Σάββατο 21 Μαΐου 2022
Connect with us

Εκκλησιαστικά

Πηγή ευλογίας ο Σταυρός του Πρωτόκλητου

Κορυφώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις από την 42η Επανακομιδή στον ναό του Πολιούχου

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Συμπληρώνονται σήμερα σαράντα δύο χρόνια από την ημέρα της επανακομιδής του Σταυρού του  μαρτυρίου του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στην πόλη που έζησε, δίδαξε και βρήκε φρικτό τέλος.

Το γεγονός τιμάται με τη δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών όπου σήμερα στον νέο Ιερό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, ευρίσκεται ο Σταυρός του Αγίου μας, που αποτελεί πηγὴ ευλογίας και αγιασμού.

Χθες το απόγευμα τελέστηκε μέγας αρχιερατικός εσπερινός, ενώ θα κορυφωθούν σήμερα το πρωί (7:00 – 10:30π.μ.) όπου θα τελεστεί όρθρος και αρχιερατικό συλλείτουργο και χειροτονία διακόνου  στον Ιερό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα.

Ο Σταυρός του Πρωτόκλητου των Αποστόλων, θεωρείται ένα πολύ σημαντικό κειμήλιο για όλον τον Χριστιανικό κόσμο.

Από την ημέρα της σταύρωσης του Αποστόλου έως και την εποχή της Φραγκοκρατίας όπου και αρπάχθηκε, ο Σταυρός βρισκόταν στην Πάτρα. Την εποχή εκείνη πολλά κειμήλια της Εκκλησίας αρπάχτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Δύση. Ένα από αυτά ήταν δυστυχώς και ο Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέα.
Σύμφωνα με τα αρχεία του Δουκάτου της Βουργουνδίας, ο Σταυρός αρχικά τοποθετήθηκε στη Μονή Weaume στη Μασσαλία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στη Μονή του Αγίου Βίκτωρος της ίδιας πόλης.
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση επιχείρησαν να κλέψουν τον Σταυρό, κάτι που τελικά δεν επιτεύχθηκε. Τα τμήματα του, διασώθηκαν και τοποθετήθηκαν σε θήκη σχήματος κανονικού Σταυρού.

ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ

Στις 9 Οκτωβρίου 1979 ο τότε Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος συναντήθηκε με τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Ιεραρχίας και ολόκληρης της Ρωμαιοκαθολικής Ιεραρχίας της Δυτικής Ευρώπης, Καρδινάλιο και Roger Etchegaray στη Μασσαλία, για να συζητήσουν το θέμα της επιστροφής του Σταυρού στη Πάτρα.
Αφού έγιναν διαβουλεύσεις μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων, ο Καρδινάλιος είπε στον Μητροπολίτη Πατρών «εφ όσον εκ Πατρών εκομίσθη ενταυθα ο Σταυρός, ανήκει εις Πάτρας».
Σύντομα άρχισαν οι επαφές και οι συζητήσεις των δυο πλευρών για την επιστροφή του Σταυρού στην Πάτρα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενημερώθηκαν για το θέμα.

Στις 18 Ιανουαρίου 1980 αεροπλάνο της πολεμικής αεροπορίας με την αντιπροσωπεία της Ιεράς Μητρόπολης Πατρών, αναχώρησε για τη Γαλλία για την παραλαβή και τη μεταφορά του Σταυρού στην Πάτρα.
Αφού μετέβησαν στη Μασσαλία, παραδόθηκε ο Σταυρός στην ελληνική αντιπροσωπεία, μέσω μιας «άτυπης» τελετής.
Την επομένη, 19 Ιανουαρίου, αφίχθη στο αεροδρόμιο του Άραξου το αεροπλάνο που μετέφερε το Σταυρό, και τις δυο αντιπροσωπείες, των Ορθόδοξων και των Ρωμαιοκαθολικών, και στη συνέχεια και έγινε η επίσημη υποδοχή.

ΞΥΛΟ ΕΛΙΑΣ

Όσον αφορά το είδος του ξύλου του Σταυρού, O Ιππόλυτος Ρώμης αναφέρει για ξύλο ελιάς και σε μελέτες που έχουν γίνει πάντως έχει αποδειχθεί πως πρόκειται πράγματι για ξύλο ελιάς και χρονολογείται στον πρώτο αιώνα.

Για τον τρόπο σταύρωσης δεν υπάρχει ομοφωνία. Υπάρχουν αναφορές περί «προσηλώσεως» και όχι περί «προσδέσεως». Στο δεξί πέλμα του Αγίου Ανδρέα, υπάρχει ουλή από το καρφί το οποίο καρφώθηκε στο ξύλο πάνω στο οποίο πέθανε.

Οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μιλούν για «προσήλωσιν επί Σταυρού» ενώ παλαιοχριστιανικά έγγραφα μιλούν περί «πρόσδέσεως του Αποστόλου επί του Σταυρού».

Ωστόσο, η επικρατέστερη άποψη είναι ότι ο Σταυρός που μαρτύρησε ο Πρωτόκλητος των Αποστόλων ήταν σε σχήμα Χ.Η άποψη αυτή είναι τόσο διαδεδομένη έτσι ώστε συνηθίζεται πλέον τους Σταυρούς σε σχήμα Χ να τους χαρακτηρίζουν ως «Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέου».

Κατά τη μεταφορά του στην Πάτρα, το 1980, ήταν τοποθετημένος σε θήκη σχήματος κανονικού Σταυρού αλλά αντικαταστάθηκε από μεγαλύτερη και πιο επιβλητική θήκη, αυτή τη φορά σε σχήμα Χ.

Χαρακτηριστικό της δυναμικής του Σταυρού του Αγίου Ανδρέα είναι το γεγονός πως το Χ, από το σχήμα του είναι το σύμβολο του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας το οποίο έχει τον Απόστολο Ανδρέα προστάτη του.

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Εορτάζει σήμερα η Αγία Ιουλία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Την εορτή των Αγίων Ιουλίας, Φαεινής και Γαλατείας τιμά σήμερα η Εκκλησία μας.

Η Αγία Ιουλία, μαζί με άλλες Παρθενομάρτυρες Τεκούσα, Αλεξανδρία, Κλαυδία, Φαεινή, Ευφρασία, Ματρώνα και Θεοδότη, κατάγονταν από την Άγκυρα της Γαλατίας και ήταν  αφιερωμένες ολόψυχα στην υπηρεσία του Ευαγγελίου. Θεωρείτο από τις μεγαλύτερες υπηρέτριες και αθλήτριες της χριστιανικής πίστης.

Προθυμότατες πάντοτε στα έργα του ελέους και της φιλανθρωπίας, συνεργάζονταν συγχρόνως στο να ελκύουν ειδωλολάτρισσες στους κόλπους της Εκκλησίας.

Καταγγέλθηκαν για το έργο τους και αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Τότε παραδόθηκαν από τον άρχοντα Άγκυρας Θεότεκνο στους στρατιώτες για να τις διαφθείρουν. Επειδή όμως, χάριτι Θεού, διαφυλάχτηκαν αγνές, όλες τις έπνιξαν στα βάθη της εκεί λίμνης.

Αξίζει να αναφέρουμε πως η Αγία Ιουλία προσέφερε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο και προσπαθούσε να ελκύσει ειδωλολάτρισσες στους κόλπους της Εκκλησίας και βρήκε μαρτυρικό θάνατο με πνιγμό.

 

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Τιμάται η Μεσηπεντηκοστή

Δημοσιεύθηκε

στις

Eορτή της Μεσηπεντηκοστής η σημερινή και σε αρκετούς ναούς της Πάτρας θα τελεστούν θείες λειτουργίες. Πρόκειται για δεσποτική εορτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία τελείται 25 ημέρες μετά Πάσχα, ήτοι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου, σε ανάμνηση της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού στον Ναό του Σολομώντος (Ιω. ζ’ 14).

Συμπίπτει με το μέσο του χρονικού διαστήματος, το οποίο μεσολαβεί μεταξύ δύο σημαντικών εορτών της χριστιανοσύνης, του Πάσχα και της Πεντηκοστής.

Η καθιέρωση της εορτής στα χρόνια του Βυζαντίου έγινε λόγω παρερμηνείας της ανωτέρω ευαγγελικής περικοπής, που περιλαμβάνει τη φράση «…της εορτής μεσούσης…».

Την περίοδο του Βυζαντίου γιορταζόταν με μεγαλοπρέπεια, παρουσία του αυτοκράτορα, του πατριάρχη και πλήθους λαού

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Όσιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος

Δημοσιεύθηκε

στις

Στις 16 Μαΐου κάθε χρόνο εορτάζει ο Όσιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος. Έζησε τον 4ο αιώνα. Τα πλούτη των γονιών του δεν στάθηκαν ικανά να τον εμποδίσουν να γίνει μαθητής του μεγάλου αθλητή της ερήμου, Παχωμίου.

Αν και νεαρός στην ηλικία, είχε αξιοθαύμαστη εγκράτεια και φρόνηση, ώστε ο Παχώμιος να τον έχει σε μεγάλη υπόληψη. Εκείνο όμως που διέκρινε κανείς ιδιαίτερα στον Θεόδωρο ήταν οι πολλές του γνώσεις στα ιερά γράμματα. Ήταν δεινός μελετητής της Αγίας Γραφής καθώς και παλαιοτέρων συγγραμμάτων σοφών Πατέρων.
Έτσι ο Παχώμιος τον όρισε να διδάσκει στους υπόλοιπους μοναχούς. Στην αρχή μερικοί από αυτούς αντέδρασαν, διότι δεν ήθελαν να τους μορφώνει ένα παιδί, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν.
Η ικανότητα όμως του Θεοδώρου, θεμελιωμένη σε ταπεινό φρόνημα, κατάφερε να πείσει όλη την αδελφότητα να τον ακούει πρόθυμα. Μάλιστα, μετά από χρόνια ομόφωνα τον εξέλεξαν ηγούμενο της Μονής. Πέθανε τον Μάιο του 367 και δίκαια του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος του ηγιασμένου.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα