Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023
Connect with us

Εκκλησιαστικά

Καλάβρυτα: Με επιτυχία το θεολογικό συνέδριο της Μητρόπολης για τον Απόστολο Παύλο

Δημοσιεύθηκε

στις

Υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας πραγματοποιήθηκε από 18 έως 20 Νοεμβρίου 2022, στο Καλλιμανοπούλειο Εκκλησιαστικό Διακονικό Κέντρο της μαρτυρικής πόλεως των Καλαβρύτων, το επιστημονικό, θεολογικό Συνέδριο με θέμα: «Το Ήθος στον Απόστολο Παύλο».

Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε με τη σύμπραξη καθηγητών και μεταπτυχιακών φοιτητών του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ υπό τον Καθηγητή του Ερμηνευτικού Τομέα κ. Σωτήριο Δεσπότη, με σκοπό την πολύπλευρη ανάδειξη των πτυχών της θεολογικής σκέψης του Αποστόλου Παύλου, σε θέματα της πνευματικής εν Χριστώ ζωής και της κοινωνικής πρακτικής, που η αποστολική παράδοση κληροδοτεί σ’ εμάς σήμερα για παρόμοια ζητήματα.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, στον χαιρετισμό του, τον οποίο ανέγνωσε ο εκπρόσωπός του, Πανοσ. Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Βενιανάκης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, εξέφρασε τις ολόψυχες συγχαρητήριες ευχές του προς άπαντες τους άξιους διοργανωτές, τους εκλεκτούς εισηγητές και τους εν γένει συμμετέχοντες στο ιδιαίτερο αυτό επιστημονικό Συνέδριο.

Υπογράμμισε δε ότι «ο Παύλος στηρίζει το οικοδόμημα της ηθικής διδασκαλίας του στη μίμηση Χριστού, στο Άγιο Πνεύμα, στην αγάπη, στο χριστιανικό φρόνημα του πιστού και στα έσχατα και απευθύνει στους πιστούς ηθικά παραγγέλματα και πρακτικές προτροπές, ώστε να ζουν τη χριστιανική ζωή με συνέπεια. … Το μήνυμα και η διδαχή του βρίσκει σήμερα την ανθρωπότητα μέσα σε στάδια έντονων διεργασιών και μεγάλης μεταβλητότητας. … Γι’ αυτό και οι καιροί μας χρειάζονται τον Παύλο. Την πίστη του, τον αγώνα του, την αντοχή του, το όραμά του, την αγάπη του στον Εσταυρωμένο, την αγάπη του στον άνθρωπο, αδιακρίτως την ευγνωμοσύνη και κυρίως την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό για τη διαρκή Του πρόνοια και τις διαρκείς παροχές “των φανερών και αφανών ευεργεσιών” Του».

Επιπροσθέτως, πολύ σημαντικά ήταν τα συμπεράσματα, τα οποία συνήχθησαν από τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές:

1. H εξέταση του ήθους στον Απόστολο των Εθνών είναι εξαιρετικά επίκαιρο θέμα σήμερα, διότι μετά από αιώνες, η χριστιανική Κοινότητα στη μετά κόβιντ εποχή αντιμετωπίζει προκλήσεις αντίστοιχες εκείνων που αντιμετώπισε το Ευαγγέλιο κατά την εξακτίνωσή του στη Μεσόγειο και την Παξ Ρομάνα, όταν κανείς δεν γεννιόταν, αλλά γινόταν Χριστιανός. Άρα σήμερα είναι η μεγάλη ευκαιρία το «μετά Χριστόν» να μεταμορφωθεί σε «μετά Χριστού».

2. Το βασικό μέλημα του Αποστόλου Παύλου, όπως αυτό προκύπτει από τη σφαιρική μελέτη των επιστολών του (οι οποίες, όμως, δεν είναι κείμενα “συστηματικά”), είναι οι ακροατές του, τους οποίους συναισθάνεται ως παιδιά αγαπημένα (και όχι μαθητές ή “ακολούθους”), να ενστερνιστούν ένα καινούργιο ήθος («έθος» – lifestyle, στηριζόμενο στο «αξίζει να») και όχι απλώς μια ηθική, η οποία, όσο καλή κι αν είναι (όπως ο Δεκάλογος), εάν στηρίζεται αποκλειστικά στα «πρέπει» και τα «ου», τελικά οδηγεί στον «θάνατο». Ουσιαστικά ο Απ.  Παύλος με το “κήρυγμα” μάς προσκαλεί να ενστερνιστούμε ένα εντελώς καινό για τα κοσμικά δεδομένα “λογισμικό” ύπαρξης, το οποίο διανοίγει εντελώς νέα – εναλλακτικά “παράθυρα” στη «γωνία» θέασης του Θεού, του Εαυτού και του Κόσμου.

3. Όποιος υιοθετεί τον “νου του Χριστού”, δεν διαθέτει “έτοιμες λύσεις”, αλλά κάθε φορά ενώπιον των ποικίλων κρίσιμων διλημμάτων ρυθμίζει διαρκώς το “ρολόι της ύπαρξής του” «εἰς τὸ δοκιμάζειν τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον» (Ρωμ. 12:2). Πολύ βασική είναι η παύλεια διάκριση του τι συνιστά ουσιώδη δείκτη ταυτότητας του Χριστιανισμού και τι «αδιάφορο» – επουσιώδες.

4. Το ζητούμενο για τον Χριστιανισμό δεν είναι το ξερίζωμα των παθών (όπως του θυμού), αλλά η μεταμόρφωσή τους, ώστε πραγματικά να βιώνεται η «σωτηρία» – ψυχοσωματική υγεία πάντα στο πλαίσιο μιας κοινότητας (καθώς ό,τι πραγματοποιεί ένας Χριστιανός αποκλειστικά για τον εαυτό του, είναι αμαρτία). Στο DNA της χριστιανικής ταυτότητας είναι η αποφυγή της εκπόρνευσης του σώματος (καθώς υποβαθμίζει σε «σάρκα» το «σώμα» που δεν είναι «σήμα»/τάφος, αλλά “Εκκλησία” Του) και η απεξάρτηση από το χρήμα. Η αγάπη στον Χριστιανισμό εκφράζεται κατεξοχήν υλικά – σωματικά μέσω του ασπασμού όλων των μελών (ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, στάτους) και του νοιαξίματος να μη μείνει νηστικός κανένας πένης αδελφός. Γι’ αυτό και ο Π. επένδυσε απίστευτη ενέργεια στο να διενεργήσει έρανο («λογεία») για χάρη των πεινασμένων αδελφών της Ιερουσαλήμ.

5. Εμείς «οἱ τοῦ Χριστοῦ», σύμφωνα με τον Απ. Παύλο, βιώνουμε ένα ιδιότυπο «τζετ λαγκ»: λαχταράμε τα Έσχατα (και όχι ένα εξιδανικευμένο «ένδοξο» παρελθόν), ενώ ζούμε «ολόκληροι» στο «εδώ και το τώρα», καθώς ζητούμενο δεν είναι «η σωτηρία της ψυχής μου και μάλιστα μετά θάνατον», αλλά κοινοβιακά να φέρουμε και με τα «τραύματά μας» τον Ουρανό στη Γη. Όλοι, σύμφωνα με τον Παύλο, μετά το βάπτισμά μας δεν φοράμε ακόμη «λευκά», αλλά «λιτανεύουμε» – περιφέρουμε στον Κόσμο τον Εσταυρωμένο (τον κατά κόσμον/“εν σαρκί” απόλυτα Εξευτελισμένο, αλλά Αναστημένο). Σε αυτό το πλαίσιο ο Παύλος, του οποίου το Βιογραφικό απαριθμεί αντί των «επιτυχιών» μόνον τα ονείδη για χάρη του Χριστού, αφενός καταστέλλει την αλαζονεία εντός της Κοινότητας των «ισχυρών» (σε όλα τα επίπεδα) και εχόντων «γνώση». Αφετέρου συστήνει το κάλυμμα στη γυναίκα, στην οποία όμως δίνει τη δυνατότητα να προφητεύει, ενώ και στους δούλους να εργάζονται καρδιακά και όχι υποκριτικά, αν και τους παραινεί, εάν έχουν τη δυνατότητα, να ελευθερώνονται. Το ζητούμενο της νέας Πολιτείας («Βασιλείας»), ενόψει και της έλευσης του Κυρίου, για να είμαστε όλοι μαζί του, είναι να πραγματοποιούμε τα πάντα εν Χριστώ, ο οποίος είναι και ο αληθινός Κύριος. Ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στον παρόντα αιώνα η γνώση μας είναι απόλυτα σχετική και ότι η βία ποτέ δεν ακυρώνεται με τη βία.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η χριστιανική Κοινότητα στην εποχή meta (όπου εξίσου σημαντικό με το believing [«πιστεύειν»] είναι το belonging [«ανήκειν»]) εκτός από τη Θεία Ευχαριστία, αξίζει να δώσει έμφαση στη Λειτουργία πριν τη Λειτουργία (= τέχνη της συγχώρεσης του «άλλου», ιδίως του «αδύναμου» και του εαυτού) και τη Λειτουργία μετά τη Λειτουργία [=την παρουσία της στον δημόσιο χώρο, ώστε να ευαγγελιστεί την αληθινή Χαρά μέσω ενός έθους, το οποίο είναι και αποκλειστικό (καθώς λατρεύεται με την ψυχή και το κορμί αποκλειστικά ένας Κύριος, ο Εσταυρωμένος) και συμπεριληπτικό (καθώς τίποτα βρώμικο δεν υπάρχει στον Κόσμο, όταν «μεταλαμβάνεται» με ευχαριστία)].

Το “Ζωντανό Εργαστήριο Γνώσης” αποτέλεσε αυτό το τριήμερο στα Καλάβρυτα ένα μικρό δείγμα του πώς η ακαδημαϊκή, η ησυχαστική και η ποιμαντική θεολογία μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά για να παράξουν όχι έργα, αλλά καρπούς στην μετα-Εποχή “εις δόξαν του Τριαδικού Θεού”.

Εκκλησιαστικά

H Πάτρα γιορτάζει αύριο την Υπαπαντή

Δημοσιεύθηκε

στις

Την Υπαπαντή του Κυρίου Ιησού Χριστού τιμά κάθε χρόνο η εκκλησία μας στις 2 Φεβρουαρίου.

Είναι μία Δεσποτική και Θεομητορική εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και αφορά στην “προσφορά” του Ιησού στο Ναό από την μητέρα Του Μαρία και τον θετό Του πατέρα Ιωσήφ, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του.

Ήταν μια παράδοση για τα πρωτότοκα αγόρια που την τήρησαν οι κηδεμόνες του Ιησού Χριστού ως πιστοί Εβραίοι.

Η Υπαπαντή του Κυρίου όπως διαβάσαμε, είναι μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας («Δωδεκάορτον»).

Την ημέρα αυτή πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Υπαπαντής του Κυρίου Κάτω Καστριτσίου Πατρών και σύμφωνα με το πρόγραμμα, την Τετάρτη 1/2/2023, παραμονή της μεγάλης εορτής θα γίνει στις 10 το πρωί η έξοδος της εικόνας και θα ξεκινήσει το προσκύνημα από τους πιστούς.

 

Θα ακολουθήσει στις 5.30 το απόγευμα μέγας πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας χοροστατούντος του σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου που θα κηρύξει και το Θείο Λόγο.

 

 

Ανήμερα την Πέμπτη 2/2 στις 7.30 το πρωί θα τελεστεί Όρθρος και η Θεία λειτουργία όπου θα προεξάρχει και θα μιλήσει ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.

 

Στις 5.30 το απόγευμα της Πέμπτης θα τελεστεί ο μεθέορτος εσπερινός και η Ακολουθία του Μικρού Παρακλητικού Κανόνα.

Να προσθέσουμε πως πανηγυρίζει και ο Ιερός Ναός της Υπαπαντής του Κυρίου Καμαρών που ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Πατρών.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Τρεις Ιεράρχες, οι προστάτες της παιδείας και το σήμερα

Δημοσιεύθηκε

στις

της ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου, εορτάζουμε τους τρεις Ιεράρχες. Αρκετοί είναι οι Άγιοι Ιεράρχες τής Εκκλησίας μας που τιμούμε καθ’ όλη την διάρκεια τού έτους, όμως τρεις εορτάζουν μαζί. Πρόκειται για τον Βασίλειο τον Μέγα, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Και οι τρεις ήσαν σπουδαίοι Πατέρες τής Εκκλησίας που εμόχθησαν για την αποκρυστάλλωση τού Δόγματος, για την ενότητα τής Πίστεως και για την αναγκαιότητα τής Φιλοσοφίας και των γραμμάτων. Από το 1100 επεκράτησε η κοινή εορτή και για τούς τρεις, λόγω προστριβών μεταξύ των χριστιανών για την σπουδαιότητα τού καθενός, ενώ υπάρχει και ξεχωριστή ημέρα για τον καθένα. Την κοινή Ακολουθία συνέγραψε ο Ιωάννης Μαυρόπους, Επίσκοπος Ευχαΐτων.

Ο Άγιος Βασίλειος, επίσκοπος Καισαρείας, υπήρξε ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων. Είναι ο συγγραφέας τής Θείας Λειτουργίας, που φέρει το όνομά του, στην οποία μετέχουμε την 1η Ιανουαρίου εκάστου έτους, και άλλες φορές, και πλήθος άλλων έργων. Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα φιλοσοφία και αρκετές άλλες επιστήμες. Έμεινε στην συνείδηση των πιστών το φιλανθρωπικό του έργο, ώστε ακόμη και σήμερα, ψάλλονται τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα που αναφέρονται σε αυτό. Ίδρυσε μάλιστα την Βασιλειάδα, μία ολόκληρη πόλη με νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, πτωχοκομείο, γηροκομείο, σχολείο, και δομές βοήθειας των αναξιοπαθούντων. Δυστυχώς, η καταναλωτική λαίλαπα, έφερε στην θέση τού Αγίου Βασιλείου, τον φαιδρό, παχυλό γέροντα Santa Claus, ο οποίος μοιράζει τα δώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων και τής Πρωτοχρονιάς.

Ο Άγιος Ιωάννης, ο επονομαζόμενος Χρυσόστομος, υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Έλαβε το προσωνύμιο Χρυσόστομος, καθώς ήτο χαρισματικός ρήτωρ, ενώ ο λόγος του ήταν πολύτιμος σαν το χρυσάφι και μελιστάλακτος. Η φιλανθρωπική του δράση, έμεινε μνημειώδης, ενώ τα ημερήσια συσσίτια που οργάνωνε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους! Κάτοχος μεγάλης μορφώσεως, προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία, χρησιμοποίησε τις διαλεκτικές μεθόδους τής ελληνικής φιλοσοφίας. Υπήρξε ασκητικός και στηλίτευε πράξεις άνομες ακόμη και των αυτοκρατόρων. Συνεπεία τούτου, εξορίστηκε τρεις φορές και τέλος εκοιμήθη από τις κακουχίες, αλλά έλαβε μία υψηλή θέση στο χριστιανικό Αγιολόγιο.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, από την πόλη Ναζιανζό, υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα. Υπήρξε φίλος και συμφοιτητής τού Μεγάλου Βασιλείου καθώς και τού αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης. Είχε λάβει εξαιρετική μόρφωση και θεωρούσε την παιδεία υψίστης σημασίας αγαθό. Επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνοφώνων και λατινοφώνων θεολόγων της εποχής του. Ακόμη, έγραψε αρκετά ποιήματα με θεολογικά και ηθικά θέματα.

Όπως διαπιστώνουμε, τα μεταξύ των τριών αυτών προσωπικοτήτων, κοινά στοιχεία, είναι η τεράστια αγάπη για τα γράμματα και την παιδεία, η υψηλή θεολογική και φιλοσοφική κατάρτιση, η συμβολή τους στην Δογματική Αλήθεια και την Ορθή Πίστη, η άσκηση τής φιλανθρωπίας σε μέγιστο βαθμό και ο ασκητικός βίος που διήγαν. Άρα, τί πιο ταιριαστό από μια κοινή εορτή για τούς τρεις Παμμεγίστους Φωστήρας τής Τρισηλίου Θεότητος;;

Στα 1826, ο Δημήτριος Φρειδερίκος Γκίλφορντ, ιδρυτής τής Ιονίου Ακαδημίας και ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος, καθιέρωσαν την ημέρα εορτής των Τριών Ιεραρχών, ως ημέρα αφιερωμένη στην Ελληνική και Επτανησιακή Παιδεία. Στα 1842, το Πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε την ημέρα τής Εορτής, ως ημέρα τής Παιδείας και των Γραμμάτων για όλη την ελεύθερη Ελλάδα. Ημέρα, έκτοτε, που η Παιδεία έχει την τιμητική της και όλα τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα παραμένουν κλειστά.

Τελειώνοντας την μικρή αναφορά στο έργο των Τριών Ιεραρχών, ας κρατήσουμε δύο τινά. Ένα απευθύνεται κυρίως προς τους γονείς κι ένα κυρίως προς τούς εκπαιδευτικούς, αλλά καλό και ωφέλιμο είναι να υπάρχουν και τα δύο: Πρώτον, η σωστή καθοδήγηση των παιδιών. Όπως οι μητέρες των Τριών Ιεραρχών, Εμμέλεια, Νόννα και Ανθούσα, ενεφύσησαν στα παιδιά τους την αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο, διεπότισαν τις ψυχές τους με όλα τα ανώτερα αισθήματα, έτσι και ο σύγχρονος γονέας οφείλει να πράξει. Δεύτερον, η σωστή εκπαίδευση. Και ας απομακρυνθούμε για λίγο από την εξειδίκευση τού καιρού μας και την υποτιθέμενη μόρφωση με στεγανά. Ας μιλήσουμε για την Παιδεία, την ολοκληρωμένη και κλασσική, που ένας άνθρωπος λαμβάνει. Για την Παιδεία που περικλείει την γνώση τού ανθρωπίνου πολιτισμού. Βέβαια, δεν μπορεί κάποιος να γίνει κάτοχος πολλών επιστημών, όπως την εποχή των τριών Ιεραρχών, καθώς πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Ο καθένας μορφώνεται και γίνεται αυτό που επιθυμεί, αλλά η Παιδεία είναι υπεράνω και μακρυά από την επαγγελματική εξειδίκευση. Η Παιδεία σμιλεύει τον εσωτερικό κόσμο τού ανθρώπου, τού δίνει την δύναμη τής λογικής και τον βοηθά να ανυψώσει το πνεύμα του σε ανθρώπινο πλαίσιο.

Για τους τρεις Ιεράρχες, η έξωθεν Παιδεία και η Θεολογία συμπλέκονται μεταξύ τους και δίνουν δυνατότητα ανύψωσης τού πνεύματος έξω και πάνω από τα ανθρώπινα. Οι παιδαγωγοί, ως προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν χρέος να κινούνται. Να δώσουν στα παιδιά γνώσεις, αλλά όχι ξηρές. Να δώσουν δυνατότητες γόνιμης διαλεκτικής προσέγγισης του κόσμου. Να εμφυσήσουν την αγάπη για τα Γράμματα. Και για τα θεία Γράμματα, που μένουν τόσο επιδεικτικά έξω από την Εκπαίδευση! Τα παιδιά, που οι γονείς τους τα οδήγησαν στην Εκκλησία βαπτίζοντάς τα, δεν έχουν το δικαίωμα οι διορισμένοι –τουλάχιστον- υπάλληλοι τού Ελληνικού Κράτους, να τα αποκόπτουν, να τα χλευάζουν, να μην τα πηγαίνουν στην Εκκλησία να τιμήσουν τούς Τρεις Ιεράρχες. Ας ελπίσουμε ότι φέτος δεν θα ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις ψευτοπροόδου.

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Ενότητα Αγρινίου-Μεσολογγίου (και) δια της βυζαντινής μουσικής επιθυμεί ο Αιτωλίας

Δημοσιεύθηκε

στις

Την βασιλόπιτα της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Αγρινίου «Δαυίδ ο Ψαλμωδός», της  Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας ευλόγησε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός το απόγευμα της Τετάρτης 25ης Ιανουαρίου 2023 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αγρινίου.

Ο Ποιμενάρχης Αιτωλίας ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά στους καθηγητές και τους σπουδαστές τονίζοντας, ότι η τέχνη που διδάσκονται και υπηρετούν ανήκει στις ιερές τέχνες που υπάρχουν στη ζωή της Εκκλησίας και υπηρετούν την σωτηρία του ανθρώπου. Η ψαλτική είναι μια αγγελομίμητη τέχνη, αφού το κατεξοχήν έργο των αγγέλων είναι να υμνούν ακατάπαυστα τον Θεό.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα