Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Η εξουσία του σκύλου

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Η Τζέιν Κάμπιον επιστρέφει δέκα χρόνια μετά την επιτυχία του “Bright Star” το 2009. Ήταν η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτης που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα Καλύτερης Ταινίας, για την ταινία “Μαθήματα Πιάνου” το 1993 στο Φεστιβάλ των Καννών και είναι μια από τις επτά γυναίκες που έχουν προταθεί για Όσκαρ Σκηνοθεσίας, και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου για την ίδια ταινία. Η Κάμπιον αναφερόμενη στο βιβλίο «Η εξουσία του σκύλου» σημειώνει: “Με είχε ιντριγκάρει για πάρα πολλούς λόγους. Δεν μπορούσα να υποθέσω τι θα συνέβαινε στη συνέχεια, ήταν τρομερά λεπτομερές, και ένιωθα ότι ο άνθρωπος έγραψε την ιστορία είχε ζήσει αυτή την εμπειρία. Δεν είναι απλά μια ιστορία για έναν καουμπόι το 1925 για τη ζωή στο ράντσο, αυτή ήταν μια πραγματική εμπειρία και πιστεύω ότι γι’ αυτό πίστεψα την ιστορία. Αγάπησα το πόσο βαθιά μπαίνει στην εξερεύνηση της αρρενωπότητας, ενώ είναι παράλληλα η ιστορία μιας κρυφής αγάπης”.

Στην επίσημη σύνοψη του βιβλίου «η εξουσία του σκύλου» υπογραμμίζεται ότι κεντρικοί ήρωες είναι δυο αδέλφια –  μια γυναίκα και ένα αγόρι, μάνα και γιος, που η άφιξή τους στο ράντσο των δυο αδελφών κλονίζει μια ήδη εύθραυστη γαλήνη.

Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο της ταινίας. Ένας ηθοποιός που έγινε διάσημος ανά τον πλανήτη δίνοντας μια πολύ ιδιαίτερη, προσωπική και πιο σύγχρονη εικόνα  στον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς στην επιτυχημένη σειρά του BBC «Σέρλοκ».

ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ

Ο Χολμς  ψηλός, πάνω από 1,80, και αδύνατος. Είχε γκρίζα, επιβλητικά μάτια και ανάμεσα τους μια γερακίσια μύτη. Ντύνεται πάντα προσεκτικά και είναι περιποιημένος. Φοράει συνήθως καφέ τουίντ κουστούμι, καφέ παντελόνι και αρκετές φορές ημίψηλο καπέλο. Στην Οδό Μπέικερ στον τόπο κατοικίας του συνήθως φοράει τη ρόμπα του.

Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς «Στην εξουσία του σκύλου» μεταμορφώνεται. Η λεπτεπίλεπτη, φινετσάτη φυσιογνωμία αλλάζει ριζικά σε σκληρό καουμπόη απλωμένο στις απέραντες εκτάσεις της άγριας δύσης και παίρνει τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων της αγροτικού Νέου Κόσμου. Γίνεται καουμπόης δηλαδή άνθρωπος με το βλέμμα των χιλίων γιαρδών, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά στο Φαρ Ουέστ για τους έφιππους γελαδάρηδες που έγιναν σύμβολο της τόλμης και του αδάμαστου πνεύματος της Αμερικής. Με το χαρακτηριστικό καπέλο στο κεφάλι, οι καουμπόηδες είχαν πιο πολύ μολύβι από τη ζώνη τους μόνο στην καρδιά τους. Ατρόμητοι και έτοιμοι για άλλη μια μάχη με τους ζωοκλέφτες, οι καουμπόηδες ήταν οι πιο αυθεντικές μορφές της αμερικανικής ζωής, ήρωες μιας καθημερινότητας που προσπαθούσε να επιβιώσει σε πείσμα των εχθρικών καιρών. Βλέπουμε τον  Μπένεντικτ Κάμπερμπατς δια μιας να μεταμορφώνεται από λεπτεπίλεπτο λονδρέζο ευγενή σε σκληροτράχηλο μολυβένιο καουμπόη με μοναδική ευκολία και πειστικότητα.

Ο Κάμπερμπατς, λοιπόν, υποδύεται τον Φιλ, έναν ζωντανό μύθο που βρίσκεται στη δύση του, σε  μια χώρα όπου το νέο έρχεται να τα σαρώσει όλα στο διάβα του. Το τρένο, η επιστήμη, το αυτοκίνητο οι νέες τεχνολογίες  βρίσκουν τον ήρωα μας άπλυτο και φορώντας πάντα σπιρούνια και την μάσκα του σκληρού να στέκεται απέναντι στον καλοντυμένο και εκπρόσωπο  του νέου κόσμου αδελφό του, αλλά και τη γυναίκα που εισβάλλει στο απομονωμένο βασίλειό του. Όλα κινδυνεύουν να σωριαστούν με πάταγο κάτω από τις μεταλλικές αρθρώσεις του μέλλοντος κι αυτός με μανία και πείσμα προσπαθεί να συγκρατήσει τα κομμάτια της ζωής του που μοιάζουν πια ντεκόρ μια ξεπερασμένης ταινίας.

Ο Φιλ κουβαλώντας από δω κι από κει τη βρωμιά του που μοιάζει να την φορά σαν πανοπλία, είναι τόσο πολύ αφυδατωμένος τόσο πολύ αποξηραμένος που κάποια στιγμή από την πίεση των πραγμάτων απρόσμενα σπάει, τσακίζεται.

Η Ρόουζ  λυγίζει κάτω από τον συνεχή εκφοβισμό του Φιλ, το ρίχνει στο ποτό και θα συντριβεί, αν κάποιος από μηχανής θεός, δεν την βοηθήσει, γιατί ο άντρας της κι αδελφός του Φιλ, είναι ανίκανος για κάτι τέτοιο. Αυτός που θα στηρίξει τη Ρόουζ είναι ο γιος της ο Πίτερ, που αποδεικνύεται πολύ πιο δυνατός από ότι δείχνουν τα φαινόμενα. Ο Πίτερ έχει δύο εμμονές να γίνει γιατρός χειρουργός και να προστατέψει πάση θυσία τη μάνα του. Όταν ο νεαρός εξοπλίζεται με τα καλά κρυμμένα μυστικά του ράντζου γίνεται πια ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, που θα επιβάλλει τους όρους του.

Αυτό όμως που αποκαλύπτεται, καθώς το οικοδόμημα του άγριου, στιβαρού,  καουμπόη καταρρέει, συμπαρασύροντας την ανάγκη του για κυριαρχία, την συνεχή υποτίμηση των γυναικών, την ακραία αυτοπεποίθηση και την καταστολή των συναισθημάτων του, είναι ένας αδύναμος, άρρωστος, βασανισμένος και ανίκανος να αισθανθεί άνθρωπος.

Η Τζέιν Κάμπιον σε όλες τις προηγούμενες ταινίες της  είχε κεντρικά πρόσωπα γυναίκες, γυναίκες καταπιεσμένες, ταλαιπωρημένες, συντετριμμένες  γυναίκες που προσπαθούσαν, διεκδικούσαν που αγωνιζόντουσαν και πολεμούσαν να βρουν μια θέση στη ζωή. 

Η σκηνοθέτις έβλεπε τον κόσμο από την πλευρά των γυναικών και με αυτό τον τρόπο μας έδωσε πολύ όμορφα πράγματα, έσκαψε το τοπίο των γυναικών έβγαλε πράγματα στο φως, μας αποκάλυψε τις σκοτεινές πλευρές της ζωή τους και φώτισε γωνιές της γυναικείας ιδιοσυγκρασίας που δεν είχαμε καν υποψιαστεί. Με την εξουσία του σκύλου αποφασίζει να περάσει στην αντίπερα όχθη και να δει τον κόσμο των γυναικών από την πλευρά των ανδρών. Με όχημα το αρχετυπικό ανδρικό υπόδειγμα του καουμπόι, του άνδρα δηλαδή των ανοιχτών οριζόντων, των συντηρητικών απόψεων, των παθιασμένων ανομολόγητων ερώτων μιλά πάλι για τις γυναίκες. Την Κάμπιον ποτέ δεν έπαψαν να την απασχολούν τα προβλήματα των γυναικών, απλώς βρήκε άλλο σημείο θέασης του κόσμου, μια άλλη γωνία για να φωτίσει τα θέματα που πάντα την απασχολούσαν. 

Το μεγάλο επίτευγμα της Κάμπιον  είναι, ότι ένα κουαρτέτο εύθραυστων  συναισθημάτων, λεπτών αποχρώσεων, διάφανων εμπειριών το οποίο είναι κατασκευασμένο για να «ακουστεί» σε ένα δωμάτιο, η Κάμπιον το βγάζει στην απλωσιά των ανοιχτών χώρων. Εκεί βλέπουμε τις ψυχές των τεσσάρων αυτών ανθρώπων, κάποιες φορές να συντρίβονται από τις αχανείς εκτάσεις, άλλες να εμπνέονται από τις μεγάλες πεδιάδες, κάποιες άλλες να σμίγουν με το φως που πάει να χαθεί  και τελικά όλες αυτές οι αποχρώσεις και οι φωτοσκιάσεις να συντίθεται στο μαύρο και σκοτεινό και να αφανίζονται. Αλλά όσο περνάει ο χρόνος καταλαβαίνουμε, ότι η όμορφη  ταινία της Κάμπιον, μπορεί να μην εκτυλίσσεται σε ένα δωμάτιο όπως πιθανόν θα έπρεπε, αλλά αναπτύσσεται σε ένα  περίκλειστο από βουνά τοπίο, αφυδατωμένο από συναισθήματα χώρο και πνιγηρό από την ακινησία τόπο. 

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: House Of Gucci

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο της Σάρα Γκέι Φόρντεν  « Gucci: A Sensational Story of Murder, Madness, Glamour and Greed» (Ο Οίκος των Gucci: Μία συγκλονιστική ιστορία δολοφονίας, τρέλας, γκλάμουρ και απληστίας»), που εκδόθηκε το 2000, το οποίο η Πατρίτσια Γκούτσι, δισέγγονη του ιδρυτή Γκούτσιο Γκούτσι,  θεωρεί ως επί το πλείστον ανακριβές.

Ο Guccio Gucci άνοιξε ένα μικρό κατάστημα με δερμάτινα είδη το 1921. Ο οίκος επεκτείνεται και σε παπούτσια, γάντια, και εσώρουχα το 1930. Κατά την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας λόγω έλλειψης δέρματος και πρώτων υλών, ο σχεδιαστής εισάγει στην αγορά την «τσάντα μπαμπού», εξαιτίας της επιτυχίας, το μπαμπού θα χρησιμοποιηθεί σε πολλά άλλα προϊόντα. Οι λωρίδες πράσινο/ κόκκινο/ πράσινο, σημάδι αναγνώρισης του οίκου, εμφανίζονται την ίδια περίπου εποχή. Στη δεκαετία του 1960, αρχίζει η διεθνοποίηση της εταιρείας. Δημιουργείται το λογότυπο GG. Η δεκαετία του 1980 ήταν μια περίοδος παρακμής για τον οίκο. To 1999 κατά τη διάρκεια της διαμάχης για το Gucci, ο Bernard Arnault και ο Francois Pinault προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο του οίκου. Η Kering, παίρνει την πλειοψηφία μετά από μεγάλη οικονομική συμφωνία. 

Κεντρικό πρόσωπο στην σχεδόν τρίωρη ταινία είναι η Πατρίσια Ρετζιάνι, ένα λαϊκό κορίτσι που κατάφερε να «αρπάξει» τον κληρονόμο του οίκου Μαουρίτσιο Γκούτσι έναν συνεσταλμένο, ντροπαλό μαζεμένο χωρίς  αυτοπεποίθηση νέο και μαζί να σφιχταγκαλιάσει τον μεγάλο οίκο μέχρι πνιγμού.

ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ

Η οικογενειακή ζωή συνιστά επέμβαση στην ιδιωτική ζωή, γράφει ο Καρλ Κράους, Αυστριακός συγγραφέας για να υπογραμμίσει ότι η καταστροφή της ιδιωτικότητας  είναι η ίδια η οικογένεια. Ο Ρίνλει Σκοτ πήρε το πλούσιο υλικό μιας διεφθαρμένης, κατεστραμμένης, ασύνδετης οικογένειας κι έστησε μια αστραφτερή σαπουνόπερα.

Σεναριακή αφορμή για την ταινία στάθηκε ο φόνος του Μαουρίτσιο Γκούτσι από την πρώην συμβία του Πατρίτσια και ως καμβάς λειτουργούν οι πνιγηρές και  εξοντωτικές  σχέσεις των μελών της οικογένειας Gucci  του μεγάλου Οίκου. Πριν από λίγα χρόνια ο Ρίντλει Σκοτ με το «Όλα τα λεφτά του κόσμου» κάνει μια ανάλογη απόπειρα, με πολύ καλύτερα όμως αποτελέσματα. Όλα στην τωρινή απόπειρα είναι έτοιμα, πακεταρισμένα, τακτοποιημένα με τέτοιο τρόπο, με τέτοιο ρυθμό ώστε να παρασύρουν την προσοχή του θεατή στο κενό, στο μηδέν, στο πουθενά. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Gucci Fashion Company ελεγχόταν από δύο από τους τρείς γιούς του Guccio, τον Rudolfo (Jeremy Irons) και τον Aldo (Al Pacino). Ο Aldo δεν έχει την πρόθεση να παραχωρήσει τον έλεγχο του ονόματος σε κανέναν, πόσο μάλλον στον γιο του Paolo (Jared Leto) στον οποίο δεν τρέφει καμία εκτίμηση 

Ο συνεσταλμένος, Mauricio , θα προτιμούσε να ασχοληθεί με τα νομικά παρά να αναλάβει την παγκόσμια αυτοκρατορία της μόδας. Όταν όμως θα ερωτευτεί την φιλόδοξη και γοητευτική Patrizia όλα θα αλλάξουν. Η επιχείρηση θα περάσει στη νέα γενιά και τότε θα ανοίξει ένας κύκλος ίντριγκας και πάθους και θα εξελιχθεί μια ιστορία ανόδου και πτώσης. Στον πυρήνα της ταινίας βρίσκουμε την Πατρίσια Ρετζιάνι, τη γοργή  άνοδός της και στη συνέχεια τη  σταθερή και συνεχή πτώση της. Η μεταμόρφωσή της από απλό κορίτσι που έβαλε στο μάτι και, τύλιξε μέχρι τον γάμο  τον κληρονόμο του οίκου, Μαουρίτσιο Γκούτσι σε ένα τέρας που θέλει να καταπιεί τα πάντα στο διάβα του. Η ίντριγκα λοιπόν και τα πάθη οδηγούν τα πράγματα στα άκρα.  Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους σε μια εποχή, μάλιστα, που άρχισαν να χάνονται οι ιδιωτικοί οίκοι μόδας και έδιναν σταδιακά τον έλεγχό τους στη βιομηχανία, τους κανόνες της διαφήμισης και της πλήρους και απρόσωπης απληστίας.

Ο Ρίντλει Σκοτ «μάστορας» του κινηματογράφου, ο οποίος έμαθε την γλώσσα του μέσα από τη διαφήμιση, αναμασά ότι πιο πομπώδες, εύκολο, αστραφτερό βρήκε στο διάβα του, με σκοπό να μας υπνωτίσει, όπως αυτός ξέρει και όπως κι εμείς έχουμε βιώσει στις καλές του στιγμές, με τις σπουδαίες του ταινίες και να μας οδηγήσει με μαεστρία, όπου αυτός θέλει. Στη συγκεκριμένη όμως ταινία των Gucci, δεν ξέρει που θέλει να μας πάει και μας παρατά στη μέση μιας απαστράπτουσας σκηνής γεμάτης από φώτα, υπερβολές, κλισέ και μουσικές. Περνά η κάμερα του 84χρονου σκηνοθέτη σαν οδοστρωτήρας  μέσα από το σενάριο, κάνοντας επίδειξη άραγε νεανικότητας; χωρίς ν’ αφήνει τίποτα στο διάβα του. Δεν υπολογίζει ούτε τα συναισθήματα των ηρώων του, ούτε τις ελάχιστες αποχρώσεις των ηθοποιών του, ούτε την πλοκή, ούτε την αφήγηση, ούτε καν τις μουσικές που είναι προσεκτικά επιλεγμένες. Τίποτα δεν μένει όρθιο σ’ αυτόν τον ανεμοστρόβιλο του άδειου, του εκρηκτικού και του τίποτα.   

Αξίζει να δημιουργηθεί μια ταινία μόνο και μόνο για να ακούγονται κατά τη διάρκειά της όμορφες παλιές ιταλικές επιτυχίες και άριες ή γιατί η εποχή αναπαρίσταται με πειστικότητα και αληθοφάνεια ή γιατί  η φωτογραφία του  Ντάριους Βόλσκι είναι αντάξια των προσδοκιών μας σε μια τέτοιου μεγέθους παραγωγή; 

Όταν συναντιούνται στο ίδιο πλατό τόσο σημαντικοί καλλιτέχνες  όπως ο Ρίντλεϊ Σκοτ με τον Αλ Πατσίνο τη Λέιντι Γκάγκα, τον Άνταμ Ντράιβερ, τη Σάλμα Χάγεκ, τον Τζάρεντ Λέτο και τον Τζέρεμι Άιρονς (η πιο αξιοπρεπής παρουσία στο φιλμ) περιμένεις να δεις κάτι καλύτερο από μια  ασπόνδυλη σάτιρα, μια ανεξέλεγκτη παρωδία ή μια ξεπερασμένη τηλενουβέλα της απογοήτευσης. 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Άρθρο- παρέμβαση του «σπιράλ»-«Αξίζουμε μια Πάτρα περιβαλλοντικά εναρμονισμένη και καθαρή»

Δημοσιεύθηκε

στις

Άρθρο- παρέμβαση για την καθαριότητα στην Πάτρα, δημοσιεύει η δημοτική παράταξη «σπιράλ», αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «κομβικό ρόλο στην ολοκληρωμένη και αειφόρο διαχείριση των απορριμμάτων σε μια πόλη παίζει η ενημέρωση, κυρίως από την πλευρά του δήμου, η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών με ενημερωτικές δράσεις, η παραγωγή και διανομή φυλλαδίων, ημερίδες, δημόσιες συζητήσεις, ενημερωτικές καμπάνιες μέσω των ΜΜΕ
κλπ.

Εξίσου σημαντική προτεραιότητα Ο Κανονισμός Καθαριότητας του Δήμου Πατρέων (2008) πρέπει να αναθεωρηθεί, λαμβάνοντας υπόψη τους νέους δήμους (Ρίου, Παραλίας, Μεσσάτιδας και Βραχναιίκων) που προσαρτήθηκαν στον ιστό της Πάτρας με τον Καλλικράτη, αλλά και τις νέες τεχνολογίες και καινοτομίες στην πόλη μας σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων όπως είναι η οικιακή κομποστοποίηση, τα πράσινα σημεία ανακύκλωσης κλπ.
Το σπιράλ είναι υπέρ, της επιτάχυνσης της υλοποίησης του εγκεκριμένου Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων, της αύξησης της διαλογής στην πηγή και της ολοένα και μεγαλύτερης ανάκτησης και επαναξιοποίησης των αστικών απορριμμάτων, στο πλαίσιο της κυκλικής οικονομίας.
Οι πράσινες γειτονιές θα μπορούσαν να γίνουν αιχμή του δόρατος για μια ανανέωση
του αστικού ιστού, για την αύξηση του πρασίνου στην πόλη μας, ενώ η ύπαρξη χώρων πρασίνου εντός του αστικού ιστού αλλά και πέριξ αυτού, επηρεάζει θετικά όλους τους τομείς της αστικής διαβίωση. Ακόμη, μέσα στα όρια του Δήμου Πατρέων υπάρχουν αξιόλογα οικοσυστήματα που αποτελούν σημαντικούς πνεύμονες πρασίνου και ψυχαγωγίας για τους πολίτες, όπως είναι το Έλος Αγυιάς, το Παναχαϊκό Όρος, το Δασύλλιο, το Πλατανόδασος, η άνω κοίτη του Γλαύκου ποταμού. Αυτό που απαιτείται είναι από τη μία, η ήπια ανάπλαση, αξιοποίηση και ανάδειξη αυτών και από την άλλη η προστασία και ο φραγμός καταπατήσεων και αυθαίρετων δομήσεων.
Τέλος, σημαντικό ρόλο για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ανθρώπων στις πόλεις, παίζουν ο σχεδιασμός και η αποτελεσματική διαχείριση ενός ολοκληρωμένου
δικτύου, αστικού και περιαστικού πρασίνου».

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Η κορωνο-μετρολογία συνεχίζεται και άλλα!- Του Αρκά

Δημοσιεύθηκε

στις

 

– Μέτρα, μέτρα, η κορωνο-μετρολογία συνεχίζεται/Εάν όμως, δεν υπάρχει πιστή και αυστηρή εφαρμολογία η μετρολογία είναι δώρον άδωρον.

– Ένας Κρητικός και δύο Αχαιοί οι επικρατέστεροι στο ΚΙΝΑΛ αρχηγοί. Δύο ισχυρές «πράσινες» περιοχές από παλιά.

-Ανεφάρμοστο το «ιερό ράπιντ», δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός για τον εισερχόμενο πιστό στον ναό. Δεν είναι εύκολο στον νεωκόρο να αφήνει το παγκάρι και να τρέχει για τον έλεγχο.

-Ο Δωδώνης Χρυσόστομος πάντως, έψαλε τον εξάψαλμο στους ανεμβολίαστους ιερείς

-Με δελτίο αγοράζει ο Τούρκος πολίτης λάδι, καφέ, ζάχαρη. Πολύ πικρός ο καφές

-Ο Κυριακός προσπαθεί να επιστραφούν του Παρθενώνα τα γλυπτά. Ο επιμένων νικά

– Ενθαρρυντικές ουρές στα εμβολιαστικά κέντρα. Ο φόβος φυλάει τα έρημα.

-Νέος μεταλλαγμένος ιός αφρικάνικος, εισαγόμενος. Απάνω που λέμε δόξα σοι ο Θεός, Παναγιά βοήθα…

-Η Πάτρα στο βαθύ κόκκινο, προσοχή στις Λιτανείες του Αγίου Ανδρέου. Μαζί με το κερί,  μάσκα και αποστάσεις

– Η Μαύρη εμπορική Παρασκευή ξεκίνησε με μαύρα καιρικά σύννεφα

– Η νέα συμμετοχική γερμανική Κυβέρνηση θυμίζει φωτεινό σηματοδότη.  Κόκκινο, πορτοκαλί και πράσινο.

– Σαν το μάνα εξ ουρανού τα μονοκλωνικά. Και όποιος προλάβει να τα πάρει

-Στην μαύρη Εμπορική Παρασκευή φέτος ο πρώτος ανεπιθύμητος πελάτης ήταν η ενοχλητική για τον καταναλωτή βροχή

-Με ρυθμό χελώνας η απογραφή και απολαμβάνουμε πλέον καθημερινά την ψηφιακή εποχή

-Μετά θα εφαρμοστεί η χειρόγραφη από τον απογραφέα, πόρτα – πόρτα.

 

 

 

Περισσότερα
ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα