Σάββατο 13 Αυγούστου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Elvis- Από τη λάμψη στην αιωνιότητα

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Δεν είναι καθόλου άσχημο να διάγεις ένα βίο ήσυχο, λιτό στη σκιά του χρόνου και της ταπεινότητας. Οι πιο συνετοί που γνώρισαν τη φήμη αποφάνθηκαν ότι δεν πρόκειται και για κάτι σπουδαίο, άλλοι πάλι ζυγίζοντας τα πράγματα συμπέραναν κυνικά ότι μπορεί η δόξα να είναι κάτι εφήμερο πρόσκαιρο και προσωρινό αλλά και η αφάνεια είναι αιώνια, παντοτινή και δυσβάσταχτη. Όλοι όταν θέλουμε κάτι, ούτως ή άλλως παύουμε να είμαστε ελεύθεροι, γιατί η επιθυμία μας οδηγεί κατευθείαν στα δεσμά μιας χρυσής, περίκλειστης φυλακής από την οποία δεν βγαίνουμε ποτέ ή μάλλον μπορούμε να βγούμε μόνο εάν αφαλατώσουμε την ανάγκη μας για δόξα και αναγνώριση και την αντικαταστήσουμε με την ευγένεια των προθέσεων και την αγνότητα των σκοπών. Αλλά αυτά αφορούν εμάς τους κοινούς θνητούς. Όχι τους εστεμμένους με τη λατρεία του κόσμου και την αναγνώριση της ιστορίας.

«Η φιλοδοξία είναι ένα όνειρο με οκτακύλινδρη μηχανή», έλεγε ο  Elvis που κάτι γνώριζε από φήμη και δόξα. Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Μπαζ Λούρμαν και ο γνωστός τρόπος που δημιουργεί τις ταινίες του  («Romeo + Juliet», «Moulin Rouge», «Great Gatsby») δεν αφήνει καμιά αμφιβολία πως θα έφτανε στη σκοτεινή αίθουσα η πυρωμένη βιογραφία του βασιλιά Elvis. O Λούρμαν αποφασίζει να ξαναθυμίσει τον εκρηκτικό βασιλιά στους παλαιότερους αλλά και να τον συστήσει στους νεότερους. Τα ακούσματα του νεαρού Elvis στο νότο στο Τουπέλο του Μισισίπι, η παιδική του ηλικία, τα γκόσπελ στις κατανυκτικές κυριακάτικες λειτουργίες, τα κόμικς που καταβρόχθιζε το ένα μετά το άλλο ο μικρός Elvis, οι βαθιές τομές στον ψυχισμό του μικρού από την μητέρα του. Ο σκηνοθέτης υπογραμμίζει τη μεγάλη σημασία για την διαμόρφωση του  Elvis την επαφή  με την αφροαμερικανική κοινότητα του χωριού του, αφού πήγαινε στην εκκλησία των μαύρων με τη μάνα του: «Κεντρική στη ζωή του Εlvis ήταν η σχέση με την κουλτούρα των μαύρων. Είναι ο καμβάς στον οποίο είναι γραμμένη η ζωή του. Αν τον αφαιρέσετε, δεν υπάρχει άλλη ιστορία. Μεγάλωσε εκεί, και κατά καιρούς ήταν ο μοναδικός λευκός στα κλαμπ. Το πνευματικό ταξίδι του ήταν η γκόσπελ, και ήταν θρήσκος».

Βέβαια καθοριστική στάθηκε η γνωριμία η γνωριμία του Εvis  με τον “συνταγματάρχη” Τομ Πάρκερ. Ο ψευτοσυνταγματάρχης έγινε ο μάνατζερ του εκκολαπτόμενου βασιλιά του ροκ – εν –ρολ για πάνω από δυο δεκαετίες. Στην ταινία ο πανέξυπνος «συνταγματάρχης» ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν κάποιος Ολλανδός μετανάστης,  οσφραίνεται πρώτος τις ανεξερεύνητες ακόμα δυνάμεις και δυνατότητες, του σχεδόν εικοσάχρονου και αναλαμβάνει να τον οδηγήσει στο θρόνο που του ανήκει. Φρόντισε ο παμπόνηρος Τομ Πάρκερ να κόψει δρόμο μέσα από επαγγελματικά έξυπνες αποφάσεις και καλλιτεχνικά αμφίβολες επιλογές για να κερδίσει χρήματα, δόξα και αναγνώριση μέσω της άκρατης εκμετάλλευσης του φοβερού πουλέν που είχε ανακαλύψει.  Αξιοποιώντας, κάποιες φορές παραμορφώνοντας τους κανόνες της  αμερικανικής show business ο πανέξυπνος Ολλανδός, o οποίος παίζει στα δάχτυλα τις συμπεριφορές και τα ήθη του θεάματος, του ήχου και τις εικόνες που αρκετές φορές τις μετέτρεψε σε θέαμα του τσίρκου για να ικανοποιήσει τις προσωπικές του επιδιώξεις, οι οποίες όμως πολλές φορές αποδείχτηκαν καταστροφικές,  για την πορεία, την υγεία  αλλά και για την ίδια τη ζωή του Εlvis.

Στην ταινία του Λούρμαν, τον ρόλο του Πάρκερ υποδύεται ο Τομ Χανκς, ο οποίος είναι και ο κεντρικός αφηγητής των τεκταινομένων στη ταινία. Ο Τομ Χανκς είναι χωμένος μέσα στο μακιγιάζ για τις ανάγκες του ρόλου, όμως το παμπόνηρο ματάκι του μόνιμα παίζει και κάποια στιγμή στην ταινία, προφητικά, σχολιάζει:  «Μία και μόνη ματιά σε εκείνο το αδύνατο αγόρι, στην επίδραση που ασκούσε στο κοινό του, κυρίως στο γυναικείο, έφτανε για να καταλάβεις ότι αυτός θα γινόταν ο καλύτερος». Η φωτεινή και ολόλαμπρη παρουσία του βασιλιά Elvis λειτουργεί αντιστικτικά με τη θαμπή, αντιπαθή και σκοτεινή  του Τομ Χανκς και του συνταγματάρχη που υποδύεται. Αυτή η γκρίζα συνεργασία όμως είναι που    έφεραν τις μεγάλες επιτυχίες όπως «Unchained Melody, Jailhouse Rock, Love Me Tender, Hound Dog, κ.ά. οι οποίες οδήγησαν τον Εlvis στο θρόνο του.

Για τον  Μπαζ Λούρμαν ο οποίος δεν είναι μόνο σκηνοθέτης της ταινίας αλλά και φανατικός φίλος και λάτρης  του Elvis, ο τραγουδιστής όταν πρωτοβγήκε στη σκηνή ήταν ένας ακραίος τύπος για την εποχή, ο οποίος ήρθε για να ανατρέψει τα πάντα που ήξεραν οι άνθρωποι της μουσικής και του θεάματος μέχρι τότε: «Αν ακούσεις τις πρώτες ηχογραφήσεις, της δεκαετίας του ’50, σου φαίνεται ότι ακούς τον πρώτο πανκ, κατά κάποιον τρόπο. Προκλητικός, όχι ευγενικός, ούτε νοσταλγικός. Όσοι τον είδαν τότε, τον θυμούνται σαν ένα σοκ της νιότης τους. Ποτέ τους δεν είχαν δει κάτι ανάλογο. Ήταν σίγουρα περίεργο θέαμα για το κοινό της εποχής του».

Έχουμε λοιπόν μια δραματοποιημένη βιογραφία  με τα όλα της, που κάποιες φορές δεν αποφεύγει, παρά τις αντιρρήσεις του δημιουργού της, να γίνεται και αγιογραφία του Elvis. Στην ταινία της Warner Bros (σενάριο των Λούρμαν και Σαμ Μπρόμελ) πρωταγωνιστεί ο Οστιν Μπάτλερ κρατώντας τον κεντρικό ρόλο, του Πρίσλεϊ με δύναμη, σφρίγος και επάρκεια. Τον πλαισιώνουν: οι Ολίβια ΝτεΧόνγκε (Πρισίλα Πρίσλεϊ) , Γιόλα Κουάρτεϊ, Λουκ Μπρέισι, Ντάκρε Μοντγκόμερι, Σκότι Σμιτ-ΜακΦι.

Ο σκηνοθέτης είχε πολύ υλικό, είχε και τη σκοτεινή σχέση του Elvis με τον ψευτοσυνταγματάρχη Τομ Πάρκερ, είχε και το αμερικάνικο όνειρο στις πιο φωτεινές στιγμές και ταυτόχρονα στις πιο σκοτεινές του αβύσσους, είχε τις κοινωνικές τριβές, τις ιδεολογικές συγκρούσεις της εποχής, αλλά τα παρέκαμψε όλα αυτά και χάθηκε μέσα στη λάμψη, την έκρηξη, τα πυροτεχνήματα και την αφηγηματική γοητεία των φωτεινών και εντυπωσιακών πτυχών μιας πολύ σύνθετης, αρκετά σκοτεινής και τρομακτικά ενδιαφέρουσας βιογραφίας. Η ζωή του Elvis δεν αφορά μόνο αυτούς που τον έζησαν ή αυτούς που ακούν ροκ – εν- ρολ, κάντρι, γκόσπελ ή ποπ, αφορά και όλους τους νέους και τους έφηβους που ακούν χιπ- χοπ, Εμινεμ, ρεγκετον, λοου μπαπ, ραπ, γιατί κάθε νεαρός γνωρίζει και αν δεν το γνωρίζει το νιώθει ότι χωρίς τον Elvis η μουσική που αγαπά δεν θα υπήρχε ή θα ήταν κάπως αλλιώς. 

«Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα, μην πας μαζί τους», έλεγε ο Εlvis, αλλά τα πράγματα στην ταινία δεν πάνε καθόλου άσχημα, γι αυτό αξίζει να τρυπώσουμε σε μια σκοτεινή αίθουσα  ή ένα καλοκαιρινό σινεμά να δούμε τον βίο, να ακούσουμε τις μουσικές του και να αισθανθούμε τον ηλεκτρισμό που μπορούσε να μεταδώσει στα έγκατά μας ο μεγάλος Εlvis, εξ άλλου είναι από τους λίγους βασιλιάδες που αξίζει,  μέχρι τελευταίας λάμψης, το στέμμα και τον θρόνο του.

 

Άρθρα-Συνεργασίες

Μαζεύοντας τα σκουπίδια των άλλων

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ

Σηκώθηκε από το καρεκλάκι που καθόταν, φόρεσε στο δεξί χέρι ένα πλαστικό γάντι και έβγαλε από την τσάντα της μια νάιλον σακούλα.

Κατόπιν άρχισε να περπατάει στα βότσαλα της παραλίας που είχε επιλέξει για το μπάνιο της, μαζεύοντας οτιδήποτε είχαν πετάξει άλλοι λουόμενοι.

Κουτάκια από μπύρες και αναψυκτικά, πλαστικά μπουκάλια νερών, λερωμένες από αποφάγια χαρτοπετσέτες, άδεια πακέτα τσιγάρων, πάσης φύσεως απορρίμματα τα έβαζε σε μια συσκευασία που οι περισσότεροι αποκηρύξαμε όψιμα (αλλά ορθά) για τα ψώνια μας, επειδή ρυπαίνει το περιβάλλον.
Οξύμωρο, ειρωνικό, γεγονός είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση μια πλαστική σακούλα μετατράπηκε από μια ευσυνείδητη συμπολίτισσα σε ένα χρήσιμο «όπλο» για την προάσπιση του, με φόντο μάλιστα έναν μπλε κάδο ανακύκλωσης που αποδείχθηκε αχρείαστος για αρκετούς που δεν έκαναν τον… κόπο να ρίξουν σ’ αυτόν τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια τους. Απόδειξη, ότι ήταν σχεδόν άδειος.
Πάντως, η γυναίκα που πήρε την προαναφερόμενη πρωτοβουλία δεν ήταν η πρώτη που επιδόθηκε εθελοντικά στο έργο του καθαρισμού μιας ακτής, δεν θα είναι και η τελευταία. Πολλές και πολλοί, είτε μεμονωμένα είτε συμμετέχοντας σε ομάδες, τους καλοκαιρινούς μήνες μαζεύουν απορρίμματα από θάλασσες και παραλίες. Και το κάνουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς διάθεση προβολής και δίχως να περιμένουν κάποια επιβράβευση.
Είναι κι αυτή μια δράση που συνιστά έμπρακτη απόδειξη ότι αγαπάς πράγματι το περιβάλλον και δυστυχώς κρίνεται αναγκαία όσο ως λαός δεν έχουμε κάνει κτήμα μας την απαιτούμενη οικολογική συνείδηση.
Καλές οι διακηρύξεις για την προστασία του, καλά και τα σχετικά μηνύματα που εκπέμπονται, αλλά τι να τα κάνεις τα λόγια όταν δεν συνοδεύονται από πράξεις; Μένουν κενά περιεχομένου, όπως τα άδεια μπουκάλια και κουτάκια από τις μπύρες, τα αναψυκτικά και τα νερά, που πετάνε όπου βρουν όσες και όσοι στερούνται της απαραίτητης Παιδείας.
Διότι είναι πρωτίστως θέμα Παιδείας να ξέρεις ότι αφήνοντας πίσω σου σκουπίδια, δεν επιβαρύνεις, απλώς, το περιβάλλον. Επιβαρύνεις την ίδια σου τη ζωή.
Ναι, αναμφίβολα ήταν ένα σημαντικό βήμα ότι περιορίσαμε τις πλαστικές σακούλες στο σούπερ μάρκετ και αλλού, όμως αυτό δεν αρκεί. Μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό όσο δεν θεωρούμε ως κοινωνία, συλλογικά, αυτονόητο να μην ρυπαίνουμε την ακτή, το δρόμο, το πεζοδρόμιο, γενικότερα (και) το αστικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε.
Πιθανόν να χρειαστούμε αρκετά χρόνια για να φτάσουμε στο επιθυμητό σημείο, ίσως θα πρέπει να περάσει μια γενεά ακόμη, για να μην συναντάς σε μια παραλία κάποιον να μαζεύει από μόνος του τα σκουπίδια των άλλων. Γιατί, απλούστατα, τότε δεν θα υπάρχουν…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Μια τονωτική «ένεση» στο ΕΣΥ

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Κατά την κλιμάκωση της πανδημίας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας δοκιμάστηκε σκληρά υπερβαίνοντας τα όρια του. Κι αυτό διότι η Ελλάδα δεν αποτέλεσε την εξαίρεση της βυθισμένης Ευρώπης  στη δίνη μιας πρωτοφανούς (τον 21ο αιώνα) υγειονομικής κρίσης.

Εκείνες τις ημέρες χειροκροτήσαμε το μαχόμενο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων, το οποίο, εκτός από την ηθική ικανοποίηση της ευρέως κοινωνικής αναγνώρισης για την προσφορά του, ενισχύθηκε συμβολικά και με ένα έκτακτο επίδομα.

Όμως, παράλληλα, οι δυσμενείς συνθήκες αυτές καθαυτές έθεσαν επιτακτικά το αίτημα για την ενίσχυση του ΕΣΥ,  τόσο σε μέσα όσο και με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Έρχεται, λοιπόν, σήμερα η κυβέρνηση, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιθωρίων που υπάρχουν, και εξαγγέλλει τις προσλήψεις νοσηλευτών στα νοσοκομεία. Κι αυτή είναι μια πρώτη τονωτική «ένεση», που θα βοηθήσει το ΕΣΥ να σταθεί εφεξής καλύτερα στα πόδια του, ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια εκ νέου έξαρση της πανδημίας από το ερχόμενο φθινόπωρο, και όχι μόνο.

Αναμφίβολα, οι νοσηλευτές/τριες συνιστούν τη «ραχοκοκαλιά» του ΕΣΥ, επίσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα νοσοκομεία «πονούν» και χρειάζονται χιλιάδες περαιτέρω προσλήψεις. Ωστόσο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι αντοχές του προϋπολογισμού, που καλείται μεταξύ άλλων να καλύψει πάσης φύσεως κενά στον κρατικό μηχανισμό.

Από κει και πέρα, είναι προφανές ότι με τις επικείμενες προσλήψεις θα δοθεί και η απαιτούμενη ευελιξία στα νοσοκομεία, ώστε στο μέτρο του δυνατού να τηρούν το προβλεπόμενο καθηκοντολόγιο των νοσηλευτών/τριών, η καταστρατήγηση του οποίου εκκινεί από την έλλειψη του απαιτούμενου προσωπικού.

Ακόμη κι αν αυτό δεν θα είναι απολύτως εφικτό, ας συμφωνήσουμε ότι έγινε ένα καθοριστικό βήμα στη σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε, δεν μπορεί να γίνουν όλα από τη μια μέρα στην άλλη. Ναι μεν το ιδανικό είναι και το επιθυμητό, πλην όμως υπό τις παρούσες συνθήκες η υλοποίηση του δεν φαντάζει ρεαλιστική σε μια χώρα που μόλις σε λίγες μέρες βγαίνει από το καθεστώς της οικονομικής επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Τα καλά νέα της δεκαετίας

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Ιδού, λοιπόν, που στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε προέκυψαν και κάποια καλά νέα, τα οποία αποζητούσαμε όπως το ξεραμένο χώμα θέλει απεγνωσμένα το νερό.

Αρχής γενομένης από μια σημαντική εισοδηματική «ανάσα», που θα φανεί από τις πρώτες κιόλας ημέρες του 2023, και την οποία θα πάρουν εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι, που έπειτα από 12 ολόκληρα χρόνια θα δουν τις συντάξεις τους να αυξάνονται. Σε συνδυασμό δε με την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, αλλά και την πληρωμή των τελευταίων «πακέτων» αναδρομικών, η βελτίωση του εισοδήματος τουλάχιστον των 2/3 του συνόλου των συνταξιούχων θεωρείται δεδομένη.

Συγκεκριμένα, με τις καταβολές του Δεκεμβρίου, που αντιστοιχούν στις συντάξεις Ιανουαρίου του 2023, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο συνταξιούχοι θα δουν αυξήσεις, που βάσει των μέχρι σήμερα σχεδιασμών δεν αποκλείεται να προσεγγίζουν το 6% – 6,5%. Δεν θα είναι μεγάλες, αλλά δεν παύουν να είναι αυξήσεις. Κάτι που μόνο απαρατήρητο δεν μπορεί να περάσει.

Παράλληλα, εξερχόμαστε από το καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, από τις 20 Αυγούστου. Σε σχετική ανακοίνωση της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα έχει εκπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος των δεσμεύσεων της, που ανέλαβε στο Eurogroup κατά την έξοδό της από το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής τον Ιούνιο του 2018, καθώς και ότι έχει πετύχει αποτελεσματική εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ακόμη και κάτω από τις δυσμενείς συνθήκες που δημιουργήθηκαν από την πανδημία και από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Καλά είναι τα νέα που έρχονται και από το μέτωπο της ανεργίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, αυτή κατέγραψε μείωση τον Ιούνιο στο 12,1% από 12,5% τον Μάϊο του 2022 και από 15% τον Ιούνιο του 2021.

Επομένως, δεν είναι όλα μαύρα και άραχνα. Στη «σκιά» της πανδημίας και των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης, η Ελλάδα πετυχαίνει σημαντικές νίκες, που της επιτρέπουν να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία.

Όλα δείχνουν ότι τα χειρότερα τα αφήσαμε πίσω μας, ενώ σε πείσμα της αντίξοης διεθνούς συγκυρίας, όχι μόνο ορθοποδήσαμε, αλλά μπορούμε να προσδοκούμε και ότι τα καλύτερα έρχονται…

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα