Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Σασμός- Σεισμός, που ανατρέπει το τηλεοπτικό ανάγλυφο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το βιβλίο τείνει  να γίνει μονάδα μέτρησης ποιότητας και σοβαρότητας του προγράμματος του κάθε καναλιού, είτε σαν πρωτογενές προϊόν, σε εκπομπές με θέμα το βιβλίο και τους δημιουργούς του, είτε σαν βάση σεναρίων για τη δημιουργία σίριαλ, τηλεταινιών κι άλλων τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Όταν ετοιμάζεται μια τηλεοπτική παραγωγή βασισμένη σε κάποιο βιβλίο όλοι οι συντελεστές αλλάζουν ‘’συχνότητα’’. Οι πάντες αντιλαμβάνονται, ότι πρέπει να ‘’βάλουν τα καλά τους’’, να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, από την παραγωγή μέχρι και τον τελευταίο βοηθό και το τελευταίο σκριπτ.

Πριν απ’ όλους ο τηλεοπτικός σταθμός ο οποίος θα προβάλει τη σειρά, γνωρίζει ότι θα πρέπει να δώσει αρκετά χρήματα για να έχει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα το οποίο θα είναι η αιχμή για να κερδίσει κάποιους πόντους στις εξουθενωτικές μετρήσεις, αλλά κυρίως θα του προσδώσει κύρος, αίγλη και σοβαρότητα στο τηλεοπτικό παιχνίδι και στο αδηφάγο κοινό.

Μετά  η παραγωγός εταιρεία που καταλαβαίνει ότι πρέπει δώσει χρόνο και χρήμα στους συντελεστές για να ικανοποιήσουν τους στόχους ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Αλλά και το καλλιτεχνικό επιτελείο σκηνοθέτες, ηθοποιοί, φωτιστές, μοντέρ, επιμελητές ρούχων, ντεκόρ, μακιγιέρ και όλοι οι υπόλοιποι κάνουν μια ανομολόγητη σύμβαση που λέει ότι, εδώ πρέπει να δουλέψουμε σοβαρά και με σεβασμό. Κάπως έτσι θα μπήκαν στο χορό, στα πλατό, στα χωριά και θα πήραν τα βουνά της Κρήτης και οι συντελεστές του ‘’Σασμού’’.

«Πάρε την κοπελιά μας και αλαργέψετε αμέσως από την Κρήτη. Δεν θα αργήσει να γίνει κι άλλο κακό. Φύγετε…» Μια μάνα μαζί με την κόρη της, εν μία νυκτί, εξαφανίζονται από προσώπου γης. Ένα κλειδί μένει κρεμασμένο στην πρόκα του τοίχου και μια μαντινάδα στέκει ατελείωτη.

Όρη και θάλασσες, τραγούδια και κατάρες, οργή και χάδι. Μέσα στις αντιθέσεις της φωτιάς, οι άνθρωποι χτίζουν τα όνειρά τους. Ωστόσο, η θέληση και το πάθος δεν αρκούν. Τα πάντα μπορούν να ανατραπούν ακαριαία. Ένας  κύκλος αίματος συνεχίζεται και η παλιά βεντέτα, σαν εφιάλτης, σκορπά τον τρόμο ανάμεσα σε δυο χωριά της Κρήτης. 

Οι λέξεις ποτέ δεν είχαν αρκετή δύναμη για να περιγράψουν τόσο ακραία συναισθήματα. Τι θα μπορούσε να επιφέρει τη συμφιλίωση, τον πολυπόθητο Σασμό; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.)

Από την σειρά εποχής <<Άγριες Μέλισσες>> κοιτώντας προς τα πίσω στη χρυσή δεκαετία του ’90  θα βρούμε το <<Νησί>> βασισμένο στο βιβλίο της Βικτόρι Χίσλοπ θα βρεθούμε στο ξέφωτο με την Πρόβα Νυφικού, το Τρίτο Στεφάνι και την Αγάπη που άργησε μια μέρα. Ψάχνοντας θα φτάσουμε στην υποδειγματική μεταφορά του μυθιστορήματος του Μ. Καραγάτση <<Το Δέκα>> σε σκηνοθεσία της Πηγής Δημητρακοπούλου,  με σπάνιες ερμηνείες, με την ατμοσφαιρική μουσική (Ελένη Καραΐνδρου) το οποίο ήταν  ένα τηλεοπτικό προϊόν υψηλής αισθητικής και μοναδικό στο είδος του.

”Σασμός” λοιπόν, είναι η νέα σειρά του Alfa βασισμένη στο ομώνυμο   βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη. Όμορφες περιγραφές που απλώνουν τα δεσμά στον υπομονετικό αναγνώστη και χρώματα, ακούσματα, μυρωδιές,  ήχοι τον ταξιδεύουν στης Κρήτης τα κρυμμένα μυστικά. Χαρακτήρες ολοκληρωμένοι με λεπτομέρειες που τους προσδίδουν αυθεντικότητα και ρεαλισμό. Γοργή πλοκή με ανατροπές και γεγονότα που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου.

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι η σειρά κινείται σε καλό επίπεδο παραγωγής, ικανοποιητικό καλλιτεχνικής διεύθυνσης και πιστεύουμε ότι για την πολύπαθη τηλεόρασή μας τέτοιες παραγωγές βοηθούν να ξεκολλήσουμε από τον βάλτο των ριάλιτι, και των ανόητων τηλεοπτικών προγραμμάτων. Χαιρόμαστε ακόμα περισσότερο όταν σειρές όπως ο ‘’Σασμός’’ βασίζονται σε βιβλία, έχουν δηλαδή μια καλή σεναριακή βάση. 

Ο ‘’Σασμός’’ όπως σχεδόν όλες οι καθημερινές σειρές ψάχνει εναγωνίως για χρόνο. Έτσι παρατηρούμε το σενάριο να είναι χαλαρό και να υπάρχουν ανούσιες σκηνές που δεν προωθούν ούτε την ανέλιξη της ιστορίας, ούτε την ολοκλήρωση των χαρακτήρων, ούτε τη δράση και την ανάπτυξη της υπόθεσης. Κάποιες σκηνές θα μπορούσαν να λείπουν ολόκληρες, κάποιες άλλες θα έπρεπε να είναι πιο μαζεμένες και κάποιες άλλες πιο περιεκτικές. Οι περισσότερες ερωτικές σκηνές είναι αμήχανες και τις αποτελειώνει το χωρίς πυξίδα μοντάζ. Πολλές σκηνές ολοκληρώνονται πριν πέσει το ψαλίδι του μοντέρ κι έτσι παρατηρούμε, ενώ έχουμε κατά βάση καλές ερμηνείες από την  πλειονότητα των ηθοποιών, χάριν της απεγνωσμένης αναζήτησης χρόνου να υπάρχουν ουρές πλάνων και να μένουν οι ηθοποιοί μετέωροι, αμήχανοι και εκτεθειμένοι. Αλλά αυτή την αγωνία ανεύρεσης χρόνου λίγο πολύ τη συναντούμε σχεδόν σε όλες τις καθημερινές σειρές. Οι πιεστικοί χρόνοι των γυρισμάτων είναι αυτοί που απαιτούν τα εξωτερικά γυρίσματα να είναι κατά βάση ντάλα μεσημέρι. Έτσι βλέπουμε ελάχιστες σκηνές γυρισμένες το πρωί ή το απόγευμα που έχει βάλει ο Θεούλης το χεράκι του και είναι τα πράγματα, τα τοπία, τα πρόσωπα ακόμα και τα βλέμματα να είναι  πιο ήμερα, πιο γλυκά, πιο όμορφα.

Παρά τις ευγενείς προσπάθειες, η πίεση του ζητούμενου χρόνου είναι εμφανής σε όλες τις παραμέτρους της σειράς. Οι συντελεστές  δεν αξιοποιούν  την στέρεα δομημένη ιστορία, έτσι κι αλλιώς η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας έχει ειπωθεί χιλιάδες φορές και θα ειπωθεί άλλες τόσες ακόμα,  για  τη δημιουργία ατμόσφαιρας η οποία θα συνοδεύει τη σειρά μέχρι το τέλος της και θα παρασύρει τις αισθήσεις, το θυμικό μας, το συναίσθημα και τη βούλησή μας να δούμε όλη τη σειρά.

Ο χρόνος και οι πρόβες φαίνεται ότι λείπουν και στους πολύ καλούς ηθοποιούς, οι σκηνές του Αυγουστίδη με την Χριστίνα Χειλά Φαμέλη είναι πειστικές όταν δεν τραβούν σε διάρκεια περισσότερο από ότι πρέπει και περισσότερο από αυτά που έχουν να ‘’πουν’’.

Να υπογραμμίσουμε την εξαίρετη Όλγα Δαμάνη στο ρόλο της γιαγιάς, στης οποίας το πρόσωπο γράφονται όλα όσα έχουν υπομείνει οι οικογένειες στο πέρασμα των χρόνων, καθώς και την λεπτεπίλεπτη και εύθραυστη Μαρίνα Βρουλάκη της Μαρίας Πρωτόπαππα .

Οι ερμηνείες σε κάθε περίπτωση συγκαταλέγονται στα θετικά της σειράς του ‘’Σασμού’’, αλλά είμαστε ακόμα στα πρώτα επεισόδια θα επανέλθουμε όταν όλα θα έχουν βρει τον δρόμο, τον ρυθμό, ελπίζουμε και τον ‘’χρόνο’’ τους. 

Άρθρα-Συνεργασίες

Εργαζόμενοι της κοινωφελούς εργασίας, o αδύναμος κρίκος

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Του Κωνσταντίνου Σβόλη (*)

Οι εργαζόμενοι στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας ασφαλώς και γνωρίζουν ότι η σύμβασή τους έχει αρχή και τέλος. Γνωρίζουν ότι μετά το πέρας των οκτώ μηνών επανέρχονται στο καθεστώς της ανεργίας και της ανασφάλειας χωρίς να έχουν τη δυνατότητα οικονομικής αρωγής από το κράτος, αν και κατά γενική ομολογία καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Το να διεκδικούν την παράταση της σύμβασης με στόχο την εργασία για επιβίωση μόνο παράλογο δεν ακούγεται. Δεν ξεφεύγει της κοινής λογικής η προσπάθεια να εξασφαλίσουν το πολυπόθητο επίδομα ανεργίας, που για αρκετούς από τους αιρετούς μπορεί να φαντάζει λεπτομέρεια άνευ ουσιαστικού αντικρύσματος, αλλά για κάποιους άλλους όμως είναι αναγκαίο μέσο για την εξασφάλιση των ελαχίστων για την επιβίωση. Το καθεστώς των ολιγόμηνων συμβάσεων, γενικότερα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν επιλύει οριστικά ούτε τα προβλήματα των εργαζομένων ούτε της διοίκησης.
Οι πολιτικές δυνάμεις και οι δημοτικές παρατάξεις οφείλουν να έχουν ξεκάθαρη θέση, άσχετα με το αν ασκούν διοίκηση ή αντιπολίτευση. Η Λαϊκή Συσπείρωση, η παράταξη που εκφράζει τις απόψεις του ΚΚΕ, τάσσεται αναφανδόν σε όλους τους Δήμους της χώρας υπέρ των εργαζομένων στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας. Μοναδική εξαίρεση ο Δήμος Πατρέων.
Η δημοτική αρχή της πόλης μας, προφανώς επειδή ασκεί διοίκηση και οφείλει να εξασφαλίσει τη μισθοδοσία των εργαζομένων σε περίπτωση που ικανοποιηθεί το αίτημά τους, διαφοροποιείται, θεωρώντας ότι ο πατραϊκός λαός δεν αντιλαμβάνεται τις κυβιστήσεις. Χρησιμοποιεί ως δούρειο ίππο τους εργαζόμενους για να πλήξει πολιτικά την κυβέρνηση. Αποφεύγει να τους συμπαρασταθεί και να στηρίξει τα αιτήματά τους.
Δεν αρκεί να επικαλούμαστε την υποχρέωση της απόσβεσης των κοινωνικών αδικιών και την προστασία των ευάλωτων ομάδων, προβάλλοντας την πολιτική μας ιδεολογία.
Οφείλουμε να το αποδεικνύουμε και στην πράξη. Απαρέγκλιτη η τήρηση του κανόνα αυτού για όποιον πολιτικό σέβεται πρωτίστως τον εαυτόν του και μετά τους ψηφοφόρους. Θα κριθούμε άπαντες, ιδίως όταν θα βρεθούμε σε θέση ευθύνης.
(*) Ο Κων/νος Σβόλης είναι ιατρός – καρδιολόγος, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με την παράταξη «Πάτρα Ενωμένη»

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΚΙΝΑΛ :”ΝΈΑ ΑΛΛΑΓΗ”-Του Νίκου Σουγλέρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Ο πρώην πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ κ Γιώργος Παπανδρέου έφερε τα πάνω κάτω στο ΚΙΝΑΛ με την απόφαση του να είναι και πάλι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος στις επόμενες εσωκομματικές εκλογές στις 5 Δεκεμβρίου.

Η ανακοίνωση δεν τάραξε μόνο τους άλλους έξι υποψηφίους αλλά και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν ότι το τοπίο αλλάζει. Και αυτό γιατί οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής που σημαίνει πως ενδεχομένως θα προκύψει ανάγκη για Κυβέρνηση συνεργασίας.

Η κίνηση αυτή του κ Παπανδρέου έδωσε σε πολλούς την ευκαιρία να κάνουν πολλές σκέψεις γύρω από την σκοπιμότητα της υποψηφιότητας του αλλά και να θυμηθούν την πολιτική και προσωπική του διαδρομή που είχαν κατά καιρούς σχολιαστεί ως αμφιλεγόμενες και “εναλλακτικές”.

Εγώ αφήνω στην άκρη την προσωπική του ζωή (κατά την διάρκεια της θητείας του ακόμα και ως πρωθυπουργός) με τις ποδηλασίες, τα γυμναστήρια και τα “καγιάκ”. Μπορεί όλα αυτά να αφορούν τον ίδιο, εμάς όμως μας αφορά η πολιτική του διαδρομή. Όλοι θυμόμαστε ότι η πολιτική του ζωή ήταν γεμάτη από πρωτοβουλίες και δράσεις που δεν μπορείς να προσπεράσεις. Ο πολιτικός που διέγραψε τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, τον άνθρωπο που του έδωσε το δαχτυλίδι της αρχηγίας στο ΠΑΣΟΚ. Είναι το ίδιο πρόσωπο που έβαλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ το 2009 ενώ δεν ζήτησε την λύση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο άνθρωπος που αποχώρησε από την πρωθυπουργία το 2011 και εγκατέλειψε το ιστορικό κόμμα που ίδρυσε ο αείμνηστος πατέρας του, Ανδρέας Παπανδρέου. Κατόπιν ίδρυσε το ΚΙΔΗΣΟ αλλά στις εκλογές του 2015 με ένα 2,5% δεν κέρδισε την είσοδο του στην Βουλή με αποτέλεσμα να μην είναι βουλευτής μέχρι το 2019 Σήμερα, 6 χρόνια μετά, είναι βουλευτής Αχαΐας με το ΚΙΝΑΛ αφού επανήλθε στο κόμμα με εντολή της Φώφης Γεννηματά. Είναι ακόμα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μετά την αποχώρηση για λόγους υγείας της κ Φώφης Γεννηματά, με μία απρόβλεπτη και εν πολλοίς ακατανόητη απόφαση ζητά να χριστεί και πάλι Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Μετά την αποχώρηση του κ Βασίλη Κεγκέρογλου, που προφανώς δέχεται την πρωτοκαθεδρία του κ Παπανδρέου, οι λοιποί υποψήφιοι είναι πλέον 5 : οι κκ Λοβέρδος, Ανδρουλάκης, Καστανίδης, Γερουλάνος και Χρηστίδης. Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην δήλωση ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, έκανε λόγο για “νέα αλλαγή” με την υπόσχεση για μια “παράταξη μεγάλη και ισχυρή., πρωταγωνιστή και πάλι των εξελίξεων, καταλύτη για την διαμόρφωση μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης και ικανή να απαντήσει αποτελεσματικά στη συντήρηση.” Γιά να δούμε λοιπόν: το ιστορικό κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του θα το ανανεώσει η θα το κατεδαφίσει εντελώς αυτή τη φορά? Κοντός ψαλμός μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου οπότε και θα έχουμε εικόνα και ήχο για την επόμενη μέρα και το μέλλον του κόμματος αυτού, ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ ή όπως αλλιώς θα το βαφτίσει ο νέος του πρόεδρος

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Κριτικής σκέψης το ανάγνωσμα (Από τη ΔΟΕ μέχρι τον Zuckerberg)

Δημοσιεύθηκε

στις

Του Νίκου Κοτοπούλη

Η κριτική σκέψη γεννήθηκε στην Ελλάδα. Πατέρας της ο Αριστοτέλης(1). Από την Ελλάδα τον πήρε η Ευρώπη όταν 1800 χρόνια μετά το θάνατο του κορυφαίου Σταγειρίτη φιλοσόφου άρχισε να διαβάζει τα συγγράμματα του χρησιμοποιώντας τα άλλοτε για πνευματική πρόοδο άλλοτε για προσάναμμα στο τζάκι.

Εν τω μεταξύ εμείς ξεχάσαμε τον Αριστοτέλη και την κριτική σκέψη:

1.Η ΔΟΕ στέλνει σε όλα τα σχολεία της χώρας κείμενο μη δημοσιοποιήσιμο το οποίο “έχει σκοπό να διατηρήσει το κριτικό πνεύμα των εκπαιδευτικών… οι οποίοι θα καταθέσουν ως ενιαίο κείμενο του Συλλόγου Διδασκόντων… τα κείμενα της Ομοσπονδίας για στόχους και τίτλους σχεδίων δράσης, χωρίς καμία διαφοροποίηση, εξειδίκευση, συμπλήρωση”

2.Το υπουργείο εισάγει αντιγραμμένα από την Ευρώπη χωρίς κριτική επεξεργασία επί της ουσίας σχέδια αυτό αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου και εκπαιδευτικών και σχέδια εργαστηρίων δεξιοτήτων, τα οποία είναι προκατασκευασμένα ως προς το πλαίσιο, τους στόχους, τους άξονες, και σύμφωνα με τις οικονομικές απαιτήσεις ΟΟΣΑ και ΕΣΠΑ.

3.Οι γονείς, χωρίς παιδαγωγική υποστήριξη προσπαθούν να διακρίνουν με κριτική σκέψη ποιος έχει δίκιο η Υπουργός, η ΔΟΕ, η οι Εκπαιδευτικοί.

4.Τα ΜΜΕ, βομβαρδίζονται με τις διαφορετικές απόψεις καθενός, διευκολύνοντας τη διάχυση των απόψεων, χωρίς να έχουν πάντα τη δυνατότητα ή τη θέληση ανεξάρτητης ορθολογικής συνολικής κριτικής όλων των απόψεων.

5.Οι εκπαιδευτικοί θέλουν την αξιολόγηση με μερικά “αλλά” χωρίς οι περισσότεροι να έχουν κάνει σοβαρή ορθολογική προσέγγιση του συνολικού πλαισίου και διότι δεν τους ρωτάει ποτέ κανένας για τίποτα, ούτε το υπουργείο Παιδείας, ούτε η ΔΟΕ, ούτε ο ΟΟΣΑ. 6.Οι μαθητές παρακολουθούν τα δρώμενα λαμβάνοντας μαθήματα μη κριτικής σκέψης εν πολλοίς.

6.Οι σοφοί του Ερωτηματολόγιου ΡΙΖΑ θέλουν να μας διδάξουν την κριτική σκέψη που όψιμα ανακάλυψαν μέσα από την αντικατάσταση γνωσιολογικών προτεραιοτήτων που θεμελιώνουν τον ανεξάρτητο κριτικό λόγο με μη σταθμισμένους στην ελληνική κουλτούρα και πολιτιστική παράδοση δείκτες δεξιοτήτων απαραίτητων όχι τόσο για κριτική σκέψη αλλά για εξυπηρέτηση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

7.Ο μοναδικός που μας εξηγεί με σαφήνεια προς που βαδίζουμε είναι ο Μark Zuckerberg που μας προτείνει τη λύση: Τι την θέλετε την κριτική σκέψη . Εγώ σας δίνω το metaverse.

8. Γράφοντας αυτά δεν είμαι βέβαιος ότι υπηρετώ τον κριτικό λόγο ο οποίος καλλιεργούμενος σε βάθος οδηγεί στη συνάντηση με το Λόγο. Γιατί τα γράφω: γιατί φοβάμαι αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς πραγματικα εμένα. Η λύση: η δημιουργική διαφωνία, η συνεργασία, ο δημόσιος δημοκρατικός αληθινός διάλογος με σεβασμό και κατανόηση της άλλης άποψης και η μελέτη του Αριστοτέλη και όσων είναι αντάξιοι του.

Και κυρίως να μην περιμένουμε από άλλους να μας δώσουν το σύνθημα και πως να σκεφτούμε. Σίγουρα αυτό θα μας κοστίσει. Αλλά θα έχουμε κερδίσει την πραγματική μας ελευθερία. Αυτή που το υπουργείο Σκέψης στο 1984 του Όργουελ είχε αποστολή να καταργήσει. Νίκος Κοτοπούλης ΜSc Διευθυντής του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών “Γεώργιος Γλαρακης” (1)Ο πρώτος παλαιοτερος ορισμός της κριτικής σκέψης ανήκει στον Αριστοτέλη , σχετίζεται με τις Κατηγορίες του ( ποιος, πότε, που, πως, τι, γιατί, κεισθαι… ) και θα μπορούσε να συμπυκνωθει στη φράση του” Δεν γνωρίζουμε την αλήθεια αν δεν έχουμε γνώση της αιτίας”

Ο πρώτος νεότερος ορισμός ανήκει στον John Dewey, πατέρα της σύγχρονης Κριτικής Σκέψης: “Ενεργητική, επίμονη και προσεκτική σκέψη πάνω σε κάθε πίστη ή υποτιθέμενη γνώση, υπό το φως των λόγων που το υποστηρίζουν και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει”. Στη σχολική τάξη,οι εκπαιδευτικοί ,για να υλοποιήσουμε την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στους μαθητές μας χρησιμοποιουμε τεχνικές οπως χαρτογράφηση επιχειρημάτων, μάθηση βασισμένη σε συνθετικές εργασίες, φιλοσοφία για παιδιά, ομαδικές συζητήσεις, ενεργή μάθηση, αναλυτική- συνθετική προσέγγιση κλπ)

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα