Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Μεγαλώνει το αδιέξοδο

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

 

Δεν μπλοφάρει με τα πυρηνικά, είπε ο Πούτιν. Δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά αυτό εννοούσε. Και σε ολόκληρο τον κόσμο ξεκίνησαν πάλι οι υποθέσεις και τα σενάρια…

Οι πιο ψύχραιμοι αναλυτές αναφέρουν ότι το διάγγελμα Πούτιν για μερική επιστράτευση δείχνει ότι, πράγματι, κάτι δεν πάει καλά στον πόλεμο της Ουκρανίας για τη Ρωσία. Και αν ο Πούτιν αισθάνεται στριμωγμένος, τότε αυτό τον καθιστά επικίνδυνο. Από την άλλη πλευρά όμως, οι εξελίξεις αρχίζουν πλέον να τον καθιστούν και αναξιόπιστο, ενώ η δυσαρέσκεια στην ρωσική κοινή γνώμη για την μερική επιστράτευση είναι μάλλον βέβαιο πως θα αυξηθεί.

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν να πατήσει ο Πούτιν το «κόκκινο κουμπί»; Κατά τη γνώμη μας είναι πολύ-πολύ δύσκολο. Ο πρόεδρος της Ρωσίας θα προσπαθήσει να βγει από τη δύσκολη θέση χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που έχει στα χέρια του. Τα πυρηνικά όμως δεν είναι ένα από αυτά. Αντίθετα, είναι ένα όπλο που θα σηματοδοτήσει και… το δικό του τέλος, καθώς θα τον απομονώσουν πλήρως από όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό και η στοιχειώδης λογική λέει πως τα πυρηνικά δεν αποτελούν επιλογή.

Από την άλλη πλευρά όμως και η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων στις ρωσόφωνες περιοχές της Ουκρανίας αποτελούν μία ακόμα δύσκολη εξέλιξη, μία εξέλιξη που μεγαλώνει… το αδιέξοδο. Πριν από δύο εβδομάδες, ο ανώτατος διοικητής των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Βαλέρι Ζαλούζνι έγραψε ότι οι μάχες θα τερματιστούν μόνο με την κατάκτηση της Κριμαίας: «Είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι οι πυρηνικές επιθέσεις μπορούν να κάμψουν τη θέλησή μας για αντίσταση, αλλά συγχρόνως δεν μπορεί να αποκλειστεί η εμπλοκή των (μεγάλων) δυνάμεων σε μια πυρηνική σύγκρουση περιορισμένης κλίμακας, και αυτό καθιστά πιο πιθανό το ενδεχόμενο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου». Με λίγα λόγια, η κατάσταση ήταν δύσκολη και γίνεται ακόμα δυσκολότερη…

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Vikings- Valhalla Εκεί που ο Μύθος αγγίζει την Ιστορία

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Τα στούντιο και οι εταιρείες παραγωγής ποτέ δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο ένα τόσο βαθύ παραμυθένιο κοίτασμα  όπως είναι οι Βίκινγκς και οι ιστορίες τους. Η σειρά Βίκινγκς ξεκίνησε να προβάλλεται το 2013, και ήταν παραγωγή  του History Channel. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη σειρά η αληθοφανής ατμόσφαιρα της περιόδου, τα όμορφα και ιδιαίτερα επιλεγμένα τοπία και οι εντυπωσιακοί χώροι των γυρισμάτων, οι προσεγμένες ερμηνείες των ηθοποιών,  η ανάδειξη των ιστορικών  προσώπων της Σκανδιναβίας και η αποκρυστάλλωση  των μύθων των ανθρώπων της Μεσαιωνικής Σκανδιναβίας  που για τους Βίκινγκς ήταν πραγματικοί συμπολεμιστές, αληθινοί προστάτες, δίκαιοι τιμωροί. Ο Βολταίρος έγραφε ότι «Η Μυθολογία είναι πρωτότοκη αδελφή της Ιστορίας».

Η σειρά έχει ως άξονα την οικογένεια του Ράγκναρ Λόντμπορκ, του μυθικού βασιλιά της Σκανδιναβίας. Στο τηλεοπτικό πρόγραμμα για δραματουργικούς λόγους  παρουσιάζεται ως αγρότης, καταγόμενος όμως από έναν ιδιαίτερο πρόγονο, τον θεό Όντιν, σε αντίθεση με τον πραγματικό Ράγκναρ ο οποίος ήταν βασιλικής καταγωγής και βασιλιάς της Σουηδίας.  Ευφυής, ικανός και ατρόμητος ο Ράγκναρ Λόντμπορκ,  μαζί με τον αδερφό του Ρόλο, μεγαλουργούν. Ο χαρακτήρας  είναι εμπνευσμένος από τον πραγματικό Ρόλλο της Νορμανδίας, τον πρώτο Βίκινγκ που εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και έλαβε τον τίτλο του δούκα. Κάποια στιγμή ο Ράγκναρ Λόντμπορκ αποφασίζει να πλεύσει στην ανοιχτή θάλασσα και να ανακαλύψει τον κόσμο που κρύβεται μπροστά του. Φθάνει σε μια ακτή της Βρετανίας, τελικά καταφέρνει και γίνεται ο βασιλιάς του μυθικού Κάτεγκατ με την υποστήριξη της οικογένειάς του και των συμπολεμιστών του. Στις τελευταίες σεζόν, η σειρά ακολουθεί την τύχη των γιων του και τις περιπέτειες τους στην Αγγλία, τη Σκανδιναβία, τη Ρωσία, τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αμερική.

Το «Vikings: Valhalla» που πραγματεύεται τη συνέχεια της ιστορίας των Βίκινγκς  διατηρεί σε γενικές γραμμές την αισθητική και την ατμόσφαιρα της επιτυχημένης πρώτης σειράς, βασισμένο  όμως εντελώς καινούργιους ήρωες. Εξ άλλου τώρα πια βρισκόμαστε στον 11ο αιώνα, περίπου εκατό χρόνια μετά την εποχή του Ράγκναρ Λόθμπροκ και οι διάφορες φυλές των Σκανδιναβών και μικρή ομάδα Βίκινγκς από τη Γροιλανδία ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν  κατά της Αγγλίας, για να εκδικηθούν τις σφαγές που υπέστησαν   Βίκινγκς οι φίλοι, συγγενείς μετά από διαταγή του Άγγλου βασιλιά . 

Η σειρά περιπέτειας ιστορικής φαντασίας «Vikings: Valhalla» που έκανε πρεμιέρα  τον Φεβρουάριο στο Netflix, αφηγείται τις ιστορίες μερικών σπουδαίων Βίκινγκς της μεσαιωνικής Σκανδιναβίας. Το τηλεοπτικό πρόγραμμα έρχεται σαν  συνέχεια της επιτυχημένης σειράς  του History Channel «Vikings». Χωρίς όμως να κρατά του ίδιους ήρωες, ούτε τον ίδιο χωροχρόνο, ούτε καν τις ίδιες αφηγηματικές τεχνικές.  Κρατά μόνο την επιτυχία της πρώτης σειράς ελπίζοντας να την επαναλάβει με την προσεγμένη παραγωγή, την φροντισμένη καλλιτεχνική διεύθυνση και τα εμπλουτίζει  με ένα προσεκτικά επιλεγμένο και γοητευτικό καστ.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα» ξεκινά σε μια εποχή που οι Βίκινγκ βρίσκονται στην παρακμή τους, γι αυτό πρελούδιο του τηλεοπτικού προγράμματος, στέκεται   το μακελειό της νύχτας του Αγίου Μπράις, το 1002, με τη σφαγή όλων των Σκανδιναβών  εποίκων που βρίσκονταν σε αγγλικό έδαφος. Η σειρά μας εξιστορεί  τις ηρωικές περιπέτειες μερικών από τους πιο γνωστούς Βίκινγκ όλων των εποχών – του θρυλικού εξερευνητή Λέιφ Έρικσον (Σαμ Κόρλετ), της δυναμικής και πεισματάρας αδελφής του, Φρέιντις Έρικσντοτερ (Φρίντα Γκούσταφσον), και του φιλόδοξου Σκανδιναβού πρίγκιπα Χάραλντ Σίγκουρντσον (Λίο Σούτερ). Στη Σκανδιναβική μυθολογία, Βαλχάλλα ( Valhöll,”Αίθουσα των σφαγιασθέντων” ) ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν και γίνεται κατοικία σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη.  Τους ήρωες καλωσορίζει ο θεός Μπράγκι  στη Βαλχάλα και  τους συνοδεύουν οι  Βαλκυρίες.

Ο μύθος της γενναίας Βίκινγκ πολεμίστριας, που είδαμε να σκιαγραφείται με πειστικό τρόπο στο  «Βίκινγκ» από την Κάθριν Γουίνικ ως Λάγκερθα,  ατρόμητη σύζυγο του Ράγκναρ Λόθμπροκ συνεχίζεται  στο «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,   από την 28χρονη Σουηδέζα μοντέλο-ηθοποιό Φρίντα Γκούσταβσον, που υποδύεται τη Γροιλανδή Φρέιντις Εϊρικστντότι, κόρη του θρυλικού εξερευνητή  Έρικ του Ερυθρού. Εκείνη που μαζί με τον αδελφό της Λέιφ Έρικσον φτάνει στη Νορβηγία, προκειμένου να εκδικηθεί τον χριστιανό Βίκινγκ που τη βίασε.

Το «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  διαδραματίζεται πάνω από 100 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της πρωτότυπης σειράς «Βίκινγκ», στις αρχές του 11ου αιώνα, όταν η ένταση μεταξύ των Βίκινγκς και των Άγγλων έχει για διάφορους λόγους κορυφωθεί. Υποφώσκει  επίσης μια έντονη εσωτερική σύγκρουση μεταξύ των Βίκινγκς που έχουν παραμείνει στις  παγανιστικές πεποιθήσεις και σε αυτούς που έχουν ενστερνιστεί τον  χριστιανισμό και τις δοξασίες του. Η σειρά μας ταξιδεύει μαζί με τους τρομερούς Σκανδιναβούς πολεμιστές σε πεδία μάχης από τον  δανικό οικισμό Κάτεγκατ, μέχρι την Αγγλία και την Ευρώπη. Οι Βίκινγκς πολλές φορές απέδειξαν την ισχύ των λόγων του Πέδρο Καλντερόν «Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πώς να κερδίζουν μια νίκη, αλλά δεν ξέρουν πώς να την αξιοποιούν».

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα  «Βίκινγκ: Βαλχάλα»,  αφηγείται νέες περιπέτειες και επεισόδια από τις σκληρές μάχες των Σκανδιναβών, στην προσπάθεια τους να βγουν από τη φτώχεια, να επιβιώσουν, να γνωρίσουν τον κόσμο και να δοξαστούν   και στόχο έχει  να συγκεράσει την ιστορική ακρίβεια με το δράμα και  τη Σκανδιναβική  μυθολογία με τη συνεχή και καθηλωτική δράση.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Επιταχυντής εξελίξεων

Δημοσιεύθηκε

στις

Η αποχώρηση του Απόστολου Κατσιφάρα από τη θέση του επικεφαλής της παράταξης της μείζονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο, αναμφισβήτητα αποτελεί μία σημαντική εξέλιξη στο τοπικό πολιτικό σκηνικό, που λειτουργεί ως επιταχυντής, για πολλούς και για πολλά…

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πρώην Περιφερειάρχης, πρώην Βουλευτής και πρώην Υφυπουργός, αποτελεί ίσως το τελευταίο σημαντικό «πολιτικό μέγεθος» στην Αχαΐα – πλην του Γιώργου Παπανδρέου – από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, που στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές μάλιστα, στηρίχθηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκ των πραγμάτων, αυτή η διπλή στήριξη δεν ευοδώθηκε με μία τρίτη εκλογή του ως Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας.

Γι’ αυτό και η αποχώρησή του από το «περιφερειακό σκηνικό», αφενός ανοίγει πλέον διάπλατα τις εξελίξεις για την ανάδειξη νέας ή νέων υποψηφιοτήτων απέναντι στον σημερινό Περιφερειάρχη, Νεκτάριο Φαρμάκη, αλλά και αφετέρου για διεύρυνση της παράταξης του σημερινού Περιφερειάρχη προς την κεντροαριστερά. Η αρχή έχει ήδη γίνει και οι πληροφορίες λένε πως θα υπάρξει και συνέχεια…

Ταυτόχρονα όμως, αλλάζει τις εξελίξεις, τόσο ως προς το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, όσο και ως προς τη διεκδίκηση του Δήμου της Πάτρας. Και ως προς τα δύο αυτά μέτωπα, μόνο εικασίες και προθέσεις εκφράζονται μέχρι τώρα, όμως… ήγγικεν πλέον η ώρα που πρέπει να ληφθούν αποφάσεις και να υπάρξουν ανακοινώσεις. Ειδικά δε, εάν οι εθνικές εκλογές διεξαχθούν σε κοντινό χρονικό σημείο με τις αυτοδιοικητικές, τότε είναι βέβαιο ότι πιο ωφελημένοι θα είναι αυτοί που θα κινηθούν γρήγορα και θα έχουν ξεκαθαρίσει τις προθέσεις τους.

Και κάτι ακόμα: Οι εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) θα επιφέρουν ανάλογες εξελίξεις και στον χώρο της ΝΔ, όπου επίσης πρέπει να ξεκαθαρίσει το «τοπίο» μεταξύ ψηφοδελτίου και αυτοδιοίκησης.

Μπαίνοντας στον Οκτώβριο, έναν χρόνο μακριά από τις αυτοδιοικητικές εκλογές και κάποιους μήνες από τις εθνικές, το πολιτικό σκηνικό αρχίζει ήδη να ζεσταίνεται έντονα…

 

 

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Κανένας δεν είναι παντοτινός

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Το μόνο βέβαιο, ως προς τον κάθε άνθρωπο, είναι ότι κάποτε έρχεται για όλους το… πλήρωμα του χρόνου. Είτε αυτό αφορά έναν κύκλο της ζωής και της δράσης του κάθε ανθρώπου, είτε και τον ίδιο τον κύκλο της ζωής.

Κανένας δεν είναι παντοτινός!

Ούτε ο Πούτιν και ο Ερντογάν θα είναι, όσο ισχυρά πλέγματα εξουσίας κι αν έχουν διαμορφώσει. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για δύο ηγέτες που έχουν συμπληρώσει 20 ή και περισσότερα χρόνια στο προσκήνιο και μοιραία υπόκεινται στη φθορά του χρόνου αλλά και της διαχείρισης εξουσίας.

Το θέμα όμως δεν είναι «πως και πότε» μπορεί να απομακρυνθούν αυτοί οι δύο από την εξουσία – όπως εσχάτως αναζητούν (για ευνόητους λόγους) αναλυτές στην Ελλάδα και στον κόσμο – αλλά «τι θα αφήσουν πίσω τους» όταν εγκαταλείψουν την εξουσία, όπως και «ποιος θα τους διαδεχθεί».

Πρόκειται για δύο πολιτικούς με κοινά χαρακτηριστικά. Η πολυετής εξουσία διαμορφώνει «μεγαλοϊδεατισμούς» και τις περισσότερες φορές, οι ηγέτες που έχουν πολλά χρόνια στην εξουσία χάνουν το μέτρο. Ίσως και την ίδια την πραγματικότητα.

Νομίζει ο Πούτιν πως η ιστορία με την Ουκρανία θα συνεχιστεί ευθύγραμμα ή ότι οι Ρώσοι στηρίζουν τον πόλεμό του; Νομίζει ο Ερντογάν ότι μπορεί να πείσει τους Τούρκους ότι η Ελλάδα απειλεί την χώρα τους; Νομίζουν και οι δύο ότι είναι πολλοί αυτοί που είναι διατεθειμένοι να χάσουν τη ζωή τους μέσα σε πολεμικά χαρακώματα, στο όνομα οποιασδήποτε νέας «αυτοκρατορίας»;

Ίσως και να το νομίζουν… Μόνο που οι λαοί τους – και γενικότερα οι λαοί – μάλλον έχουν άλλη άποψη. Έχουμε μπει για τα καλά πλέον στον 21ο αιώνα. Ο Έλληνας, ο Τούρκος, ο Ρώσος, ο Αμερικάνος, ο Γερμανός, κλπ, μοιράζονται τις ίδιες εικόνες μέσα από τα social media. Το γούστο, η αισθητική, η αντίληψη περί δικαίου και πολλά άλλα, έχουν αποκτήσει πλέον μία παγκόσμια διάσταση που ξεπερνάει τις απόψεις και τα «νομίζω» οποιουδήποτε, όσο ισχυρού και να είναι.

Όσοι το αντιλαμβάνονται αυτό, προσαρμόζονται και διασώζουν, τουλάχιστον την υστεροφημία τους. Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται, απλά περνούν στη λήθη…

 

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα