Παρασκευή 1 Ιουλίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Καραμανδάνειο: Το πρόβλημα και η δημαγωγία

Δημοσιεύθηκε

στις

TOY ANΔΡΕΑ ΜΑΖΗ (*)
Η ιστορία της Παιδιατρικής στην Πάτρα, εμπεριέχει το Νοσοκομείο Παίδων, Καραμανδάνειο.

Πριν 40 χρόνια, σαν νέος Γιατρός και συνδικαλιστής στον χώρο των Νοσοκομειακών Γιατρών ( τότε ΕΙΝΠΙΣ Πελοποννήσου, Ιονίων ,Στερεάς), την ηρωική προσπάθεια των γιατρών, για βοήθεια και θεραπεία των παιδιών της πόλης, σε έναν δύσκολο χώρο ,με λίγες κτιριακές υποδομές. Ενθυμούμαι έναν, από τους σπουδαιότερους παιδίατρους που δούλεψαν στην πόλη, τον Θόδωρο Γιογκαράκη, που μαζί μας αγωνίζονταν εκείνη την περίοδο ,για την μεταφορά του Νοσοκομείου στο Πρεβαντόριο, για την καλύτερη ανάπτυξη του Νοσοκομείου.

Να τονισθεί εδώ, ότι εκείνη την περίοδο και μέχρι το1985, δόθηκαν αρκετά χρήματα για την Υγεία. Κτίσθηκαν αρκετά Νομαρχιακά Νοσοκομεία, 5 Πανεπιστημιακά και πολλά Κέντρα υγείας σε όλη τη χώρα, σε εφαρμογή του νόμου 1397 (ΕΣΥ).
Μετά όμως ,και μέχρι σήμερα ήρθε , και δεν φεύγει η πολιτική του, ..ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Οικοδομείται, ιδιαίτερα τα τελευταία 10 χρόνια με εντατικούς ρυθμούς, το ανταποδοτικό μοντέλο της υγείας. Πληρώνεις για να έχεις. Ιδιωτικές ασφάλειες ,υποβάθμιση Δημόσιων υποδομών, δραματική μείωση διορισμών μόνιμων Υγειονομικών( αναφέρω για παράδειγμα , ότι όταν πήρα σύνταξη τον Δεκέμβρη του 2013 ,στην χειρουργική κλινική του Άγιου Ανδρέα, υπηρετούσαν 9 μόνιμοι Γιατροί και τώρα 3 και ένα αποσπασμένος από το ΙΚΑ).Η μόδα και η οικονομία των κρατούντων (τωρινών και παλαιότερων),επινόησε το επικουριλίκι (δουλειά για 1-2 χρόνια και μετά βλέπουμε).Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ , έπραξε ακριβώς το ίδιο, διορίζοντας στην θητεία της, ελάχιστους μόνιμους υγειονομικούς ,πολιτική που εφαρμόζει και η τωρινή κυβέρνηση. Και να τονιστεί ότι κάθε χρόνο, ιδιαίτερα μετά το 2010, μειώνονται οι υγειονομικές δαπάνες στην χώρα μας, και ανθεί ο ιδιωτικός τομέας στην Υγεία.

Διαφωνώ μέ τη θέση του συνάδελφου Νταβλούρου, και θεωρώ σωστό να παλέψουμε σήμερα, μαζί με το λειψό και γενναίο προσωπικό του Καραμανδάνειου , για την αναβάθμιση του Νοσοκομείου. Για διορισμό ΜΟΝΙΜΩΝ υγειονομικών που χρειάζονται για την λειτουργία του .Και είναι σημαντική η στήριξη των φορέων της πόλης, του Δήμου ,των συνδικάτων, των φορέων της υγείας ( ΕΙΝΑ και Σύλλογος),στον αγώνα του προσωπικού του Καραμανδάνειου. Σήμερα , περισσότερο από ποτέ ,ιδιαίτερα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο λαός (ανεργία, ανέχεια, 10ωρη δουλειά για 399 ευρώ, πληθωρισμός και ακρίβεια),το κλείσιμο του Καραμανδάνειου του έλειπε.

Η προοπτική για νέο Παιδιατρικό Νοσοκομείο στο απώτερο μέλλον μπορεί να είναι στόχος μας. Αλλά σήμερα πρέπει να παλέψουμε για να ζήσει το Καραμανδάνειο.
Αναφορικά με τον συνάδελφο Νταβλούρο, θεωρώ άδικη την επιθετική κριτική που υπέστη, ιδιαίτερα από φορείς που μίλησαν για επέλαση της ακροδεξιάς, θεωρώντας πως πρέπει να ξεχάσουμε την δήθεν αριστερή πολιτική της παράταξής τους.
Πού έκλεισε Νοσοκομεία σε όλη την χώρα (και στην Πάτρα), που αρνήθηκε πρόσληψη μόνιμων υγειονομικών , που δεν κατάργησε την συμμετοχή του 25% ,στο φάρμακο και ταλαιπωρείται οικονομικά ο λαός για να το παίρνει , και λόγω του πετσοκόμματος των συντάξεων από τον Κατρούγκαλο!!!
Κάνει βαριά και σημαντική δουλειά ο συνάδελφος Νταβλούρος, για τον άρρωστο, ασκώντας μια δύσκολη και απαιτητική ειδικότητα και είναι ακροδεξιός, όσο ειλικρινείς και αριστεροί, είναι ένιοι των κατηγόρων του.
(*) Γιατρός Χειρουργός, μέλος της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Δήμο της Πάτρας και προ 40ετίας συνδικαλιστής

Άρθρα-Συνεργασίες

Άποψη: Ανατολίτικα παζάρια στον… δυτικό κόσμο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

O Ερντογάν έπαιξε τα χαρτιά του όλες τις προηγούμενες μέρες, ανεβάζοντας στα ύψη το θερμόμετρο της έντασης με την Ελλάδα, αλλά και με το ίδιο το ΝΑΤΟ, επιδιώκοντας απεγνωσμένα μία «νίκη» που θα τον αναβάθμιζε στα μάτια της κοινής γνώμης στην Τουρκία ή τουλάχιστον, θα του έδινε το δικαίωμα να πανηγυρίσει.

Και όλα δείχνουν, ότι εκμεταλλευόμενος την ανάγκη που έχει προκαλέσει στο ΝΑΤΟ η ρωσική απειλή, πέτυχε αυτή τη νίκη, τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο. Και θα δούμε και ως προς την ουσία…

Η επικοινωνιακή νίκη ήταν η υπογραφή μίας συμφωνίας με τις δύο χώρες που είναι προς ένταξη στο ΝΑΤΟ, τη Σουηδία και τη Φινλανδία, σχετικά με κάποιες οργανώσεις που θεωρούνται ως τρομοκρατικές στην Τουρκία και βέβαια, η συνάντηση με τον Μπάϊντεν.

Έτσι, τα μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία μπορούν να πανηγυρίσουν, να αναδείξουν τον Ερντογάν ως «τροπαιοφόρο» και σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τους πολίτες στην Τουρκία, να επιχειρήσουν ένα «λίφτινγκ» στο πρόσωπο του Προέδρου της Τουρκίας.

Ποιά φαίνεται όμως να είναι η αλήθεια και η ουσία;

Ότι για ακόμα μία φορά, η Τουρκία τραβάει το σκοινί μέχρι εκεί που γνωρίζει ότι δεν θα σπάσει. Σκληρό παζάρι και πολλά λόγια, αλλά την κρίσιμη ώρα ξέρει τι πρέπει να κάνει για να μην εκτεθεί. Και αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί κάποιος να το κατηγορήσει απριόρι. Μπορεί εμείς, ως Έλληνες, να μιλάμε για «ανατολίτικα παζάρια», για «επιτήδειες ουδετερότητες» και να ξέρουμε ότι η Τουρκία αποτελεί μία χώρα που βρίσκεται με το ένα πόδι στην δύση και με το άλλο στην ανατολή. Αυτό είναι κάτι που το ξέρουν και οι άλλοι. Όμως, η γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας είναι επίσης πολύ σημαντική και οφείλουμε να παραδεχτούμε πως οι Τούρκοι διαχρονικά το εκμεταλλεύονται καλύτερα από εμάς. Και αυτό ακριβώς, κάνει ακόμα μεγαλύτερη την επιτυχία της σημερινής κυβέρνησης, που έχει μετατρέψει τα ελληνοτουρκικά σε ζήτημα της Ευρώπης (και της Δύσης συνολικότερα) έχοντας στο πλευρό της ισχυρές φωνές σε όλες τις τουρκικές προκλήσεις, είτε αφορούν τις ορδές μεταναστών στον Έβρο, είτε την τουρκολιβυκή ΑΟΖ, είτε τις τελευταίες «κραυγές» περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου.

Από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, κρατάμε την… αφωνία του Ερντογάν για τα ελληνοτουρκικά. Αλλά δεν πρέπει να εφησυχάσουμε. Είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσουν και άλλα «επεισόδια», καθώς ο Ερντογάν δεν κέρδισε ακόμα τις εκλογές…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Στην τρίτη φάση της πανδημίας

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Ο κορωνοιός είναι πάντα εδώ και από καιρό σε καιρό, φροντίζει να μας το… θυμίζει. Και μας το θυμίζει κάθε φορά που εμείς ρίχνουμε τις «ασπίδες» και παραδιδόμαστε στην ανεμελιά.

Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στις μέρες μας, εν μέσω θέρους. Μία νέα σημαντική αύξηση κρουσμάτων, που δεν έχει σημασία σε ποια παραλλαγή ή υποπαραλλαγή οφείλεται. Γιατί, τελικά, οφείλεται μόνο στο γεγονός πως η άρση των περιοριστικών μέτρων της Πολιτείας συνδυάστηκε με μία ισχυρή αίσθηση «νέας ελευθερίας» σε ατομικό επίπεδο.

Κακά τα ψέματα. Δεν ζούμε στην πρώτη φάση της πανδημίας, τότε που αγνοούσαμε σχεδόν ολοκληρωτικά τον «εχθρό» και βλέποντας να δημιουργεί θύματα, προσπαθούσαμε να τον αποφύγουμε κλειδαμπαρωμένοι στα σπίτια μας.

Δεν ζούμε ούτε καν στη δεύτερη φάση της πανδημίας, τότε που άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα εμβόλια και με αδημονία, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας τα περίμενε ως σωτηρία.

Ζούμε πλέον σε μία τρίτη φάση της πανδημίας, κατά την οποία η επιστήμη έχει αποκωδικοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τον ιό και όλοι έχουμε καταλάβει πως τα εμβόλια δεν σηματοδοτούν το τέλος της πανδημίας.

Ό,τι συνέβη μέχρι τώρα, ήταν μία πορεία γνώσης της ανθρωπότητας. Με σωστές και λανθασμένες αποφάσεις. Και κατά τη γνώμη μας, με ισχυροποίηση της άποψης ότι μόνο η αλήθεια της επιστήμης μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο απέναντι σε τέτοιου είδους μεγάλες απειλές.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε όμως ότι ο άνθρωπος δεν ξέρει πολλά ακόμα. Δεν ξέρει ούτε καν τους οργανισμούς που βρίσκονται τριγύρω του. Και κάθε φορά, ξεκινάει να βαδίζει στα τυφλά, σε έναν μακρύ δρόμο προς τη γνώση.

Θα ήταν ευχής έργο, αυτή η αίσθηση να υπάρχει σε όλους μας, δηλαδή σε κάθε πολίτη. Και όχι μόνο στους ερευνητές και του επιστήμονες που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης. Γιατί εάν είχαμε όλοι συνειδητοποιήσει αυτή τη μακρά και δύσκολη πορεία γνώσης του ανθρώπου προς τη γνώση, τότε μάλλον θα ήμασταν λιγότερο ανέμελοι και ίσως πιο υπεύθυνοι για τον εαυτό μας και τους άλλους, γύρω μας.

Ο άνθρωπος όμως είναι ένα ον που κάνει λάθη. Και ξανακάνει. Και ξανακάνει… Μέχρι τελικά να μάθει από τα λάθη του. Οπότε, ας μην είμαστε και πολύ αυστηροί με τους εαυτούς μας και την ανθρώπινη φύση μας.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Μια ζωή στην άρνηση

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ

Γυναίκες με παιδιά στην αγκαλιά να κλαίνε. Κάποιοι σε απόγνωση, να φωνάζουν, άλλοι να δακρύζουν. Και κάπου παραπέρα, παραταγμένες δυνάμεις των ΜΑΤ.

Αυτό ήταν το σκηνικό που στήθηκε μια μέρα εδώ και πολλά χρόνια στη Μυρτιά Αιγίου, όπου κάτοικοι είχαν αναγάγει σε ζήτημα ζωής και θανάτου τη (μη) λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού στην περιοχή τους.

Οι άνδρες των ΜΑΤ διατάχθηκαν κάποια στιγμή να προχωρήσουν, να σπάσουν τον κλοιό των κατοίκων και να ανοίξουν τον δρόμο στα συνεργεία για να ξεκινήσουν το έργο της εγκατάστασης. Εκείνη τη στιγμή το… δράμα κορυφώθηκε, χωρίς ευτυχώς παραπέρα παρατράγουδα.

Ο εκεί βιολογικός καθαρισμός έγινε και λειτουργεί με τα γνωστά ευεργετικά αποτελέσματα, όπως άλλωστε και όλοι ανά την Ελλάδα, σε αρκετά μέρη της οποίας, επίσης, τοπικές κοινωνίες αντιδρούν στην εγκατάσταση τους.

Κάτι ανάλογο βιώνουμε στις μέρες μας με τις ανεμογεννήτριες, που πήραν στο κάδρο της άρνησης τη θέση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Προχθές, λοιπόν, ήταν οι βιολογικοί καθαρισμοί, χθες οι κεραίες, σήμερα οι ανεμογεννήτριες, αύριο θα είναι κάτι άλλο, νέο, που θα αντιμετωπίζεται με έντονη επιφύλαξη, έως και εχθρότητα.

Είναι ένας συνδυασμός άγνοιας, πολιτικής σκοπιμότητας και στενής τοπικιστικής αντίληψης, μπολιασμένης με γερές δόσεις ατομικού συμφέροντος, που πυροδοτεί τις σημερινές αντιδράσεις για τις ανεμογεννήτριες. Και για να μην πάμε μακριά, να υπενθυμίσουμε ότι μετά από τις περυσινές, καταστροφικές, πυρκαγιές, στα ανέλεγκτα (και ανεξέλεγκτα) μέσα κοινωνικής δικτύωσης διοχετεύθηκε και ανακυκλώθηκε ο ισχυρισμός ότι αυτές ήταν το αποτέλεσμα εμπρησμών, ώστε στη συνέχεια, στις καμένες εκτάσεις, να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα!

Βιώνοντας τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης, με τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος να εκτοξεύονται στα ύψη, είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε μια χώρα προικισμένη με ήλιο και αέρα.

Ως εκ τούτου, η στροφή μας στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι μονόδρομος, ώστε να εξασφαλίσουμε σε έναν ικανοποιητικό βαθμό και την ενεργειακή αυτονομία μας. Χρειάζεται να διαθέτεις υψηλό δείκτη νοημοσύνης για να αντιληφθείς το προφανές;

Σε πολλές περιπτώσεις, πάντως, η απάντηση δίνεται από την οργισμένη αντίδραση κάποιου για τον «τσουχτερό» λογαριασμό της ΔΕΗ ή άλλου παρόχου ενέργειας, όταν δεν κρίνει σκόπιμο να έχει στο σπίτι του ηλιακό θερμοσίφωνα, αν και μπορεί.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα