Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

«Έλληνας δεν γεννιέσαι, Έλληνας γίνεσαι»: Αποχαιρετώντας τον καθηγητή Peter Mackridge

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει η Νίκη Ευσταθοπούλου, φιλόλογος στο Πρότυπο Γυμνάσιο Πάτρας

Ο Peter Mackridge, πρωτοπόρος των Ελληνικών Σπουδών στα βρετανικά πανεπιστήμια, μεταλαμπάδευσε ακούραστα τον ενθουσιασμό του για την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό για 50 σχεδόν χρόνια.

Η ΖΩΗ ΤΟΥ
Γεννήθηκε λίγο έξω από το Λονδίνο, στο Harpenden του Hertfordshire, από την Ειρήνη Pickering και τον Donald Mackridge, που είχε υπηρετήσει τέσσερα χρόνια στο Πυροβολικό στη Νότια Αφρική και την Ιταλία. Στα 9 του ο μικρός Peter ξεκίνησε να μαθαίνει αρχαία ελληνικά στο σχολείο του Lanesborough, Guildford και μετά φοίτησε στο Royal Grammar School. Εργάστηκε για ένα χρόνο στη διαφημιστική εταιρεία του πατέρα του και μετά γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Κολλεγίου St. John’s της Οξφόρδης. Σύντομα όμως το ενδιαφέρον του στράφηκε στη μελέτη της Γαλλικής και της Νέας Ελληνικής. Αποφοίτησε το 1968 και επέλεξε ως θέμα του διδακτορικού του το ελληνικό μυθιστόρημα του 1930, ένα θέμα ελάχιστα γνωστό τότε στο Ηνωμένο Βασίλειο.

ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΦΕΡΗ

Ως διδακτορικός φοιτητής, πέρασε πολύ καιρό στην Ελλάδα και τελειοποίησε τα ελληνικά του, αλλά βίωσε και τη Χούντα των Συνταγματαρχών (1967-1974). Στην Αθήνα έζησε σε ένα ισόγειο διαμέρισμα κάτω από το σπίτι του πρώτου βραβευμένου με Νόμπελ Έλληνα ποιητή, του Γεωργίου Σεφέρη. Ο Mackridge δεν μπόρεσε ποτέ να τον συναντήσει λόγω της ήδη επιβαρυμμένης υγείας του, όμως ακολούθησε την πομπή της κηδείας του Σεφέρη που μετατράπηκε σε μια μαζική, αλλά ειρηνική διαμαρτυρία εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος.

Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Στα 1973 ο Mackridge εξελέγη λέκτορας στην μόλις ιδρυθείσα Έδρα της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του στην οργάνωση και διδασκαλία του πρώτου πανεπιστημιακού μαθήματος Νέας Ελληνικής Γλώσσας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1981 εργάστηκε στην Οξφόρδη ως λέκτορας, ενώ το 1996 ως καθηγητής του Κολλεγίου St. Cross. Το 2003 συνταξιοδοτήθηκε, παραμένοντας όμως εναργής ερευνητής με πλήθος δημοσιεύσεων και διαλέξεων, ενώ εξέδιδε και το περιοδικό «Βυζαντινές και Νέες Ελληνικές Σπουδές» (Byzantine and Modern Greek Studies). Το 2008 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 2017 αναδείχθηκε τιμητικά σε καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Η ελληνική υπηκοότητα του απονεμήθηκε τον Μάρτιο του 2022 ως μια μορφή αναγνώρισης της προσφοράς του στην Ελλάδα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό της.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Πριν ο Peter Mackridge ξεκινήσει την ακαδημαϊκή του καριέρα, η Ελλάδα για τους ξένους δεν ήταν παρά ένας ηλιόλουστος τουριστικός προορισμός ή στην καλύτερη περίπτωση, αγαπημένος χώρος μελέτης και καταφύγιο των κλασικιστών και των αρχαιολόγων. Πρώτος αυτός είδε και ανέδειξε τη σύγχρονη Ελλάδα, τους ανθρώπους, τον πολιτισμό και τη γλώσσα της ως άξια μελέτης και σεβασμού ανεξάρτητα από το παρελθόν της. Υπηρετώντας στο King’s College του Λονδίνου και μετά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έθεσε τα θεμέλια των Νέων Ελληνικών Σπουδών ως αναπόσπαστου μέρους του προγράμματος σπουδών των βρετανικών πανεπιστημίων.
Αν και εξειδικεύτηκε στη μελέτη της περιόδου από το 1750 ως σήμερα, μελέτες του εστίασαν ώς και τον 12ο αιώνα. Με ευχέρεια, μελέτησε εξίσου τη γλωσσολογία και τη λογοτεχνία, ενώ τον απασχόλησαν και ευρύτερα πολιτιστικά θέματα. Για παράδειγμα, καίρια ερωτήματα που διατρέχουν το έργο του είναι: «Πώς ο σύγχρονος ελληνικός κόσμος συνδέεται με τον αρχαίο κόσμο;», αλλά και «Πώς οι Έλληνες του σήμερα αντιλαμβάνονται την ταυτότητά τους, αλλά και την επαναδιαμορφώνουν ως απάντηση στο παραπάνω ερώτημα;».

“Η ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ”

Επιτυγχάνοντας την ανεξαρτησία τους μετά την Επανάσταση του 1821, οι Έλληνες είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε πολλές εκδοχές του «τι πραγματικά είναι». Οι εκδοχές αυτές των τελευταίων 200 ετών ζωής της σύγχρονης Ελλάδας προστέθηκαν σε αυτό που ο Mackridge ονόμασε «εθνικοποίηση του παρελθόντος». Στήριξε την προσέγγισή του αυτή, αναφερόμενος σε μια σειρά ιστορικών συμβάντων και γεγονότων. Για παράδειγμα, όταν η πρωτεύουσα της χώρας/του ελληνικού έθνους μεταφέρεται στην Αθήνα στα 1830 από τον βασιλιά Όθωνα, δεκάδες μεσαιωνικές εκκλησίες φτιαγμένες στα χρόνια του Βυζαντίου γκρεμίστηκαν εκ θεμελίων. Ο λόγος; Έπρεπε στη νέα πρωτεύουσα να φτιαχτούν μεγάλοι, ευθείς δρόμοι έχοντας θέα την Ακρόπολη και τους μικρότερους αρχαίους ναούς που την περιτριγυρίζουν. Με άλλα λόγια, η Αρχαιότητα συνέτριψε το Βυζάντιο συμπαρασέρνοντας την ταυτότητα των Ελλήνων που αυτοπροσδιορίζονταν προσεγγίζοντας τη μία ιστορική περίοδο έναντι της άλλης, αν και εγγύτερης. Ο κύβος ερρίφθη με ό,τι συνέπειες είχε, υλικές και πνευματικές, αυτό για τον τόπο και τους ανθρώπους της σύγχρονης Ελλάδας.
Ένα ακόμη συμβάν που αναδεικνύει ο Mackridge αφορά μια γειτονιά της μοντέρνας Αθήνας, το Βρυσάκι, που βρισκόταν στους πρόποδες της Ακρόπολης. Κατόπιν αιτήματος της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, από το 1931 ώς το 1939 η συνοικία εκκενώθηκε και απαλλοτριώθηκε, ώστε οι αρχαιολογικές ανασκαφές να αναδείξουν τα ερείπια της αρχαίας Αγοράς, όπου άνθισε η πρώτη δημοκρατία όλου του γνωστού κόσμου. Αν και η σημασία αυτών των ανακαλύψεων ήταν μοναδική και αναγνωρίστηκε διεθνώς, η εξάλειψη των 5.000 μοντέρνων κατοίκων από τον τόπο αυτό ήταν το οδυνηρό τίμημα, που άλλαξε ανεπιστρεπτί την εικόνα αυτής της περιοχής της Αθήνας.

Η ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Μία ακόμη συνεισφορά του Mackridge στη μελέτη της λειτουργίας της νέας ελληνικής γλώσσας αποτέλεσε το βιβλίο του «Νέα Ελληνική Γλώσσα» (1985), ενώ στο έργο του “Γλώσσα και εθνική ταυτότητα στην Ελλάδα, 1766-1976” (2009) αναφέρεται αναλυτικά στην ιστορική εξέλιξη της γραπτής και προφορικής γλώσσας τους τελευταίους τρεις αιώνες. Εστιάζει ακόμη στο φλέγον γλωσσικό ζήτημα «δημοτική ή καθαρεύουσα», το οποίο δίχασε τους Έλληνες.

Φυσικά για τον Mackridge, η απάντηση που ο κάθε Έλληνας έδινε σε αυτό το ερώτημα συνδεόταν αλληλένδετα με το τι πίστευε για την ταυτότητά του: Πρέπει η σύγχρονη μορφή της γλώσσας να προσκολλάται όσο το δυνατόν περισσότερο σε μορφές που κληρονομήθηκαν από το κλασικό παρελθόν (καθαρεύουσα); Ή μήπως πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του καθημερινού λόγου, καθώς συνεχίζει να εξελίσσεται στο παρόν (δημοτική); Αν και η διαμάχη αυτή λύθηκε και νομοθετικά το 1974 με την επικράτηση της δημοτικής στα σχολεία και τον δημόσιο λόγο, δεν έχει λήξει για πολλούς Έλληνες, καθώς οριοθετούν την ταυτότητά τους βάσει της καταγωγής τους από την Αρχαία Ελλάδα, άρα οφείλουν να μιλούν μια γλώσσα-απόγονο των προγόνων τους. Ή μήπως όχι;

“ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ”
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η «Γραμματική της ελληνικής γλώσσας» (2012) που ο Mackridge συνέγραψε μαζί με τους καθηγητές D. Holton και Ε. Φιλιππάκη-Warburton είναι από τις πληρέστερες, αναλυτικότερες, αλλά και τις πιο εύχρηστες γραμματικές που έχουν εκδοθεί για την ελληνική γλώσσα έως σήμερα.
Ο Mackridge μελέτησε και συνέγραψε για διάφορους Έλληνες συγγραφείς και λογοτεχνικά είδη: από ξεχασμένα ερωτικά ποιήματα και ελεγείες της Κωνσταντινούπολης του 18ου αιώνα μέχρι την ποίηση του Κ.Π. Καβάφη. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε σε μια δίγλωσση έκδοση της σειράς Oxford World’s Classics το 2007, ενώ μετέφρασε στα αγγλικά διηγήματα του Α. Παπαδιαμάντη και του Γ. Βιζυηνού, σημαντικών συγγραφέων στα τέλη του 19ου αιώνα.

Κλείνοντας, αποχαιρετούμε τον θέσει και όχι φύσει Έλληνα Peter Mackridge, τον μοναδικό ελληνιστή και ακαδημαϊκό των Νεοελληνικών Σπουδών, δάσκαλο και συγγραφέα, που γεννήθηκε το 1946 και πέθανε στις 16 Ιουνίου 2022, χτυπημένος από τον καρκίνο. Τα ελληνικά γράμματα και η μελέτη τους θα είναι από δω και στο εξής φτωχότερα, αλλά εμείς, ως Έλληνες και φιλόλογοι, θα του είμαστε πάντα ευγνώμονες.

Άρθρα-Συνεργασίες

48 κεράκια εν μέσω πολλαπλών κρίσεων

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Συμπληρώνονται σήμερα 48 χρόνια από την ίδρυση της ΝΔ. Σε μία εποχή, όπου υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές, όλοι θα μπορούσαν να αισθάνονται πιο χαρούμενοι και ανέμελοι, καθώς το κόμμα του δημιούργησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής βρίσκεται στην εξουσία και μάλιστα, ενώ διανύει την τέταρτη (και προεκλογική) χρονιά, θεωρείται ως το φαβορί των επόμενων εκλογών.

Μόνο που χρονική συγκυρία δεν προσφέρεται ούτε για πολλές χαρές, ούτε για… ανεμελιές. Γιατί, στην πραγματικότητα, η ΝΔ έγινε κυβέρνηση σε μία περίοδος όπου η μία κρίση διαδέχεται την άλλη και τόσο η Ελλάδα, όσο και ο υπόλοιπος κόσμος, «ασφυτκιούν».

Προτού καλά – καλά πετάξει η χώρα μας από πάνω της τους βαρείς μνημονιακούς όρους και ξεπεράσει την οικονομική κρίση, ήρθε η κρίση του κορωνοϊού. Και στο καπάκι, η πληθωριστική κρίση που δημιούργησε η ενεργειακή ανασφάλεια και η οποία… εκτοξεύτηκε μετά  και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τη νέα περίοδο ψυχρού πολέμου που έχει ξεκινήσει μεταξύ Δύσης και Μόσχας. Και δεν τελειώνουμε εδώ, γιατί στην Ελλάδα έχουμε και μία ακόμα κρίση: Την κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, επί τρία χρόνια έχουμε μία κυβέρνηση που δεν μπορεί να εφαρμόσει πλήρως το πρόγραμμά της, καθώς είναι αναγκασμένη να κάνει διαρκώς διαχείριση κρίσεων και να προσπαθεί να «απαντήσει» στα πολύ δύσκολα ερωτήματα των καιρών. Ερωτήματα στα οποία, πολλές φορές, δεν μπορούν να απαντήσουν πειστικά ακόμα και μεγάλες και ισχυρές χώρες ή πολυεθνικοί οργανισμοί, όπως η Ε.Ε.

Η ΝΔ σβήνει λοιπόν 48 κεράκια έχοντας το «τιμόνι» της Ελλάδας σε πολύ δύσκολες στιγμές. Και αυτές είναι οι στιγμές που κρίνουν ανθρώπους και ανθρώπινους φορείς, όπως τα κόμματα. Αυτές είναι οι στιγμές που μετατρέπουν τους πολιτικούς σε ηγέτες ή σε πρόσωπα που περνούν στη λήθη της ιστορίας και τα κόμματα σε «διαχρονικές αξίες» ή σε «μίας χρήσης».

Στα 48 χρόνια που πέρασαν, η ΝΔ ξέρει από κρίσεις και δύσκολες στιγμές. Έχει σφυρηλατηθεί καλά και ξέρει να αντέχει. Όμως, κάθε εποχή είναι διαφορετική και κάθε κρίση έχει τα δικά της ζητούμενα. Η ιστορία της ΝΔ εγγυάται πολλά. Όχι όμως τα πάντα…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Vikings- Valhalla Εκεί που ο Μύθος αγγίζει την Ιστορία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Τα στούντιο και οι εταιρείες παραγωγής ποτέ δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο ένα τόσο βαθύ παραμυθένιο κοίτασμα  όπως είναι οι Βίκινγκς και οι ιστορίες τους. Η σειρά Βίκινγκς ξεκίνησε να προβάλλεται το 2013, και ήταν παραγωγή  του History Channel. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη σειρά η αληθοφανής ατμόσφαιρα της περιόδου, τα όμορφα και ιδιαίτερα επιλεγμένα τοπία και οι εντυπωσιακοί χώροι των γυρισμάτων, οι προσεγμένες ερμηνείες των ηθοποιών,  η ανάδειξη των ιστορικών  προσώπων της Σκανδιναβίας και η αποκρυστάλλωση  των μύθων των ανθρώπων της Μεσαιωνικής Σκανδιναβίας  που για τους Βίκινγκς ήταν πραγματικοί συμπολεμιστές, αληθινοί προστάτες, δίκαιοι τιμωροί. Ο Βολταίρος έγραφε ότι «Η Μυθολογία είναι πρωτότοκη αδελφή της Ιστορίας».

Η σειρά έχει ως άξονα την οικογένεια του Ράγκναρ Λόντμπορκ, του μυθικού βασιλιά της Σκανδιναβίας. Στο τηλεοπτικό πρόγραμμα για δραματουργικούς λόγους  παρουσιάζεται ως αγρότης, καταγόμενος όμως από έναν ιδιαίτερο πρόγονο, τον θεό Όντιν, σε αντίθεση με τον πραγματικό Ράγκναρ ο οποίος ήταν βασιλικής καταγωγής και βασιλιάς της Σουηδίας.  Ευφυής, ικανός και ατρόμητος ο Ράγκναρ Λόντμπορκ,  μαζί με τον αδερφό του Ρόλο, μεγαλουργούν. Ο χαρακτήρας  είναι εμπνευσμένος από τον πραγματικό Ρόλλο της Νορμανδίας, τον πρώτο Βίκινγκ που εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και έλαβε τον τίτλο του δούκα. Κάποια στιγμή ο Ράγκναρ Λόντμπορκ αποφασίζει να πλεύσει στην ανοιχτή θάλασσα και να ανακαλύψει τον κόσμο που κρύβεται μπροστά του. Φθάνει σε μια ακτή της Βρετανίας, τελικά καταφέρνει και γίνεται ο βασιλιάς του μυθικού Κάτεγκατ με την υποστήριξη της οικογένειάς του και των συμπολεμιστών του. Στις τελευταίες σεζόν, η σειρά ακολουθεί την τύχη των γιων του και τις περιπέτειες τους στην Αγγλία, τη Σκανδιναβία, τη Ρωσία, τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αμερική.

Το «Vikings: Valhalla» που πραγματεύεται τη συνέχεια της ιστορίας των Βίκινγκς  διατηρεί σε γενικές γραμμές την αισθητική και την ατμόσφαιρα της επιτυχημένης πρώτης σειράς, βασισμένο  όμως εντελώς καινούργιους ήρωες. Εξ άλλου τώρα πια βρισκόμαστε στον 11ο αιώνα, περίπου εκατό χρόνια μετά την εποχή του Ράγκναρ Λόθμπροκ και οι διάφορες φυλές των Σκανδιναβών και μικρή ομάδα Βίκινγκς από τη Γροιλανδία ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν  κατά της Αγγλίας, για να εκδικηθούν τις σφαγές που υπέστησαν   Βίκινγκς οι φίλοι, συγγενείς μετά από διαταγή του Άγγλου βασιλιά . 

Η σειρά περιπέτειας ιστορικής φαντασίας «Vikings: Valhalla» που έκανε πρεμιέρα  τον Φεβρουάριο στο Netflix, αφηγείται τις ιστορίες μερικών σπουδαίων Βίκινγκς της μεσαιωνικής Σκανδιναβίας. Το τηλεοπτικό πρόγραμμα έρχεται σαν  συνέχεια της επιτυχημένης σειράς  του History Channel «Vikings». Χωρίς όμως να κρατά του ίδιους ήρωες, ούτε τον ίδιο χωροχρόνο, ούτε καν τις ίδιες αφηγηματικές τεχνικές.  Κρατά μόνο την επιτυχία της πρώτης σειράς ελπίζοντας να την επαναλάβει με την προσεγμένη παραγωγή, την φροντισμένη καλλιτεχνική διεύθυνση και τα εμπλουτίζει  με ένα προσεκτικά επιλεγμένο και γοητευτικό καστ.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα» ξεκινά σε μια εποχή που οι Βίκινγκ βρίσκονται στην παρακμή τους, γι αυτό πρελούδιο του τηλεοπτικού προγράμματος, στέκεται   το μακελειό της νύχτας του Αγίου Μπράις, το 1002, με τη σφαγή όλων των Σκανδιναβών  εποίκων που βρίσκονταν σε αγγλικό έδαφος. Η σειρά μας εξιστορεί  τις ηρωικές περιπέτειες μερικών από τους πιο γνωστούς Βίκινγκ όλων των εποχών – του θρυλικού εξερευνητή Λέιφ Έρικσον (Σαμ Κόρλετ), της δυναμικής και πεισματάρας αδελφής του, Φρέιντις Έρικσντοτερ (Φρίντα Γκούσταφσον), και του φιλόδοξου Σκανδιναβού πρίγκιπα Χάραλντ Σίγκουρντσον (Λίο Σούτερ). Στη Σκανδιναβική μυθολογία, Βαλχάλλα ( Valhöll,”Αίθουσα των σφαγιασθέντων” ) ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν και γίνεται κατοικία σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη.  Τους ήρωες καλωσορίζει ο θεός Μπράγκι  στη Βαλχάλα και  τους συνοδεύουν οι  Βαλκυρίες.

Ο μύθος της γενναίας Βίκινγκ πολεμίστριας, που είδαμε να σκιαγραφείται με πειστικό τρόπο στο  «Βίκινγκ» από την Κάθριν Γουίνικ ως Λάγκερθα,  ατρόμητη σύζυγο του Ράγκναρ Λόθμπροκ συνεχίζεται  στο «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,   από την 28χρονη Σουηδέζα μοντέλο-ηθοποιό Φρίντα Γκούσταβσον, που υποδύεται τη Γροιλανδή Φρέιντις Εϊρικστντότι, κόρη του θρυλικού εξερευνητή  Έρικ του Ερυθρού. Εκείνη που μαζί με τον αδελφό της Λέιφ Έρικσον φτάνει στη Νορβηγία, προκειμένου να εκδικηθεί τον χριστιανό Βίκινγκ που τη βίασε.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  διαδραματίζεται πάνω από 100 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της πρωτότυπης σειράς «Βίκινγκ», στις αρχές του 11ου αιώνα, όταν η ένταση μεταξύ των Βίκινγκς και των Άγγλων έχει για διάφορους λόγους κορυφωθεί. Υποφώσκει  επίσης μια έντονη εσωτερική σύγκρουση μεταξύ των Βίκινγκς που έχουν παραμείνει στις  παγανιστικές πεποιθήσεις και σε αυτούς που έχουν ενστερνιστεί τον  χριστιανισμό και τις δοξασίες του. Η σειρά μας ταξιδεύει μαζί με τους τρομερούς Σκανδιναβούς πολεμιστές σε πεδία μάχης από τον  δανικό οικισμό Κάτεγκατ, μέχρι την Αγγλία και την Ευρώπη. Οι Βίκινγκς πολλές φορές απέδειξαν την ισχύ των λόγων του Πέδρο Καλντερόν «Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πώς να κερδίζουν μια νίκη, αλλά δεν ξέρουν πώς να την αξιοποιούν».

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα  «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  αφηγείται νέες περιπέτειες και επεισόδια από τις σκληρές μάχες των Σκανδιναβών, στην προσπάθεια τους να βγουν από τη φτώχεια, να επιβιώσουν, να γνωρίσουν τον κόσμο και να δοξαστούν   και στόχο έχει  να συγκεράσει την ιστορική ακρίβεια με το δράμα και  τη Σκανδιναβική  μυθολογία με τη συνεχή και καθηλωτική δράση.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Ενδοοικογενειακή βία: Ένα έγκλημα με σκοτεινό αριθμό θυμάτων

Δημοσιεύθηκε

στις

*Της Ευσταθίας Γιαννιά

Ζωή, Κική, Αδαμαντία, Ανδριάνα, Ελένη, Καρολάιν! Δεν είναι απλά ονόματα… μέσα σε τόσα άλλα. Είναι μερικά από τα ονόματα γυναικών που βρήκαν το θάνατο από τα χέρια των συντρόφων, των συζύγων τους. Ένας κατάλογος θυμάτων που μεγαλώνει ανησυχητικά. Κι αυτό, γιατί η ενδοοικογενειακή βία, είναι ένα αθέατο έγκλημα με σκοτεινό αριθμό θυμάτων, που συντελείται πίσω από κλειστές πόρτες και αφορά στη συντριπτική πλειοψηφία τις γυναίκες και τα παιδιά.

Θύματα εγκλωβισμένα σε μια σκληρή, τυραννική πραγματικότητα που όσο κι αν θεωρούν ότι μπορούν ή προσπαθούν να αλλάξουν, είναι αμείλικτη! Η κακοποίηση, σωματική, ψυχολογική, λεκτική, ακόμη και οικονομική αποξενώνει τα θύματα, τα περιθωροποιεί κι εντέλει τα καταστρέφει.

Ποιος άλλωστε μπορεί να ζει αμυνόμενος στην οικογένεια, στο σπίτι, στο καταφύγιο του;

Η έκρηξη της ενδοοικογενειακής βίας έχει σημάνει εδώ και καιρό συναγερμό και στη χώρα μας. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Μόνο το 2021 καταγράφηκαν επίσημα 9.942 θύματα ενδοοικογενειακής βίας, εκ των οποίων οι 7.375 ήταν γυναίκες. Είναι όμως εξίσου αποκαλυπτικά και για την πρωτοφανή δύναμη και το ψυχικό σθένος που δείχνουν ολοένα και περισσότερα θύματα, αναζητώντας φως στο δικό τους σκοτάδι!..

Οι «ένοχες», «μυστικές» και βίαιες συμπεριφορές δεν μένουν πια κρυφές, δεν είναι πια προσωπική υπόθεση μεταξύ του θύτη και του θύματος, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας.

Σήμερα έχουν επιτευχθεί σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Για πρώτη φορά η χώρα μας διαθέτει ένα ολοκληρωμένο υποστηρικτικό πλέγμα για τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας. Εκτός από το σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο, διαρκώς ενισχύεται το δίχτυ δομών και υπηρεσιών που σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς, καλύπτει τους τομείς της πρόληψης και της αντιμετώπισης περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, παρέχοντας προστασία και ουσιαστική βοήθεια στα θύματα.

Από το 2019 έχει αναπτυχθεί από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ένα δίκτυο εθνικής εμβέλειας 73 υπηρεσιών αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας, ενώ συνεχώς αυξάνεται και ο αριθμός των Ξενώνων Κακοποιημένων Γυναικών και των Συμβουλευτικών Κέντρων και ενισχύεται η γραμμή «SOS 15900» η οποία μέσα στο α’ επτάμηνο του 2022 δέχτηκε 2.090 κλήσεις. Αυτή η προσπάθεια ενισχύεται ακόμη περισσότερο με τη λειτουργία των 12 νέων Γραφείων Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, ένα εκ των οποίων θα λειτουργήσει από την 1η Οκτωβρίου στο Β’ Αστυνομικό Τμήμα της Πάτρας. Ένα επιπλέον ισχυρό στήριγμα για τις γυναίκες που πολεμάνε την ενδοοικογενειακή βία ή επέζησαν από αυτή.

Στον αγώνα αυτό, η Ελληνική Αστυνομία με έμπειρο και ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, έχει τη δυνατότητα άμεσης επέμβασης και διαχείρισης των περιστατικών, συνεργαζόμενη με τα στελέχη των κοινωνικών και υποστηρικτικών δομών και τους φορείς αρωγής.

Σήμερα κανένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας δεν πρέπει να αισθάνεται μόνο! Η κοινωνία μας είναι πιο ώριμη από ποτέ και χτίζει, με τη σημαντική συμβολή του κράτους, τείχος προστασίας, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο και σύγχρονο μέσο.

*Η Ευσταθία Γιαννιά είναι Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ, Κάτοχος Mεταπτυχιακού Πολιτικών Επιστημών

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα