Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Το Μικρό Βιβλιοπωλείο στο Παρίσι- Οι φθαρμένες σελίδες  του Ρομαντισμού 

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Ένα είναι βέβαιο ότι το θαύμα κάποια στιγμή θα έρθει να συναντήσει, αυτόν που δεν είναι αποχαυνωμένος, παραιτημένος ή εξουθενωμένος και θα το ζήσει,  διαφορετικά θα διαβεί την ανοικτή θύρα του απρόσεκτου και αδιάφορου και θα αναζητήσει άλλη συντροφιά. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του θαύματος είναι η λεπτεπίλεπτη κορμοστασιά του, πρέπει κανείς να είναι λίγο προσεκτικός για να το διακρίνει, να το εντοπίσει αλλά δεν είναι και αιώνιο, μια στιγμή είναι το θαύμα, που στη συνέχεια μπορεί να κρατήσει αιώνια, αλλά για μια στιγμή κάνει την εμφάνισή του και πρέπει να το προλάβουμε. Κάποιες φορές το θαύμα είναι χωνεμένο σε μια αγάπη, σε ένα φιλί ή σε μια χειρονομία, άλλες πάλι σε μια φράση, μια ματιά ή μια φιλοφρόνηση, αλλά εκεί που η πραγματικότητα βρίσκεται σε μια αφόρητη, βασανιστική ακινησία, εκεί εκρήγνυται το θαύμα μέσα στην πραγματικότητα κι όλα γίνονται μαγικά. Το νου μας όμως γιατί τα θαύματα είναι λεπτεπίλεπτα και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί κι ευαίσθητοι για να μην φύγουν για άλλους τόπους κι άλλους κόσμους.

Ένα από τα τελευταία σενάρια που έγραψε ο σπουδαίος κινηματογραφιστής Έτορε Σκόλα, πριν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο, τον χειμώνα του 2016, ήταν  αυτή η ιστορία με τίτλο «Un Drago a Forma di Nuvola», που μετασχηματίστηκε σε νουβέλα από τον λογοτέχνη Ίβο Μιλάτσο και μετά ξεναμεταμορφώθηκε κινηματογραφική ιστορία και σενάριο για να ταξιδέψει στα βαθιά σκοτάδια της κινηματογραφικής αίθουσας και τα βαθιά ερέβη της ανθρώπινης ύπαρξης.

«Το Μικρό Βιβλιοπωλείο στο Παρίσι» είναι μια γλυκόπικρη ταινία σαν αυτές που έφτιαχνε ο Έτορε Σκόλα, ο οποίος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ιταλικού και ευρωπαϊκού κινηματογράφου με ταινίες όπως, Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί (Brutti, Sporchi e Cattivi, 1976) για την οποία βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ των Καννών, Μια ξεχωριστή μέρα (Una Giornata Particolare, 1978) για την οποία βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, Η ταράτσα (La terazza, 1980), Η Οικογένεια (La Famiglia, 1987) και Σπλέντορ (Splendor, 1989).

Ο Βιτσέντζο ο βιβλιοπώλης (Σέρτζιο Καστελίτο)  είναι βυθισμένος σε κάποια γραφική γειτονιά του Παρισιού, ανάμεσα στα βιβλία του και τη φροντίδα της κόρης του. Για τις ανάγκες της ταινίας η  κομψή γειτονιά δημιουργήθηκε στα στούντιο της Cinecitta. Ο Βιτσέντζο έχει αφιερωθεί στην φροντίδα της έφηβης κόρης του, η οποία μετά από ένα σοβαρό ατύχημα βρίσκεται καθηλωμένη σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο και περιορισμένη στους τέσσερις τοίχους ενός δωματίου, χωρίς διάθεση να έρθει σε επαφή με την ζωή που σουλατσάρει έξω, χωρίς την ανάγκη να έρθει σε επικοινωνία με άλλους  ανθρώπους, χωρίς την ανάγκη να ζήσει αυτά που της αναλογούν. Στο ισόγειο βρίσκεται το βιβλιοπωλείο το οποίο μπορεί να επουλώσει κάθε τραύμα και κάθε ανθρώπινη ψυχική ανάγκη και στον επάνω όροφο ζει η έφηβη με τα ανεπούλωτα σωματικά και ψυχικά τραύματα.

-Και η κόρη σου; Δεν την αναφέρεις ποτέ.

-Για εκείνη ζω, απαντά με τη μεγαλύτερη φυσικότητα ο  ήρωάς μας. Ο Βιτσέντζο ζει ανάμεσα στην αγωνία να βοηθήσει την κόρη του, στην ανησυχία του για την καθημερινότητά της και την προσπάθεια του να στηρίξει την αδύναμη ψυχική της κατάσταση. Σε όλη αυτή τη διαβρωτική, εναγώνια αλλά και αναποτελεσματική προσπάθεια παίρνει δύναμη από τα διαβάσματά του, από τις λογοτεχνικές ιστορίες,  από τα βιβλία που τον περιτριγυρίζουν. Ο Βιτσέντζο προσπαθεί να σύρει όλη την κατάσταση σε μια φυσιολογική ρότα, αλλά τίποτα δεν φαίνεται ικανό να αλλάξει την προδιαγραμμένη πορεία των πραγμάτων. Τα όνειρα λαμπαδιάζουν την στιγμή που τα πάντα πνέουν τα λοίσθια και το θαύμα εμφανίζεται μέσα στα σκοτάδια, στη βροχή και την απελπισία.

Η Γιολάντ μια ερασιτέχνης ηθοποιός αναζητώντας τον χαμένο σκύλο της, εισβάλει στο διώροφο κτίριο της παραίτησης κι όλα ανατρέπονται. Η ίδια καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από μια σχέση αδιέξοδη και βασανιστική, αλλά επιτέλους αυτή η εισβολή και η παρουσία της ζωντανής γεμάτη δύναμη και χυμούς γυναίκας θα μεταμορφώσει και τον Βιτσέντζο σε ήρωα – πρωταγωνιστή μια τρυφερής, ρομαντικής ιστορίας, σαν αυτές που κατανάλωνε νυχθημερόν σκυμμένος στα βιβλία και τις αναγνώσεις του. Ο βιβλιοπώλης θα αφυπνιστεί, αφού πρώτα γοητευθεί από την πληθωρική Γιολάντ, θα ξαναθυμηθεί τι είναι ο έρωτας και θα αρχίσει να ρίχνει χρώματα στον καμβά της γκρίζας και άχρωμης ζωής του. Ο βιβλιοπώλης μας θα παρασύρει την «ακατέργαστη» Γιολάντ στον κόσμο του βιβλίου, της λογοτεχνίας και των ιστοριών του κι ο ίδιος θα παρασυρθεί από την ζωντάνια, το σφρίγος και την ομορφιά της στον κόσμο της τρυφερότητας, της μαγείας και του έρωτα.

Όλα αυτά θα ήταν ωραία και καλά αν το όλο εγχείρημα δεν βούλιαζε στον άμετρο ρομαντισμό, στον ξεχειλωμένο ιδεαλισμό και στον γλυκανάλατο λυρισμό.

Οι χαρακτήρες γίνονται μονοδιάστατοι, τα επεισόδια προβλέψιμα και το τέλος δεδομένο, αλλά καλό είναι να μπούμε στο σινεμά γιατί «Θα σου πω κάτι…» έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ  «Οι σκέψεις δεν είναι ποτέ ειλικρινείς. Οι συγκινήσεις είναι». 

 

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Δύο χρονικά «παράθυρα» για τις κάλπες

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Το ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών παραμένει πάντοτε στο προσκήνιο. Και θα παραμένει μέχρι τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει την επίσημη ανακοίνωση της ημερομηνίας. Μέχρι τότε, πολιτικολογούντες, δημοσιολογούντες και διάφοροι άλλοι θα παριστάνουν τους… ντετέκτιβ, παρουσιάζοντας και αποσύροντας σενάρια.

Γνωρίζετε ότι εμείς δεν είμαστε από αυτούς. Αντίθετα, εδώ και πολύ καιρό έχουμε γράψει ότι τα σενάρια που επικαλούνται «πληροφορίες» ή «στελέχη», κλπ, δεν διαθέτουν αξιοπιστία. Γιατί ο μόνος που ξέρει είναι ο πρωθυπουργός και αυτός έχει πει – πολλές φορές – ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας. Κατά συνέπεια και όσα γράφτηκαν το τελευταίο διάστημα περί «αιφνιδιασμού» δεν ευσταθούν και γι’ αυτό έχουν αρχίσει να… μαζεύονται. Γιατί ο Μητσοτάκης θεωρεί ως πιο ισχυρό «όπλο» για τον πολιτικό την αξιοπιστία και τη θεσμικότητα, παρά τον… αιφνιδιασμό. Και νομίζουμε ότι έχει απόλυτο δίκιο.

Το πρώτο μάλλον βέβαιο λοιπόν είναι ότι δεν θα έχουμε εκλογές με το ξεκίνημα του νέου έτους. Ο Ιανουάριος, μάλλον και ο Φεβρουάριος, δεν υπάρχουν σε κανέναν υπολογισμό. Γιατί θα είναι ακόμα «χειμώνας» με ενεργειακή κρίση και ακρίβεια και κανένας δεν ξέρει πως θα βγει πέρα. Από εκεί και πέρα, με βάση τη λογική και κανένα «σενάριο», οι εκλογές θα αρχίσουν να… μυρίζουν έντονα από την άνοιξη.

Συνεχίζοντας λογικά, λαμβάνουμε υπόψη μας δύο πολύ σημαντικές ημερομηνίες: Στις 16 Απριλίου θα είναι το Πάσχα. Και στις 2 Ιουνίου αρχίζουν οι πανελλαδικές. Κατά συνέπεια, έχουμε ένα καλό διάστημα από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τις αρχές Απριλίου και από τα τέλη Απριλίου μέχρι τα τέλη Μάιου. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο διαστήματα θα προσμετρηθούν τα πάντα, με πρώτο βεβαίως το χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, αλλά και το πώς θα εξελίσσονται τα εθνικά θέματα…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ- Δημοτικές εκλογές: Η Ν.Δ. επιβάλλεται άμεσα να αποφασίσει

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το τοπίο για τις προσεχείς δημοτικές εκλογές στην Πάτρα σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει.

Δεδομένη θεωρείται η υποψηφιότητα του Κώστα Πελετίδη που θα διεκδικήσει την τρίτη θητεία του.

Δεδομένη επίσης θεωρείται η υποψηφιότητα του Πέτρου Ψωμά που έχει τη δική του αξιοπρόσεκτη διαδρομή.

Η είσοδος του Βασίλη Αϊβαλή στο παιχνίδι φαίνεται να φιλοδοξεί την εκπροσώπηση της κεντροαριστεράς.

Απομένει η εκκρεμότητα του φιλελεύθερου χώρου.

Για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, δεν τίθεται θέμα κομματικού χρίσματος με την παραδοσιακή έννοια.

Έχει άλλωστε αποδειχθεί ότι τα χρίσματα ελάχιστα βοηθούν, τόσο τα κόμματα που τα παρέχουν όσο και τους υποψηφίους που τα λαμβάνουν.

Ωστόσο υπάρχει μια μεγάλη απόσταση από την εγκατάλειψη της πολιτικής των χρισμάτων έως την ολιγωρία που οδηγεί σε βεβιασμένες επιλογές που γίνονται στο πάρα πέντε και μερικές φορές στο και πέντε.

Η Πάτρα χρειάζεται μια ισχυρή δημοτική παράταξη με σαφές πρόγραμμα, ελκυστικό πρόσωπο και την ικανότητα να εμπνεύσει ευρύτερες δυνάμεις σε μια διαδρομή ανάταξης του Δήμου Πατρέων. Μια παράταξη που θα αντλεί ορμή από τις φιλελεύθερες αρχές αλλά που θα είναι σε θέση να συσπειρώσει όλες τις ζωντανές δυνάμεις της πόλης.

Μπορεί τα χρίσματα να είναι εκτός εποχής, αλλά η πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας παράταξης με τα χαρακτηριστικά που περιγράφτηκαν πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει εν κενώ.

Συνεπώς η Νέα Δημοκρατία οφείλει εγκαίρως να αποσαφηνίσει τις διαθέσεις της.

Eίτε με την στήριξη του υπάρχοντος δημοτικού σχήματος με επικεφαλής, πλέον, τον Κώστα Σβόλη, είτε (εάν επιλέξει) την ενθάρρυνση άλλων πρωτοβουλιών, αλλά σε κάθε περίπτωση με τη συμβολή της, στη συγκρότηση μιας παράταξης που θα περικλείει την προοπτική της εκλογικής νίκης.

Οι αντικειμενικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Αλλά για να αποκτήσουν μορφή και σχήμα χρειάζονται αποφάσεις, επιλογές και πρωτοβουλίες.

Που πρέπει να γίνουν σήμερα γιατί αύριο θα είναι αργά.

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Ποιος κερδίζει από ενδεχόμενη επίσπευση των εκλογών;

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Αρκεί να πει ο πρωθυπουργός ότι «μύρισαν εκλογές» για να τρέχουν όλοι και να πιστεύουν ότι μετά τα κάλαντα θα στηθούν κάλπες; Προφανώς, ναι. Όταν από τα πλέον αρμόδια χείλη ακούγεται μία τέτοια έκφραση τότε οι υπόλοιποι αρχίζουν να ετοιμάζονται. Μόνο που τελικά, οι εκλογές ίσως να μην γίνουν τόσο σύντομα όσο αρκετοί πιστεύουν. Γιατί ο πρωθυπουργός είπε τη συγκεκριμένη έκφραση συνοδεύοντάς τη από μία άλλη, στην οποία μικρή σημασία αποδόθηκε. Συγκεκριμένα είπε ότι οδεύουμε προς το εκλογικό 2023. Και αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια, ανεξάρτητα από το εάν οι εκλογές θα γίνουν τον Ιανουάριο ή τον Απρίλιο του 2022. Επίσης, κανένας μάλλον δεν έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία σε μία άλλη έκφραση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «η προεκλογική περίοδος θα είναι ένας μαραθώνιος και θα δούμε ποιος θα αντέξει…».

Ας υποθέσουμε όμως ότι, πράγματι, οι εκλογές επισπεύδονται. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφασίζει να γίνουν μέσα στον Ιανουάριο, άντε τον Φεβρουάριο. Ποιον, άραγε, συμφέρει μία τέτοια εξέλιξη; Μάλλον όχι τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα την αντιπολίτευση. Όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης προηγούνται σταθερά. Θέλετε η διαφορά να είναι μικρότερη των 7 ή και 10 ποσοστιαίων μονάδων; Σύμφωνοι. Ας πούμε ότι είναι τρεις μονάδες. Ε, και; Συντρέχουν οι προϋποθέσεις κάποιας ευρείας συνεργασίας κομμάτων στην παρούσα στιγμή; Όχι. Κατά συνέπεια, θα ακολουθήσουν και δεύτερες εκλογές. Και η Ν.Δ. θα έχει τον πρώτο λόγο να φτάσει ακόμα και σε μία αυτοδυναμία που… ούτε η ίδια δεν πιστεύει! Και ξέρετε, γιατί; Γιατί ο μέσος Έλληνας, επιζητεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα. Μπορεί να κατηγορεί τον Μητσοτάκη ότι δεν τα έκανε όλα σωστά. Μπορεί να τον επικρίνει για την ιδεολογία του. Δεν μπορεί να μην δεχτεί όμως ότι τα κατάφερε με την πανδημία, τα καταφέρνει με τα εθνικά θέματα και το παλεύει με την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια. Ο μέσος Έλληνας λοιπόν δεν θέλει να ξαναζήσει το 2019, τις μεγάλες μεταπτώσεις και τα… κενά αέρος. Δεν αντέχει άλλα «μπρος-πίσω». Θα στηρίξει λοιπόν αυτόν που του εξασφαλίζει σταθερότητα, έστω και αν δεν συμφωνεί σε όλα μαζί του. Η επίσπευση των εκλογών λοιπόν, σε αυτή τη φάση, δεν θα έπρεπε να επιζητείται από την αντιπολίτευση…

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα