γεωργίου, μπορείς και να περπατήσεις ελεύθερα υπό βροχή. Η αγαπημένη μας πλατεία με τα γυαλισμένα της μάρμαρα με την βροχή είναι “κίνδυνος – θάνατος”.

Φίλες μου καλές αν κάνατε το “μοιραίο” λάθος να φορέσετε τακούνια, καλά ξεμπερδέματα!! Το περπάτημα εδώ απαιτεί ικανότητες πεπειραμένου πατινέρ. Αν όμως δεν είναι αυτό το αγαπημένο σας άθλημα, μπορείτε εναλλακτικά να πάτε για κολύμπι στην Όθωνος Αμαλίας που μετατρέπεται σε μία πανέμορφη λιμνοθάλασσα με την πρώτη δυνατή μπόρα.

Το σίγουρο είναι πως στην αγαπημένη μας και όμορφη Πάτρα μας ποτέ δεν πλήττουμε όταν βρέχει, γιατί την Αγαπάμε!

Άρθρα-Συνεργασίες

Εργαζόμενοι της κοινωφελούς εργασίας, o αδύναμος κρίκος

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Του Κωνσταντίνου Σβόλη (*)

Οι εργαζόμενοι στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας ασφαλώς και γνωρίζουν ότι η σύμβασή τους έχει αρχή και τέλος. Γνωρίζουν ότι μετά το πέρας των οκτώ μηνών επανέρχονται στο καθεστώς της ανεργίας και της ανασφάλειας χωρίς να έχουν τη δυνατότητα οικονομικής αρωγής από το κράτος, αν και κατά γενική ομολογία καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Το να διεκδικούν την παράταση της σύμβασης με στόχο την εργασία για επιβίωση μόνο παράλογο δεν ακούγεται. Δεν ξεφεύγει της κοινής λογικής η προσπάθεια να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο επίδομα ανεργίας, που για αρκετούς από τους αιρετούς μπορεί να φαντάζει λεπτομέρεια άνευ ουσιαστικού αντικρύσματος, αλλά για κάποιους άλλους όμως είναι αναγκαίο μέσο για την εξασφάλιση των ελαχίστων για την επιβίωση. Το καθεστώς των ολιγόμηνων συμβάσεων, γενικότερα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν επιλύει οριστικά ούτε τα προβλήματα των εργαζομένων ούτε της διοίκησης.
Οι πολιτικές δυνάμεις και οι δημοτικές παρατάξεις οφείλουν να έχουν ξεκάθαρη θέση, άσχετα με το αν ασκούν διοίκηση ή αντιπολίτευση. Η Λαϊκή Συσπείρωση, η παράταξη που εκφράζει τις απόψεις του ΚΚΕ, τάσσεται αναφανδόν σε όλους τους Δήμους της χώρας υπέρ των εργαζομένων στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας. Μοναδική εξαίρεση ο Δήμος Πατρέων.
Η δημοτική αρχή της πόλης μας, προφανώς επειδή ασκεί διοίκηση και οφείλει να εξασφαλίσει τη μισθοδοσία των εργαζομένων σε περίπτωση που ικανοποιηθεί το αίτημά τους, διαφοροποιείται, θεωρώντας ότι ο πατραϊκός λαός δεν αντιλαμβάνεται τις κυβιστήσεις. Χρησιμοποιεί ως δούρειο ίππο τους εργαζόμενους για να πλήξει πολιτικά την κυβέρνηση. Αποφεύγει να τους συμπαρασταθεί και να στηρίξει τα αιτήματά τους.
Δεν αρκεί να επικαλούμαστε την υποχρέωση της απόσβεσης των κοινωνικών αδικιών και την προστασία των ευάλωτων ομάδων, προβάλλοντας την πολιτική μας ιδεολογία.
Οφείλουμε να το αποδεικνύουμε και στην πράξη. Απαρέγκλιτη η τήρηση του κανόνα αυτού για όποιον πολιτικό σέβεται πρωτίστως τον εαυτόν του και μετά τους ψηφοφόρους. Θα κριθούμε άπαντες, ιδίως όταν θα βρεθούμε σε θέση ευθύνης.
(*) Ο Κων/νος Σβόλης είναι ιατρός – καρδιολόγος, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με την παράταξη «Πάτρα Ενωμένη»

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΚΙΝΑΛ :”ΝΈΑ ΑΛΛΑΓΗ”-Του Νίκου Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο πρώην πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ κ Γιώργος Παπανδρέου έφερε τα πάνω κάτω στο ΚΙΝΑΛ με την απόφαση του να είναι και πάλι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος στις επόμενες εσωκομματικές εκλογές στις 5 Δεκεμβρίου.

Η ανακοίνωση δεν τάραξε μόνο τους άλλους έξι υποψηφίους αλλά και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν ότι το τοπίο αλλάζει. Και αυτό γιατί οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής που σημαίνει πως ενδεχομένως θα προκύψει ανάγκη για Κυβέρνηση συνεργασίας.

Η κίνηση αυτή του κ Παπανδρέου έδωσε σε πολλούς την ευκαιρία να κάνουν πολλές σκέψεις γύρω από την σκοπιμότητα της υποψηφιότητας του αλλά και να θυμηθούν την πολιτική και προσωπική του διαδρομή που είχαν κατά καιρούς σχολιαστεί ως αμφιλεγόμενες και “εναλλακτικές”.

Εγώ αφήνω στην άκρη την προσωπική του ζωή (κατά την διάρκεια της θητείας του ακόμα και ως πρωθυπουργός) με τις ποδηλασίες, τα γυμναστήρια και τα “καγιάκ”. Μπορεί όλα αυτά να αφορούν τον ίδιο, εμάς όμως μας αφορά η πολιτική του διαδρομή. Όλοι θυμόμαστε ότι η πολιτική του ζωή ήταν γεμάτη από πρωτοβουλίες και δράσεις που δεν μπορείς να προσπεράσεις. Ο πολιτικός που διέγραψε τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, τον άνθρωπο που του έδωσε το δαχτυλίδι της αρχηγίας στο ΠΑΣΟΚ. Είναι το ίδιο πρόσωπο που έβαλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ το 2009 ενώ δεν ζήτησε την λύση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο άνθρωπος που αποχώρησε από την πρωθυπουργία το 2011 και εγκατέλειψε το ιστορικό κόμμα που ίδρυσε ο αείμνηστος πατέρας του, Ανδρέας Παπανδρέου. Κατόπιν ίδρυσε το ΚΙΔΗΣΟ αλλά στις εκλογές του 2015 με ένα 2,5% δεν κέρδισε την είσοδο του στην Βουλή με αποτέλεσμα να μην είναι βουλευτής μέχρι το 2019 Σήμερα, 6 χρόνια μετά, είναι βουλευτής Αχαΐας με το ΚΙΝΑΛ αφού επανήλθε στο κόμμα με εντολή της Φώφης Γεννηματά. Είναι ακόμα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μετά την αποχώρηση για λόγους υγείας της κ Φώφης Γεννηματά, με μία απρόβλεπτη και εν πολλοίς ακατανόητη απόφαση ζητά να χριστεί και πάλι Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Μετά την αποχώρηση του κ Βασίλη Κεγκέρογλου, που προφανώς δέχεται την πρωτοκαθεδρία του κ Παπανδρέου, οι λοιποί υποψήφιοι είναι πλέον 5 : οι κκ Λοβέρδος, Ανδρουλάκης, Καστανίδης, Γερουλάνος και Χρηστίδης. Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην δήλωση ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, έκανε λόγο για “νέα αλλαγή” με την υπόσχεση για μια “παράταξη μεγάλη και ισχυρή., πρωταγωνιστή και πάλι των εξελίξεων, καταλύτη για την διαμόρφωση μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης και ικανή να απαντήσει αποτελεσματικά στη συντήρηση.” Γιά να δούμε λοιπόν: το ιστορικό κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του θα το ανανεώσει η θα το κατεδαφίσει εντελώς αυτή τη φορά? Κοντός ψαλμός μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου οπότε και θα έχουμε εικόνα και ήχο για την επόμενη μέρα και το μέλλον του κόμματος αυτού, ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ ή όπως αλλιώς θα το βαφτίσει ο νέος του πρόεδρος

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κριτικής σκέψης το ανάγνωσμα (Από τη ΔΟΕ μέχρι τον Zuckerberg)

Δημοσιεύθηκε

στις

Του Νίκου Κοτοπούλη

Η κριτική σκέψη γεννήθηκε στην Ελλάδα. Πατέρας της ο Αριστοτέλης(1). Από την Ελλάδα τον πήρε η Ευρώπη όταν 1800 χρόνια μετά το θάνατο του κορυφαίου Σταγειρίτη φιλοσόφου άρχισε να διαβάζει τα συγγράμματα του χρησιμοποιώντας τα άλλοτε για πνευματική πρόοδο άλλοτε για προσάναμμα στο τζάκι.

Εν τω μεταξύ εμείς ξεχάσαμε τον Αριστοτέλη και την κριτική σκέψη:

1.Η ΔΟΕ στέλνει σε όλα τα σχολεία της χώρας κείμενο μη δημοσιοποιήσιμο το οποίο “έχει σκοπό να διατηρήσει το κριτικό πνεύμα των εκπαιδευτικών… οι οποίοι θα καταθέσουν ως ενιαίο κείμενο του Συλλόγου Διδασκόντων… τα κείμενα της Ομοσπονδίας για στόχους και τίτλους σχεδίων δράσης, χωρίς καμία διαφοροποίηση, εξειδίκευση, συμπλήρωση”

2.Το υπουργείο εισάγει αντιγραμμένα από την Ευρώπη χωρίς κριτική επεξεργασία επί της ουσίας σχέδια αυτό αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου και εκπαιδευτικών και σχέδια εργαστηρίων δεξιοτήτων, τα οποία είναι προκατασκευασμένα ως προς το πλαίσιο, τους στόχους, τους άξονες, και σύμφωνα με τις οικονομικές απαιτήσεις ΟΟΣΑ και ΕΣΠΑ.

3.Οι γονείς, χωρίς παιδαγωγική υποστήριξη προσπαθούν να διακρίνουν με κριτική σκέψη ποιος έχει δίκιο η Υπουργός, η ΔΟΕ, η οι Εκπαιδευτικοί.

4.Τα ΜΜΕ, βομβαρδίζονται με τις διαφορετικές απόψεις καθενός, διευκολύνοντας τη διάχυση των απόψεων, χωρίς να έχουν πάντα τη δυνατότητα ή τη θέληση ανεξάρτητης ορθολογικής συνολικής κριτικής όλων των απόψεων.

5.Οι εκπαιδευτικοί θέλουν την αξιολόγηση με μερικά “αλλά” χωρίς οι περισσότεροι να έχουν κάνει σοβαρή ορθολογική προσέγγιση του συνολικού πλαισίου και διότι δεν τους ρωτάει ποτέ κανένας για τίποτα, ούτε το υπουργείο Παιδείας, ούτε η ΔΟΕ, ούτε ο ΟΟΣΑ. 6.Οι μαθητές παρακολουθούν τα δρώμενα λαμβάνοντας μαθήματα μη κριτικής σκέψης εν πολλοίς.

6.Οι σοφοί του Ερωτηματολόγιου ΡΙΖΑ θέλουν να μας διδάξουν την κριτική σκέψη που όψιμα ανακάλυψαν μέσα από την αντικατάσταση γνωσιολογικών προτεραιοτήτων που θεμελιώνουν τον ανεξάρτητο κριτικό λόγο με μη σταθμισμένους στην ελληνική κουλτούρα και πολιτιστική παράδοση δείκτες δεξιοτήτων απαραίτητων όχι τόσο για κριτική σκέψη αλλά για εξυπηρέτηση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

7.Ο μοναδικός που μας εξηγεί με σαφήνεια προς που βαδίζουμε είναι ο Μark Zuckerberg που μας προτείνει τη λύση: Τι την θέλετε την κριτική σκέψη . Εγώ σας δίνω το metaverse.

8. Γράφοντας αυτά δεν είμαι βέβαιος ότι υπηρετώ τον κριτικό λόγο ο οποίος καλλιεργούμενος σε βάθος οδηγεί στη συνάντηση με το Λόγο. Γιατί τα γράφω: γιατί φοβάμαι αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς πραγματικα εμένα. Η λύση: η δημιουργική διαφωνία, η συνεργασία, ο δημόσιος δημοκρατικός αληθινός διάλογος με σεβασμό και κατανόηση της άλλης άποψης και η μελέτη του Αριστοτέλη και όσων είναι αντάξιοι του.

Και κυρίως να μην περιμένουμε από άλλους να μας δώσουν το σύνθημα και πως να σκεφτούμε. Σίγουρα αυτό θα μας κοστίσει. Αλλά θα έχουμε κερδίσει την πραγματική μας ελευθερία. Αυτή που το υπουργείο Σκέψης στο 1984 του Όργουελ είχε αποστολή να καταργήσει. Νίκος Κοτοπούλης ΜSc Διευθυντής του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών “Γεώργιος Γλαρακης” (1)Ο πρώτος παλαιοτερος ορισμός της κριτικής σκέψης ανήκει στον Αριστοτέλη , σχετίζεται με τις Κατηγορίες του ( ποιος, πότε, που, πως, τι, γιατί, κεισθαι… ) και θα μπορούσε να συμπυκνωθει στη φράση του” Δεν γνωρίζουμε την αλήθεια αν δεν έχουμε γνώση της αιτίας”

Ο πρώτος νεότερος ορισμός ανήκει στον John Dewey, πατέρα της σύγχρονης Κριτικής Σκέψης: “Ενεργητική, επίμονη και προσεκτική σκέψη πάνω σε κάθε πίστη ή υποτιθέμενη γνώση, υπό το φως των λόγων που το υποστηρίζουν και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει”. Στη σχολική τάξη,οι εκπαιδευτικοί ,για να υλοποιήσουμε την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στους μαθητές μας χρησιμοποιουμε τεχνικές οπως χαρτογράφηση επιχειρημάτων, μάθηση βασισμένη σε συνθετικές εργασίες, φιλοσοφία για παιδιά, ομαδικές συζητήσεις, ενεργή μάθηση, αναλυτική- συνθετική προσέγγιση κλπ)

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα