Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Μνήμες που χαράζουν-Του Διονύση Ζακυνθινού

Δημοσιεύθηκε

στις

Εκείνη την εποχή στην περιοχή της πλατείας Πυροσβεστείου (όπως έχουμε συνηθίσει να την αποκαλούμε) δέσποζε ένα ύψωμα. Έστεκε σαν ένας πελώριος βράχος, επιβλητικός, αγέρωχος.

Ένα πεντάχρονο αγόρι που τον έβλεπε καθημερινά δεν μπορούσε να φανταστεί τότε ότι στη θέση του μελλοντικά θα κατασκευάζονταν πολυκατοικίες, εξίσου επιβλητικές.
Όμως, στη μνήμη του χαράχτηκε η εικόνα μιας πινακίδας με το έμβλημα της δικτατορίας, έναν στρατιώτη με το περιβόητο πουλί, που είχε τοποθετηθεί εκεί.
Αργότερα, όταν το αγόρι μεγάλωσε, δεν την έβλεπε πια. Άρχισε, ωστόσο, να διαμορφώνει εικόνα γι’ αυτά που έζησε και δεν έζησε. Οι διηγήσεις των μεγαλύτερων στον περίγυρο του είχαν στο επίκεντρο τους τον πατέρα του, ο οποίος ως στρατιωτικός καταδικάστηκε σε φυλάκιση από στρατοδικείο στην Τρίπολη για αντιδικτατορική δράση, όταν η μητέρα του επρόκειτο να τον φέρει στη ζωή.
Κι έπειτα, ήταν ο φίλος του πατέρα του, ονόματι Κώης, που έπεφτε συχνά μπροστά του. Είχε βαφτίσει για συμβολικούς λόγους Ελευθερία την κόρη του, καθώς ήταν κι αυτός σφοδρός πολέμιος της χούντας.
Στο μυαλό ενός μεσήλικα άνδρα αυτά είναι προσωπικά βιώματα που φαντάζουν σήμερα σαν ξεθωριασμένες αναμνήσεις, αλλά τού έχουν αφήσει αποτυπώματα που εξακολουθούν να είναι, έστω και αμυδρά, εμφανή. Όπως το αχνό σημάδι μιας παλιάς πληγής.
Χθες συμπληρώθηκαν 55 χρόνια από την ημέρα που επιβλήθηκε η δικτατορία των συνταγματαρχών στην Ελλάδα.
H συγκεκριμένη επέτειος πέρασε ως επί το πλείστον απαρατήρητη. Κάποιες ανακοινώσεις, μερικά μηνύματα, κι αυτό ήταν όλο. Βλέπεις, το πέρασμα του χρόνου έχει μια καταλυτική δύναμη, που ισοπεδώνει τη μνήμη, εννοείται και τη συλλογική.
Για τις νεότερες γενιές, που δεν έζησαν εκείνη τη σκοτεινή περίοδο, τα γεγονότα της ίσως να μην σημαίνουν και τίποτα, ενώ είναι αμφίβολο εάν το μεγαλύτερο μέρος τους έχει ακόμη και μια επιδερμική γνώση αυτών.
Την ίδια ώρα, πολλοί νέοι άνθρωποι μιλούν με περισσή ευκολία για φασισμό και χούντα, όταν δεν έχουν ζήσει ούτε το ένα ούτε το άλλο, απολαμβάνοντας μια ελευθερία που από το 1967 έως το 1974 ήταν αδιανόητη.
Στο στρατοδικείο της Τρίπολης δεν πάτησε σχεδόν κανένας για συμπαράσταση. Συγγενείς και φίλοι φοβούνταν να παραβρεθούν, μήπως στιγματιστούν από το δικτατορικό καθεστώς.Μόνο ένας το τόλμησε και η οικογένεια του καταδικασθέντος εξακολουθεί να τον ευγνωμονεί για τη στήριξη του σε μια πολύ δύσκολη στιγμή.
Σκεπτόμενοι όλα αυτά που ανήκουν σε ένα μαύρο παρελθόν, συνειδητοποιούμε ότι είναι ευτύχημα που τώρα έχουμε μια ομαλή κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία (με όλα τα στραβά της) είναι η σημαντικότερη, ανεκτίμητης αξίας, κατάκτηση μας.

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Δύο χρονικά «παράθυρα» για τις κάλπες

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Το ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών παραμένει πάντοτε στο προσκήνιο. Και θα παραμένει μέχρι τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει την επίσημη ανακοίνωση της ημερομηνίας. Μέχρι τότε, πολιτικολογούντες, δημοσιολογούντες και διάφοροι άλλοι θα παριστάνουν τους… ντετέκτιβ, παρουσιάζοντας και αποσύροντας σενάρια.

Γνωρίζετε ότι εμείς δεν είμαστε από αυτούς. Αντίθετα, εδώ και πολύ καιρό έχουμε γράψει ότι τα σενάρια που επικαλούνται «πληροφορίες» ή «στελέχη», κλπ, δεν διαθέτουν αξιοπιστία. Γιατί ο μόνος που ξέρει είναι ο πρωθυπουργός και αυτός έχει πει – πολλές φορές – ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας. Κατά συνέπεια και όσα γράφτηκαν το τελευταίο διάστημα περί «αιφνιδιασμού» δεν ευσταθούν και γι’ αυτό έχουν αρχίσει να… μαζεύονται. Γιατί ο Μητσοτάκης θεωρεί ως πιο ισχυρό «όπλο» για τον πολιτικό την αξιοπιστία και τη θεσμικότητα, παρά τον… αιφνιδιασμό. Και νομίζουμε ότι έχει απόλυτο δίκιο.

Το πρώτο μάλλον βέβαιο λοιπόν είναι ότι δεν θα έχουμε εκλογές με το ξεκίνημα του νέου έτους. Ο Ιανουάριος, μάλλον και ο Φεβρουάριος, δεν υπάρχουν σε κανέναν υπολογισμό. Γιατί θα είναι ακόμα «χειμώνας» με ενεργειακή κρίση και ακρίβεια και κανένας δεν ξέρει πως θα βγει πέρα. Από εκεί και πέρα, με βάση τη λογική και κανένα «σενάριο», οι εκλογές θα αρχίσουν να… μυρίζουν έντονα από την άνοιξη.

Συνεχίζοντας λογικά, λαμβάνουμε υπόψη μας δύο πολύ σημαντικές ημερομηνίες: Στις 16 Απριλίου θα είναι το Πάσχα. Και στις 2 Ιουνίου αρχίζουν οι πανελλαδικές. Κατά συνέπεια, έχουμε ένα καλό διάστημα από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τις αρχές Απριλίου και από τα τέλη Απριλίου μέχρι τα τέλη Μάιου. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο διαστήματα θα προσμετρηθούν τα πάντα, με πρώτο βεβαίως το χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, αλλά και το πώς θα εξελίσσονται τα εθνικά θέματα…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ- Δημοτικές εκλογές: Η Ν.Δ. επιβάλλεται άμεσα να αποφασίσει

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το τοπίο για τις προσεχείς δημοτικές εκλογές στην Πάτρα σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει.

Δεδομένη θεωρείται η υποψηφιότητα του Κώστα Πελετίδη που θα διεκδικήσει την τρίτη θητεία του.

Δεδομένη επίσης θεωρείται η υποψηφιότητα του Πέτρου Ψωμά που έχει τη δική του αξιοπρόσεκτη διαδρομή.

Η είσοδος του Βασίλη Αϊβαλή στο παιχνίδι φαίνεται να φιλοδοξεί την εκπροσώπηση της κεντροαριστεράς.

Απομένει η εκκρεμότητα του φιλελεύθερου χώρου.

Για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, δεν τίθεται θέμα κομματικού χρίσματος με την παραδοσιακή έννοια.

Έχει άλλωστε αποδειχθεί ότι τα χρίσματα ελάχιστα βοηθούν, τόσο τα κόμματα που τα παρέχουν όσο και τους υποψηφίους που τα λαμβάνουν.

Ωστόσο υπάρχει μια μεγάλη απόσταση από την εγκατάλειψη της πολιτικής των χρισμάτων έως την ολιγωρία που οδηγεί σε βεβιασμένες επιλογές που γίνονται στο πάρα πέντε και μερικές φορές στο και πέντε.

Η Πάτρα χρειάζεται μια ισχυρή δημοτική παράταξη με σαφές πρόγραμμα, ελκυστικό πρόσωπο και την ικανότητα να εμπνεύσει ευρύτερες δυνάμεις σε μια διαδρομή ανάταξης του Δήμου Πατρέων. Μια παράταξη που θα αντλεί ορμή από τις φιλελεύθερες αρχές αλλά που θα είναι σε θέση να συσπειρώσει όλες τις ζωντανές δυνάμεις της πόλης.

Μπορεί τα χρίσματα να είναι εκτός εποχής, αλλά η πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας παράταξης με τα χαρακτηριστικά που περιγράφτηκαν πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει εν κενώ.

Συνεπώς η Νέα Δημοκρατία οφείλει εγκαίρως να αποσαφηνίσει τις διαθέσεις της.

Eίτε με την στήριξη του υπάρχοντος δημοτικού σχήματος με επικεφαλής, πλέον, τον Κώστα Σβόλη, είτε (εάν επιλέξει) την ενθάρρυνση άλλων πρωτοβουλιών, αλλά σε κάθε περίπτωση με τη συμβολή της, στη συγκρότηση μιας παράταξης που θα περικλείει την προοπτική της εκλογικής νίκης.

Οι αντικειμενικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Αλλά για να αποκτήσουν μορφή και σχήμα χρειάζονται αποφάσεις, επιλογές και πρωτοβουλίες.

Που πρέπει να γίνουν σήμερα γιατί αύριο θα είναι αργά.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Ποιος κερδίζει από ενδεχόμενη επίσπευση των εκλογών;

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Αρκεί να πει ο πρωθυπουργός ότι «μύρισαν εκλογές» για να τρέχουν όλοι και να πιστεύουν ότι μετά τα κάλαντα θα στηθούν κάλπες; Προφανώς, ναι. Όταν από τα πλέον αρμόδια χείλη ακούγεται μία τέτοια έκφραση τότε οι υπόλοιποι αρχίζουν να ετοιμάζονται. Μόνο που τελικά, οι εκλογές ίσως να μην γίνουν τόσο σύντομα όσο αρκετοί πιστεύουν. Γιατί ο πρωθυπουργός είπε τη συγκεκριμένη έκφραση συνοδεύοντάς τη από μία άλλη, στην οποία μικρή σημασία αποδόθηκε. Συγκεκριμένα είπε ότι οδεύουμε προς το εκλογικό 2023. Και αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια, ανεξάρτητα από το εάν οι εκλογές θα γίνουν τον Ιανουάριο ή τον Απρίλιο του 2022. Επίσης, κανένας μάλλον δεν έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία σε μία άλλη έκφραση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «η προεκλογική περίοδος θα είναι ένας μαραθώνιος και θα δούμε ποιος θα αντέξει…».

Ας υποθέσουμε όμως ότι, πράγματι, οι εκλογές επισπεύδονται. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφασίζει να γίνουν μέσα στον Ιανουάριο, άντε τον Φεβρουάριο. Ποιον, άραγε, συμφέρει μία τέτοια εξέλιξη; Μάλλον όχι τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα την αντιπολίτευση. Όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης προηγούνται σταθερά. Θέλετε η διαφορά να είναι μικρότερη των 7 ή και 10 ποσοστιαίων μονάδων; Σύμφωνοι. Ας πούμε ότι είναι τρεις μονάδες. Ε, και; Συντρέχουν οι προϋποθέσεις κάποιας ευρείας συνεργασίας κομμάτων στην παρούσα στιγμή; Όχι. Κατά συνέπεια, θα ακολουθήσουν και δεύτερες εκλογές. Και η Ν.Δ. θα έχει τον πρώτο λόγο να φτάσει ακόμα και σε μία αυτοδυναμία που… ούτε η ίδια δεν πιστεύει! Και ξέρετε, γιατί; Γιατί ο μέσος Έλληνας, επιζητεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα. Μπορεί να κατηγορεί τον Μητσοτάκη ότι δεν τα έκανε όλα σωστά. Μπορεί να τον επικρίνει για την ιδεολογία του. Δεν μπορεί να μην δεχτεί όμως ότι τα κατάφερε με την πανδημία, τα καταφέρνει με τα εθνικά θέματα και το παλεύει με την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια. Ο μέσος Έλληνας λοιπόν δεν θέλει να ξαναζήσει το 2019, τις μεγάλες μεταπτώσεις και τα… κενά αέρος. Δεν αντέχει άλλα «μπρος-πίσω». Θα στηρίξει λοιπόν αυτόν που του εξασφαλίζει σταθερότητα, έστω και αν δεν συμφωνεί σε όλα μαζί του. Η επίσπευση των εκλογών λοιπόν, σε αυτή τη φάση, δεν θα έπρεπε να επιζητείται από την αντιπολίτευση…

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα