Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΚΙΝ.ΑΛ.: Το μεγάλο στοίχημα!- Γράφει ο Νικόλαος Γ. Σουγλέρης

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Εδώ και λίγες ημέρες κάτι φαίνεται να κινείται δημοσκοπικά ευχάριστα στο ΚΙΝΑΛ αφού οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν πως τα ποσοστά του αγγίζουν το 10 μπορεί και το 12%.. Η άνοδος αυτή ενδεχομένως να είναι συγκυριακή και να οφείλεται κυρίως σε συναισθηματικούς λόγους.

Κατά πρώτον ο αδόκητος θάνατος της Φώφης Γεννηματά που συγκίνησε τους παλιούς οπαδούς του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές ΣΎΡΙΖΑ και ΝΔ. Και αμέσως μετά ήλθε η κάθοδος του Γ. Παπανδρέου για την αρχηγία που έδωσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο εσωκομματικό παιχνίδι απέναντι στις υποψηφιότητες των κκ Ανδρέα Λοβέρδου και Νίκου Ανδρουλάκη. Το όνομα του Γ Παπανδρέου συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω στην κούρσα διαδοχής.

Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο σε όλους τους πολιτικούς χώρους ιδιαίτερα στην ΝΔ και το ΣΎΡΙΖΑ αφού, από το πρόσωπο που θα εκλεγεί στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, θα εξαρτηθούν πολλά και θα επηρεάσουν τους σχεδιασμούς των κκ Κυριάκου Μητσοτάκη και Αλέξη Τσίπρα. Τα επιτελεία των υποψηφίων κάνουν λόγο για ένα μεγάλο ενδιαφέρον που εκδηλώνεται όχι μόνο από τους παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ αλλά και από νέους υποστηρικτές που αναζητούν πολιτική στέγη αφού είναι απογοητευμένοι από τον ΣΎΡΙΖΑ και την ΝΔ.

ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ

Το τοπίο λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της 5ης Δεκεμβρίου δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα. Βλέπουμε πως υπάρχουν υποψηφιότητες δύο ταχυτήτων. Στην πρώτη κατηγορία έχουμε τα “φαβορί”, τους κκ Γιώργο Παπανδρέου, Ανδρέα Λοβέρδο και Νίκο Ανδρουλάκη. Στην δεύτερη κατηγορία βρίσκονται τα “αουτσάιντερ” οι κκ Γερουλάνος, Καστανίδης και Χρηστίδης. Και οι έξι, με τα δικά του πολιτικά χαρακτηριστικά έκαστος, προσπαθούν σε όλες τις ομιλίες, συγκεντρώσεις, συνεντεύξεις να πείσουν το ακροατήριο τους ότι διαθέτουν τον καλύτερο σχεδιασμό για το κόμμα.

Και βραχυπρόθεσμα, για “την επόμενη μέρα” με στόχο τον άμεσο επαναπατρισμό ψηφοφόρων αλλά και μακροπρόθεσμα ώστε να αποκαταστήσουν την γοητεία του σοσιαλδημοκρατικού οράματος στους πολίτες Βέβαια οι υποψήφιοι δεν προέρχονται από παρθενογένεση.

Ο καθένας τους διαθέτει μία πολιτική διαδρομή πολλών ετών με πεπραγμένα σε κυβερνητικές και άλλες επιτελικές θέσεις και ο κόσμος τα γνωρίζει όλα αυτά και θα κρίνει δεόντως. Θα κρίνει κατά πρώτον εάν θα συμμετάσχει στην διαδικασία. Και στη συνέχεια, εφόσον πάει να ψηφίσει, θα επιλέξει τον υποψήφιο εκείνο που είναι ικανός να φέρει το ιστορικό κόμμα και πάλι στη θέση που του αξίζει. Διότι το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και κυβέρνησε τη χώρα πολλά χρόνια είναι ένα σοβαρό αστικό κόμμα και αδικείται από τα σημερινά του ποσοστά. Σε προηγούμενες ανάλογες εσωκομματικές διαδικασίες οι ψηφοφόροι τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ έδειξαν πως διαθέτουν ισχυρότατο -και αλάνθαστο- ένστικτο αυτοσυντήρησης. Βλέποντας τις δημοσκοπήσεις, επιτρέψτε μου να προβλέψω πως μάλλον το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Βέβαια ο αστάθμητος παράγοντας και Άγνωστος Χ είναι η συμμετοχή του κόσμου. Άλλο αποτέλεσμα θα έχουμε εάν ψηφίσει μόνο ο στενός πυρήνας του 8% και άλλο εάν προσέλθουν στις κάλπες και όσοι σκοπεύουν να το ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές εάν υπάρχει κάποιος αρχηγός της προτίμησης τους.

Οπωσδήποτε, όσο περισσότεροι πολίτες προσέλθουν σε αυτή την διαδικασία εκλογής τόσο μεγαλύτερη νομιμοποίηση θα διαθέτει ο νέος πρόεδρος και τόσο ισχυρότερο θα είναι το μήνυμα ανασυγκρότησης και ενότητας του κόμματος.

Μία, λοιπόν, δυναμική και ενωτική διαδικασία ανάδειξης του νέου προέδρου θα βοηθήσει το κόμμα να “πατήσει” και πάλι γερά στα πόδια του και να ταρακουνήσει το πολιτικό σκηνικό κάνοντας σοβαρή αντιπολίτευση! Ηλθε λοιπόν η ώρα για το ΚΙΝΑΛ να αναδείξουν τον αρχηγό εκείνο που θα κάνει το κόμμα ξανά μεγάλο πρωταγωνιστή της πολιτικής μας ζωής!

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: House Of Gucci

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο της Σάρα Γκέι Φόρντεν  « Gucci: A Sensational Story of Murder, Madness, Glamour and Greed» (Ο Οίκος των Gucci: Μία συγκλονιστική ιστορία δολοφονίας, τρέλας, γκλάμουρ και απληστίας»), που εκδόθηκε το 2000, το οποίο η Πατρίτσια Γκούτσι, δισέγγονη του ιδρυτή Γκούτσιο Γκούτσι,  θεωρεί ως επί το πλείστον ανακριβές.

Ο Guccio Gucci άνοιξε ένα μικρό κατάστημα με δερμάτινα είδη το 1921. Ο οίκος επεκτείνεται και σε παπούτσια, γάντια, και εσώρουχα το 1930. Κατά την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας λόγω έλλειψης δέρματος και πρώτων υλών, ο σχεδιαστής εισάγει στην αγορά την «τσάντα μπαμπού», εξαιτίας της επιτυχίας, το μπαμπού θα χρησιμοποιηθεί σε πολλά άλλα προϊόντα. Οι λωρίδες πράσινο/ κόκκινο/ πράσινο, σημάδι αναγνώρισης του οίκου, εμφανίζονται την ίδια περίπου εποχή. Στη δεκαετία του 1960, αρχίζει η διεθνοποίηση της εταιρείας. Δημιουργείται το λογότυπο GG. Η δεκαετία του 1980 ήταν μια περίοδος παρακμής για τον οίκο. To 1999 κατά τη διάρκεια της διαμάχης για το Gucci, ο Bernard Arnault και ο Francois Pinault προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο του οίκου. Η Kering, παίρνει την πλειοψηφία μετά από μεγάλη οικονομική συμφωνία. 

Κεντρικό πρόσωπο στην σχεδόν τρίωρη ταινία είναι η Πατρίσια Ρετζιάνι, ένα λαϊκό κορίτσι που κατάφερε να «αρπάξει» τον κληρονόμο του οίκου Μαουρίτσιο Γκούτσι έναν συνεσταλμένο, ντροπαλό μαζεμένο χωρίς  αυτοπεποίθηση νέο και μαζί να σφιχταγκαλιάσει τον μεγάλο οίκο μέχρι πνιγμού.

Η οικογενειακή ζωή συνιστά επέμβαση στην ιδιωτική ζωή, γράφει ο Καρλ Κράους, Αυστριακός συγγραφέας για να υπογραμμίσει ότι η καταστροφή της ιδιωτικότητας  είναι η ίδια η οικογένεια. Ο Ρίνλει Σκοτ πήρε το πλούσιο υλικό μιας διεφθαρμένης, κατεστραμμένης, ασύνδετης οικογένειας κι έστησε μια αστραφτερή σαπουνόπερα.

Σεναριακή αφορμή για την ταινία στάθηκε ο φόνος του Μαουρίτσιο Γκούτσι από την πρώην συμβία του Πατρίτσια και ως καμβάς λειτουργούν οι πνιγηρές και  εξοντωτικές  σχέσεις των μελών της οικογένειας Gucci  του μεγάλου Οίκου. Πριν από λίγα χρόνια ο Ρίντλει Σκοτ με το «Όλα τα λεφτά του κόσμου» κάνει μια ανάλογη απόπειρα, με πολύ καλύτερα όμως αποτελέσματα. Όλα στην τωρινή απόπειρα είναι έτοιμα, πακεταρισμένα, τακτοποιημένα με τέτοιο τρόπο, με τέτοιο ρυθμό ώστε να παρασύρουν την προσοχή του θεατή στο κενό, στο μηδέν, στο πουθενά. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Gucci Fashion Company ελεγχόταν από δύο από τους τρείς γιούς του Guccio, τον Rudolfo (Jeremy Irons) και τον Aldo (Al Pacino). Ο Aldo δεν έχει την πρόθεση να παραχωρήσει τον έλεγχο του ονόματος σε κανέναν, πόσο μάλλον στον γιο του Paolo (Jared Leto) στον οποίο δεν τρέφει καμία εκτίμηση 

Ο συνεσταλμένος, Mauricio , θα προτιμούσε να ασχοληθεί με τα νομικά παρά να αναλάβει την παγκόσμια αυτοκρατορία της μόδας. Όταν όμως θα ερωτευτεί την φιλόδοξη και γοητευτική Patrizia όλα θα αλλάξουν. Η επιχείρηση θα περάσει στη νέα γενιά και τότε θα ανοίξει ένας κύκλος ίντριγκας και πάθους και θα εξελιχθεί μια ιστορία ανόδου και πτώσης. Στον πυρήνα της ταινίας βρίσκουμε την Πατρίσια Ρετζιάνι, τη γοργή  άνοδός της και στη συνέχεια τη  σταθερή και συνεχή πτώση της. Η μεταμόρφωσή της από απλό κορίτσι που έβαλε στο μάτι και, τύλιξε μέχρι τον γάμο  τον κληρονόμο του οίκου, Μαουρίτσιο Γκούτσι σε ένα τέρας που θέλει να καταπιεί τα πάντα στο διάβα του. Η ίντριγκα λοιπόν και τα πάθη οδηγούν τα πράγματα στα άκρα.  Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους σε μια εποχή, μάλιστα, που άρχισαν να χάνονται οι ιδιωτικοί οίκοι μόδας και έδιναν σταδιακά τον έλεγχό τους στη βιομηχανία, τους κανόνες της διαφήμισης και της πλήρους και απρόσωπης απληστίας.

Ο Ρίντλει Σκοτ «μάστορας» του κινηματογράφου, ο οποίος έμαθε την γλώσσα του μέσα από τη διαφήμιση, αναμασά ότι πιο πομπώδες, εύκολο, αστραφτερό βρήκε στο διάβα του, με σκοπό να μας υπνωτίσει, όπως αυτός ξέρει και όπως κι εμείς έχουμε βιώσει στις καλές του στιγμές, με τις σπουδαίες του ταινίες και να μας οδηγήσει με μαεστρία, όπου αυτός θέλει. Στη συγκεκριμένη όμως ταινία των Gucci, δεν ξέρει που θέλει να μας πάει και μας παρατά στη μέση μιας απαστράπτουσας σκηνής γεμάτης από φώτα, υπερβολές, κλισέ και μουσικές. Περνά η κάμερα του 84χρονου σκηνοθέτη σαν οδοστρωτήρας  μέσα από το σενάριο, κάνοντας επίδειξη άραγε νεανικότητας; χωρίς ν’ αφήνει τίποτα στο διάβα του. Δεν υπολογίζει ούτε τα συναισθήματα των ηρώων του, ούτε τις ελάχιστες αποχρώσεις των ηθοποιών του, ούτε την πλοκή, ούτε την αφήγηση, ούτε καν τις μουσικές που είναι προσεκτικά επιλεγμένες. Τίποτα δεν μένει όρθιο σ’ αυτόν τον ανεμοστρόβιλο του άδειου, του εκρηκτικού και του τίποτα.   

Αξίζει να δημιουργηθεί μια ταινία μόνο και μόνο για να ακούγονται κατά τη διάρκειά της όμορφες παλιές ιταλικές επιτυχίες και άριες ή γιατί η εποχή αναπαρίσταται με πειστικότητα και αληθοφάνεια ή γιατί  η φωτογραφία του  Ντάριους Βόλσκι είναι αντάξια των προσδοκιών μας σε μια τέτοιου μεγέθους παραγωγή; 

Όταν συναντιούνται στο ίδιο πλατό τόσο σημαντικοί καλλιτέχνες  όπως ο Ρίντλεϊ Σκοτ με τον Αλ Πατσίνο τη Λέιντι Γκάγκα, τον Άνταμ Ντράιβερ, τη Σάλμα Χάγεκ, τον Τζάρεντ Λέτο και τον Τζέρεμι Άιρονς (η πιο αξιοπρεπής παρουσία στο φιλμ) περιμένεις να δεις κάτι καλύτερο από μια  ασπόνδυλη σάτιρα, μια ανεξέλεγκτη παρωδία ή μια ξεπερασμένη τηλενουβέλα της απογοήτευσης. 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Άρθρο- παρέμβαση του «σπιράλ»-«Αξίζουμε μια Πάτρα περιβαλλοντικά εναρμονισμένη και καθαρή»

Δημοσιεύθηκε

στις

Άρθρο- παρέμβαση για την καθαριότητα στην Πάτρα, δημοσιεύει η δημοτική παράταξη «σπιράλ», αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «κομβικό ρόλο στην ολοκληρωμένη και αειφόρο διαχείριση των απορριμμάτων σε μια πόλη παίζει η ενημέρωση, κυρίως από την πλευρά του δήμου, η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών με ενημερωτικές δράσεις, η παραγωγή και διανομή φυλλαδίων, ημερίδες, δημόσιες συζητήσεις, ενημερωτικές καμπάνιες μέσω των ΜΜΕ
κλπ.

Εξίσου σημαντική προτεραιότητα Ο Κανονισμός Καθαριότητας του Δήμου Πατρέων (2008) πρέπει να αναθεωρηθεί, λαμβάνοντας υπόψη τους νέους δήμους (Ρίου, Παραλίας, Μεσσάτιδας και Βραχναιίκων) που προσαρτήθηκαν στον ιστό της Πάτρας με τον Καλλικράτη, αλλά και τις νέες τεχνολογίες και καινοτομίες στην πόλη μας σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων όπως είναι η οικιακή κομποστοποίηση, τα πράσινα σημεία ανακύκλωσης κλπ.
Το σπιράλ είναι υπέρ, της επιτάχυνσης της υλοποίησης του εγκεκριμένου Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων, της αύξησης της διαλογής στην πηγή και της ολοένα και μεγαλύτερης ανάκτησης και επαναξιοποίησης των αστικών απορριμμάτων, στο πλαίσιο της κυκλικής οικονομίας.
Οι πράσινες γειτονιές θα μπορούσαν να γίνουν αιχμή του δόρατος για μια ανανέωση
του αστικού ιστού, για την αύξηση του πρασίνου στην πόλη μας, ενώ η ύπαρξη χώρων πρασίνου εντός του αστικού ιστού αλλά και πέριξ αυτού, επηρεάζει θετικά όλους τους τομείς της αστικής διαβίωση. Ακόμη, μέσα στα όρια του Δήμου Πατρέων υπάρχουν αξιόλογα οικοσυστήματα που αποτελούν σημαντικούς πνεύμονες πρασίνου και ψυχαγωγίας για τους πολίτες, όπως είναι το Έλος Αγυιάς, το Παναχαϊκό Όρος, το Δασύλλιο, το Πλατανόδασος, η άνω κοίτη του Γλαύκου ποταμού. Αυτό που απαιτείται είναι από τη μία, η ήπια ανάπλαση, αξιοποίηση και ανάδειξη αυτών και από την άλλη η προστασία και ο φραγμός καταπατήσεων και αυθαίρετων δομήσεων.
Τέλος, σημαντικό ρόλο για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ανθρώπων στις πόλεις, παίζουν ο σχεδιασμός και η αποτελεσματική διαχείριση ενός ολοκληρωμένου
δικτύου, αστικού και περιαστικού πρασίνου».

 

ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ
Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Η κορωνο-μετρολογία συνεχίζεται και άλλα!- Του Αρκά

Δημοσιεύθηκε

στις

 

– Μέτρα, μέτρα, η κορωνο-μετρολογία συνεχίζεται/Εάν όμως, δεν υπάρχει πιστή και αυστηρή εφαρμολογία η μετρολογία είναι δώρον άδωρον.

– Ένας Κρητικός και δύο Αχαιοί οι επικρατέστεροι στο ΚΙΝΑΛ αρχηγοί. Δύο ισχυρές «πράσινες» περιοχές από παλιά.

-Ανεφάρμοστο το «ιερό ράπιντ», δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός για τον εισερχόμενο πιστό στον ναό. Δεν είναι εύκολο στον νεωκόρο να αφήνει το παγκάρι και να τρέχει για τον έλεγχο.

-Ο Δωδώνης Χρυσόστομος πάντως, έψαλε τον εξάψαλμο στους ανεμβολίαστους ιερείς

-Με δελτίο αγοράζει ο Τούρκος πολίτης λάδι, καφέ, ζάχαρη. Πολύ πικρός ο καφές

-Ο Κυριακός προσπαθεί να επιστραφούν του Παρθενώνα τα γλυπτά. Ο επιμένων νικά

– Ενθαρρυντικές ουρές στα εμβολιαστικά κέντρα. Ο φόβος φυλάει τα έρημα.

-Νέος μεταλλαγμένος ιός αφρικάνικος, εισαγόμενος. Απάνω που λέμε δόξα σοι ο Θεός, Παναγιά βοήθα…

-Η Πάτρα στο βαθύ κόκκινο, προσοχή στις Λιτανείες του Αγίου Ανδρέου. Μαζί με το κερί,  μάσκα και αποστάσεις

– Η Μαύρη εμπορική Παρασκευή ξεκίνησε με μαύρα καιρικά σύννεφα

– Η νέα συμμετοχική γερμανική Κυβέρνηση θυμίζει φωτεινό σηματοδότη.  Κόκκινο, πορτοκαλί και πράσινο.

– Σαν το μάνα εξ ουρανού τα μονοκλωνικά. Και όποιος προλάβει να τα πάρει

-Στην μαύρη Εμπορική Παρασκευή φέτος ο πρώτος ανεπιθύμητος πελάτης ήταν η ενοχλητική για τον καταναλωτή βροχή

-Με ρυθμό χελώνας η απογραφή και απολαμβάνουμε πλέον καθημερινά την ψηφιακή εποχή

-Μετά θα εφαρμοστεί η χειρόγραφη από τον απογραφέα, πόρτα – πόρτα.

 

 

 

Περισσότερα
ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ - ΑΧΑΪΑ - ΑΙΓΙΑΛΙΑ
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα