Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2023
Connect with us

Εκκλησιαστικά

Λαμπρός ὁ Ἑσπερινός τῆς Ἑορτῆς τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν Πάτρα

Δημοσιεύθηκε

στις

Μέ κάθε λαμπρότητα, ἀλλά καί ἱερά κατάνυξη ἐτελέσθη ὁ μέγας Πολυαρχιερατικός Ἑσπερινός τῆς Ἑορτῆς τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, στό ἱερό Ἀποστολεῖο, στόν περικλεῆ καί περίλαμπρο Ναό του, στήν Ἀποστολική πόλη τῶν Πατρῶν.

Χιλιάδες εὐσεβῶν Χριστιανῶν προσέτρεξαν καθ’ ὃλον αὐτό τόν μῆνα, κυρίως ὃμως στήν ἱερά ἑσπερινή ἑόρτια καί πανηγυρική Ἀκολουθία, προκειμένου νά συμμετάσχουν προσευχητικά καί νά προσκυνήσουν τήν χαριτόβρυτο καί τιμία κάρα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, τόν Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του, πού προτίθενται στό μέσον τοῦ πανυπερλάμπρου Ναοῦ, ἀλλά καί τόν Τάφο του, ὁ ὁποῖος πού εὑρίσκεται στόν Παλαιό, λεγόμενο, Ναό του.

Στήν ἱερά Ἀκολουθία ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Δαμασκηνός, ὁ ὁποῖος στό κήρυγμά του, ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν Μητροπολίτη Πατρῶν γιά τήν ἀγάπη, τήν ὁλόθυμο στήριξη, ἀλλά καί τήν πρόσκληση νά μετάσχῃ τῆς λαμπρᾶς πανηγύρεως τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀναφέρθηκε στούς τρεῖς σημαντικότερους σταθμούς τῆς ζωῆς τοῦ Ἀποστόλου.

Ὁ πρῶτος σταθμός εἶναι τά ρεῖθρα τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ, ὅπου ἑλκύεται ἀπό τό κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί ἐντάσσεται στόν κύκλο τῶν στενότερων μαθητῶν του. Ἐκεῖ διδάσκεται ὅτι ἡ μετάνοια καί ἡ θεογνωσία εἶναι καρποί τῆς ἀσκήσεως καί τῆς ταπεινώσεως. Μέ προτροπή τοῦ Προδρόμου ἀκολουθεῖ τόν Χριστό. Συγκλονίζεται ἀπό τήν συνάντηση μαζί Του καί σπεύδει νά μεταδώσῃ τήν χαρά του καί στόν ἀδελφό του, τόν Πέτρο, γενόμενος ὁ Πρωτόκλητος Μαθητής τοῦ Χριστοῦ καί ὁ Νυμφαγωγός τοῦ Πρωτοκορυφαίου.

Ὁ δεύτερος σταθμός εἶναι ἡ θάλασσα τῆς Τιβεριάδος, ἡ λίμνη Γεννησαρέτ, ὅπου ὁ Ἀνδρέας ἔζησε, ἐργάστηκε καί δέχθηκε τήν κλήση νά γίνῃ Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Πρῶτος ἀποδέχεται τήν πρόσκληση, γιατί φλέγεται ἡ καρδιά του ἀπό εἰλικρινῆ ἀγάπη γιά τόν Θεό. Μετά τήν Πεντηκοστή περιοδεύει καί κηρύττει τό Εὐαγγέλιο σέ πολλές περιοχές. Ἱδρύει Ἐκκλησίες, νουθετεῖ, στηρίζει, προσφέρει τήν ἴαση, χειροτονεῖ Ἐπισκόπους.

Ὁ τρίτος σταθμός τῆς ζωῆς του εἶναι ἡ θάλασσα τῶν Παλαιῶν Πατρῶν, ἡ θάλασσα τῆς Ἀχαϊκῆς γῆς. Ἐδῶ συλλαμβάνεται καί ὁδηγεῖται στό μαρτύριο. Καταδικάζεται σέ σταυρικό θάνατο, τόν ὁποῖο ἀντιμετωπίζει μέ γενναιότητα, ἐνθουσιασμό καί σταυρικό ἦθος. Διδάσκει τούς Χριστιανούς, ὅτι ἡ ὁδός πού ὁδηγεῖ στόν Θεό εἶναι ἕνας καθημερινός σταυρός. Συσταυρώνεται μαζί μέ τόν Χριστό γιά νά συναναστηθῇ μαζί Του.

Ὁλοκληρώνοντας τήν ὁμιλία του ὁ Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός ἐπεσήμανε, ὅτι ὀφείλουμε νά λάβουμε ὡς μηνύματα ἀπό τόν πρῶτο σταθμό τήν βεβαιότητα, ὅτι μόνο μέσα ἀπό τήν θεοποιό ταπείνωση μποροῦμε νά προετοιμαστοῦμε γιά νά ἀποδεχθοῦμε τό μυστήριο τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Θεοῦ. Ἀπό τήν θάλασσα τῆς Τιβεριάδος ὀφείλουμε νά διδαχθοῦμε ὅτι ἡ πρόσκληση τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ τήν ἀποδοχή. Ὁ Θεός πάντα κρούει τήν θύρα τῆς καρδιᾶς μας, ἀρκεῖ ἐμεῖς μέ θέρμη νά ἀποδεχθοῦμε τήν πρόσκληση. Ἀπό τόν τρίτο σταθμό διδασκόμαστε ὅτι τό σταυρικό βίωμα δέν εἶναι μία στείρα καί ἀπαρχαιωμένη ἰδεολογία, ἀλλά ἕνα βίωμα πού εὐφραίνει τίς καρδιές μας καί καλούμαστε νά βιώσουμε στή ζωή μας. Ἄν θέλουμε νά εἴμαστε γνήσια τέκνα τοῦ Πρωτοκλήτου μία ἐπιλογή ἔχουμε! τήν ὁδό τοῦ Σταυροῦ, τῆς θυσίας καί τῆς κένωσης. Νά ἀσκηθοῦμε στήν συγχώρεση καί τήν ἀγάπη πού ἑνώνει καί στήν ταπείνωση πού παραδειγματίζει.

Συνεχοροστάτησαν οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:

πρ. Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος,

Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος,

Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγος,

Ἠλείας καί Ὡλένης κ. Ἀθανάσιος,

Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὂρους καί Ἀρδαμερίου κ. Θεόκλητος,

Κινσάσας κ. Θεοδόσιος,

Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος

ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος

καί ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης, Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

Τούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς προσεφώνησε καί καλωσόρισε μέ λόγους θερμούς ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

Ἡ προσφώνηση τοῦ Σεβασμιωτάτου εἶχεν ὡς ἀκολούθως.

Ὦ τοῦ παραδόξου θαύματος, ἐν οὐρανῷ καί ἐν γῇ ἀγαλλίαμα σήμερον.

«Ἀνδρέας (τό τιμιώτατον Θεῷ καί πρᾶγμα καί ὂνομα), ὁ πιστός καί φρόνιμος τοῦ πατρός τῶν Φώτων οἰκονόμος, ὁ μέγας τοῦ Θεοῦ Λόγου κήρυξ καί δοκιμώτατος ὁμιλητής, ὁ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἁγιώτατος ὑπηρέτης καί θεραπευτής ( κατά τόν Νικήταν τόν Παφλαγόνα), ἐπί τῷ σεπτῷ καί σωτηρίῳ αὐτοῦ μαρτυρίῳ, συνεκάλεσεν ἃπαντας τούς ἀνθρώπους τε καί ἀγγέλους, εἰς ἐπίγειον καί οὐρανίαν χοροστασίαν».

Καί ἡμεῖς τά τέκνα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἑστιάτορος καί Πανηγυριστοῦ, μέ τήν σάλπιγγα τῆς ἀγάπης καί τῆς χαρᾶς, σαλπίζομεν τόν ἑόρτιον καί ἑωθινόν παιᾶνα, σκιρτῶντες γηθοσύνως ὡς ἀρνία καί ἒλαφοι, κατά τήν ρήσιν τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, δι’ ἂλλην περίπτωσιν.

Ἡ φωνή μας ἑόρτιος καί πανευφρόσυνος, ἒγινε πρόσκλησις ἡ ὁποία ἡδέως ἠκούσθη ἀπό ἀδελφούς ἠγαπημένους οἱ ὁποῖοι κατέλιπον, πρός καιρόν, πᾶσαν μέριμναν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις αὐτῶν καί ἒσπευσαν, ἳνα συγχαρῶσιν μεθ’ ἡμῶν καί τόν Πρωταπόστολον μετά τῶν τέκνων αὐτοῦ μακαρίσωσιν.

Ὃθεν τήν χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τάς θαυμαστάς πρεσβείας τοῦ Πρωτοκλήτου, ἐν χαρμονῇ καρδίας, συγκινήσει βαθυτάτη καί εὐγνωμόνῳ καρδίᾳ ἐπ’ αὐτούς, ἐπικαλούμεθα δι’ ἒτη πλεῖστα ὃσα, ἀγλαόκαρπα καί πνευματικῶς κατηγλαϊσμένα καί ἐν εὐγνωμοσύνῃ ἃπαντας καλωσορίζομεν καί περιποθήτως κατασπαζόμεθα.

vΤόν σήμερον, τόν Ἀρχιερατικόν θρόνον κλεΐζοντα, νεώτατον ἐν τοῖς ἀδελφοῖς, ἂρτι χειροτονηθέντα καί πρό ὀλίγου καιροῦ ἐν τῇ ἱστορικῇ καί ἐνδόξῳ αὐτοῦ ἐπαρχίᾳ, λαμπρῶς κατασταθέντα, ἀεικίνητον καί ἀκοίμητον ὑπηρέτην καί ἐργάτην εἰς τό ἱερόν τοῦ Θεοῦ Γεώργιον, ἐν τε τῆ Ἐκκλησίᾳ τῆς Δημητριάδος, ἀλλά καί εἰς τήν νέαν αὐτοῦ ἐπαρχίαν καί ἱερᾶν ἒπαλξιν, πολλά δέ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὑποσχόμενον, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Δαμασκηνόν, ὁ ὁποῖος ἀπόψε παρεκλήθη, ἳνα καί λόγον πνευματικῆς οἰκοδομῆς ἀπευθύνῃ πρός τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας.

Μετά δέ ταῦτα, κατά τά ἱερά πρεσβεῖα τῆς Ἀρχιερωσύνης καί τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν, καλωσορίζομεν καί ἐν ἀγάπῃ, εὐγνωμόνως, προσαγορεύομεν,

vΤόν πολυσέβαστον πᾶσιν ἡμῖν, πολιόν, γεραρόν καί σεβάσμιον Ἱεράρχην, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην πρ. Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιον, τοῦ ὁποίου τήν σεβασμίαν χεῖρα, εὐλαβῶς κατασπαζόμεθα, τόν πολλά κεκοπιακότα καί κοπιάζοντα, ὑπέρ τῆς ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας καί τῆς Ὀρθοδόξου Πατρίδος, εὐχαριστοῦντες διά τόν λόγον αὐτοῦ, τόν τε ἐλεγκτικόν πολλάκις, πάντοτε ὃμως παιδαγωγικόν, τόν εὐκαίρως ἀκαίρως μετά παρρησίας καί ἀγάπης ἐκφερόμενον καί πρός οἰκοδομήν προσφερόμενον λόγον καί εἰς τόν ὁποῖον, σεβάσμιον Ἱεράρχην, ἐκ βαθέων εὐχόμεθα, ἳνα συνεχίσῃ εἰς ἒτη πολλά τήν Ἀρχιερατικήν αὐτοῦ διακονίαν, διδάσκων καί παιδαγωγῶν πνευματικῶς.

vΤόν ποικίλοις χαρίσμασι κεκοσμημένον, λόγιον Ἀρχιερέα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τόν βαθυνούστατον θεολόγον, τόν ἱεροῖς λόγοις τε καί συγγράμμασι, φωτίζοντα τά τέκνα τῆς ὑπ’ οὐρανόν Ὀρθοδοξίας, τόν κλεΐζοντα τήν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θερμουργόν λειτουργόν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, τόν τήν ἱστορικήν ἱεράν Μητρόπολιν τῆς κατά Ναύπακτον καί Ἃγιον Βλάσιον Ἐκκλησίας, θεοφιλῶς καί θυσιαστικῶς διαποιμαίνοντα, τήν ὁποίαν ἀπό μικράν τοῖς ὁρίοις, πνευματικῶς μεγίστην ἀνέδειξε καί ἓως περάτων τῆς Οἰκουμένης κατέδειξε, τόν πολύτιμον γείτονα καί φίλον γνήσιον καί ἐγκάρδιον.

vΤόν ἠγαπημένον ἀδελφόν, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Σερρῶν καί Νιγρίτης, τόν τοῦ ἠγαπημένου Μαθητοῦ τοῦ Κυρίου, ἐπαξίως, τό ὂνομα φέροντα, τόν τοῦ ἀλήστου μνήμης, Πρωθιεράρχου Χριστοδούλου, πνευματικόν υἱόν ἠγαπημένον, ὁ ὁποῖος μέ τήν ὁλόφωτον παρουσίαν του κλεΐζει τῆς ἱστορικῆς Μακεδονικῆς Μητροπόλεως τῶν Σερρῶν, τόν ἁγιώτατον θρόνον καί ἀγωνίζεται μέ γλῶσσαν πεπαρρησιασμένην καί ἦθος ἀγωνιστοῦ Ὀρθοδόξου Ἱεράρχου διά τε τήν Ἐκκλησίαν καί τήν Ὀρθόδοξον Πατρίδα μας, μετά τοῦ ὁποίου συνυπηρετήσαμεν ἐν τῷ ἐπιτελικῷ Ὀργανισμῷ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πλησίον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, κατά τήν λαμπράν ἐκείνην διά τε τήν Ἐκκλησίαν καί τήν Πατρίδα περίοδον.

v Τόν τῆς γείτονος Ἠλείας σεπτόν Ποιμενάρχην, τόν τοῦ Μεγάλου πατρός τῆς Ἐκκλησίας Ἀθανασίου ἐπώνυμον, τόν πολλά κοπιάσαντα πλησίον τοῦ σεμνοῦ καί σοφοῦ προκατόχου του κ. Γερμανοῦ καί ἐσχάτως, ἐπαξίως εἰς διάδοχον αὐτοῦ ἀναδειχθέντα, τόν πραΰν καί ἀθόρυβον ἐργάτην τοῦ Ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἠλείας καί Ὡλένης κ. Ἀθανάσιον,

vΤόν ἐκ τῆς νεανικῆς ἡμῶν ἡλικίας, φίλον καί ἀδελφόν ἠγαπημένον, τόν ἐν τῇ γενετείρα ἡμῶν καί ἐρασμίῳ Μητροπόλει Μαντινείας καί Κυνουρίας, συνεργόν εἰς τό ἱερόν τοῦ Κυρίου Γεώργιον, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὂρους καί Ἀρδαμερίου κ. Θεόκλητον, τόν τιμιώτατον συνιεροκήρυκα μου, τόν γλυκύν τοῖς τρόποις καί ἂδολον τῇ καρδίᾳ, τόν συνοδοιπόρον εἰς τούς πνευματικούς ἀγῶνας πλησίον τοῦ Ἁγίου Γέροντός ἡμῶν, ἀλήστου μνήμης Ἀρχιερέως κυροῦ Θεοκλήτου, καί τοῦ νῦν λαμπροῦ καί πολλοῖς χαρίσμασι κεκοσμημένου, Ἱεράρχου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλεξάνδρου, τοῦ ὁποίου τάς πατρικάς εὐχάς καί εὐλογίας ἐπικαλούμεθα, τόν ἀδελφόν λέγω Θεόκλητον τόν ἀκάματον τῆς Ἐκκλησίας ἐργάτην ὁ ὁποῖος μέ σφρῖγος καί ζέσιν καρδίας ἐργάζεται, ἀγαπῶν τόν Λαόν αὐτοῦ καί ὑπό τοῦ ποιμνίου του μεγάλως ἀγαπώμενον.

v καί τόν Ἱεραποστολικῷ ζήλῳ φλεγόμενον, σεμνόν καί ἐνάρετον Ἀρχιερέα τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Θρόνου, τόν ἐπί πολλά ἒτη ἐν τῇ Ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ τῶν Πατρῶν θεοφιλῶς καί θεαρέστως διακονήσαντα καί νῦν ἐν τῇ Κεντρικῇ Ἀφρικῇ νυχθημερόν ὑπέρ τοῦ εὐαγγελισμοῦ καί τῆς σωτηρίας τῶν ἐκεῖ ἀδελφῶν θυσιαστικῶς ἐργαζόμενον, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κινσάσας κ. Θεοδόσιον,

v Ἀλλά καί τόν τῆς περιακούστου, ἁγιοτόκου καί ἡρωοτόκου Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, νέον Ποιμενάρχην, τόν τῆς νίκης φερώνυμον, τόν Νικηφόρον, δηλαδή, τόν ἀποσταλλέντα παρά Κυρίου εἰς τήν γῆν καί τήν πατρίδα, τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε’, τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἀνανίου τοῦ Λαμπάρδη, εἰς τήν Πατρίδα καί κοιτίδα πολλῶν ἡρώων καί μαρτύρων, εἰς τόν ἃγιον τόπον ὁ ὁποῖος ἐπυροδότησε τήν σπίθαν τῆς Ἐλευθερίας, τόν σεμνόν καί ἐργατικόν, τίμιον ἀδελφόν, προφρόνως κατασπαζόμεθα.

Πάντες ἀδελφοί, τιμιώτατοι καί πεφιλημένοι, ἡ ἡμετέρα ταπεινότης καί ἐλαχιστότης καί ὁ ἐμός συγκυρηναῖος καί ἀδελφός ἠγαπημένος, Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ὁ ἱερός Κλῆρος καί ὁ φιλόθεος καί φιλάγιος Πατραϊκός Λαός, ἐν εὐγνωμοσύνῃ Σᾶς ὑποδεχόμεθα εἰς τήν Ἀποστολικήν καί περιάκουστον πόλιν τῶν Πατρῶν, θεωροῦντες μεγίστην εὐλογίαν καί τιμήν τήν ἐνταῦθα εὐλογητήν παρουσίαν Σας, μετά τῶν τιμίων συνοδειῶν Σας καί τοῦ Κυρίου δεόμεθα, ὑπέρ ὑγιείας Ὑμῶν καί μακροημερεύσεως, πρός δόξαν θεοῦ καί εὒκλειαν τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐν καιροῖς μάλιστα δυσχειμέροις, ἀλλά καί πρός εὒκλειαν τῆς φιλτάτης ἡμῶν Ὀρθοδόξου Πατρίδος.

-Ἁγιώτατε καί παμφίλτατε Ἀδελφέ, Μητροπολίτα τῆς Γῆς τῶν ἡρώων Ἐξοδιτῶν καί τῶν Φιλελλήνων, τῆς πυρφόρου καί φωτοφόρου, τοῖς αἳμασι κατηγλαϊσμένης Ἱερᾶς Πόλεως τοῦ Μεσολογγίου καί τῆς Πατρίδος τοῦ Ἐθναποστόλου καί Ἱερομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τῆς χώρας παλαιῶν καί νέων Ἁγίων, ὡς τοῦ Ἁγίου Καλλινίκου Ἐδέσσης, Σεπτέ Ποιμενάρχα Δαμασκηνέ, παρακαλῶ Σε ὃπως, ἐκ τῆς ἀγαπώσης καρδίας Σου καί ὡς ἒχων νωπήν τήν, τῆς Ἀρχιερωσύνης χάριν, ἀπευθύνῃς ὑμῖν, λόγον, τόν προσήκοντα πανηγυρικόν τε, διδακτικόν καί σωτήριον.

 

 

Εκκλησιαστικά

H Πάτρα γιορτάζει αύριο την Υπαπαντή

Δημοσιεύθηκε

στις

Την Υπαπαντή του Κυρίου Ιησού Χριστού τιμά κάθε χρόνο η εκκλησία μας στις 2 Φεβρουαρίου.

Είναι μία Δεσποτική και Θεομητορική εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και αφορά στην “προσφορά” του Ιησού στο Ναό από την μητέρα Του Μαρία και τον θετό Του πατέρα Ιωσήφ, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του.

Ήταν μια παράδοση για τα πρωτότοκα αγόρια που την τήρησαν οι κηδεμόνες του Ιησού Χριστού ως πιστοί Εβραίοι.

Η Υπαπαντή του Κυρίου όπως διαβάσαμε, είναι μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας («Δωδεκάορτον»).

Την ημέρα αυτή πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Υπαπαντής του Κυρίου Κάτω Καστριτσίου Πατρών και σύμφωνα με το πρόγραμμα, την Τετάρτη 1/2/2023, παραμονή της μεγάλης εορτής θα γίνει στις 10 το πρωί η έξοδος της εικόνας και θα ξεκινήσει το προσκύνημα από τους πιστούς.

 

Θα ακολουθήσει στις 5.30 το απόγευμα μέγας πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας χοροστατούντος του σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου που θα κηρύξει και το Θείο Λόγο.

 

 

Ανήμερα την Πέμπτη 2/2 στις 7.30 το πρωί θα τελεστεί Όρθρος και η Θεία λειτουργία όπου θα προεξάρχει και θα μιλήσει ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.

 

Στις 5.30 το απόγευμα της Πέμπτης θα τελεστεί ο μεθέορτος εσπερινός και η Ακολουθία του Μικρού Παρακλητικού Κανόνα.

Να προσθέσουμε πως πανηγυρίζει και ο Ιερός Ναός της Υπαπαντής του Κυρίου Καμαρών που ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Πατρών.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Τρεις Ιεράρχες, οι προστάτες της παιδείας και το σήμερα

Δημοσιεύθηκε

στις

της ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου, εορτάζουμε τους τρεις Ιεράρχες. Αρκετοί είναι οι Άγιοι Ιεράρχες τής Εκκλησίας μας που τιμούμε καθ’ όλη την διάρκεια τού έτους, όμως τρεις εορτάζουν μαζί. Πρόκειται για τον Βασίλειο τον Μέγα, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Και οι τρεις ήσαν σπουδαίοι Πατέρες τής Εκκλησίας που εμόχθησαν για την αποκρυστάλλωση τού Δόγματος, για την ενότητα τής Πίστεως και για την αναγκαιότητα τής Φιλοσοφίας και των γραμμάτων. Από το 1100 επεκράτησε η κοινή εορτή και για τούς τρεις, λόγω προστριβών μεταξύ των χριστιανών για την σπουδαιότητα τού καθενός, ενώ υπάρχει και ξεχωριστή ημέρα για τον καθένα. Την κοινή Ακολουθία συνέγραψε ο Ιωάννης Μαυρόπους, Επίσκοπος Ευχαΐτων.

Ο Άγιος Βασίλειος, επίσκοπος Καισαρείας, υπήρξε ένας εκ των μεγαλυτέρων θεολόγων. Είναι ο συγγραφέας τής Θείας Λειτουργίας, που φέρει το όνομά του, στην οποία μετέχουμε την 1η Ιανουαρίου εκάστου έτους, και άλλες φορές, και πλήθος άλλων έργων. Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα φιλοσοφία και αρκετές άλλες επιστήμες. Έμεινε στην συνείδηση των πιστών το φιλανθρωπικό του έργο, ώστε ακόμη και σήμερα, ψάλλονται τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα που αναφέρονται σε αυτό. Ίδρυσε μάλιστα την Βασιλειάδα, μία ολόκληρη πόλη με νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, πτωχοκομείο, γηροκομείο, σχολείο, και δομές βοήθειας των αναξιοπαθούντων. Δυστυχώς, η καταναλωτική λαίλαπα, έφερε στην θέση τού Αγίου Βασιλείου, τον φαιδρό, παχυλό γέροντα Santa Claus, ο οποίος μοιράζει τα δώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων και τής Πρωτοχρονιάς.

Ο Άγιος Ιωάννης, ο επονομαζόμενος Χρυσόστομος, υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Έλαβε το προσωνύμιο Χρυσόστομος, καθώς ήτο χαρισματικός ρήτωρ, ενώ ο λόγος του ήταν πολύτιμος σαν το χρυσάφι και μελιστάλακτος. Η φιλανθρωπική του δράση, έμεινε μνημειώδης, ενώ τα ημερήσια συσσίτια που οργάνωνε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους! Κάτοχος μεγάλης μορφώσεως, προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία, χρησιμοποίησε τις διαλεκτικές μεθόδους τής ελληνικής φιλοσοφίας. Υπήρξε ασκητικός και στηλίτευε πράξεις άνομες ακόμη και των αυτοκρατόρων. Συνεπεία τούτου, εξορίστηκε τρεις φορές και τέλος εκοιμήθη από τις κακουχίες, αλλά έλαβε μία υψηλή θέση στο χριστιανικό Αγιολόγιο.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, από την πόλη Ναζιανζό, υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 4ο αιώνα. Υπήρξε φίλος και συμφοιτητής τού Μεγάλου Βασιλείου καθώς και τού αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης. Είχε λάβει εξαιρετική μόρφωση και θεωρούσε την παιδεία υψίστης σημασίας αγαθό. Επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνοφώνων και λατινοφώνων θεολόγων της εποχής του. Ακόμη, έγραψε αρκετά ποιήματα με θεολογικά και ηθικά θέματα.

Όπως διαπιστώνουμε, τα μεταξύ των τριών αυτών προσωπικοτήτων, κοινά στοιχεία, είναι η τεράστια αγάπη για τα γράμματα και την παιδεία, η υψηλή θεολογική και φιλοσοφική κατάρτιση, η συμβολή τους στην Δογματική Αλήθεια και την Ορθή Πίστη, η άσκηση τής φιλανθρωπίας σε μέγιστο βαθμό και ο ασκητικός βίος που διήγαν. Άρα, τί πιο ταιριαστό από μια κοινή εορτή για τούς τρεις Παμμεγίστους Φωστήρας τής Τρισηλίου Θεότητος;;

Στα 1826, ο Δημήτριος Φρειδερίκος Γκίλφορντ, ιδρυτής τής Ιονίου Ακαδημίας και ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος, καθιέρωσαν την ημέρα εορτής των Τριών Ιεραρχών, ως ημέρα αφιερωμένη στην Ελληνική και Επτανησιακή Παιδεία. Στα 1842, το Πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε την ημέρα τής Εορτής, ως ημέρα τής Παιδείας και των Γραμμάτων για όλη την ελεύθερη Ελλάδα. Ημέρα, έκτοτε, που η Παιδεία έχει την τιμητική της και όλα τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα παραμένουν κλειστά.

Τελειώνοντας την μικρή αναφορά στο έργο των Τριών Ιεραρχών, ας κρατήσουμε δύο τινά. Ένα απευθύνεται κυρίως προς τους γονείς κι ένα κυρίως προς τούς εκπαιδευτικούς, αλλά καλό και ωφέλιμο είναι να υπάρχουν και τα δύο: Πρώτον, η σωστή καθοδήγηση των παιδιών. Όπως οι μητέρες των Τριών Ιεραρχών, Εμμέλεια, Νόννα και Ανθούσα, ενεφύσησαν στα παιδιά τους την αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο, διεπότισαν τις ψυχές τους με όλα τα ανώτερα αισθήματα, έτσι και ο σύγχρονος γονέας οφείλει να πράξει. Δεύτερον, η σωστή εκπαίδευση. Και ας απομακρυνθούμε για λίγο από την εξειδίκευση τού καιρού μας και την υποτιθέμενη μόρφωση με στεγανά. Ας μιλήσουμε για την Παιδεία, την ολοκληρωμένη και κλασσική, που ένας άνθρωπος λαμβάνει. Για την Παιδεία που περικλείει την γνώση τού ανθρωπίνου πολιτισμού. Βέβαια, δεν μπορεί κάποιος να γίνει κάτοχος πολλών επιστημών, όπως την εποχή των τριών Ιεραρχών, καθώς πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Ο καθένας μορφώνεται και γίνεται αυτό που επιθυμεί, αλλά η Παιδεία είναι υπεράνω και μακρυά από την επαγγελματική εξειδίκευση. Η Παιδεία σμιλεύει τον εσωτερικό κόσμο τού ανθρώπου, τού δίνει την δύναμη τής λογικής και τον βοηθά να ανυψώσει το πνεύμα του σε ανθρώπινο πλαίσιο.

Για τους τρεις Ιεράρχες, η έξωθεν Παιδεία και η Θεολογία συμπλέκονται μεταξύ τους και δίνουν δυνατότητα ανύψωσης τού πνεύματος έξω και πάνω από τα ανθρώπινα. Οι παιδαγωγοί, ως προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν χρέος να κινούνται. Να δώσουν στα παιδιά γνώσεις, αλλά όχι ξηρές. Να δώσουν δυνατότητες γόνιμης διαλεκτικής προσέγγισης του κόσμου. Να εμφυσήσουν την αγάπη για τα Γράμματα. Και για τα θεία Γράμματα, που μένουν τόσο επιδεικτικά έξω από την Εκπαίδευση! Τα παιδιά, που οι γονείς τους τα οδήγησαν στην Εκκλησία βαπτίζοντάς τα, δεν έχουν το δικαίωμα οι διορισμένοι –τουλάχιστον- υπάλληλοι τού Ελληνικού Κράτους, να τα αποκόπτουν, να τα χλευάζουν, να μην τα πηγαίνουν στην Εκκλησία να τιμήσουν τούς Τρεις Ιεράρχες. Ας ελπίσουμε ότι φέτος δεν θα ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις ψευτοπροόδου.

Περισσότερα

Εκκλησιαστικά

Ενότητα Αγρινίου-Μεσολογγίου (και) δια της βυζαντινής μουσικής επιθυμεί ο Αιτωλίας

Δημοσιεύθηκε

στις

Την βασιλόπιτα της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Αγρινίου «Δαυίδ ο Ψαλμωδός», της  Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας ευλόγησε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός το απόγευμα της Τετάρτης 25ης Ιανουαρίου 2023 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αγρινίου.

Ο Ποιμενάρχης Αιτωλίας ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά στους καθηγητές και τους σπουδαστές τονίζοντας, ότι η τέχνη που διδάσκονται και υπηρετούν ανήκει στις ιερές τέχνες που υπάρχουν στη ζωή της Εκκλησίας και υπηρετούν την σωτηρία του ανθρώπου. Η ψαλτική είναι μια αγγελομίμητη τέχνη, αφού το κατεξοχήν έργο των αγγέλων είναι να υμνούν ακατάπαυστα τον Θεό.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα