Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Στα άδυτα του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σβόλης (*)
Η μη τήρηση της νόμιμης διαδικασίας, η αμέλεια ή και η πλημμέλεια είναι χαρακτηριστικά στοιχεία κακής και μη χρηστής διοίκησης και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελούν τον δούρειο ίππο για να κρίνει η Δημοτική Αρχή τους έχοντες τη νόμιμη υποχρέωση της άσκησης του ελέγχου των όσων συμβαίνουν στον Κοινωνικό Οργανισμό του Δήμου Πατρέων (ΚΟΔΗΠ).

Στο πρόσφατο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΔΗΠ (30/8/2022) συζητήθηκε η παρατυπία της διοίκησης να προχωρήσει σε προφορική συμφωνία με ιδιώτη ιδιοκτήτη επιχείρησης ενοικιαζόμενων επιπλωμένων δωματίων για τη φιλοξενία αστέγων πολιτών για τα χρονικά διαστήματα 18-07-2018 έως 24-02-2019 και 25-10-2019 έως 02-12-2019. Να σημειωθεί ότι ο ΚΟΔΗΠ είχε συνάψει σύμβαση με τον ίδιο οικονομικό φορέα για τη στέγαση των αστέγων συμπολιτών μας για το διάστημα 17-11-2017 έως 17-07-2018 και το διάστημα 25-02-2019 έως 24-10-2019.

Η σημερινή διοίκηση δεν ανέλαβε τις ευθύνες της για το πρωτόγνωρο γεγονός να συνάπτει προφορικές συμφωνίες, καθ΄ ομολογία του προέδρου του ΚΟΔΗΠ. Δεν ανέλαβε τις ευθύνες που αμέλησε να προβεί στις νόμιμες ενέργειες για πρόβλεψη παράτασης της υπάρχουσας σύμβασης ή για την έγκαιρη σύναψη νέας σύμβασης.

Η κατάληξη, τελικά, ήταν να προσφύγει ο θιγόμενος ιδιώτης εναντίον του ΚΟΔΗΠ, με αποτέλεσμα το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών να τον δικαιώσει και να υποχρεούται ο ΚΟΔΗΠ να καταβάλει ποσό 37.407,05 ευρώ με τον νόμιμο τόκο και τα δικαστικά έξοδα. Για ουσιαστικούς και νομικούς λόγους η Νομική υπηρεσία του Δήμου Πατρέων πρότεινε την άσκηση έφεσης κατά της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Σύσσωμη η παριστάμενη αντιπολίτευση ζήτησε να υιοθετηθεί η πρόταση της Νομικής υπηρεσίας για να προστατευθούν τα δικαιώματα του ΚΟΔΗΠ. Η σημερινή διοίκηση όχι μόνο δεν εφάρμοσε τα νόμιμα και αγνόησε και τη Νομική υπηρεσία αλλά έχει και το θράσος να αναφέρεται σε αντιπολιτευτικό μένος σε επίσημη ανακοίνωση.

Κύριοι της Δημοτικής Αρχής θεωρώ τιμή να συμφωνώ με παρατάξεις που απέχω ιδεολογικά όταν ο στόχος μας είναι το δημόσιο συμφέρον. Οι εκπρόσωποι των παρατάξεων «ΩΡΑ ΠΑΤΡΩΝ», «ΝΕΑ ΠΑΤΡΑ», «Κοινοτικόν» και εγώ εκπροσωπώντας την παράταξη «Πάτρα Ενωμένη», ασκήσαμε έλεγχο για να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα των συμπολιτών μας σε αντίθεση με εσάς που ασκείτε διοίκηση με γνώμονα την πολιτική ιδεοληψία συνεπικουρούμενη από ανικανότητα.

(*) Ο Κωνσταντίνος Σβόλης είναι ιατρός και δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με την παράταξη του Νίκου Παπαδημάτου «Πάτρα Ενωμένη»

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Ποιος κερδίζει από ενδεχόμενη επίσπευση των εκλογών;

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Αρκεί να πει ο πρωθυπουργός ότι «μύρισαν εκλογές» για να τρέχουν όλοι και να πιστεύουν ότι μετά τα κάλαντα θα στηθούν κάλπες; Προφανώς, ναι. Όταν από τα πλέον αρμόδια χείλη ακούγεται μία τέτοια έκφραση τότε οι υπόλοιποι αρχίζουν να ετοιμάζονται. Μόνο που τελικά, οι εκλογές ίσως να μην γίνουν τόσο σύντομα όσο αρκετοί πιστεύουν. Γιατί ο πρωθυπουργός είπε τη συγκεκριμένη έκφραση συνοδεύοντάς τη από μία άλλη, στην οποία μικρή σημασία αποδόθηκε. Συγκεκριμένα είπε ότι οδεύουμε προς το εκλογικό 2023. Και αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια, ανεξάρτητα από το εάν οι εκλογές θα γίνουν τον Ιανουάριο ή τον Απρίλιο του 2022. Επίσης, κανένας μάλλον δεν έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία σε μία άλλη έκφραση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «η προεκλογική περίοδος θα είναι ένας μαραθώνιος και θα δούμε ποιος θα αντέξει…».

Ας υποθέσουμε όμως ότι, πράγματι, οι εκλογές επισπεύδονται. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφασίζει να γίνουν μέσα στον Ιανουάριο, άντε τον Φεβρουάριο. Ποιον, άραγε, συμφέρει μία τέτοια εξέλιξη; Μάλλον όχι τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα την αντιπολίτευση. Όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης προηγούνται σταθερά. Θέλετε η διαφορά να είναι μικρότερη των 7 ή και 10 ποσοστιαίων μονάδων; Σύμφωνοι. Ας πούμε ότι είναι τρεις μονάδες. Ε, και; Συντρέχουν οι προϋποθέσεις κάποιας ευρείας συνεργασίας κομμάτων στην παρούσα στιγμή; Όχι. Κατά συνέπεια, θα ακολουθήσουν και δεύτερες εκλογές. Και η Ν.Δ. θα έχει τον πρώτο λόγο να φτάσει ακόμα και σε μία αυτοδυναμία που… ούτε η ίδια δεν πιστεύει! Και ξέρετε, γιατί; Γιατί ο μέσος Έλληνας, επιζητεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα. Μπορεί να κατηγορεί τον Μητσοτάκη ότι δεν τα έκανε όλα σωστά. Μπορεί να τον επικρίνει για την ιδεολογία του. Δεν μπορεί να μην δεχτεί όμως ότι τα κατάφερε με την πανδημία, τα καταφέρνει με τα εθνικά θέματα και το παλεύει με την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια. Ο μέσος Έλληνας λοιπόν δεν θέλει να ξαναζήσει το 2019, τις μεγάλες μεταπτώσεις και τα… κενά αέρος. Δεν αντέχει άλλα «μπρος-πίσω». Θα στηρίξει λοιπόν αυτόν που του εξασφαλίζει σταθερότητα, έστω και αν δεν συμφωνεί σε όλα μαζί του. Η επίσπευση των εκλογών λοιπόν, σε αυτή τη φάση, δεν θα έπρεπε να επιζητείται από την αντιπολίτευση…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Μπαίνοντας στον (πραγματικό) χειμώνα

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Κάποτε – πριν λίγους μήνες – μιλούσαμε για τον «επικείμενο δύσκολο χειμώνα». Τώρα πια όμως, βρισκόμαστε σε αυτόν τον χειμώνα. Η θερμοκρασία έχει πέσει αρκετά, η ακρίβεια «θερίζει» τα εισοδήματα, η ενεργειακή κρίση παραμένει «παρούσα» και επιπλέον, η χώρα έχει μπει σε προεκλογική περίοδο.

Κάνοντας μία πρώτη εκτίμηση για το πώς εξελίσσεται αυτή η πολύ δύσκολη εποχή λοιπόν, μπορούμε μάλλον να πούμε ότι ναι μεν η κοινωνία μας διανύει μία περίοδο άγχους και αγωνίας για την καθημερινή επιβίωση, αλλά δεν έχουμε ακόμα κάποιο έμπρακτο στοιχείο αυτού που θα αποκαλούσαμε ως «τέλεια καταιγίδα».

Η «μαύρη Παρασκευή» που πέρασε, είναι μάλλον ενδεικτική της σαιζόν που διανύουμε. Λίγες και στοχευμένες αγορές. Οι καταναλωτές παραμένουν συγκρατημένοι, προσπαθούν να συγκρατήσουν χρήματα για τη συνέχεια. Άλλωστε, οι βασικές ανάγκες των νοικοκυριών παραμένουν αναλλοίωτες. Και η αγορά, προσαρμόζεται για άλλη μία φορά σε μία «εποχή ισχνών αγελάδων», όπου πρώτο ζητούμενο είναι η «αντοχή» και όχι το «κέρδος».

Επιπλέον, το «καλάθι του νοικοκυριού» που ασφαλώς και δεν λύνει το πρόβλημα της ακρίβειας, μάλλον ενδιαφέρει την κοινωνία πολύ περισσότερο από όσο πιστεύει η αντιπολίτευση και ενδεχομένως, ένα τμήμα της κοινωνίας που υποτιμάει και υποβαθμίζει το συγκεκριμένο μέτρο, που όμως προσφέρει βοήθεια σε ένα άλλο – και ίσως μεγαλύτερο από όσο όλοι πιστεύουμε – τμήμα της κοινωνίας.

Ασφαλώς, ο χειμώνας είναι ακόμα μπροστά μας. Κανένας δεν ξέρει πόσο βαρύς θα είναι από πλευράς κλιματολογικών συνθηκών, κανένας δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και τι θα γίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης.

Προς το παρόν πάντως, όλα δείχνουν ότι προχωράμε προς την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων με «σφιγμένο ζωνάρι», χωρίς πάντως να διαφαίνεται κάποιου είδους «αδιέξοδο». Τα φώτα μας, μάλλον θα παραμείνουν ανοικτά και η ζωή θα προχωρήσει με δυσκολίες, αλλά στο τέλος, ίσως θα μπορούμε να πούμε «τα καταφέραμε και πάλι». Ίδωμεν

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ καφενεία, που αργοσβήνουν!- Του Νίκου Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Αν έκαναν ένα καλό οι Τούρκοι στο βίαιο πέρασμα τους από την Ευρωπαϊκή ήπειρο, είναι που έμαθαν στους Ευρωπαίους να εκτιμούν και να πίνουν καφέ. Ο Ελληνισμός πέριξ του Αιγαίου άρχισε να πίνει το καφεδάκι του ήδη από τον 15ο αιώνα. Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν και τα πρώτα καφενεία, αρχικά στην Κων/πολη και μετά στην υπόλοιπη Ελλάδα. μόνο με Τούρκους πελάτες στην αρχή αλλά σύντομα προστέθηκαν και Έλληνες Στην πρώτη φάση ύπαρξης τους τα καφενεία συνδύαζαν την απόλαυση του αρωματικού καφέ ψημένου στη χόβολη με το κάπνισμα του ναργιλέ. Μεγάλη ιστορία ο ναργιλές με πολλούς και φανατικούς οπαδούς που αποκαλούνταν “Θεριακλήδες” και “Ναργιλεδοφουμαδόροι” Το 1931 η Αστυνομία απαγόρεψε τη χρήση του, τουλάχιστον στο κέντρο των μεγάλων πόλεων αν και μέχρι τη δεκαετία του 60 υπήρχαν πολλά καφενεία με ναργιλέδες -με την ανοχή του Κράτους. Προσωπικά έβλεπα καθημερινά να καπνίζουν ναργιλέ σε καφενείο σε υπόγεια στοά στην Ομόνοια μέχρι τις αρχές του 1980. Στις αρχές του 20ου αιώνα τα καφενεία είχαν διπλό και τριπλό ρόλο. Προσέφεραν καφέ αλλά ταυτόχρονα σερβίριζαν και ουζάκι ή ρακή (με μεζέ ελίτσες και ντοματούλα, ίσως και τυρί ή παστή σαρδέλα και τουρσί), παράλληλα όμως ήταν και μπακάλικα. Ποιός μπορεί να ξεχάσει την κλασική φιγούρα του Ζήκου (Χατζηχρήστος) στον Μπακαλόγατο να εκτελεί χρέη σερβιτόρου και μπακάλη ταυτόχρονα; Ακόμα και πριν λίγα χρόνια όμως, έτσι συνέχιζαν να λειτουργούν στα πολύ μικρά και απομακρυσμένα χωριά. Το μενού περιλάμβανε και μπύρα, ακόμα και να σερβίρεται φασολάδα 8 η ώρα το πρωί είχα πετύχει σε ορεινό καφενείο σχετικά πρόσφατα. Πολυδιάστατος ο ρόλος των Ελληνικών καφενείων λοιπόν αλλά πάντα με μία και απαράβατη αρχή :Οι χώροι ήταν ανδροκρατούμενοι. Οι γυναίκες-και ειδικά οι ανύπαντρες η οι ασυνόδευτες απλά αντιμετώπιζαν το Αβατο του Αγίου Ορους. Ο χώρος μύριζε από μακριά τεστοστερόνη και ήταν θολός από την κάπνα ναργιλέδων και σέρτικων τσιγάρων. Στα εξωτερικά τραπεζάκια αν μία κυρία συνοδευόταν από τον σύζυγο, θα μπορούσε να καθίσει σεμνά και να απολαύσει γλυκό του κουταλιού ή βανίλια-υποβρύχιο, με νεράκι σκέτο φυσικά. Το καφενείο ήταν χώρος για άντρες αποκλειστικά. Χαρτιά, τάβλι, εφημερίδες, κουβέντες για ποδόσφαιρο και πολιτική. Πολλά καφενεία “χρωματίζονταν” ανάλογα με τις προτιμήσεις του φανατικού ιδιοκτήτη και γίνονταν κόκκινα ή πράσινα (ποδοσφαιρικά) και μπλε ή πράσινα (πολιτικά) ιδιαίτερα μετά την Μεταπολίτευση Καθώς λοιπόν το DNA του Ελληνα παραμένει αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, το Ελληνικό καφενείο ξεχώρισε και από το Τούρκικο-τεκέ και από το Ευρωπαϊκό κυριλέ καφέ μετά γλυκισμάτων. Το δικό μας ήρθε και ανέλαβε το ρόλο της Αρχαίας Αγοράς. Παθιασμένες συζητήσεις, διαφωνίες, καυγάδες, λογύδρια, κουβέντες επί παντός του επιστητού. Και έπειτα ερχόταν η συμφιλίωση μέσα από μιά παρτίδα τάβλι ή πρέφα, με φωνές και πειράγματα. “Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο, πρέφα και καφέ, βρε δε βαριέσαι, αδερφέ” που τραγουδούσε ο Χατζής. Και κατόπιν επιστροφή στο σπίτι όπου περίμενε το φρεσκο-μαγειρεμένο φαγητό από τα χεράκια της συζύγου η της μαμάς. Σιγά σιγά τα καφενεία μας εξαφανίζονται και καθώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία “φεύγουν” σβήνουν και οι αναμνήσεις. Ο Ελληνικός καφές αντικαταστάθηκε από τον εσπρέσσο και το καπουτσίνο και κανείς πιά δεν διανοείται να απαγορεύσει σε γυναίκες να καθίσουν όπου τους αρέσει. Η πολιτική και το ποδόσφαιρο έχουν πιά χάσει το ενδιαφέρον τους και επικρατούν οι συζητήσεις για τα κοινωνικά και τις προσωπικές σχέσεις. Η ξένη μουσική, η ατμόσφαιρα, η απαγόρευση του καπνίσματος μας κάνουν πιά περισσότερο “Ευρωπαίους”. Τα δε αυτο-αποκαλούμενα “Παραδοσιακά καφενεία” είναι τα περισσότερα ντεμέκ καταστάσεις -ελάχιστα είναι πιά τα αυθεντικά, ιδιαίτερα στις πόλεις. Τα καφενεία όπως τα γνωρίσαμε οι παλαιότεροι είναι απόηχοι άλλων εποχών και χάνονται μαζί τους.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα