Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Παράλληλες Μητέρες Του Πέδρο Αλμοδοβάρα

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Ο Πέδρο Αλμοδοβάρ είναι ο σκηνοθέτης που μίλησε με τις γυναίκες, για τις γυναίκες, όπως ελάχιστοι κινηματογραφικοί δημιουργοί  και γι αυτό πρέπει να του είναι «υπόχρεο» σύσσωμο το «ωραίο» και «γενναίο» φύλλο. Φώτισε τις σκοτεινές, ευαίσθητες και εύθραυστες πλευρές των γυναικών όπως κανένας άλλος πιο πριν. Πρέπει όμως να του είναι ευγνώμονες και οι άνδρες γιατί χωρίς τον τρομερό Πέδρο θα γνωρίζαμε πολύ λιγότερα για το άλλο μισό του ουρανού. 

Ο Henry St John, 1678-1751, Άγγλος φιλόσοφος & πολιτικός έγραψε ότι: «Θεός δημιούργησε τον άντρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα».

 

Δυο γυναίκες, λοιπόν, ετοιμόγεννες και μόνες, χωρίς τους πατεράδες των μωρών τους δίπλα τους στο ίδιο δωμάτιο, προσπαθούν να διαχειριστούν τις απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες τους. Η Τζάνις έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι θα γίνει μητέρα, το χαίρεται και το προσμένει με ανυπομονησία, αλλά η έφηβη Άννα είναι πανικόβλητη και δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει όλο αυτό που φαίνεται να της ανατρέπει για τα καλά τη ζωή. Θα μιλήσουν οι δυο γυναίκες, θα έρθουν η μια κοντά στην άλλη θα δημιουργηθεί ισχυρή και περίπλοκη σχέση μεταξύ τους και θα βγουν στα ξέφωτα της ζωής διαφορετικές, αλλαγμένες αλλά πιο γήινες και κατασταλαγμένες.  Μέσα σε όλο αυτό το πλέγμα αναπτύσσεται παράλληλα μια άλλη υπόθεση, η οποία αγγίζει την πρόσφατη ιστορία της Ισπανίας. Η φωτογράφος Τζάνις προσπαθεί ν’ ανοίξει ένα μαζικό τάφο στον τόπο καταγωγής της, στον οποίο έχουν ταφεί και οι σοροί πολλών ανθρώπων  και συγγενών της, θύματα του φρανκικής στρατιωτικής χούντας. Δεν συναντιούνται ποτέ αυτές οι δυο υποθέσεις, αν και θα μπορούσε με μια σεναριακή ‘’στραβοτιμονιά’’ ο σκηνοθέτης να το πετύχει. Δεν το έκανε γιατί τον ενδιέφεραν άλλα  πράγματα δεν τον ενδιαφέρουν καλά, καλά ούτε τα γεγονότα αυτά καθ’ αυτά  όπως συνέβησαν. Για τον Αλμοδοβάρ σημασία έχει να βγουν στο φως αυτά που θυμούνται οι άνθρωποι με τον τρόπο που τα θυμούνται για να υπάρξει επιτέλους  η θερμή συμφιλίωση, η προσδοκώμενη  απελευθέρωση, η πολυπόθητη λύτρωση. Θα δούμε αν τον δικαιώνει το αποτέλεσμα.

Τις προηγούμενες δεκαετίες είχε αρχίσει να αναπτύσσεται η άποψη ότι το μελόδραμα ταυτίζεται με τον φτηνό συναισθηματισμό και τις μονοδιάστατες ηθικές συγκρίσεις και συγκρούσεις καλό – κακό, μαύρο – άσπρο,  σωστό – λάθος. Ο Αλμοδοβάρ ήλθε με τις ταινίες του να ανατρέψει όλα αυτά δημιουργώντας μελοδράματα τα οποία είναι πυκνά, σύνθετα, μοντέρνα γεμάτα χιούμορ, ειρωνεία και ανατροπές για να αποδείξει ότι το μελόδραμα ποτέ δεν πεθαίνει, όσο υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να συγκινηθούν με τα πάθη, να συντριβούν και να γελάσουν την ίδια στιγμή με τα παθήματα και τις ιστορίες των συνανθρώπων τους.

Μόνο που στις παράλληλες μητέρες έχουμε την ανατροπή του ανατρεπτικού Αλμοδοβάρ. Εξαφανίστηκε το χιούμορ και η ειρωνεία, στοιχεία ζωογόνα και χαρακτηριστικά του Ισπανού σκηνοθέτη. Αναπτύσσονται μέσα στην ταινία δυο ημιτελή σενάρια, αλλά δυο ημιτελή δεν μας κάνουν ένα πλήρες και καλό σενάριο. Κραυγάζει από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό της ταινίας ότι τα πράγματα όλα έχουν γίνει στο πόδι και όχι μόνο στο σενάριο αλλά και στο γύρισμα και στην παραγωγή και στην καλλιτεχνική διεύθυνση, παντού. Η «αλμοδοβαρική» οπτική έχει ως δια μαγείας εξαφανιστεί και τη θέση της έχει πάρει η βαριεστημένη πρόχειρη τηλεοπτική κατασκευή. Όλα μοιάζουν «λυγισμένα», σαθρά, φθαρμένα, κουρασμένα στις Παράλληλες Μητέρες, όμως η τελευταία σκηνή της «λιτάνευσης των εικόνων» σμπαραλιάζει κάθε συμπαθητική στιγμή της ταινίας. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο σπουδαίος κινηματογραφιστής Πέδρο Αλμοδοβάρ θα κακοποιούσε τόσο άχαρα, πρόχειρα και βάναυσα την πρόσφατη Ιστορία της χώρας του. Η σκηνή είναι βγαλμένη από σχολική παράσταση, πραγματεύεται το θέμα της κτηνωδίας των φρανκιστών και των χιλιάδων αγνοουμένων Δημοκρατών της περιόδου, ταυτόχρονα με στόμφο ασύλληπτο και ελαφράδα αδιανόητη.

Ο Πέδρο Αλμοδοβάρ το τρομερό παιδί του σινεμά, πάντα πιστεύαμε, πως αργά, μεθοδικά, σχεδόν φυσικά, όπως ανασαίνει το φως της προβολής στη σκοτεινή κινηματογραφική αίθουσα, θα μεταλλαχθεί  σε φοβερό παππού της έβδομης τέχνης. Εδώ και καιρό το αφήγημα αυτό τρεμοπαίζει. Στις Παράλληλες Μητέρες παρακολουθούμε τον αγαπημένο μας  Πέδρο Αλμοδοβάρ να συμμετέχει στη  λιτάνευση του αλμοδοβαρισμού. 

Άρθρα-Συνεργασίες

Στην τύχη τους οι αδέσποτες σκιές της Πάτρας…

Δημοσιεύθηκε

στις

THΣ ΜΑΡΙΑΣ ΓΟΥΒΗ (*)

Εδώ και μήνες, πολλή κουβέντα περιστρέφεται γύρω από την παρουσία συμπολιτών μας που αντιμετωπίζουν έλλειμμα στέγης και διαβιούν με δυσκολίες στους δρόμους της Πάτρας, με την αγωνία για την κατάσταση τους να κορυφώνεται τις μέρες με το δριμύ ψύχος. Η ίδια αγωνία αφορά και στα εκατοντάδες αδέσποτα ζώα που, χωρίς σπίτι, φροντίδα και τροφή κινδυνεύουν από την επέλαση του χιονιά, περισσότερο από ποτέ.

Θα περιμέναμε, λοιπόν, στα πρόσφατα δελτία τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με την αναγνώριση των επιδόσεων(!) του Δήμου Πατρέων από την Πανελλήνια Φιλοζωϊκή Περιβαλλοντική Ομοσπονδία («Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει») σε πρακτικές φιλοζωΐας του προσωπικού του και τη λειτουργία του καταφυγίου στο Δρέπανο, να υπάρχουν και άμεσες, σαφείς και χρήσιμες οδηγίες προς τους συνδημότες μας. Για τους ενδεδειγμένους προβλεπόμενους τρόπους ανακούφισης, προφύλαξης και σίτισης όσων άστεγων πλασμάτων κυκλοφορούν στον αστικό ιστό.
Καλές οι εκπαιδευτικές συναντήσεις με μαθητές όλων των βαθμίδων για την καλλιέργεια φιλοζωϊκής παιδείας. Καλές και οι φιλοφρονήσεις για το αυτονόητο. Εξίσου απαραίτητο -μετά από τόσα χρόνια υπομονής και αναμονής της λειτουργίας του ακριβοθώρητου δημοτικού καταφυγίου αδέσποτων- είναι να ενεργοποιηθούν όλοι οι στόχοι για τους οποίους έχει δημιουργηθεί. Κυρίως να γίνει επισκέψιμο και προσβάσιμο, αρκετές ώρες της ημέρας, κάθε εβδομάδα, σε εθελοντικές ομάδες και μεμονωμένους εθελοντές, για την συμβολή στην απρόσκοπτη κι αποδοτικότερη λειτουργία του.
Επείγουν: :
– Η στελέχωση του από κτηνιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
– Η καταγραφή -σε μόνιμο λειτουργικό μητρώο- εθελοντών που θα αποκτήσουν ρόλο στη λειτουργία του, με εκπαίδευση, ενσυναίσθηση και ευθύνη.
– Η καταγραφή και σταδιακή περισυλλογή-φροντίδα-σήμανση αδέσποτων σκύλων (και γατιών).
– Η λειτουργία ειδικής, ανανεώσιμης σχετικής ιστοσελίδας, όπου θα προωθούνται προς υιοθεσία -με όλες τις νόμιμες διαδικασίες- όσα περισσότερα ζώα συντροφιάς γίνεται, προς αποφυγή άσυλοποίησης τους.
– Η εμπέδωση σε κάθε συμπολίτη, σε κάθε γειτονιά, μέσω επαναλαμβανόμενων κοινωνικών φιλοζωικών μηνυμάτων (πχ. με σχετικό έντυπο ενσωματωμένο στους λογαριασμούς ύδρευσης), η υποχρέωση μας στην φροντίδα, τροφή και περίθαλψη των αδέσποτων (αναγραφή τρόπων), καθώς και παραπομπή στις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις σχετικά με τους όρους ευζωΐας και των δεσποζόμενων ζώων, καθημερινά και ιδιαίτερα τις μέρες ψύχους και βροχόπτωσης (τοποθέτηση κατασκευών φιλοξενίας και σίτισης, συμβατές με την κείμενη νομοθεσία).
– Η λειτουργία ανοικτής γραμμής επικοινωνίας με αρμόδια στελέχη του Δήμου Πατρέων για παροχή πληροφοριών, συμβουλών κλπ για τα αδέσποτα.
Η αγάπη και η φιλοζωία πάνε πακέτο! Εμείς, στο σπιράλ, αυτόν τον χειμώνα (και όχι μόνο) αγαπάμε τη ζωή και συμπονούμε τα ζώα. Τα σκεφτόμαστε. Κάνουμε όλοι μαζί την διαφορά: Βοηθάμε να συμβιώσουν σε πλήρη αρμονία με όλους μας!

(*) Έμπορος, Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου «σπιράλ», Παρατηρήτρια ΚΟΔΗΠ, εκ μέρους του «σπιράλ»

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Ο δρόμος των κινητοποιήσεων δεν είναι μονόδρομος…

Δημοσιεύθηκε

στις

Της Κατερίνας Γρ. Σολωμού, αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτρας, δημοτικής συμβούλου με την παράταξη “Πρωτεύουσα Ξανά”, καθηγήτριας Ιατρικής του Παν/μίου Πατρών 

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η αντιπρόεδρος του Σώματος, Κατερίνα Σολωμού ανέφερε πως «η απόφαση της Δημοτικής αρχής για κινητοποίηση στην Αθήνα και η συζήτηση του θέματος στο Δημοτικό συμβούλιο της Πάτρας σε δεύτερο χρόνο μόνο σεβασμό δεν δείχνει στο ύψιστο όργανο της πόλης, προκαλώντας δυσαρέσκεια σε μέλη των παρατάξεων της αντιπολίτευσης.

Φυσικά και πρέπει να διεκδικούμε από τις κυβερνήσεις αυτά που πιστεύουμε ότι μας αναλογούν με κάθε τρόπο, ωστόσο ο δρόμος των κινητοποιήσεων δεν είναι μονόδρομος. Θα πρέπει να απαλείψουμε εμμονές και σύνδρομα περασμένων δεκαετιών, λανθασμένων πολιτικών, χαμηλών προσδοκιών και στενών οριζόντων.

Άλλες πόλεις , όπως Τρίκαλα, Βόλος, Λάρισα, Γιάννενα κάνουν βήματα μπροστά και εμείς απλώς παρακολουθούμε…

Χάνονται ευκαιρίες λόγω ιδεοληψιών να γίνει η Πάτρα, η Πρωτεύουσας της Νότιας Ελλάδος.

-Πρέπει να αναδειχθεί ως πόλη του πνεύματος, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού αλλά και ως πόλη του Αγίου Ανδρέα. Να γίνει μια πόλη που θα εξελίσσεται διαρκώς.

-Όλοι λένε ναι στην ευρωζωνικότητα, το 5G, τις νέες τεχνολογίες, το Patras IQ, που θα κάνουν την Πάτρα μια έξυπνη πόλη και η σημερινή δημοτική αρχή το αρνείται.

-Η καθημερινότητα των πολιτών είναι εφιαλτική: Χωρίς λειτουργικούς δρόμους και πεζοδρόμια σε πολλές συνοικίες, με εγκλωβισμένους οδηγούς σε ένα απίστευτο κυκλοφοριακό χάος.

-Η καθαριότητα σε ελλειπή κατάσταση.

-Υποδομές, όπως η ολοκλήρωση της εγκατάστασης για το φυσικό αέριο, η έλευση του τρένου, η νέα μαρίνα, το παραλιακό μέτωπο, ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει και αναρωτιέμαι πότε θα ολοκληρωθούν άραγε;

-Το έργο της ανάπλασης του κέντρου της Πάτρας ήδη ευρίσκεται σε αδιέξοδο. Θα πρέπει να βρεθεί άμεσα λύση  για να μην χαθεί η χρηματοδότηση και το έργο οδηγηθεί στις καλένδες.  Ένα έργο με εκτιμώμενο χρόνο υλοποίησης 24μήνες το οποίο όμως θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί πριν τις 31/12/2023.

Μπορεί η πανδημία να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα την τελευταία διετία, αλλά η Πάτρα πρέπει να είναι πρωταγωνίστρια σε μεγάλες εκδηλώσεις, διεθνή συνέδρια.

Θα πρέπει να συνεργαστούν όλοι οι φορείς, Πανεπιστήμια Πατρών και Πελοποννήσου, ΕΑΠ, Περιφέρεια, Επιμελητήρια, ο Εμπορικός Σύλλογος, ο ΟΕΒΕΣΝΑ, ο ΣΚΕΑΝΑ, ο Ιατρικός και Δικηγορικός Σύλλογος και να διεκδικηθούν οργανώσεις και εκδηλώσεις και να διαφημιστεί η Πάτρα.

Αυτά και πολλά άλλα….

Φυσικά και πρέπει συνεχώς να διεκδικούμε. Όμως, πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς το ύψιστο όργανο της πόλης που είναι το Δημοτικό Συμβούλιο όπου πρώτα συζητούνται τα θέματα και αποφασίζονται οι δράσεις που πρέπει να γίνουν και όχι κατόπιν εορτής.

Η παράταξη Πρωτεύουσα Ξανά, αν και διαφωνεί με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, στηρίζει με κάθε τρόπο οτιδήποτε μπορεί να επιφέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα στην Πάτρα, άρα και την κινητοποίηση, θεωρώντας  το πλαίσιο διεκδίκησης ημιτελές καθώς απουσιάζουν κρίσιμα ζητήματα για την πόλη και τις προοπτικές της».

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: H μεγάλη (αναγκαία) αλλαγή στην πολιτική προστασία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Η εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων και φυσικών φαινομένων αποτελεί το καλύτερο «σχολείο», δεδομένου ότι οι θεωρητικές γνώσεις και τα «εγχειρίδια», μάλλον μικρή αξία έχουν όταν κάποιος βρίσκεται αντιμέτωπος με… την πραγματικότητα και στο πεδίο της «μάχης».

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που υπόκειται σε φυσικά φαινόμενα και κρίσεις. Μία χώρα που είναι σεισμογενής, που αντιμετωπίζει καύσωνες και πυρκαγιές, έντονες βροχοπτώσεις και πλημμύρες, αλλά και κάπου – κάπου (όχι πολύ συχνά μέχρι τώρα) και ισχυρούς χιονιάδες, σαν και αυτόν που παρέλυσε την Αττική.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα δεν είναι μία απέραντη χώρα. Δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ πυρκαγιές όπως αυτές στη Φλόριντα ή στη Ρωσία, δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ σεισμούς και τσουνάμι όπως αυτά στην Ιαπωνία, δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ χιονιάδες και καταιγίδες όπως αυτές στη Νορβηγία και στον Καναδά.

Θα ήταν πολύ εύκολο να σκεφθεί κάποιος λοιπόν ότι αυτή η μικρή χώρα, παρά τις υπαρκτές και σημαντικές ελλείψεις σε υποδομές, θα μπορούσε να έχει δομήσει μία ισχυρή ομάδα αντιμετώπισης κρίσεων και φυσικών καταστροφών με υψηλού επιπέδου τεχνοκράτες και ειδικευμένα στελέχη που σε όλες τις περιπτώσεις (και με όλες τις κυβερνήσεις) θα καθοδηγούν τις άλλες υπηρεσίες του κράτους, την αυτοδιοίκηση ή ακόμα και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Πόσο δύσκολο θα ήταν για το ελληνικό κράτος, των τόσων και τόσων υπηρεσιών, γραμματειών, οργανισμών, κλπ, να έχει φτιάξει μία σοβαρή ομάδα πολιτικής προστασίας που να μην εξαρτάται από την εκάστοτε κυβέρνηση και τον εκάστοτε πρωθυπουργό ή υπουργό;

Καθόλου δύσκολο. Ειδικά από τη στιγμή που τουλάχιστον από την πυροσβεστική υπηρεσία, διαχρονικά υπάρχουν αρκετά και καλά στελέχη με σημαντική εμπειρία που θα μπορούσαν να πλαισιωθούν από επιστήμονες και άλλους ειδικούς…

Αν περιμένουμε να οριοθετηθούν και να ανοίξουν όλα τα ποτάμια και οι χείμαρροι, να αγοραστούν επαρκή πυροσβεστικά αεροσκάφη και εκχιονιστικά οχήματα, να διαμορφωθούν όλοι οι αναγκαίοι δρόμοι μέσα στα δάση και οι οικισμοί να είναι απολύτως προστατευμένοι από φωτιές, πλημμύρες και χιόνια, θα… περιμένουμε πολύ! Μάλλον θα περιμένουμε… για να περιμένουμε.

Η μεγάλη αλλαγή που μπορεί να γίνει άμεσα, είναι να διαμορφωθεί μία νέα και ανεξάρτητη πολιτική προστασία, μία επιτελική ομάδα ειδικών και έμπειρων, που θα διαμορφώσει νέα σχέδια, που θα δίνει οδηγίες, που θα βρίσκεται στο μέτωπο των συμβάντων και θα καθοδηγεί τους πάντες.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα