Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022
Connect with us

Ελλάδα

Αρπαγή 6χρονου: «Με απείλησε με μαχαίρι μπροστά στο παιδί» – Ξεσπά με επιστολή της η μητέρα του

Δημοσιεύθηκε

στις

Συνεχίζεται το οικογενειακό θρίλερ και η διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ του Νορβηγού πατέρα και της Ελληνίδας μάνας για την επιμέλεια του 6χρονου Πεντερσεν Ράινερ Τζέισον, ο οποίος απήχθη από το σπίτι του στην Κηφισιά το βράδυ της Τετάρτης.

Πίσω από αυτήν την ενέργεια φαίνεται ότι βρίσκεται ο πατέρας, ο οποίος άρπαξε τον μικρό και μαζί επέστρεψαν στη Νορβηγία,  όπως ο ίδιος γνωστοποίησε μέσω επιστολής του στον συνήγορο της μητέρας.

Την ίδια ώρα η μητέρα του 6χρονου Ράινερ περιγράφει σε επιστολή της προς τα Μέσα Ενημέρωσης τα περιστατικά βίας που έζησε από τον πρώην σύζυγό της τόσο αυτή όσο και το παιδί, ενώ όπως καταγγέλλει, το 2018 της επιτέθηκε με μαχαίρι μπροστά στο παιδί.

Ολόκληρη η επιστολή της:

«Πριν τον ερχομό μου με τον Ράινερ στην Ελλάδα το 2020, υπήρξε δικαστική διαμάχη στην Νορβηγία μεταξύ εμένα και του πρώην άντρα μου που διήρκησε σχεδόν 2 χρόνια, από το 2018 που χωρίσαμε, όταν με απείλησε με μαχαίρι μπροστά στο παιδί. Υπήρξε πολύ σοβαρή βία εκ μέρους του προς εμένα στο παρελθόν και υπάρχει επίσημη καταγγελία στην Νορβηγία για τα συμβάντα. 

Μετά τον χωρισμό μας, όταν ο πρώην άντρας μου δεν κατάφερε να με πείσει να γυρίσω πίσω σε εκείνον, ξεκίνησε να με απειλεί ότι θα μου πάρει το παιδί. Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο όταν έχει ασκήσει τόση βία πάνω μου στο παρελθόν, καθώς θεωρούσα τότε ότι στην Νορβηγία υπάρχει νόμος και τάξη και προστασία για τις γυναίκες. Εκείνος παρόλο που είχαμε υπογράψει να έχουμε 50-50 με συνεπιμέλεια, πήρε το παιδί συνεχίζοντας να με απειλεί με μεγάλο μίσος και πολύ άσχημη συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να απευθυνθώ στις αρχές της Νορβηγίας προκειμένου να πάρω το παιδί μου πίσω.

Επί δύο συνεχόμενα χρόνια πάλευα μόνη μου στην Νορβηγία να διεκδικήσω τα δικαιώματά μου, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Παρέδωσα στην αστυνομία αρκετές αποδείξεις για την βίαιη συμπεριφορά του, τις απειλές, τα επεισόδια βιασμού μέσα από μηνύματα αλλά και από έγγραφα από το νοσοκομείο του Κριστιανσαντ.

Εκείνη την περίοδο ξεκίνησα να υποψιάζομαι και για βίαιη συμπεριφορά πάνω στο παιδί μας, από την αντίδρασή του Ράινερ όποτε τον έβλεπα.  Απευθύνθηκα στις υπηρεσίες προστασίας γυναικών οι οποίες μετά την εξιστόρησή μου κάλεσαν άμεσα τις παιδικές υπηρεσίες να ερευνήσουν την υπόθεση.

Προσπάθησα συνεχόμενα να συνεφέρω τον πρώην άντρα μου, να σταματήσει αυτή την τρέλα και να μεγαλώσουμε μαζί το παιδί μας χωρίς διαμάχες. Εκείνος μου απαντούσε απαξιωτικά ότι δεν ενδιαφέρεται, να πάω να αυτοκτονήσω, ότι θα φροντίσει εκείνος και η οικογένεια του να μην ξαναδώ ποτέ τον Ράινερ. Περιέργως φαινότανε πολύ σίγουρος για την υπόθεση.

Με σοκ διαπίστωσα στο δικαστήριο ότι όχι μόνο δεν δέχθηκαν να με βοηθήσουν να αποκατασταθεί η επικοινωνία μου με τον Ράινερ, αλλά μείωσαν περεταίρω την επικοινωνία μου με το παιδί σε κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο!

Η δικηγόρος που είχα αρχικά δεν με υποστήριξε, και μου παρείχε λανθασμένες οδηγίες και είχε φροντίσει να μην υπάρχει διερμηνέας στο δικαστήριο το οποίο έγινε στα νορβηγικά χωρίς να καταλαβαίνω τίποτε. Την απέλυσα αφού έκανα καταγγελία στο δικηγορικό σύλλογο και μετά πήγα σε όλα τα δικηγορικά γραφεία του Κριστιανσαντ ένα ένα ζητώντας υποστήριξη, αλλά για κάποιο λόγο κανείς δεν ήθελε να πάρει την υπόθεσή μου. Δήλωσα αυτοεκπροσώπηση, και έστειλα στο δικαστήριο 80 σελίδες με κείμενο και αποδεικτικά στοιχεία για ότι είχε συμβεί. 

Με αγνόησαν και πάλι, λέγοντας ότι είναι καλύτερα το παιδί να μείνει με τον πατέρα γιατι εκείνος έχει οικογένεια εκεί, ενώ εγώ όχι.

Μέχρι και άνθρωποι στη φυλακή έχουν το δικαίωμα να βλέπουν τα παιδιά τους παραπάνω από ένα ΣΚ κάθε δύο εβδομάδες. Δεν υπήρξε κανένας ουσιαστικός λόγος να μου απαγορέψουν να είμαι μάνα στο παιδί μου. Δεν έχω ψυχολογικά προβλήματα, δεν κάνω χρήση ουσιών, δεν πίνω καν αλκοόλ, ήμουν σε θέση για 3 χρόνια να δουλεύω να σπουδάζω και να φροντίζω το παιδί μου ολομόναχη χωρίς κανένα πρόβλημα.

Από τους ανθρώπους που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, κάποιοι φαινόντουσαν να θέλουν να με βοηθήσουν αλλά πολλές φορές διαπίστωσα ότι σαν να φοβόντουσαν να μιλήσουν στο δικαστήριο.

Η αστυνομία περιέργως έθεσε την υπόθεση βίας στο αρχείο, όπως και οι παιδικές υπηρεσίες.

Χωρίς καμία απολύτως διαφυγή, ο άντρας μου, μου πρότεινε να γυρίσω μαζί του, αλλιώς όπως είπε «θα συνεχίσω και δεν θα σου αρέσει», αφήνοντας υπονοούμενα ότι θα φρόντιζε με το γραφείο μεταναστών να με πετάξει και έξω από την χώρα.

Γύρισα πίσω μαζί του ώστε να μπορώ να προστατέψω το παιδί μου, αφού κανένας άλλος δεν το έκανε.  Σταμάτησα τον Ρίκυ την ώρα που χτυπούσε τον Ράινερ τρεις φορές όσο ήμουν μαζί του επι έναν ολόκληρο χρόνο…

Χωρίς να υπάρχει καμία κάλυψη για μένα και τον γιό μου από πουθενά στην Νορβηγία, πρότεινα στον πρώην άντρα μου να μετακομίσουμε στην Ελλάδα, όπου τουλάχιστον είχα την οικογένειά μου και γνωστούς. Εκείνος ενώ επί ένα χρόνο αρνούταν με διάφορες δικαιολογίες, τελικά δέχτηκε την πρότασή μου, οδηγώντας όμως στο να με κατηγορήσει για απαγωγή του παιδιού όταν ήρθαμε.

Στα ελληνικά δικαστήρια τα οποία με αθώωσαν πλήρως, αποδείξαμε με μηνύματα ότι όχι μόνο είχε γνώση ότι θα ερχόμασταν, αλλά και ότι είχε συναινέσει.

Ζήτησα και πάλι συνεπιμέλεια προσκαλώντας τον πατέρα να έρθει μαζί μου στην Ελλάδα προκειμένου το παιδί να έχει και τους δύο γονείς. Τον παρακάλεσα να σταματήσουμε την δικαστική διαμάχη και να βρούμε μια ανθρώπινη λύση. Δεν δέχθηκε ποτέ.

Ήρθε στην Ελλάδα μόνο για το δικαστήριο – δηλαδή μόνο και μόνο για να αφαιρέσει το παιδί, ενώ είχε βγάλει εν ερήμην μου απόφαση στη Νορβηγία που μου αφαιρεί κάθε δικαίωμα επικοινωνίας με το παιδί μου. Βρισκόντουσαν στην Ελλάδα από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο που έγινε η Έφεση. Η πρώτη φορά που δέχθηκε να έρθει να δει τον Ράινερ σε όλο αυτό το διάστημα, ήταν τον Σεπτέμβριο, 5 μήνες μετά την άφιξή του, και μετά από τέσσερα εξώδικα που του έστειλα προσκαλώντας τον σε επικοινωνία με το παιδί.

Μέχρι και σήμερα δεν ζήτησα ποτέ διατροφή, αποζημίωση η οποιαδήποτε χρηματική ανταμοιβή από εκείνους. Όσο έλειπα από τη Νορβηγία επικοινώνησαν με τον χώρο εργασίας μου πιέζοντάς τους να με απολύσουν.

Από τότε που έφυγαν τον Οκτώβριο, ο πατέρας έκοψε κάθε επικοινωνία μαζί μας, πέρα από ένα τηλεφώνημα στον Ράινερ κάθε δύο μήνες.

Όποτε έχει ρωτήσει ο Ρίκυ τον Ράινερ αν ήθελε να επιστρέψει στην Νορβηγία, ο μικρός του απαντούσε ότι  θέλει να είναι με την μαμά. Αν γνώριζα ότι το παιδί μου θα ήτανε καλά με τον πατέρα, θα έκανα πέρα την πίκρα μου, αλλά γνωρίζω πολύ καλά και εγώ και όλοι όσοι με έχουν ζήσει με το παιδί, ότι ο Ράινερ θέλει να είναι μαζί μου. Στην Νορβηγία με δικαστική απόφαση μου απαγορεύουν να έχω οποιαδήποτε επικοινωνία με το παιδί, ενώ υπάρχει ένταλμα σύλληψης. «Η μητέρα είναι ευπρόσδεκτη να έρθει όποτε θέλει να δει το παιδί» παρολαυτα δηλώνει ευθαρσώς με τον δικηγόρο του. 

Πονάω για το παιδί μου, που ξέρω ότι μάλλον δεν θα ξαναδεί ποτέ την μάνα του, και εάν ποτέ αυτό το γράμμα φτάσει στην Νορβηγία κάνω μια έκκληση σε οποιονδήποτε είναι εκεί τουλάχιστον να προσπαθήσει να προστατέψει τον γιό μου γιατί αυτή η οικογένεια είναι γεμάτοι μίσος….

Όταν ήρθα εγώ με τον Ράινερ από την Νορβηγία, τον κρατούσα από το χέρι πηγαίνοντας διακοπές χαμογελώντας και ζήτησα στον πατέρα να έρθει εδώ.

Όταν έφυγε ο Ράινερ για την Νορβηγία, έφυγε σε μαύρο βαν από κουκουλοφόρο μπράβο ουρλιάζοντας.  Αν από όλα τα παραπάνω δεν είναι προφανές ότι αυτή η οικογένεια είναι μαφία, τότε μάλλον δεν γνωρίζω καλά τον ορισμό της λέξης. Όσο καλοφτιαγμένα και να είναι τα ψέματά τους, ακόμη και αν όλος ο κόσμος θέλει να τους πιστέψει, η αλήθεια δεν θα αλλάξει ποτέ.

Ράινερ δεν σταμάτησα ποτέ να παλεύω για να είμαι μαζί σου, έκανα πραγματικά τα πάντα, και δεν θα υπάρξει ούτε μια μέρα στη ζωή μου που να μην πονάω μακριά σου.  Σ’ αγαπώ.
 
Η μαμά του Ράινερ».

Ελλάδα

Αύριο Τρίτη η κηδεία του Διονύση Σιμόπουλου

Δημοσιεύθηκε

στις

Η νεκρώσιμη ακολουθία του Διονυσίου Σιμόπουλου θα γίνει στον Ιερό Ναό Αγίας Σκέπης, Παπάγου στις 11 π.μ. την Τρίτη 09/08/2022. Παρακαλούμε όποιος επιθυμεί αντί στεφάνων να κάνει μια δωρεά στο ίδρυμα “Φλόγα” – Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια.

Περισσότερα

Ελλάδα

Φωτιά στον Ασπρόπυργο

Δημοσιεύθηκε

στις

Συναγερμός έχει σημάνει στην Πυροσβεστική έπειτα από φωτιά που ξέσπασε στον Ασπρόπυργο.

Η φωτιά καίει ξερά χόρτα, ενώ επί τόπου επιχειρούν 15 πυροσβέστες με 6 οχήματα.

Περισσότερα

Ελλάδα

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δείτε τη δήλωση για την παρακολούθηση Ανδρουλάκη

Δημοσιεύθηκε

στις

Σε δήλωση για την υπόθεση παρακολούθησης των συνομιλών του Νίκου Ανδρουλάκη την περίοδο της εσωκομματικής εκλογικής διαδικασίας στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ προχώρησε στις 14:00 ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά τις παραιτήσεις Δημητριάδη και Κοντολέοντος.

Δείτε τη δήλωση του πρωθυπουργού:

 

Στη Δημοκρατία μας δεν επιτρέπεται να υπάρχουν σκιές. Γι’ αυτό και θέλω να σας μιλήσω ανοιχτά για τις πρόσφατες εξελίξεις. Πριν από λίγες μέρες, ενημερώθηκα ότι τον Σεπτέμβριο του 2021, και ενόσω ήταν ακόμα Ευρωβουλευτής, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών είχε προβεί σε νόμιμη επισύνδεση στο κινητό τηλέφωνο του Νίκου Ανδρουλάκη. Η διαδικασία είχε την έγκριση ανώτατης εισαγγελέως, όπως ακριβώς ορίζει η διάταξη που ψηφίστηκε το 2018 από την προηγούμενη κυβέρνηση. Διήρκεσε τρεις μήνες και διεκόπη αυτόματα, όπως προβλεπόταν από τον νόμο, λίγες μέρες αφότου εκλέχτηκε ο κ. Ανδρουλάκης πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ. Παρότι όλα έγιναν νόμιμα, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών υποτίμησε την πολιτική διάσταση της συγκεκριμένης ενέργειας. Ήταν τυπικά επαρκής, όμως πολιτικά μη αποδεκτή. Δεν θα έπρεπε να έχει συμβεί, προκαλώντας ρωγμές στην εμπιστοσύνη των πολιτών στις Υπηρεσίες Εθνικής Ασφάλειας. Γιατί αν και αφορούσε προβεβλημένο πολιτικό πρόσωπο, ο χειρισμός της υπήρξε ελλιπής. Ακριβώς γι’ αυτό απομακρύνθηκε αμέσως ο Διοικητής της ΕΥΠ. Ενώ και ο Γενικός Γραμματέας του Γραφείου του Πρωθυπουργού ανέλαβε την αντικειμενική πολιτική ευθύνη. Και επειδή η λέξη ευθύνη προέρχεται από το επίθετο ευθύς, επαναλαμβάνω ευθέως: αυτό που έγινε μπορεί να ήταν σύμφωνο με το γράμμα του νόμου, ήταν όμως λάθος. Δεν το γνώριζα και, προφανώς, δεν θα το επέτρεπα ποτέ! Η υπόθεση ανέδειξε, ωστόσο, την έλλειψη πρόσθετων «φίλτρων» στη λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών. Γιατί η παρακολούθηση ενός πολιτικού προσώπου ασφαλώς και προυποθέτει εγγυήσεις πέραν από την κρίση ακόμη και ενός έμπειρου και ικανού δικαστικού λειτουργού. Από την άλλη πλευρά, όμως, θέλω να είμαι επίσης σαφής: η προσφορά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών είναι σημαντική. Αποτυπώνεται εμφατικά στην ετοιμότητα της Ελλάδος να αντιμετωπίσει προκλήσεις όπως αυτές στον Έβρο ή στο Αιγαίο. Στη διαρκή διπλωματική και αμυντική μας θωράκιση. Αλλά και στην καθημερινή μάχη της κοινωνίας με την τρομοκρατία και το έγκλημα. Ένα ολίσθημα, συνεπώς, δεν μπορεί να σκιάσει ένα έργο με μετρήσιμο εθνικό όφελος. Και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί πόσο πολύτιμες είναι οι αξιόπιστες πληροφορίες στον σύνθετο κόσμο στον οποίο ζούμε. Η υπηρεσία αυτή είναι επιφορτισμένη με την εθνική ασφάλεια και την προστασία της πατρίδας από γεωπολιτικές κινήσεις, αλλά και από ασύμμετρες και υβριδικές απειλές. Γι’ αυτό και στις περισσότερες ευρωπαϊκές Δημοκρατίες ανάλογες δομές υπάγονται στον αρχηγό της κυβέρνησης ή του κράτους, καθώς το εύρος του αντικειμένου τους ξεπερνά τα όρια του ενός Υπουργείου. Όσο πολύτιμη όμως και αν ήταν η συνεισφορά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην ενίσχυση της θέσης της Ελλάδας, άλλο τόσο γίνεται καθαρό ότι απαιτείται όχι μόνο η βελτίωση της επιχειρησιακής της επάρκειας, αλλά και η συνολική επαναξιολόγηση του πλαισίου ελέγχου και εποπτείας της. Ο νέος Διοικητής είναι ένας από τους πιο έμπειρους Έλληνες διπλωμάτες και διαθέτει όλα τα εχέγγυα για να φέρει εις πέρας αυτή την αποστολή. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση συμφώνησε αμέσως στη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, η οποία προφανώς και θα λειτουργήσει υπό συνθήκες που η φύση του αντικειμένου που θα ερευνήσει επιβάλλει. Γιατί μία τέτοια υπεύθυνη διαδικασία δεν μπορεί, δεν πρέπει να μετατραπεί σε κατασκοπευτικό σήριαλ προς κομματική κατανάλωση. Ούτε, πολύ περισσότερο, να αποτελέσει αιτία υποβάθμισης της εθνικής συμβολής της ΕΥΠ και υπονόμευσης πτυχών της εθνικής ασφάλειας. Πρέπει η αλήθεια να αναδειχθεί στις διαστάσεις που πραγματικά έχει. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις διαχρονικές παθογένειες της υπηρεσίας πληροφοριών. Προσωπικά θα είμαι ανοιχτός σε κάθε δημιουργική ιδέα που ενσωματώνει βέλτιστες πρακτικές από το εξωτερικό και θα ενισχύει τους μηχανισμούς λογοδοσίας μιας τόσο κρίσιμης υπηρεσίας για την ασφάλεια της χώρας. Πρόθυμα, λοιπόν, θα συζητήσω προτάσεις που θα ενισχύουν τη διαφάνεια στη δράση των μυστικών μας υπηρεσιών χωρίς, προφανώς, να εμποδίζουν την αποστολή τους. Ξεκινώντας, σίγουρα, από τις αυστηρότερες δικλίδες σε ό,τι αφορά τις νόμιμες επισυνδέσεις. Αυτό πρέπει να γίνει και θα γίνει αμέσως με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Έτσι, καταθέτω σήμερα 4 πεδία αλλαγών που θα προτείνει η κυβέρνηση: 1ον. Ενίσχυση της λογοδοσίας της ΕΥΠ και της εποπτείας του κοινοβουλίου μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. 2ον. Αναβάθμιση του ρόλου του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας για την καλύτερη αξιοποίηση των πληροφοριών και της ΕΥΠ. 3ον. Θωράκιση του πλαισίου νομίμων επισυνδέσεων για πολιτικά πρόσωπα. 4ον. Αλλαγές στο εσωτερικό της ΕΥΠ για την ενίσχυση του εσωτερικού ελέγχου, της διαφάνειας, της εξωστρέφειας και της εκπαίδευσης του ανθρώπινου δυναμικού της. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Υπάρχουν πολλοί εχθροί της πατρίδας που καραδοκούν και θα ήθελαν μία αδύναμη Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Και αν κάποιες σκοτεινές δυνάμεις εκτός Ελλάδας απεργάζονται οποιοδήποτε σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας, να ξέρουν ότι η Ελλάδα είναι και ισχυρή και θεσμικά θωρακισμένη. Ζούμε σε έναν επικίνδυνο κόσμο. Είμαστε όμως μια Δημοκρατική πολιτεία. Και έχουμε ιερή υποχρέωση να ισορροπούμε ανάμεσα στην ασφάλεια του τόπου και των πολιτών και στην προστασία των θεμελιωδών αρχών που προστατεύουν την ιδιωτική σφαίρα και το απόρρητο των επικοινωνιών. Εδώ και τρία χρόνια, άλλωστε, έχουμε αποδείξει ότι διδασκόμαστε από τις αστοχίες μας για να γινόμαστε καλύτεροι. Εγώ, προσωπικά, δεν κρύφτηκα ποτέ μπροστά σε δυσκολίες ή ευθύνες. Σε μία συχνά μοναχική αλλά σταθερή μάχη αυτοκριτικής και προσπάθειας διαρκούς βελτίωσης. Χάνοντας, ίσως, προς στιγμήν κάποιες μάχες με χρόνιες παθογένειες. Κερδίζοντας, όμως, τον πόλεμο των μεγάλων στοιχημάτων. Και κυρίως, χωρίς να χάνω ποτέ μα ποτέ τον στόχο μιας ισχυρής, Δημοκρατικής, ευρωπαϊκής και εθνικά αυτοδύναμης Ελλάδας. Σε αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσω να πορεύομαι, ωστε να χτίσουμε όλοι μαζί ακόμη πιο στέρεους και ανθεκτικούς στο χρόνο Δημοκρατικούς θεσμούς.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα