Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Άιφελ … τα όνειρα από μέταλλο είναι παντοτινά.

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Υπάρχουν ανθρώπινα έργα  από τα οποία δεν μπορεί κανείς να αφαιρέσει κάτι, γιατί θα είναι λειψό και δεν μπορεί να προσθέσει τίποτε άλλο, γιατί θα είναι περίσσιο, ανάμεσα στις εσοχές και τα γυρίσματα, τα ανοίγματα και τις απολήξεις  αυτού του  έργου, είτε είναι μουσική, είτε λογοτεχνία, είτε ζωγραφική, είτε αρχιτεκτονική, έχει κουλουριαστεί σαν φίδι η έννοια της τελειότητας, την οποία δεν μπορεί κανείς να αποσπάσει από το έργο, γιατί θα καταστραφεί. Φαίνεται ότι οι άνθρωποι από τότε που ζούσαν μέσα στις σπηλιές σιγά-σιγά συνειδητοποίησαν ότι αν θέλουν να μακρύνουν τον βίο τους, αν θέλουν να του δώσουν κι άλλες διαστάσεις, αν θέλουν να ζήσουν πέρα από τον πεπερασμένο βίο τους, ο μόνος τρόπος είναι αυτός της δημιουργίας. Η συνειδητοποίηση της  σημασίας της δημιουργίας και το αέναο κυνήγι της τελειότητας, είναι που κάνει τον άνθρωπο να έχει τα πόδια να πατούν βαριά στη γη, τα χέρια να ξεμακραίνουν μέχρι εκεί που δεν μπορούν να φτάσουν και  το βλέμμα στραμμένο στα βάθη του ουρανού. 

Ο βαρόνος Οσμάν και ο Ναπολέων Γ’, με ένα μαζικό πρόγραμμα αστικής ανανέωσης και δημιουργίας νέων λεωφόρων, πάρκων και δημοσίων έργων στο Παρίσι που συνήθως αναφέρεται ως μετασχηματισμός του Παρισιού, κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, αναμόρφωσαν την πόλη και προσάρτησαν έντεκα κοινότητες γύρω της. Η προσάρτηση αύξησε το μέγεθος της πόλης από τα δώδεκα, στα σημερινά είκοσι δημοτικά διαμερίσματα του Παρισιού. Ο βαρόνος Οσμάν κατασκεύασε νέο υδρευτικό και αποχετευτικό δίκτυο. Δημιούργησε πάρκα στο αγγλικό μοντέλο,  στο κέντρο του Παρισιού  στα δάση της Βουλώνης  της Βενσέν. Στο Ιλ ντε λα Σιτέ κατεδάφισε τα περισσότερα από τα ιδιωτικά κτήρια και έδωσε σ’ αυτή την περιορισμένη έκταση γης διοικητικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Ανάμεσα στα νέα έργα του βαρόνου ήταν η κατασκευή της Όπερας, οι μεγάλοι λεωφόροι, η κεντρική αγορά, γνωστής ως Λε Αλ και όλα αυτά που εν τέλει συναποτελούν την εικόνα του κέντρου του Παρισιού ,που έχουμε μέχρι σήμερα.

Ο διάσημος μηχανικός Γκιστάβ Άιφελ, ο οποίος μόλις είχε ολοκληρώσει τη συμμετοχή του στη δημιουργία του Αγάλματος στην Ελευθερία, δέχεται πιέσεις από τη γαλλική κυβέρνηση να σχεδιάσει κάτι εντυπωσιακό για την επερχόμενη Έκθεση του 1889 στο Παρίσι, ενώ αυτός έχει κατά νου ν’ ανοίξει δρόμους και σήραγγες για το μετρό της πόλης. Το ερωτικό παρελθόν του Άιφελ θα του χτυπήσει την πόρτα και θα του σηκώσει το βλέμμα προς τον ουράνιο θόλο και το ασύλληπτο.

Η σκουριασμένη επιτροπή των σοφών επιμένει ότι η πόλη έχει ανάγκη από κάτι πολύ δυνατό, υψιπετές για να επουλώσει τις πληγές, να σκουπίσει τα δάκρυα και να γεμίσει αυτοπεποίθηση μια πόλη που είχε υποστεί βαριές ήττες, ασύλληπτα βάσανα και μαρτυρικό πόνο από τις απανωτές πολεμικές ταπεινώσεις και αιματηρές εξεγέρσεις.

Ο σκηνοθέτης Μαρτέν Μπουρμπουλόν γοητεύεται από τη σύλληψη του διάσημου αρχιτέκτονα και μηχανικού για τον Πύργο. Η κάμερα κινείται γύρω του, πάνω του και κυρίως στα σχέδια και μοντέλα του αρχιτέκτονα για τον Πύργο, όπως θα προσέγγιζε ένα γυμνό γυναικείο κορμί, ένα φιλήδονο ξάφνιασμα ή μια ερωτική φαντασίωση. Ο Μπουρμπουλόν με τη γνώση και τη βεβαιότητα που έχει πια, για το τι σημαίνει ο Πύργος για τη σύγχρονη πόλη, χωρίς τις ενστάσεις, τις παλινδρομήσεις και τις αμφισβητήσεις  του παρελθόντος, με την κινηματογράφηση του υμνεί τη σύλληψη και το ίδιο το έργο. Όλα όμως ανατρέπονται όταν στη ζωή του εμπνευσμένου μηχανικού εμφανίζεται η Αντριέν, ένας παλιός μεγάλος και «ανεφάρμοστος» έρωτας, κι εδώ έρχεται να επιβεβαιωθεί η ρήση του Αριστοτέλη Ωνάση «Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν σημασία» και όλοι οι πύργοι του κόσμου θα ήταν χαμόσπιτα, καλύβες και παράγκες συμπληρώνουμε μετ’ επιτάσεως, γιατί πίσω από σπουδαία έργα υπάρχει με κάποιο τρόπο μια γυναίκα, αν δεν υπάρχει γυναίκα το έργο θα αποδειχτεί μικρής διάρκειας και ασήμαντης αξίας. Στην ταινία μας, όμως, η παρουσία της γυναίκας, ενός ιστορικά αμφισβητούμενου έρωτα, το ιδιαίτερο ειδικό βάρος που αποκτά στη ροή της ταινίας, έρχεται να υποσκάψει τα θεμέλια του έργου του Μπουρμπουλόν και να αφήσει τον πύργο του να αιωρείται στο κενό της καλλιτεχνικής ολοκλήρωσης, μπαταρισμένος στην πλευρά της εύκολης συγκίνησης, της γλυκανάλατης ερωτικής ιστορίας και τα στερεότυπα των ρομαντικών ταινιών.

Ενώ η ταινία έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναπτυχθεί και να υψωθεί όπως ο πύργος, ανάμεσα στις όμορφες λήψεις της κατασκευής του, τα υπέροχα πλάνα των εργασιών και τις δυνατές σεκάνς της τιτάνιας προσπάθειας, υποστηριζόμενη από την στέρεη φωτογραφία του Ματίας Μπουκάρντ, σκορπίζεται σε μια αμφιλεγόμενη ερωτική ιστορία. Ο Άιφελ ονειρεύεται ένα έργο που θα ξεπερνούσε τις ταξικές διακρίσεις, θα έρχονταν σε επαφή με ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας και θα το χαίρονταν όλοι ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από την οικονομική τους επιφάνεια και την κοινωνική τους διαστρωμάτωση. Φρόντιζε, μάλιστα, ο ίδιος ο εμπνευστής του Πύργου και για τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων που απασχολήθηκαν στο έργο. Προσπαθούσε  να εμπνεύσει το εργατικό δυναμικό και να το κάνει να αισθανθεί ότι χτίζει το μέλλον, το δικό του και του Παρισιού.  Όλα αυτά είναι τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία της ταινίας και η κινηματογράφηση δεν θα έπρεπε στιγμή να τα παραμερίσει, δεν θα έπρεπε η ταινία ούτε στιγμή να ξεχάσει ότι το θέμα είναι ο Πύργος του Άιφελ κι όλα τ’ άλλα υποστυλώματα της ανέγερσής του. Δυστυχώς όμως, από ένα σημείο και μετά, η ταινία θρυμματίστηκε σε μια ερωτική ιστορία, η οποία ελέγχεται σοβαρά και για την ιστορική της ακρίβεια.

Ο πύργος επικρίθηκε πολύ από την ελίτ όταν κατασκευάστηκε, πολλοί είχαν την άποψη πως ήταν αντιαισθητικός. Οι εφημερίδες της εποχής γέμιζαν με οργισμένες επιστολές από την καλλιτεχνική κοινότητα του Παρισιού. «Δεν νομίζετε πως ο όρθιος μαστόδοντας θα αποθαρρύνει τους τουρίστες μας;» είναι μία από τις πρώτες αντιδράσεις.  Ο μυθιστοριογράφος Γκυ ντε Μωπασσάν λέγεται ότι έτρωγε το μεσημεριανό του γεύμα στο εστιατόριο του Πύργου κάθε μέρα. Όταν τον ρώτησαν γιατί, απάντησε ότι ήταν το μοναδικό μέρος στο Παρίσι, από όπου κάποιος δεν μπορούσε να δει τον πύργο. Ενώ, ο ποιητής Πολ Βερλαίν άλλαζε δρόμο για να μην τον βλέπει. 

Κάποιες φορές ο ορίζοντας μιας πόλης είναι πιο σημαντικός και από την ίδια την πόλη, αλλά πάντα ο ορίζοντας της πόλης είναι πιο σημαντικός από τις σκουριασμένες απόψεις, τις συντηρητικές θεωρήσεις και τις βαλτωμένες συνήθειες. Γιατί το Παρίσι του Οσμάν δεν κινδύνεψε ποτέ  από τον πύργο. Ο Άιφελ είναι ένα σημείο από το οποίο μπορεί να ατενίσει κανείς μέχρι την Όπερα Γκαρνιέ, τη Μονμάρτη,  την Παναγία των Παρισίων,  το Λούβρο, τις γέφυρες, το ποτάμι, τη Ντεφάνς. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι από τον πύργο του Άιφελ μπορεί να δει κανείς  με καθαρότητα μέχρι τα βάθη της ιστορίας και με ευκρίνεια μέχρι τις παρυφές του μέλλοντος.

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Vikings- Valhalla Εκεί που ο Μύθος αγγίζει την Ιστορία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Τα στούντιο και οι εταιρείες παραγωγής ποτέ δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο ένα τόσο βαθύ παραμυθένιο κοίτασμα  όπως είναι οι Βίκινγκς και οι ιστορίες τους. Η σειρά Βίκινγκς ξεκίνησε να προβάλλεται το 2013, και ήταν παραγωγή  του History Channel. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη σειρά η αληθοφανής ατμόσφαιρα της περιόδου, τα όμορφα και ιδιαίτερα επιλεγμένα τοπία και οι εντυπωσιακοί χώροι των γυρισμάτων, οι προσεγμένες ερμηνείες των ηθοποιών,  η ανάδειξη των ιστορικών  προσώπων της Σκανδιναβίας και η αποκρυστάλλωση  των μύθων των ανθρώπων της Μεσαιωνικής Σκανδιναβίας  που για τους Βίκινγκς ήταν πραγματικοί συμπολεμιστές, αληθινοί προστάτες, δίκαιοι τιμωροί. Ο Βολταίρος έγραφε ότι «Η Μυθολογία είναι πρωτότοκη αδελφή της Ιστορίας».

Η σειρά έχει ως άξονα την οικογένεια του Ράγκναρ Λόντμπορκ, του μυθικού βασιλιά της Σκανδιναβίας. Στο τηλεοπτικό πρόγραμμα για δραματουργικούς λόγους  παρουσιάζεται ως αγρότης, καταγόμενος όμως από έναν ιδιαίτερο πρόγονο, τον θεό Όντιν, σε αντίθεση με τον πραγματικό Ράγκναρ ο οποίος ήταν βασιλικής καταγωγής και βασιλιάς της Σουηδίας.  Ευφυής, ικανός και ατρόμητος ο Ράγκναρ Λόντμπορκ,  μαζί με τον αδερφό του Ρόλο, μεγαλουργούν. Ο χαρακτήρας  είναι εμπνευσμένος από τον πραγματικό Ρόλλο της Νορμανδίας, τον πρώτο Βίκινγκ που εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και έλαβε τον τίτλο του δούκα. Κάποια στιγμή ο Ράγκναρ Λόντμπορκ αποφασίζει να πλεύσει στην ανοιχτή θάλασσα και να ανακαλύψει τον κόσμο που κρύβεται μπροστά του. Φθάνει σε μια ακτή της Βρετανίας, τελικά καταφέρνει και γίνεται ο βασιλιάς του μυθικού Κάτεγκατ με την υποστήριξη της οικογένειάς του και των συμπολεμιστών του. Στις τελευταίες σεζόν, η σειρά ακολουθεί την τύχη των γιων του και τις περιπέτειες τους στην Αγγλία, τη Σκανδιναβία, τη Ρωσία, τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αμερική.

Το «Vikings: Valhalla» που πραγματεύεται τη συνέχεια της ιστορίας των Βίκινγκς  διατηρεί σε γενικές γραμμές την αισθητική και την ατμόσφαιρα της επιτυχημένης πρώτης σειράς, βασισμένο  όμως εντελώς καινούργιους ήρωες. Εξ άλλου τώρα πια βρισκόμαστε στον 11ο αιώνα, περίπου εκατό χρόνια μετά την εποχή του Ράγκναρ Λόθμπροκ και οι διάφορες φυλές των Σκανδιναβών και μικρή ομάδα Βίκινγκς από τη Γροιλανδία ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν  κατά της Αγγλίας, για να εκδικηθούν τις σφαγές που υπέστησαν   Βίκινγκς οι φίλοι, συγγενείς μετά από διαταγή του Άγγλου βασιλιά . 

Η σειρά περιπέτειας ιστορικής φαντασίας «Vikings: Valhalla» που έκανε πρεμιέρα  τον Φεβρουάριο στο Netflix, αφηγείται τις ιστορίες μερικών σπουδαίων Βίκινγκς της μεσαιωνικής Σκανδιναβίας. Το τηλεοπτικό πρόγραμμα έρχεται σαν  συνέχεια της επιτυχημένης σειράς  του History Channel «Vikings». Χωρίς όμως να κρατά του ίδιους ήρωες, ούτε τον ίδιο χωροχρόνο, ούτε καν τις ίδιες αφηγηματικές τεχνικές.  Κρατά μόνο την επιτυχία της πρώτης σειράς ελπίζοντας να την επαναλάβει με την προσεγμένη παραγωγή, την φροντισμένη καλλιτεχνική διεύθυνση και τα εμπλουτίζει  με ένα προσεκτικά επιλεγμένο και γοητευτικό καστ.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα» ξεκινά σε μια εποχή που οι Βίκινγκ βρίσκονται στην παρακμή τους, γι αυτό πρελούδιο του τηλεοπτικού προγράμματος, στέκεται   το μακελειό της νύχτας του Αγίου Μπράις, το 1002, με τη σφαγή όλων των Σκανδιναβών  εποίκων που βρίσκονταν σε αγγλικό έδαφος. Η σειρά μας εξιστορεί  τις ηρωικές περιπέτειες μερικών από τους πιο γνωστούς Βίκινγκ όλων των εποχών – του θρυλικού εξερευνητή Λέιφ Έρικσον (Σαμ Κόρλετ), της δυναμικής και πεισματάρας αδελφής του, Φρέιντις Έρικσντοτερ (Φρίντα Γκούσταφσον), και του φιλόδοξου Σκανδιναβού πρίγκιπα Χάραλντ Σίγκουρντσον (Λίο Σούτερ). Στη Σκανδιναβική μυθολογία, Βαλχάλλα ( Valhöll,”Αίθουσα των σφαγιασθέντων” ) ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν και γίνεται κατοικία σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη.  Τους ήρωες καλωσορίζει ο θεός Μπράγκι  στη Βαλχάλα και  τους συνοδεύουν οι  Βαλκυρίες.

Ο μύθος της γενναίας Βίκινγκ πολεμίστριας, που είδαμε να σκιαγραφείται με πειστικό τρόπο στο  «Βίκινγκ» από την Κάθριν Γουίνικ ως Λάγκερθα,  ατρόμητη σύζυγο του Ράγκναρ Λόθμπροκ συνεχίζεται  στο «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,   από την 28χρονη Σουηδέζα μοντέλο-ηθοποιό Φρίντα Γκούσταβσον, που υποδύεται τη Γροιλανδή Φρέιντις Εϊρικστντότι, κόρη του θρυλικού εξερευνητή  Έρικ του Ερυθρού. Εκείνη που μαζί με τον αδελφό της Λέιφ Έρικσον φτάνει στη Νορβηγία, προκειμένου να εκδικηθεί τον χριστιανό Βίκινγκ που τη βίασε.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  διαδραματίζεται πάνω από 100 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της πρωτότυπης σειράς «Βίκινγκ», στις αρχές του 11ου αιώνα, όταν η ένταση μεταξύ των Βίκινγκς και των Άγγλων έχει για διάφορους λόγους κορυφωθεί. Υποφώσκει  επίσης μια έντονη εσωτερική σύγκρουση μεταξύ των Βίκινγκς που έχουν παραμείνει στις  παγανιστικές πεποιθήσεις και σε αυτούς που έχουν ενστερνιστεί τον  χριστιανισμό και τις δοξασίες του. Η σειρά μας ταξιδεύει μαζί με τους τρομερούς Σκανδιναβούς πολεμιστές σε πεδία μάχης από τον  δανικό οικισμό Κάτεγκατ, μέχρι την Αγγλία και την Ευρώπη. Οι Βίκινγκς πολλές φορές απέδειξαν την ισχύ των λόγων του Πέδρο Καλντερόν «Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πώς να κερδίζουν μια νίκη, αλλά δεν ξέρουν πώς να την αξιοποιούν».

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα  «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  αφηγείται νέες περιπέτειες και επεισόδια από τις σκληρές μάχες των Σκανδιναβών, στην προσπάθεια τους να βγουν από τη φτώχεια, να επιβιώσουν, να γνωρίσουν τον κόσμο και να δοξαστούν   και στόχο έχει  να συγκεράσει την ιστορική ακρίβεια με το δράμα και  τη Σκανδιναβική  μυθολογία με τη συνεχή και καθηλωτική δράση.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Ενδοοικογενειακή βία: Ένα έγκλημα με σκοτεινό αριθμό θυμάτων

Δημοσιεύθηκε

στις

*Της Ευσταθίας Γιαννιά

Ζωή, Κική, Αδαμαντία, Ανδριάνα, Ελένη, Καρολάιν! Δεν είναι απλά ονόματα… μέσα σε τόσα άλλα. Είναι μερικά από τα ονόματα γυναικών που βρήκαν το θάνατο από τα χέρια των συντρόφων, των συζύγων τους. Ένας κατάλογος θυμάτων που μεγαλώνει ανησυχητικά. Κι αυτό, γιατί η ενδοοικογενειακή βία, είναι ένα αθέατο έγκλημα με σκοτεινό αριθμό θυμάτων, που συντελείται πίσω από κλειστές πόρτες και αφορά στη συντριπτική πλειοψηφία τις γυναίκες και τα παιδιά.

Θύματα εγκλωβισμένα σε μια σκληρή, τυραννική πραγματικότητα που όσο κι αν θεωρούν ότι μπορούν ή προσπαθούν να αλλάξουν, είναι αμείλικτη! Η κακοποίηση, σωματική, ψυχολογική, λεκτική, ακόμη και οικονομική αποξενώνει τα θύματα, τα περιθωροποιεί κι εντέλει τα καταστρέφει.

Ποιος άλλωστε μπορεί να ζει αμυνόμενος στην οικογένεια, στο σπίτι, στο καταφύγιο του;

Η έκρηξη της ενδοοικογενειακής βίας έχει σημάνει εδώ και καιρό συναγερμό και στη χώρα μας. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Μόνο το 2021 καταγράφηκαν επίσημα 9.942 θύματα ενδοοικογενειακής βίας, εκ των οποίων οι 7.375 ήταν γυναίκες. Είναι όμως εξίσου αποκαλυπτικά και για την πρωτοφανή δύναμη και το ψυχικό σθένος που δείχνουν ολοένα και περισσότερα θύματα, αναζητώντας φως στο δικό τους σκοτάδι!..

Οι «ένοχες», «μυστικές» και βίαιες συμπεριφορές δεν μένουν πια κρυφές, δεν είναι πια προσωπική υπόθεση μεταξύ του θύτη και του θύματος, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας.

Σήμερα έχουν επιτευχθεί σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Για πρώτη φορά η χώρα μας διαθέτει ένα ολοκληρωμένο υποστηρικτικό πλέγμα για τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας. Εκτός από το σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο, διαρκώς ενισχύεται το δίχτυ δομών και υπηρεσιών που σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς, καλύπτει τους τομείς της πρόληψης και της αντιμετώπισης περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, παρέχοντας προστασία και ουσιαστική βοήθεια στα θύματα.

Από το 2019 έχει αναπτυχθεί από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ένα δίκτυο εθνικής εμβέλειας 73 υπηρεσιών αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας, ενώ συνεχώς αυξάνεται και ο αριθμός των Ξενώνων Κακοποιημένων Γυναικών και των Συμβουλευτικών Κέντρων και ενισχύεται η γραμμή «SOS 15900» η οποία μέσα στο α’ επτάμηνο του 2022 δέχτηκε 2.090 κλήσεις. Αυτή η προσπάθεια ενισχύεται ακόμη περισσότερο με τη λειτουργία των 12 νέων Γραφείων Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, ένα εκ των οποίων θα λειτουργήσει από την 1η Οκτωβρίου στο Β’ Αστυνομικό Τμήμα της Πάτρας. Ένα επιπλέον ισχυρό στήριγμα για τις γυναίκες που πολεμάνε την ενδοοικογενειακή βία ή επέζησαν από αυτή.

Στον αγώνα αυτό, η Ελληνική Αστυνομία με έμπειρο και ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, έχει τη δυνατότητα άμεσης επέμβασης και διαχείρισης των περιστατικών, συνεργαζόμενη με τα στελέχη των κοινωνικών και υποστηρικτικών δομών και τους φορείς αρωγής.

Σήμερα κανένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας δεν πρέπει να αισθάνεται μόνο! Η κοινωνία μας είναι πιο ώριμη από ποτέ και χτίζει, με τη σημαντική συμβολή του κράτους, τείχος προστασίας, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο και σύγχρονο μέσο.

*Η Ευσταθία Γιαννιά είναι Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ, Κάτοχος Mεταπτυχιακού Πολιτικών Επιστημών

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Επιταχυντής εξελίξεων

Δημοσιεύθηκε

στις

Η αποχώρηση του Απόστολου Κατσιφάρα από τη θέση του επικεφαλής της παράταξης της μείζονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο, αναμφισβήτητα αποτελεί μία σημαντική εξέλιξη στο τοπικό πολιτικό σκηνικό, που λειτουργεί ως επιταχυντής, για πολλούς και για πολλά…

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πρώην Περιφερειάρχης, πρώην Βουλευτής και πρώην Υφυπουργός, αποτελεί ίσως το τελευταίο σημαντικό «πολιτικό μέγεθος» στην Αχαΐα – πλην του Γιώργου Παπανδρέου – από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, που στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές μάλιστα, στηρίχθηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκ των πραγμάτων, αυτή η διπλή στήριξη δεν ευοδώθηκε με μία τρίτη εκλογή του ως Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας.

Γι’ αυτό και η αποχώρησή του από το «περιφερειακό σκηνικό», αφενός ανοίγει πλέον διάπλατα τις εξελίξεις για την ανάδειξη νέας ή νέων υποψηφιοτήτων απέναντι στον σημερινό Περιφερειάρχη, Νεκτάριο Φαρμάκη, αλλά και αφετέρου για διεύρυνση της παράταξης του σημερινού Περιφερειάρχη προς την κεντροαριστερά. Η αρχή έχει ήδη γίνει και οι πληροφορίες λένε πως θα υπάρξει και συνέχεια…

Ταυτόχρονα όμως, αλλάζει τις εξελίξεις, τόσο ως προς το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, όσο και ως προς τη διεκδίκηση του Δήμου της Πάτρας. Και ως προς τα δύο αυτά μέτωπα, μόνο εικασίες και προθέσεις εκφράζονται μέχρι τώρα, όμως… ήγγικεν πλέον η ώρα που πρέπει να ληφθούν αποφάσεις και να υπάρξουν ανακοινώσεις. Ειδικά δε, εάν οι εθνικές εκλογές διεξαχθούν σε κοντινό χρονικό σημείο με τις αυτοδιοικητικές, τότε είναι βέβαιο ότι πιο ωφελημένοι θα είναι αυτοί που θα κινηθούν γρήγορα και θα έχουν ξεκαθαρίσει τις προθέσεις τους.

Και κάτι ακόμα: Οι εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) θα επιφέρουν ανάλογες εξελίξεις και στον χώρο της ΝΔ, όπου επίσης πρέπει να ξεκαθαρίσει το «τοπίο» μεταξύ ψηφοδελτίου και αυτοδιοίκησης.

Μπαίνοντας στον Οκτώβριο, έναν χρόνο μακριά από τις αυτοδιοικητικές εκλογές και κάποιους μήνες από τις εθνικές, το πολιτικό σκηνικό αρχίζει ήδη να ζεσταίνεται έντονα…

 

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα