Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Σασμός- Σεισμός, που ανατρέπει το τηλεοπτικό ανάγλυφο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το βιβλίο τείνει  να γίνει μονάδα μέτρησης ποιότητας και σοβαρότητας του προγράμματος του κάθε καναλιού, είτε σαν πρωτογενές προϊόν, σε εκπομπές με θέμα το βιβλίο και τους δημιουργούς του, είτε σαν βάση σεναρίων για τη δημιουργία σίριαλ, τηλεταινιών κι άλλων τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Όταν ετοιμάζεται μια τηλεοπτική παραγωγή βασισμένη σε κάποιο βιβλίο όλοι οι συντελεστές αλλάζουν ‘’συχνότητα’’. Οι πάντες αντιλαμβάνονται, ότι πρέπει να ‘’βάλουν τα καλά τους’’, να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, από την παραγωγή μέχρι και τον τελευταίο βοηθό και το τελευταίο σκριπτ.

Πριν απ’ όλους ο τηλεοπτικός σταθμός ο οποίος θα προβάλει τη σειρά, γνωρίζει ότι θα πρέπει να δώσει αρκετά χρήματα για να έχει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα το οποίο θα είναι η αιχμή για να κερδίσει κάποιους πόντους στις εξουθενωτικές μετρήσεις, αλλά κυρίως θα του προσδώσει κύρος, αίγλη και σοβαρότητα στο τηλεοπτικό παιχνίδι και στο αδηφάγο κοινό.

Μετά  η παραγωγός εταιρεία που καταλαβαίνει ότι πρέπει δώσει χρόνο και χρήμα στους συντελεστές για να ικανοποιήσουν τους στόχους ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Αλλά και το καλλιτεχνικό επιτελείο σκηνοθέτες, ηθοποιοί, φωτιστές, μοντέρ, επιμελητές ρούχων, ντεκόρ, μακιγιέρ και όλοι οι υπόλοιποι κάνουν μια ανομολόγητη σύμβαση που λέει ότι, εδώ πρέπει να δουλέψουμε σοβαρά και με σεβασμό. Κάπως έτσι θα μπήκαν στο χορό, στα πλατό, στα χωριά και θα πήραν τα βουνά της Κρήτης και οι συντελεστές του ‘’Σασμού’’.

«Πάρε την κοπελιά μας και αλαργέψετε αμέσως από την Κρήτη. Δεν θα αργήσει να γίνει κι άλλο κακό. Φύγετε…» Μια μάνα μαζί με την κόρη της, εν μία νυκτί, εξαφανίζονται από προσώπου γης. Ένα κλειδί μένει κρεμασμένο στην πρόκα του τοίχου και μια μαντινάδα στέκει ατελείωτη.

Όρη και θάλασσες, τραγούδια και κατάρες, οργή και χάδι. Μέσα στις αντιθέσεις της φωτιάς, οι άνθρωποι χτίζουν τα όνειρά τους. Ωστόσο, η θέληση και το πάθος δεν αρκούν. Τα πάντα μπορούν να ανατραπούν ακαριαία. Ένας  κύκλος αίματος συνεχίζεται και η παλιά βεντέτα, σαν εφιάλτης, σκορπά τον τρόμο ανάμεσα σε δυο χωριά της Κρήτης. 

Οι λέξεις ποτέ δεν είχαν αρκετή δύναμη για να περιγράψουν τόσο ακραία συναισθήματα. Τι θα μπορούσε να επιφέρει τη συμφιλίωση, τον πολυπόθητο Σασμό; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.)

Από την σειρά εποχής <<Άγριες Μέλισσες>> κοιτώντας προς τα πίσω στη χρυσή δεκαετία του ’90  θα βρούμε το <<Νησί>> βασισμένο στο βιβλίο της Βικτόρι Χίσλοπ θα βρεθούμε στο ξέφωτο με την Πρόβα Νυφικού, το Τρίτο Στεφάνι και την Αγάπη που άργησε μια μέρα. Ψάχνοντας θα φτάσουμε στην υποδειγματική μεταφορά του μυθιστορήματος του Μ. Καραγάτση <<Το Δέκα>> σε σκηνοθεσία της Πηγής Δημητρακοπούλου,  με σπάνιες ερμηνείες, με την ατμοσφαιρική μουσική (Ελένη Καραΐνδρου) το οποίο ήταν  ένα τηλεοπτικό προϊόν υψηλής αισθητικής και μοναδικό στο είδος του.

”Σασμός” λοιπόν, είναι η νέα σειρά του Alfa βασισμένη στο ομώνυμο   βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη. Όμορφες περιγραφές που απλώνουν τα δεσμά στον υπομονετικό αναγνώστη και χρώματα, ακούσματα, μυρωδιές,  ήχοι τον ταξιδεύουν στης Κρήτης τα κρυμμένα μυστικά. Χαρακτήρες ολοκληρωμένοι με λεπτομέρειες που τους προσδίδουν αυθεντικότητα και ρεαλισμό. Γοργή πλοκή με ανατροπές και γεγονότα που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου.

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι η σειρά κινείται σε καλό επίπεδο παραγωγής, ικανοποιητικό καλλιτεχνικής διεύθυνσης και πιστεύουμε ότι για την πολύπαθη τηλεόρασή μας τέτοιες παραγωγές βοηθούν να ξεκολλήσουμε από τον βάλτο των ριάλιτι, και των ανόητων τηλεοπτικών προγραμμάτων. Χαιρόμαστε ακόμα περισσότερο όταν σειρές όπως ο ‘’Σασμός’’ βασίζονται σε βιβλία, έχουν δηλαδή μια καλή σεναριακή βάση. 

Ο ‘’Σασμός’’ όπως σχεδόν όλες οι καθημερινές σειρές ψάχνει εναγωνίως για χρόνο. Έτσι παρατηρούμε το σενάριο να είναι χαλαρό και να υπάρχουν ανούσιες σκηνές που δεν προωθούν ούτε την ανέλιξη της ιστορίας, ούτε την ολοκλήρωση των χαρακτήρων, ούτε τη δράση και την ανάπτυξη της υπόθεσης. Κάποιες σκηνές θα μπορούσαν να λείπουν ολόκληρες, κάποιες άλλες θα έπρεπε να είναι πιο μαζεμένες και κάποιες άλλες πιο περιεκτικές. Οι περισσότερες ερωτικές σκηνές είναι αμήχανες και τις αποτελειώνει το χωρίς πυξίδα μοντάζ. Πολλές σκηνές ολοκληρώνονται πριν πέσει το ψαλίδι του μοντέρ κι έτσι παρατηρούμε, ενώ έχουμε κατά βάση καλές ερμηνείες από την  πλειονότητα των ηθοποιών, χάριν της απεγνωσμένης αναζήτησης χρόνου να υπάρχουν ουρές πλάνων και να μένουν οι ηθοποιοί μετέωροι, αμήχανοι και εκτεθειμένοι. Αλλά αυτή την αγωνία ανεύρεσης χρόνου λίγο πολύ τη συναντούμε σχεδόν σε όλες τις καθημερινές σειρές. Οι πιεστικοί χρόνοι των γυρισμάτων είναι αυτοί που απαιτούν τα εξωτερικά γυρίσματα να είναι κατά βάση ντάλα μεσημέρι. Έτσι βλέπουμε ελάχιστες σκηνές γυρισμένες το πρωί ή το απόγευμα που έχει βάλει ο Θεούλης το χεράκι του και είναι τα πράγματα, τα τοπία, τα πρόσωπα ακόμα και τα βλέμματα να είναι  πιο ήμερα, πιο γλυκά, πιο όμορφα.

Παρά τις ευγενείς προσπάθειες, η πίεση του ζητούμενου χρόνου είναι εμφανής σε όλες τις παραμέτρους της σειράς. Οι συντελεστές  δεν αξιοποιούν  την στέρεα δομημένη ιστορία, έτσι κι αλλιώς η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας έχει ειπωθεί χιλιάδες φορές και θα ειπωθεί άλλες τόσες ακόμα,  για  τη δημιουργία ατμόσφαιρας η οποία θα συνοδεύει τη σειρά μέχρι το τέλος της και θα παρασύρει τις αισθήσεις, το θυμικό μας, το συναίσθημα και τη βούλησή μας να δούμε όλη τη σειρά.

Ο χρόνος και οι πρόβες φαίνεται ότι λείπουν και στους πολύ καλούς ηθοποιούς, οι σκηνές του Αυγουστίδη με την Χριστίνα Χειλά Φαμέλη είναι πειστικές όταν δεν τραβούν σε διάρκεια περισσότερο από ότι πρέπει και περισσότερο από αυτά που έχουν να ‘’πουν’’.

Να υπογραμμίσουμε την εξαίρετη Όλγα Δαμάνη στο ρόλο της γιαγιάς, στης οποίας το πρόσωπο γράφονται όλα όσα έχουν υπομείνει οι οικογένειες στο πέρασμα των χρόνων, καθώς και την λεπτεπίλεπτη και εύθραυστη Μαρίνα Βρουλάκη της Μαρίας Πρωτόπαππα .

Οι ερμηνείες σε κάθε περίπτωση συγκαταλέγονται στα θετικά της σειράς του ‘’Σασμού’’, αλλά είμαστε ακόμα στα πρώτα επεισόδια θα επανέλθουμε όταν όλα θα έχουν βρει τον δρόμο, τον ρυθμό, ελπίζουμε και τον ‘’χρόνο’’ τους. 

Άρθρα-Συνεργασίες

Μια ζωή στην άρνηση

Δημοσιεύθηκε

στις

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΥ

Γυναίκες με παιδιά στην αγκαλιά να κλαίνε. Κάποιοι σε απόγνωση, να φωνάζουν, άλλοι να δακρύζουν. Και κάπου παραπέρα, παραταγμένες δυνάμεις των ΜΑΤ.

Αυτό ήταν το σκηνικό που στήθηκε μια μέρα εδώ και πολλά χρόνια στη Μυρτιά Αιγίου, όπου κάτοικοι είχαν αναγάγει σε ζήτημα ζωής και θανάτου τη (μη) λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού στην περιοχή τους.

Οι άνδρες των ΜΑΤ διατάχθηκαν κάποια στιγμή να προχωρήσουν, να σπάσουν τον κλοιό των κατοίκων και να ανοίξουν τον δρόμο στα συνεργεία για να ξεκινήσουν το έργο της εγκατάστασης. Εκείνη τη στιγμή το… δράμα κορυφώθηκε, χωρίς ευτυχώς παραπέρα παρατράγουδα.

Ο εκεί βιολογικός καθαρισμός έγινε και λειτουργεί με τα γνωστά ευεργετικά αποτελέσματα, όπως άλλωστε και όλοι ανά την Ελλάδα, σε αρκετά μέρη της οποίας, επίσης, τοπικές κοινωνίες αντιδρούν στην εγκατάσταση τους.

Κάτι ανάλογο βιώνουμε στις μέρες μας με τις ανεμογεννήτριες, που πήραν στο κάδρο της άρνησης τη θέση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας.

Προχθές, λοιπόν, ήταν οι βιολογικοί καθαρισμοί, χθες οι κεραίες, σήμερα οι ανεμογεννήτριες, αύριο θα είναι κάτι άλλο, νέο, που θα αντιμετωπίζεται με έντονη επιφύλαξη, έως και εχθρότητα.

Είναι ένας συνδυασμός άγνοιας, πολιτικής σκοπιμότητας και στενής τοπικιστικής αντίληψης, μπολιασμένης με γερές δόσεις ατομικού συμφέροντος, που πυροδοτεί τις σημερινές αντιδράσεις για τις ανεμογεννήτριες. Και για να μην πάμε μακριά, να υπενθυμίσουμε ότι μετά από τις περυσινές, καταστροφικές, πυρκαγιές, στα ανέλεγκτα (και ανεξέλεγκτα) μέσα κοινωνικής δικτύωσης διοχετεύθηκε και ανακυκλώθηκε ο ισχυρισμός ότι αυτές ήταν το αποτέλεσμα εμπρησμών, ώστε στη συνέχεια, στις καμένες εκτάσεις, να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα!

Βιώνοντας τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης, με τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος να εκτοξεύονται στα ύψη, είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε μια χώρα προικισμένη με ήλιο και αέρα.

Ως εκ τούτου, η στροφή μας στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι μονόδρομος, ώστε να εξασφαλίσουμε σε έναν ικανοποιητικό βαθμό και την ενεργειακή αυτονομία μας. Χρειάζεται να διαθέτεις υψηλό δείκτη νοημοσύνης για να αντιληφθείς το προφανές;

Σε πολλές περιπτώσεις, πάντως, η απάντηση δίνεται από την οργισμένη αντίδραση κάποιου για τον «τσουχτερό» λογαριασμό της ΔΕΗ ή άλλου παρόχου ενέργειας, όταν δεν κρίνει σκόπιμο να έχει στο σπίτι του ηλιακό θερμοσίφωνα, αν και μπορεί.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Η Οθ. Αμαλίας και το κυκλοφοριακό μπάχαλο στην Πάτρα

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Μαρτύριο έγινε για τους διερχόμενους οδηγούς η Όθωνος Αμαλίας χθες.

Γιατί ξεκινάει ένα έργο (ποδηλατόδρομος) που έτσι κι αλλιώς προκαλεί στένωση της οδού και την ίδια ώρα, όχι μόνο δεν έχει φροντίσει ο Δήμος να απαγορεύεται η στάθμευση στην αριστερή πλευρά του δρόμου, αλλά τα οχήματα εξακολουθούν να παρκάρουν «κάθετα» και κάποιοι να… διπλοπαρκάρκουν μάλιστα, χωρίς τον παραμικρό έλεγχο.

Ένας δρόμος ταχείας αλλά και «βαριάς» κυκλοφορίας της Πάτρας, μετατρέπεται ξαφνικά σε… μονοπάτι λοιπόν. Και μετά… συστήνεται υπομονή στους οδηγούς!

Όμως, όχι, δεν μπορεί να γίνονται έργα κατ’ αυτόν τον τρόπο. Και κανένας δεν μπορεί να συστήσει «υπομονή» από τη στιγμή που οι αρμόδιοι δεν έχουν κάνει ούτε τα αυτονόητα για να διευκολύνουν την κυκλοφορία των οχημάτων.

Τα έργα όμως – και οι συνοδές ενέργειες που θα έπρεπε να έχουν γίνει και δεν έγιναν – είναι μόνο μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά είναι η σκοπιμότητα και η αξιοποίηση του ποδηλατόδρομου. Και το ερώτημα είναι απλό: Θα μετατραπεί η Όθωνος Αμαλίας σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας για να μπορεί να έχει και ποδηλατόδρομο ή… ό,τι να ‘ναι; Και για να μετατραπεί η Όθωνος Αμαλίας σε οδό ήπιας κυκλοφορίας, χρειάζονται και άλλα έργα. Όπως χρειάζεται επίσης και ένας δρόμος στον οποίο θα διοχετεύεται η βαριά κίνηση στον οριζόντιο «διάδρομο» της πόλης. Τι θα γίνει λοιπό με την Μαιζώνος και την Κορίνθου; Τι θα γίνει με τη διανοιγμένη Κανακάρη; Φανάρια και ταμπέλες έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πολλά σημεία, αλλά περιμένουν… Τι, άραγε; Γιατί έχουμε φτάσει στα μέσα του 2022 και αντιδρομήσεις, πεζοδρομήσεις και άλλα έργα που θα έπρεπε να έχουν ήδη τελειώσει, βρίσκονται σε εκκρεμότητα;

Εδώ και πολύ καιρό έχουμε γράψει η πως Πάτρα έχει ανάγκη από ένα νέο συνολικό κυκλοφοριακό σχέδιο. Δεν το βλέπουμε. Βλέπουμε μόνο αποσπασματικούς σχεδιασμούς που μένουν στη μέση και ποδηλατόδρομους που δημιουργούνται σε δρόμους πολύ μεγάλης κυκλοφορίας…

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Μερικοί το Προτιμούν Καυτό

Ένα παγοθραυστικό στα  παγωμένα νερά των στερεοτύπων 

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Το μοντάζ του αστείου με το τραγικό με κάποιες απαραίτητες δόσεις αυτοσαρκασμού, κατασκευασμένο έτσι που να ερεθίζονται τα ήθη και τα έθιμα  και να διαθλάται η πραγματικότητα μέσα στον υγρό κόσμο του γέλιου και του γελοίου και από κει πάλι πίσω στην πραγματικότητα και την ενδοσκόπηση, είναι μια δύσκολη και υπέροχη συνθήκη που μας οδηγεί σε λυτρωτικές και απολαυστικές στιγμές. Γιατί το αστείο είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήνουμε στα χέρια των χωρατατζήδων και πλακατζήδων, αλλά είναι υπέροχο όταν βρίσκεται στα χέρια ευφυών, ευαίσθητων και ταλαντούχων ανθρώπων. 

«Είμαι ένας σκηνοθέτης αλλά και πάλι κανείς δεν είναι τέλειος» μας υπενθύμιζε Μπίλι Γουάιλντερ με την θριαμβευτική ατάκα του τέλος της υπέροχης ταινίας του, που παρέσυρε στο διάβα της όλα τα κλισέ, τις προκαταλήψεις και τις αντιδραστικές, μέχρι ηλιθιότητας, ταξινομήσεις. Το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» σε επανέκδοση με φρέσκες κόπιες μια από τις θρυλικές κομεντί όλων των εποχών, εκτυφλωτικά ασπρόμαυρη, παραγωγής 1959. Ο  Joe (Τόνι Κέρτις) και ο Jerry (Τζακ Λέμον), δυο μουσικοί από το Σικάγο γίνονται μάρτυρες ξεκαθαρίσματος λογαριασμών των συμμοριών της πόλης. Ο Αλ Καπόνε επιβάλει την τάξη, εξοντώνοντας την αντίπαλη συμμορία και αναλαμβάνοντας τα ηνία του Σικάγο. Επειδή για τους αυτόπτες μάρτυρες  οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι μεγάλοι, φεύγουν για τη Φλόριδα ως μέλη γυναικείου συγκροτήματος jazz  ως Josephine και η Daphne, όλα μοιάζουν καλοσχεδιασμένα μέχρι που η τραγουδίστρια (Μέριλιν Μονρόε) συνοδευόμενη από ερωτική απογοήτευση οδηγείται στην Josephine και ένας σιτεμένος πλειμπόι ερωτεύεται τη Daphne. Όλα τινάζονται στον αέρα ενώ οι γκάγκστερ έχουν ξαμοληθεί πίσω τους. 

Επειδή το χιούμορ είναι σχεδόν πάντα μασκαρεμένη επίθεση στα γνωστά και καθιερωμένα στους συμβιβασμούς και τα τετριμμένα  οι ατάκες πέφτουν σαν ριπές γκανγκστερικού αυτόματου όπλου, οι κωμικές καταστάσεις διπλώνουν χαριτωμένα η μία μέσα στην άλλη, οι διδαχές περί ηθικής κονιορτοποιούνται η μία μετά την άλλη, τα στερεότυπα, οι προκαταλήψεις, η υποκρισία, οι απαγορεύσεις, η μαγκωμένη  σεξουαλικότητα,  τα θέματα φύλου και ανοχής αναδεικνύονται με τρόπο αυθόρμητα ξεκαρδιστικό, ευφυώς απενοχοποιημένο, συναρπαστικά γοητευτικό. 

Το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» θεωρείται ως μία από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών, ενώ το 2000 συμπεριλήφθηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου / American Film Institute στη λίστα με τις 100 Καλύτερες Κωμωδίες όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 1η θέση!

Ο  Μπίλι Γουάιλντερ ο μεγάλος Αυστροαμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, υπήρξε ένας σημαντικός και ιδιαίτερος δημιουργός σκηνοθέτησε απολαυστικές σπουδαίες όπως το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» (Some Like it Hot – 1959)  ή την «Γκαρσονιέρα» (The Apartment – 1960), πάλι με τον Τζακ Λέμον και με την Σίρλεϊ ΜακΛέιν, αλλά και με κριτική ματιά απέναντι στο κατεστημένο, όπως «Το Τελευταίο Ατού» (Ace in the Hole – 1951) με τον Κερκ Ντάγκλας, αλλά και το θρυλικό φιλμ «Η Λεωφόρος της Δύσεως» (Sunset Blvd. – 1950), όπου με πρωταγωνιστές τους Γούλιαμ Χόλντεν, Γκλόρια Σουάνσον και Έριχ Φον Στροχάιμ, βάζει στο στόχαστρό του το ίδιο το Χόλιγουντ και τον επίπλαστο και νοσηρό  κόσμο του, ο μαγικός Μπίλι Γουάιλντερ αποτελεί ένα τεράστιο κεφάλαιο τόσο για τον Αμερικάνικο, όσο και στον παγκόσμιο Κινηματογράφο.

Το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» είναι μια ταινία όχι μόνο μπροστά από την εποχή της αλλά και από τη δική μας εποχή. Η ταινία στήνεται πάνω στο φαρσικό εύρημα των δυο ανδρών οι οποίοι για να αποφύγουν τους κινδύνους μιας ανελέητης καταδίωξης, ντύνονται γυναίκες.  Από αυτό το σημείο αρχίζει ο τρομερός πόλεμος εναντίον των στερεοτύπων, της αυστηρότητας των ηθών και της συντηρητικής θεώρησης των πραγμάτων. Μέσα από ένα γαϊτανάκι πλημμυρισμένο από ανατροπές, ερωτισμό και χιούμορ η ταινία ανοίγει πρωτόγνωρους  δρόμους για την κινηματογραφική κωμωδία, οι οποίοι τέμνονται με τις καλύτερες στιγμές του χολιγουντιανού σινεμά. Όλα μπορούν να συμβούν στην ταινία, μετά από ένα σημείο, καθώς οι πάντες ερωτεύονται ή  δύνανται να ερωτευτούν τους πάντες, χωρίς συστολές και αναστολές με τον αυθορμητισμό που μόνο τα αληθινά συναισθήματα μπορούν να προσφέρουν και μόνοι οι ελεύθεροι και απενοχοποιημένοι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν.

Το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» είναι μια σπουδαία ταινία κι αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τα λόγια του Αυστριακού φιλόσοφου  Λούντβιχ Βιτγκενστάϊν  ότι «Μια σοβαρή και καλή φιλοσοφική εργασία μπορεί να αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανέκδοτα» η ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ είναι πολλές φιλοσοφικές τέτοιες εργασίες μαζί και παράλληλα ένας υπέροχος ύμνος στον απενοχοποιημένο  έρωτα, τον αυθορμητισμό, την ομορφιά, την ελευθερία και τη σαγήνη.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα