Πέμπτη 7 Ιουλίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Το τέλος της αιματοβαμμένης ουτοπίας

Δημοσιεύθηκε

στις

Διονύσης Κ. Καραχάλιος

Πριν από τριάντα χρόνια, στις 28 Δεκεμβρίου 1991, το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» με πόνο ψυχής αναγγέλλει την «θλιβερή» είδηση: Με την κόκκινη σημαία και το σφυροδρέπανο να καταλαμβάνουν την μισή σελίδα και με τίτλο «Ελπίδα η πάλη των λαών», το δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΕ περιγράφει το τέλος της ουτοπίας, αλλά, ταυτόχρονα, διακηρύσσει την έναρξη μιας νέας περιόδου ιδεολογικής ακινησίας των Ελλήνων κομμουνιστών, δίχως όρια και δίχως τέλος…

«Η σοβιετική κόκκινη σημαία δεν κυματίζει πλέον στους τρούλους του Κρεμλίνου. Η υποστολή της σφράγισε με δραματικό και ταυτόχρονο συμβολικό τρόπο το τέλος της 74χρονης πορείας του πρώτου στον κόσμο σοσιαλιστικού κράτους. Για μια στιγμή οι δείχτες των ρολογιών έμειναν ακίνητοι, σημαδεύοντας την κρίσιμη στιγμή. Οι καρδιές πολλών εκατομμυρίων εργατών σ’ όλο τον κόσμο σταμάτησαν να χτυπούν, αναμετρώντας το μέγεθος των απωλειών».
Μπορεί να χάθηκε μια μεγάλη μάχη, αλλά θα κερδηθεί ο μεγάλος πόλεμος. Ο σοσιαλισμός θα νικήσει. Το επιβάλλει η αξίωση όλων των λαών, για ειρήνη και μια δίκαιη τάξη πραγμάτων στον κόσμο. Ο αγώνας των εργαζομένων για καλύτερες μέρες, το αίμα που χύθηκε, δε θα πάει χαμένο»!…
Πράγματι! Για τους Έλληνες κομμουνιστές «οι δείχτες των ρολογιών έμειναν (και παραμένουν)ακίνητοι»! «Το μέγεθος των απωλειών» και «το αίμα που χύθηκε», δεν αναφέρονται βέβαια στα δεκάδες εκατομμύρια αθώα θύματα του κομμουνισμού, που έχασαν την ζωή τους κάτω από την εβδομηνταπεντάχρονη κυριαρχία του Λένιν και των ανά την οικουμένη κληρονόμων του (Στάλιν, Μάο, Πολ Ποτ, Μπρέζνιεφ, Κάστρο, Κιμ Ιλ Σουγκ κλπ. κλπ.), που οικοδόμησαν τα αποκρουστικά καθεστώτα εφιαλτικής αστυνομοκρατίας, απάνθρωπης βίας και κοινωνικής εξαθλίωσης, στο όνομα της εργατικής τάξης, το συμφέρον της οποίας γνώριζε μόνον η καλοζωισμένη νομενκλατούρα που ασκούσε, ανεξέλεγκτα και αδίστακτα, την σοσιαλιστική εξουσία…
Ο θρήνος του Ριζοσπάστη απεικονίζει την απόλυτη ιδεολογική διαστροφή την οποία επέβαλε, στην συνείδηση εκατομμυρίων ανθρώπων στην Δύση, η κοσμοθεωρία που φαντασιώθηκε ένα «νέο και ανώτερο τύπο ανθρώπου» και, στην πράξη, έπλασε, εκεί όπου επιβλήθηκε, δυστυχισμένους υπηκόους, πλήρως υποταγμένους στην βαρβαρότητα και την κτηνωδία του μοναδικού κόμματος, σύμφωνα με τις ορέξεις του οποίου ήσαν υποχρεωμένοι να ζουν και να αναπνέουν…
Η παταγώδης κατάρρευση των κοσμοειδώλων του κάθε άλλο παρά συνέτισε το ΚΚΕ και τον Ριζοσπάστη. Ο θρήνος που εξέπεμψαν πριν από τριάντα χρόνια ήταν απλώς η επιβεβαίωση της αρρωστημένης εμμονής τους σ’ ένα όραμα που, για όσους το έζησαν πραγματικά, ήταν η επιβεβαίωση του απόλυτου τρόμου, της ανείπωτης δυστυχίας και, για εκατομμύρια πολιτών, του άδικου και ανεξήγητου θανάτου…
Αξίζει, να διαπιστώσουμε το μέγεθος της πνευματικής αφασίας ξαναδιαβάζοντας τον «Ριζοσπάστη» εκείνης της ημέρας (28.12.1991):
«Η τεράστια προσφορά του σοσιαλισμού παραμένει βαθιά ριζωμένη στις συνειδήσεις των λαών όλου του κόσμου. Η πάλη του ενάντια στο φασισμό και ο ρόλος του στη νικηφόρα έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η καθοριστική συμβολή του στον εξανθρωπισμό του πλανήτη μας και τη διατήρηση της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο, για μισό περίπου αιώνα. Οι αξίες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης που απόκτησαν νέα διάσταση και περιεχόμενο.
Οι νέες εξελίξεις προδιαγράφονται αρνητικές Η μονοκρατορία του αμερικάνικου και του ΕΟΚικού ιμπεριαλισμού, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην πρώην ΕΣΣΔ, τα χτυπήματα που δέχεται το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, μόνο ανησυχία προκαλούν σε κάθε πολίτη, όπου κι αν ανήκει ιδεολογικά και κομματικά. Σήμερα δεν χτυπιέται μόνο ο σοσιαλισμός. Χτυπιούνται η παγκόσμια ειρήνη, τα δικαιώματα των εργαζομένων, που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες.
Η κατάσταση μπορεί ν’ ανατραπεί μόνο με την πάλη των ίδιων των λαών. Ενάντια στη «νέα τάξη» του Μπους, του Κολ, της ΕΟΚ. Οι κομμουνιστές χρεωνόμαστε με μεγάλες ευθύνες. Να πρωτοστατήσουμε σ’ ένα μεγάλο μαζικό κίνημα που πρέπει να δημιουργηθεί. Γι’ αυτό, ΨΗΛΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ.
Η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κατέβηκε απ’ το Κρεμλίνο. Εμείς την κρατάμε ψηλά. Εκατομμύρια κομμουνιστές στον πλανήτη την κρατάνε ψηλά. Αύριο θα υψωθεί από ακόμα περισσότερους.
Σύντροφοι, ΨΗΛΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ»!…
Ευτυχώς για την ανθρωπότητα δεν είναι πια πολλοί οι «σύντροφοι» που κρατούν ψηλά τη σημαία… Η στυγνή βία, η γραφειοκρατική ασφυξία και η εξουθενωτική ανικανότητα του σοβιετικού κράτους να δημιουργήσει πλούτο προς όφελος των πολιτών του, δεν αποτελούν πλέον πρότυπο, παρά για κάποιους αμετανόητους νοσταλγούς, που άλλωστε ζουν και απολαμβάνουν τα αγαθά του δυτικού κόσμου, τον οποίο, εν τούτοις, αγωνίζονται να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν… Περαστικά τους!

 

Άρθρα-Συνεργασίες

«Χρειαζόμαστε ηρεμία και σταθερότητα, όχι εκλογολογία»

Δημοσιεύθηκε

στις

Άρθρο της Κατερίνας Γρ. Σολωμού

«Όλα δείχνουν το τελευταίο χρονικό διάστημα πως, έχουμε μπει στη δίνη μιας αμετροεπούς εκλογολογίας. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι πάμε ολοταχώς για εκλογές. Το εύλογο ερώτημα που τίθεται και ζητά πειστική απάντηση είναι πότε θα στηθούν οι κάλπες, με τα σχετικά σενάρια να εμπεριέχουν πλέον και ημερομηνίες.

Ωστόσο, αν και σύνηθες για την αντιπολίτευση να θέτει το αίτημα πρόωρων εκλογών, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για την κυβέρνηση, που αφήνει πλέον να εννοηθεί ότι η διεξαγωγή τους είναι, απλώς, θέμα χρόνου.

Όμως, εκείνο που πρέπει να καταστεί σαφές είναι ότι η Ελλάδα δεν αντέχει μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ιδίως στην παρούσα, κρίσιμη, συγκυρία, όπου εκτός από την ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται και η τουρκική προκλητικότητα, με το ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο να είναι κάτι παραπάνω από ορατό.

Έπειτα είναι και η… κακή συνήθεια, όταν αναμένεται μια εκλογική αναμέτρηση, η κρατική μηχανή να «παραλύει» και τίποτα να μην δουλεύει. Έτσι συμβαίνει συνήθως, αυτό συμβαίνει και τώρα που πλανάται γενικώς και αορίστως η αίσθηση ότι από στιγμή σε στιγμή είναι πιθανό το στήσιμο των καλπών.

Όχι, δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας η διαιώνιση μιας πολιτικής ρευστότητας σε ένα σκηνικό ιδιαίτερης οξύτητας. Χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο ηρεμία και σταθερότητα.

Είναι αδιανόητο ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να προσπαθούν να επιλύσουν υπαρξιακά ζητήματα, μέσα από τη διαδικασία αυτή της εκλογολογίας, την οποία ανοίγουν και κλείνουν κατά το δοκούν».

 

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Πολλά τα ερωτήματα για το οργανωμένο έγκλημα

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει ο Μαρίνος Σκανδάμης (*)

 Η κυβέρνηση αυτή ξεκίνησε τον κύκλο της με την υιοθέτηση του ρεπουμπλικανικής έμπνευσης δόγματος «Νόμος και Τάξη», που έγινε η προμετωπίδα των προσπάθειών της για την δημόσια τάξη και ασφάλεια.

Τρία χρόνια μετά κατανοεί και ο πλέον ανειδίκευτος περί του θέματος, ότι ο διωκτικός οίστρος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη εξαντλήθηκε στην δημιουργία αμφιλεγόμενων σωμάτων και ενεργειών για τον έλεγχο των διαδηλώσεων, για την τάξη στα πανεπιστήμια, για τον έλεγχο των συνδικαλιστών, για την επέμβαση σε ταράτσες ιδιοκτητών και για κάθε επικοινωνιακό θέμα που θα μπορούσε να κτίσει κάποιο υποτιθέμενο «σοβαρό» προφίλ στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ανεξάρτητα από το αν αυτό είχε οποιαδήποτε ουσία ή όχι.

Όμως για το οργανωμένο έγκλημα δεν μπόρεσαν να βρουν στην κυβέρνηση τον ελάχιστο βηματισμό, ακόμη δε και τον επικοινωνιακό. Η μία αποτυχία διαδέχεται την άλλη. Η δε επικοινωνιακή αντιμετώπιση δεν μπορεί να κρύψει την απουσία οποιουδήποτε συνεκτικού σχεδίου καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος.

Θυμόμαστε βέβαια ότι πέρυσι τον Μάιο ο πρώην Υπουργός  κ. Χρυσοχοΐδης είχε παραδώσει στον Άρειο Πάγο έναν φάκελο που εμπεριείχε  μεταξύ άλλων και λίστα 500 οργανωμένων εγκληματιών.

Αναπόφευκτα τίθενται κάποια ερωτήματα, τις απαντήσεις των οποίων ο νέος Υπουργός οφείλει να δώσει στη Βουλή και τον ελληνικό λαό. Για παράδειγμα,

α) πόσα από τα θύματα δολοφονιών που αποδίδονται σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών από τον Μάιο 2021 μέχρι σήμερα, υπήρχαν ως ύποπτοι οργανωμένων εγκληματικών ενεργειών στη λίστα Χρυσοχοΐδη,

β) ποιες ενέργειες έκανε η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου αφενός για να αποδώσει ποινικές ευθύνες σε αυτούς και οπωσδήποτε αφετέρου, για να αποτρέψει τη δολοφονία τους, αφού φέρονται ως στόχοι άλλων οργανωμένων εγκληματιών,

γ) σε πόσες και ποιες από τις υποθέσεις δολοφονιών που αποδίδονται σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών από τον Μάιο 2021 μέχρι σήμερα, αλλά και από την ανάληψη των καθηκόντων της κυβέρνησης, έχουν συλληφθεί οι δράστες,

δ) σε πόσες και ποιες υποθέσεις άλλων οργανωμένων εγκληματικών ενεργειών κατά πολιτών από τον Μάιο 2021 μέχρι σήμερα έχουν συλληφθεί δράστες που τα ονόματά τους ήταν στη λίστα Χρυσοχοΐδη,

ε) που βρίσκεται σήμερα η λίστα Χρυσοχοΐδη και ποια ήταν τα αποτελέσματα ως προς τον έλεγχο των 500 «ποινικών», δηλαδή πόσοι συνολικά από αυτούς συνελήφθησαν, παραπέμφθηκαν στην ελληνική δικαιοσύνη και προφυλακίστηκαν ή καταδικάστηκαν από τον Μάιο 2021 μέχρι σήμερα.

Ο κατάλογος των ερωτημάτων μπορεί βεβαίως να εμπλουτιστεί απεριόριστα, αυτό όμως που έχει σημασία είναι η εμπέδωση ενός κλίματος και μιας πραγματικότητας ασφάλειας του πολίτη και των έννομων αγαθών του, που καταπατούνται από τις απανταχού εγκληματικές οργανώσεις στη χώρα μας.

Αφού, σε μια εποχή που το οργανωμένο έγκλημα έχει αποθρασυνθεί έχοντας καταφέρει να δρα και να λύνει τις διαφορές του στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές, το έλλειμμα ασφάλειας λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις στην Αθήνα και αλλού.

Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος δεν είναι απλά ένα ακόμη θέμα αντεγκληματικής πολιτικής, αλλά ένα μείζον ζήτημα υπονόμευσης της δημοκρατίας, που οφείλει να κατοχυρώνει την ελευθερία και ασφάλεια των πολιτών.

Δεν χωρούν πια άλλα ευχολόγια ή διακηρύξεις προθέσεων από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά μόνον απαντήσεις στα ερωτήματα που τίθενται για τις ενέργειες ή παραλείψεις του αρμόδιου υπουργείου, το οποίο οφείλει όχι μόνον να απαντήσει, αλλά επιπλέον, να καταρτίσει τώρα ένα συνεκτικό, μετρήσιμο και αποτελεσματικό σχέδιο αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος.

 

(*) Ο Μαρίνος Σκανδάμης είναι Διδάκτωρ Νομικής, Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής

 

 

 

 

 

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Η «αλυσίδα» της μετάδοσης το φθινόπωρο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

 

Ξεκαθαρίζοντας για άλλη μία φορά ότι δεν είμαστε ειδικοί επιστήμονες και κατά συνέπεια, η άποψή μας ίσως και να είναι λανθασμένη, παρακολουθώντας τις ενημερώσεις και τις διαπιστώσεις των ειδικών τις τελευταίες μέρες, σκεφτόμαστε ότι το πιο πιθανό είναι, αυτή η νέα έξαρση της πανδημίας που έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες, να μην τελειώσει πολύ γρήγορα.

Η έξαρση παρατηρείται κυρίως στις νέες ηλικίες και στα πιο τουριστικά μέρη, όπως είναι τα νησιά. Αυτοί οι νέοι άνθρωποι όμως, δεν… μένουν για πάντα στα νησιά. Μετά από μερικές μέρες επιστρέφουν στη βάση τους. Και έτσι, ο κύκλος της νόσησης, σταδιακά θα μεταφέρεται από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα και κυρίως τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Και όσο προχωράμε μέσα στο καλοκαίρι και ιδίως, το φθινόπωρο, αυτή η «αλυσίδα» των μεταδόσεων, μάλλον θα συνεχιστεί, ενδεχομένως και πιο έντονα.

Νομίζουμε λοιπόν ότι αυτό είναι ένα αρκετά πιθανό σενάριο που θα δούμε το επόμενο διάστημα και πρέπει να δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για την κατάσταση που θα αντιμετωπίσουμε σε έναν – δύο μήνες καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσουν μία σειρά από τομείς, όπως μεταξύ άλλων και τα σχολεία κατά τη νέα σχολική περίοδο.

Είναι προφανές ότι εφόσον το σενάριο αυτό επαληθευτεί, θα ληφθούν εκ νέου πιο αυστηρά μέτρα. Τουλάχιστον όμως, να μείνουμε μόνο σε κάποια περιοριστικά μέτρα και να μην χρειαστεί να υπάρξει εκ νέου «πάγωμα» δραστηριοτήτων…

Γι’ αυτό και ο επιδημιολογικός έλεγχος πρέπει να παραμείνει έντονος. Ίσως και ακόμα εντονότερος από όσο είναι τώρα…

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα