Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Καλή σχολική χρονιά σε όλους

Δημοσιεύθηκε

στις

Γράφει ο Παναγιώτης Καρασπήλιος (*)

Η φετινή έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι η πρώτη έναρξη μετά από δύο δύσκολα χρόνια πανδημίας που δοκίμασαν τις αντοχές όλων μας, που θα επανέλθουμε σε ένα κλίμα κανονικότητας.
Το νέο ξεκίνημα που φέρνει η νέα σχολική χρονιά σηματοδοτεί την ελπίδα και τη δημιουργικότητα, καθώς θέτονται νέοι στόχοι προς επίτευξη με σκοπό την κατάκτηση των στόχων των μαθητών. Μαθητές, γονείς και εμείς οι εκπαιδευτικοί θα συνεργαστούμε ομαλά και θα δουλέψουμε και αυτή τη χρονιά όλοι μαζί με όλες μας τις δυνάμεις, προσδοκώντας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για όλα μας τα παιδιά. Για ακόμα μια χρονιά όλοι οι εκπαιδευτικοί θα βάλουμε τα δυνατά μας να μεταδώσουμε στα παιδιά τις γνώσεις και τα εφόδια που χρειάζονται, θα τα καθοδηγήσουμε να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και θα εργαστούμε για ένα σχολείο αποδοχής, σεβασμού, ισότητας και ουσιαστικής συμπερίληψης, έτσι όπως πρέπει να είναι το σύγχρονο σχολείο.
Ωστόσο, η νέα χρονιά φέρνει μαζί της στην επιφάνεια τα άλυτα προβλήματα του κλάδου μας, που δυσχεραίνουν το εκπαιδευτικό μας έργο και την κατάσταση στα δημόσια σχολεία. Αν και το ΥΠΑΙΘ προχώρησε άμεσα στην κάλυψη του μεγαλύτερου ποσοστού των κενών στις σχολικές μονάδες, οι ελλείψεις σε προσωπικό κυρίως σε ειδικότητες και τα λειτουργικά κενά στις σχολικές μονάδες συνεχίζουν να υφίστανται. Είναι σημαντικό να συνεχιστεί άμεσα η κάλυψη των κενών, αλλά και η συνέχιση της πολιτικής των μόνιμων διορισμών, καθώς όσοι είμαστε αναπληρωτές έχουμε αντιμετωπίσει ή αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες που επιφυλάσσει η έναρξη κάθε νέας σχολικής χρονιάς. Βασικός στόχος της εκπαιδευτικής πολιτικής της χώρας μας πρέπει να είναι η ενδυνάμωση και η αναβάθμιση των δημόσιων σχολείων και κατ’ επέκταση της παρεχόμενης παιδείας και εκπαίδευσης και αυτό μπορεί να επιτευχθεί κυρίως με την ενίσχυση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού.
Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. έχει διεκδικήσει σθεναρά εδώ και πολλά χρόνια την υλοποίηση μόνιμών διορισμών στην εκπαίδευση και θα συνεχίσει να μάχεται με όλες της τις δυνάμεις και να ασκεί συνεχείς πιέσεις στην πολιτική ηγεσία για τη συνέχιση των μόνιμων διορισμών, την πλήρη στελέχωση των δημόσιων σχολείων και την επίλυση των χρόνιων προβλημάτων του κλάδου μας. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μαζικά και δυναμικά για την αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση των κεκτημένων δικαιωμάτων των συναδέλφων και για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών του κλάδου μας και στον αγώνα αυτό σας θέλουμε δίπλα μας, γιατί δεν περισσεύει κανείς. Σε τοπικό επίπεδο, η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. Πάτρας και αυτή τη χρονιά δεσμεύεται να είναι δίπλα στον κάθε συνάδελφο εκπαιδευτικό, θέτοντας στο επίκεντρο του αγώνα μας τα προβλήματά του ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε.
Τέλος, δράττομαι της ευκαιρίας να συγχαρώ τους νεοδιόριστους συναδέλφους εκπαιδευτικούς και ιδίως αυτούς που τοποθετήθηκαν στην περιοχή μας που με το έργο τους και τις γνώσεις του θα ενισχύσουν την εκπαιδευτική κοινότητα.
Εύχομαι ολόθερμα στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές και στις οικογένειές τους μια δημιουργική, παραγωγική, ευλογημένη και εποικοδομητική νέα σχολική χρονιά με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα στη λειτουργία των σχολικών μονάδων.

(*) Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής, Πρόεδρος Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. Πάτρας

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Κεραμίδα… αφύπνισης!

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Από την ώρα που έγινε γνωστή η τραγική είδηση, δεν λέει να φύγει από το μυαλό μας… Ένα παιδί πήγε χθες στο σχολείο του, αλλά δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ ξανά στο σπίτι του.  Και η αιτία είναι μία έκρηξη στο λεβητοστάσιο του σχολείου, την ώρα που (όπως είδαμε να γράφεται) τα παιδιά βρίσκονταν αμέριμνα στην αυλή για διάλλειμα.

Από την έκρηξη φαίνεται πως εκτοξεύτηκαν κομμάτια τσιμέντου αλλά και μία μεταλλική πόρτα σε απόσταση πολλών μέτρων, με αποτέλεσμα, ένας μαθητής να πεθάνει και δύο ακόμα να τραυματιστούν.

Ποιος γονιός – αλλά και ποιος άνθρωπος γενικότερα – μπορεί άραγε να αντέξει τη σκέψη ότι ένα παιδί χάθηκε με αυτόν τον τρόπο, μέσα στον χώρο του σχολείου;

Από τη μία πλευρά προσπαθείς να βάλεις κάτω τη ψυχρή λογική και να σκεφτείς ότι ένα ατύχημα μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε χώρο, οποιαδήποτε στιγμή. Από την άλλη όμως, η πεποίθηση ότι ο χώρος κάθε σχολείου είναι (ή πρέπει να είναι) από τους πιο ασφαλείς, σε κάνει να τρελαίνεσαι για μία τραγωδία που ήρθε παντελώς ξαφνικά να ταρακουνήσει την ελληνική κοινωνία.

Να ταρακουνήσει την κοινωνία και ίσως, να… αφυπνίσει τους αρμόδιους. Και όχι μόνο στην κατεύθυνση της έρευνας που αναμφίβολα θα γίνει για τη συγκεκριμένη τραγωδία, αλλά της έρευνας που πρέπει να γίνει σε κάθε σχολείο για τις συνθήκες ασφάλειας.

Για παράδειγμα: Είμαστε βέβαιοι πως τα λεβητοστάσια σε όλα τα σχολεία είναι ασφαλή; Είμαστε βέβαιοι πως τα σχολικά μας κτίρια έχουν την απαιτούμενη αντοχή απέναντι σε σεισμούς και άλλα καιρικά φαινόμενα; Τα παιδιά μας πηγαίνουν σε σχολεία που τους παρέχουν ασφάλεια;

Ξέρουμε καλά πως το ζήτημα είναι μεγάλο. Απαιτεί μία μεγάλη εθνική επιχείρηση και πολλούς πόρους. Το ελληνικό κράτος όμως δεν μπορεί να κάνει «εκπτώσεις» στο συγκεκριμένο ζήτημα. Και το περιστατικό στις Σέρρες μας το θύμισε…. Σαν μία «κεραμίδα» που έπεσε πάνω στα κεφάλια μας και έφερε με δύναμη στο προσκήνιο ένα τόσο επείγον ζήτημα…

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Τα αεροδρόμια είναι περιουσία μας

Δημοσιεύθηκε

στις

Του Dr.Νίκου Μακράκη– προέδρου της Ελληνικής Αεραθλητικής Ομοσπονδίας

 

Κανένας λόγος δεν υφίσταται ώστε να πρέπει να πουληθούν και τα υπόλοιπα 22 αεροδρόμια ,περνώντας με την μορφή ενοικίου για 40 η 49 χρόνια σειδιωτικές επιχειρήσεις.

 

Είναι περιουσία του Ελληνικού λαού αφού με χρήματα του Δημοσίου δημιουργήθηκαν.

 

Έγιναν για να στηρίξουν τοπικές κοινωνίες και περιοχές με τουριστική ανάπτυξη οι οποίες είχαν ανάγκη σύνδεσης με την ενδοχώρα και προορισμούς από το εξωτερικό.

 

Αποτελούν μέγιστης Εθνικής σημασίας κρατικές ιδιοκτησίες με ότι αυτό συνεπάγεται στην περιοχή ειδικότερα του ανατολικού Αιγαίου. Τα κρατικά η δημοτικά αεροδρόμια, αποτελούν εθνικό στρατηγικό πλούτο

όπως τα σχολεία, τα νοσοκομεία,τα μουσεία ,τα κρατικά ΜΜΕ και τα Μέσα μεταφοράς.

 

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν και σε καμία κυβέρνηση να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των υπολοίπων 22 αεροδρομίων. Τα πρώτα 14 διεθνή άεροδρομια , συν αυτό της Αθήνας δόθηκαν με συμβάσεις αυστηρά μονοπωλιακού χάρακτηρα και με τέτοιες διασφαλίσεις προς όφελος μόνο του ιδιώτη επενδυτή εις βάρος του Έλληνα πολίτη.

 

Για πια ανάπτυξη επένδυσης συζητάμε , όταν ο επενδυτής εξασφαλίζει μονοπωλιακό καθεστώς και μάλιστα με ομπρέλα χιλιομετρικής απόστασης περιμετρικα του αεροδρομίου του.( στα 100 χιλιόμετρα δεν μπορεί να αδειοδοτηθεί άλλο αεροδρομιο). Ποιος άλλος κλάδος ιδιωτικής επιχείρησης μπορεί να εξασφαλίσει και μονοπωλιακό καθεστώς στην επένδυση του και μάλιστα όταν αυτή υφίσταταήδη σαν κρατική η δημοτική επένδυση με φήμη και πελατεία;

 

Αλήθεια , στην Ενωμένη Ευρώπη δεν υποτίθεται οτι πρεσβεύουμε το επιχειρείν και είμαστε ενάντια στα μονοπώλια κρατικά η ιδιωτικά ;Γιατί στην χώρα μάς δεν ισχύει το αυτονόητο δηλαδή το ρίσκο του επιχειρήν σε αυτήν την περίπτωση;

 

ΓΙΑΤΙ πρέπει να πεθάνει η Γενική Αεροπορία και ο αεροπορικός -αεραθλητικός τουρισμός στην χώρα μας.

 

ΓΙΑΤΙ η ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ πρεσβευτής της Γενικής Αεροπορίας της χώρας μας από το 1928 δεν προσκαλείται να συμμετέχει σε ομάδες εργασιας ώστε να καταθέσει τήν εμπειρία της αλλά και τις προτάσεις της ;

 

Ποιά συμφέροντα την αποκλείουν;

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Το αποτέλεσμα μετράει

Δημοσιεύθηκε

στις

Τo νέο νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη και τις αμοιβές των γιατρών θα κριθεί στην πράξη. Όπως και κάθε νομοσχέδιο. Ωστόσο, ο αφορισμός «το ΕΣΥ στα χέρια ιδιωτών» που θέλει να αξιοποιήσει η αντιπολίτευση – και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ – είναι, όχι μόνο μια παλιά «καραμέλα», αλλά και κάτι που στην εποχή μας, ελάχιστα αφορά την κοινωνία.

Η κοινωνία σήμερα έχει ξεπεράσει πολλά από τα «ταμπού» του παρελθόντος. Και εκείνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να έχει απέναντί της μία καλή και σύγχρονη δημόσια υπηρεσία. Μία υπηρεσία που της προσφέρει αυτό που θέλει, στον χρόνο που θέλει και φυσικά, με το ελάχιστο δυνατό κόστος (ή και με καθόλου κόστος εφόσον μιλάμε για δημόσια υπηρεσία).

Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι οι εκκαθαρίσεις των συντάξεων. Ποιος, πραγματικά, νοιάζεται ότι χρειάστηκε να επιστρατευθούν και ιδιώτες μάνατζερ προκειμένου να λυθεί ο «γόρδιος δεσμός», από τη στιγμή που ο συνταξιούχος θα μπορεί πλέον να παίρνει γρήγορα τη σύνταξή του και να μην περιμένει 2 χρόνια;  Μάλλον, κανείς συνταξιούχος δεν θα νοιαστεί για το «πως» επιτεύχθηκε η εκκαθάριση. Αρκεί που επιτεύχθηκε.

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για κάθε άλλη δημόσια παροχή ή υπηρεσία. Γίνεται ο πολίτης να στέλνει το παιδί του στο δημόσιο σχολείο και να μην πρέπει να πληρώνει ένα φορτηγό χρήματα σε διάφορα πράγματα που αφορούν τη δήθεν «δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση»; Γίνεται να επισκέπτεται ένα νοσοκομείο και να μην χρειάζεται να περιμένει κάμποσες ώρες στα εξωτερικά ιατρεία; Γίνεται να μπορεί να κάνει όλες τις συναλλαγές του με ηλεκτρονικό τρόπο από το σπίτι του; Αυτά «κοιτάζει» η κοινωνία. Και γι’ αυτά κρίνει τις κυβερνήσεις. Τελικά, το αποτέλεσμα μετράει…

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα