Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2022
Connect with us

Άρθρα-Συνεργασίες

Δύσκολη τριετία- Γράφει ο Νίκος Γ. Σουγλέρης

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Τρία χρόνια πριν από το 2019, όταν ανελάμβανε η κ Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν την προεδρία της Κομισιόν, τίποτα δεν προμήνυε την θύελλα γεγονότων και ανατροπών που θα ακολουθούσε την επόμενη τριετία.

Τα πάντα ξεκίνησαν αρχές του έτους με την εμφάνιση στην Γηραιά Ήπειρο των πρώτων κρουσμάτων του κορωνοϊού. Πολύ σύντομα άρχισε να εξελίσσεται η μεγαλύτερη υγειονομική κρίση των τελευταίων 100 και πλέον χρόνων. Οι εκατόμβες των νεκρών και τα συστήματα υγείας που έφτασαν σύντομα σε οριακά σημεία αντοχής και οδήγησαν στα γνωστά lockdowns. Και αυτά με την σειρά τους προκάλεσαν μία άνευ προηγουμένου κρίση στις οικονομίες των κρατών μελών της Ε.Ε. -και όχι μόνον.

Το καλοκαίρι του 2020, τα πράγματα φάνηκαν να μπαίνουν σε μία τάξη χάρις στις εργώδεις προσπάθειες των επιστημόνων που κατάφεραν να ετοιμάσουν σε χρόνο-ρεκόρ τα γνωστά μας εμβόλια και χάρις στις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στο Έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, 17- 21 Ιουλίου 2020, την μεγαλύτερη σε διάρκεια συνεδρίαση της Ε.Ε., συμφωνήθηκε η δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης το οποίο θα διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 672 δισ. Τα χρήματα αυτά αποφασίστηκε να δοθούν για την στήριξη των κρατών-μελών που επλήγησαν από την Πανδημία, 360 δις. ως δάνεια και 312 ως επιχορηγήσεις. Και όπως ανέφερε το κείμενο των συμπερασμάτων: “Πρόκειται για μια καλή συμφωνία. Μια ισχυρή συμφωνία. Και, το σημαντικότερο, είναι η σωστή συμφωνία για την Ευρώπη, αυτή τη στιγμή.”

Και ενώ άρχισε να αχνοφαίνεται η αυγή μίας καλύτερης ημέρας για την Ε.Ε., ήρθε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τα ανέτρεψε όλα. Είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο η κοντόφθαλμη πολιτική του Βερολίνου στις σχέσεις Ε.Ε.- Ρωσίας και το πως θυσίασε και την μακροπρόθεσμη ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε. στον βωμό του Deutschland Über Alles (H Γερμανία πάνω απ’ όλα).

Το θέμα είναι πως η Ε.Ε. αναγκάστηκε σε χρόνο- ρεκόρ να οργανώσει την φιλοξενία χιλιάδων Ουκρανών προσφύγων στο έδαφός της και να χρηματοδοτήσει μία μεγάλη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

Οι δε αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας την έχουν πλέον παρασύρει στη δίνη μιας πρωτοφανούς ενεργειακής και οικονομικής κρίσης που ίσως σύντομα εξελιχτεί και σε επισιτιστική.

Επαναλαμβάνω πως δεν είναι στόχος του άρθρου μου η επισήμανση των λαθών της Ευρωπαϊκής Ηγεσίας αυτή τη στιγμή. Το θέμα είναι πως κάποιες εν θερμώ αποφάσεις έχουν ήδη προκαλέσει τα πρώτα ρήγματα στην συνοχή της Ε.Ε.

Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι εξαιρετικά δύσκολος και θα δοκιμαστούν οι αντοχές τόσο των οικονομιών όσο και της ευημερίας των Ευρωπαϊκών λαών. Και μόνο το ότι η γερμανική Κυβέρνηση προειδοποιεί για πιθανή ανάγκη δελτίου στα καύσιμα και την θέρμανση λέει πολλά.

Το πρώτο μισό λοιπόν της πενταετούς θητείας της κυρίας Φον ντερ Λάιεν υπήρξε μία περίοδος πυκνών και δύσκολων εξελίξεων και δοκίμασε τις αντοχές των κρατών- μελών, οδήγησε όμως και σε μεγάλες υπερβάσεις στην κατεύθυνση της κοινής πολιτικής και της βαθύτερης ενοποίησης. Το δεύτερο μισό όμως φαντάζει ακόμα δυσκολότερο. Ούτε με την πανδημία έχουμε ξεμπερδέψει, η ενεργειακή κρίση χειροτερεύει κάθε μέρα που περνάει και οι αντοχές του κόσμου στο κύμα της ακρίβειας δείχνουν να τελειώνουν. Οι επόμενοι μήνες θα είναι ένα δυνατό στρες- τεστ για την αλληλεγγύη των μελών της Ε.Ε. και για την ίδια της την συνοχή. Το μέλλον πάντως φαίνεται μάλλον δυσοίωνο.

Άρθρα-Συνεργασίες

ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ: Κορσές- Το πνιγηρό, χρυσό κλουβί της εξουσίας

Δημοσιεύθηκε

στις

 

Όποιος κάνει το λάθος ν’ αναζητήσει στηρίγματα έξω από τον κεντρικό κορμό της ίδιας του της ύπαρξης, έχει ήδη παραχωρήσει κομμάτια ελευθερίας του στα «στηρίγματά» του. Στην αρχή χάνει τον έλεγχο σε μικρά και επουσιώδη ζητήματα, στη συνέχεια δεν έχει πια λόγο στα μεγάλα και κομβικά θέματα που καθορίζουν τη ζωή και την ελευθερία του. Καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι η ελευθερία είναι ένα αγαθό το οποίο δεν τεμαχίζεται, δεν διαιρείται, δεν διαμοιράζεται δεν μπαίνει σε κορσέδες. Ο υπεύθυνος άνθρωπος πρέπει να είναι και πλήρως ελεύθερος και κυρίως να είναι  ελεύθερος να κάνει όσα λάθη τραβάει η όρεξη του, μέχρι να βρει τον δικό του μοναδικό δρόμο.

Η Αυτοκράτειρα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, γνωστή και ως Σίσι, η Ελισάβετ Μαρία Ευγενία γεννήθηκε στο Μόναχο στις 24 Δεκεμβρίου 1837. Ανήκε στον οίκο των Βίτελσμπαχ και ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας Μαξιμιλιανού Ιωσήφ και της πριγκίπισσας Λουδοβίκας της Βαυαρίας. Το 1853 γνώρισε τον 23χρονο εξάδελφό της Φραγκίσκο Ιωσήφ, αυτοκράτορα της Αυστρίας, ο οποίος γοητεύτηκε από το κάλλος της. Η Ελισάβετ ήταν μόλις 15 χρονών και μια από τις ομορφότερες πριγκίπισσες  της Ευρώπης. Το ζευγάρι ένα χρόνο αργότερα στη Βιέννη τέλεσε τους γάμους του. Η Ελισάβετ είχε την μακρότερη θητεία ως Αυτοκράτειρα της Αυστρίας (44 έτη).

Ντροπαλή και εσωστρεφής εκ φύσεως η Ελισάβετ βρήκε την προσαρμογή στο αυστηρό και αποπνικτικό περιβάλλον του Ανακτόρου Χόφμπουργκ. Δέκα μόλις μήνες μετά το γάμο της γέννησε την πρώτη της κόρη, Σοφία. Η πεθερά της όμως βρισκόταν σε συνεχή σύγκρουση μαζί της, με αποτέλεσμα η αυτοκράτειρα  να παρουσιάζει νευρικές διαταραχές, κληρονομιά από τους προγόνους της, τους Βίτελσμπαχ.

Η γέννηση του Ροδόλφου του πολυπόθητου διαδόχου, αύξησε την επιρροή της Ελισάβετ στην Αυλή, ενώ η ίδια ήταν πλέον πολιτικά ώριμη και εξέφραζε φιλελεύθερες τάσεις κυρίως όσον αφορούσε το ζήτημα των Ούγγρων. Η επιβεβλημένη απαγόρευση της ενασχόλησής της με τη διαπαιδαγώγηση του γιου της ώθησε τη νεαρή μητέρα σε σύγκρουση με το παλάτι. Η Ελισάβετ ως αυτοκράτειρα της Αυστρίας ήταν αγαπητή στους υπηκόους της, αλλά συχνά προκαλούσε την αντιπάθεια της υψηλής κοινωνίας της Βιέννης με την περιφρόνηση που έδειχνε στους κανόνες του αυλικού πρωτοκόλλου. Οι Ούγγροι τη λάτρευαν, κυρίως για την επίτευξη του Αυστροουγγρικού Συμβιβασμού του 1867, χρονιά που στέφθηκε και βασίλισσα της Ουγγαρίας. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της στο Γκέντερλε στα βόρεια της Βουδαπέστης, ο ενθουσιασμός της, όμως, για την Ουγγαρία ήταν πρόκληση για τους γερμανικής καταγωγής κατοίκους της αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Μετά τη γέννηση της κόρης της Μαρία Βαλερία, η Ελισάβετ ουσιαστικά εγκατέλειψε τη ζωή στο παλάτι και αφιέρωσε το χρόνο της στα ταξίδια. Το 1890 δημιούργησε την αγαπημένη της έπαυλη στην Κέρκυρα, την οποία ονόμασε Αχίλλειον προς τιμήν του ομηρικού ήρωα που θαύμαζε. Αγαπούσε την ιστορία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία, λάτρευε όμως την ποίηση, ιδιαίτερα τον Χάινριχ Χάινε, στον οποίο βρήκε έμπνευση για τα δικά της ποιήματα τα οποία έγραφε στο κρυφό της ημερολόγιο.

Στις 30 Ιανουαρίου 1889 ο γιος της και διάδοχος του αυστριακού θρόνου Ροδόλφος και η ερωμένη του Μαρία Βετσέρα αυτοκτόνησαν στο κυνηγετικό περίπτερο του Μάιερλινγκ. Η τραγωδία αυτή ήταν ένα τεράστιο χτύπημα για την Ελισάβετ από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 1898 κι ενώ βρισκόταν στην παραλία της Γενεύης δολοφονήθηκε από τον Ιταλό αναρχικό. Η αντισυμβατική ζωή και η αινιγματική και εκκεντρική προσωπικότητα της Ελισάβετ συνέβαλαν στη δημιουργία ενός μύθου γύρω από το άτομό της, ήδη από τα πρώτα χρόνια της ως αυτοκράτειρας, ενώ η δολοφονία της ενίσχυσε το μυστήριο γύρω από αυτήν.

Στον «Κορσέ» βρισκόμαστε στις Παραμονές των Χριστουγέννων του 1877 η αυτοκράτειρα Σίσι κλείνει τα 40 χρόνια της εναγωνίως προσπαθεί να διατηρήσει την εικόνα της πιο όμορφης, λεπτής και λαμπερής πριγκίπισσας της Ευρώπης.

-Πιο σφιχτά, πιο σφιχτά, ακόμα πιο σφιχτά, προστάζει η αυτοκράτειρα την καμαριέρα της, μέχρι ο κορσές να την δείχνει όπως ήταν έφηβη, μέχρι ο κορσές να πνίξει και την παραμικρή ατέλεια του κορμιού της, να αφανίσει και την παραμικρή ικμάδα ελευθερίας που υπάρχει γύρω της, μέχρι που ο κορσές να πνίξει κάθε στοιχείο γυναικείας αξιοπρέπειας που υποφώσκει εντός της. 

Ο σύζυγος της Σίσι, Φραγκίσκος Ιωσήφ μπορεί να αγαπά την πριγκίπισσα αλλά με έναν άρρωστο, κτητικό τρόπο που δεν αφήνει την όμορφη αυτοκράτειρα  να ανασάνει, και αυτός ο τρόπος είναι που σβήνει κάθε ακτίδα ανεξάρτητης βούλησης που λάμπει ακόμα μέσα της.

Ο Αυτοκράτορας απευθυνόμενος στην Ελισάβετ βάζει τα πράγματα στη θέση τους:

-Καθήκον μου είναι να ελέγχω τη μοίρα της Αυτοκρατορίας μας.

Δικό σου καθήκον σου είναι απλώς να παρίστασαι.

Αλλά η Σίσι  και τα πράγματα και  τη θέση τους, σκοπεύει να τα αλλάξει με κάθε κόστος.

Η αυτοκράτειρα ταξιδεύει αδιάκοπα, προσπαθεί με κάθε τρόπο να ζωντανέψει παλιές φιλίες και ημιτελείς έρωτες, ψάχνει τρόπους να μάθει πράγματα διαβάζει ιστορία, μελετά φιλοσοφία, ασχολείται με τη λογοτεχνία και κυρίως την ποίηση, γράφει και η ίδια δικά της ποιήματα αλλά κάνει και κινηματογραφικά άλματα μέσω της σκηνοθέτιδας Μαρί Κρόιτσερ μέχρι και «τροποποιημένους» Rolling Stones ακούει. Ακούγεται το “As tears go by” κάμποσα χρόνια πριν το εμπνευστούν οι δημιουργοί του και η Σίσι βουλιάζει στη θλίψη μέσα στο χρυσό κλουβί της.

Τα πλούτη μου δεν μπορούν ν’ αγοράσουν τα πάντα

Θέλω ν’ ακούω τα παιδιά να τραγουδάνε

Το μόνο που ακούω είναι ο ήχος

της βροχής που πέφτει στο έδαφος

Κάθομαι και κοιτάζω

Καθώς ρέουν τα δάκρυα

 

Η Μαρί Κρόιτσερ, η σκηνοθέτις του «Κορσέ» είναι γεννημένη στο Γκρατς, είναι μία από τις πιο σημαντικές και καταξιωμένες δημιουργούς της Αυστρίας. Η πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, το The Fatherless (2011), συμμετείχε και βραβεύτηκε σε πολλά φεστιβάλ, μεταξύ άλλων και στην Μπερλινάλε το 2011, στην κατηγορία Panorama Special. 

Η Μαρί Κρόιτσερ είναι βέβαιο ότι είχε πολλά ζητήματα να επιλύσει δημιουργώντας τον Κορσέ της, όμως μια πρόκληση έμοιαζε ανυπέρβλητη κι αυτή ήταν η τριλογία “Sissi” (1955-7) στην οποία τη θλιμμένη πριγκίπισσα  υποδύεται με θαυμαστό τρόπο η  Ρόμι Σνάιντερ. Η Μαρί Κρόιτσερ δεν προσπαθεί να ανταγωνιστεί τη μυθική τριλογία, δεν αποπειράται καν να την προσεγγίσει, διασχίζει διαγώνια τη μυθική  “Sissi”  του 1955 και δημιουργεί μια αντισυμβατική ταινία εποχής, κονιορτοποιώντας κανόνες που δεν την εξυπηρετούσαν, συνήθειες που θα την εγκλώβισαν σε περίτεχνους και κενούς ακαδημαϊσμούς, πλαίσια που θα δημιουργούσαν ένα αστραφτερό κλουβί που θα φυλάκιζαν τη δημιουργικότητα της Μαρί Κρόιτσερ, όπως οι τίτλοι και οι τιμές την σπουδαία ηρωίδα της. Αρωγός σ’ αυτή την προσπάθεια έρχεται η υπέροχη λεπτεπίλεπτη ερμηνεία της Βίκι Κριπς με Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών. Η ταινία πήρε Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Λονδίνου και είναι η επίσημη υποψηφιότητα της Αυστρίας για το Οσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας 2023. Βασικά εργαλεία στα χέρια της Κρόιτσερ για την επίτευξη του πολύ καλού αποτελέσματος είναι  το χιούμορ, οι ιστορικές ανατροπές, η ανυπότακτη επεξεργασία των  δεδομένων, η υπονομευτική διαχείριση των συμβόλων και η κριτική επίθεση σε όλο το σύστημα των εξουσιαστικών μηχανισμών της Αυτοκρατορικής Αυλής. Γιατί όπως έλεγε και ο Όσκαρ Ουάιλντ «Κάθε εξουσία είναι εντελώς ταπεινωτική. Εξευτελίζει τόσο εκείνον που την ασκεί όσο κι εκείνον που την υφίσταται». Αυτό το γνωρίζει η σκηνοθέτις της ταινίας γι αυτό δεν περιορίζεται να μας ιστορήσει πόσο καταπιεζόταν η πονεμένη αυτοκράτειρα από τους κακούς αυλικούς, αλλά στο στόχαστρό της  μπαίνει όλο αυτό το τρομερό και αδηφάγο σύστημα των Αψβούργων και όλοι οι ταπεινωτικοί και ασφυκτικοί κορσέδες που πνίγουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τις γυναίκες.

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

Π. Καρασπήλιος: «Λέμε ΟΧΙ στη βία κατά των Γυναικών»

Δημοσιεύθηκε

στις

Η 25 η Νοεμβρίου που έχει καθιερωθεί από τον Ο.Η.Ε. ως η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών, έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι η βία κατά των γυναικών έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις στις μέρες μας, ακούγοντας καθημερινά στην ειδησεογραφία περιστατικά βίας, κακοποιήσεων και
γυναικοκτονιών.

Τα φαινόμενα κακοποίησης των γυναικών που όλο και αυξάνονται προκαλούν σε όλους μας αποτροπιασμό και αγανάκτηση. Η βία κατά των γυναικών συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποτελεί μια από τις συχνότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε παγκόσμιο επίπεδο, 1 στις 3 γυναίκες
υφίστανται σωματική ή σεξουαλική βία. Τα νούμερα είναι σοκαριστικά και αντικατοπτρίζουν τη ζοφερή κατάσταση, γιατί δεν μιλάμε απλά για αριθμούς, πίσω από αυτά τα νούμερα κρύβονται τραγικές ιστορίες γυναικών που κακοποιούνται, που υφίστανται τη βία και που κινδυνεύει η ζωή τους. Γι’ αυτό πρέπει όλοι μας να βάλουμε ένα τέλος στον φαύλο κύκλο της βίας, να στηρίξουμε έμπρακτα τα θύματα
βίας και να τα προτρέψουμε να σπάσουν τη σιωπή τους.
Σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών κατέχουν η παιδεία και το σχολείο. Εμείς οι εκπαιδευτικοί οφείλουμε να εξαλείψουμε μέσα από τα σχολεία τα στερεότυπα, τα φαινόμενα ρατσισμού και βίας, τις έμφυλες διακρίσεις και τις προκαταλήψεις που μακροπρόθεσμα οδηγούν στην έμφυλη βία και σε κάθε μορφή βίας. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε σχολεία ισότητας και συμπερίληψης, που με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε συμπεριληπτικές κοινωνίες με ίσες ευκαιρίες για όλους τους ανθρώπους και με σεβασμό για τον κάθε άνθρωπο. Οφείλουμε να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να σκέφτονται και να δρουν συλλογικά για το κοινό καλό.
Πέρα από την εφαρμογή του αναλυτικού προγράμματος και την ολοκλήρωση της διδακτέας ύλης, οφείλουμε πρώτα από όλα να προετοιμάσουμε πολίτες με πανανθρώπινες αξίες. Μέσω της ανθρωπιστικής παιδείας που θέτει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο, έχουμε την πολύτιμη ευκαιρία να μεταδώσουμε στα παιδιά αυτές τις
αξίες που λειτουργούν ως «ασπίδα» στην ηθική εξαχρείωση και την κοινωνική παθογένεια των ημερών μας.
Σύμφωνα με το Άρθρο 2.1 του Συντάγματός μας «ο σεβασμός και η
προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» και αυτή η Συνταγματική διάταξη απευθύνεται σε όλους μας ανεξαιρέτως,
είναι υποχρέωσή μας και πρέπει να εμπεδωθεί στην κοινωνική μας συνείδηση. Έχουμε χρέος να μάθουμε στα παιδιά μας μέσα από το δικό μας παράδειγμα να σέβονται τον κάθε άνθρωπο και την αξία της ανθρώπινης ζωής, αλλά και να δείχνουν μηδενική ανοχή σε κακοποιητικές συμπεριφορές.
Λέμε βροντερό όχι στη βία κατά των Γυναικών, γινόμαστε μέρος της λύσης
του προβλήματος και ο καθένας μας από τη θέση του την καταπολεμά με πράξεις που
προάγουν μια κοινωνία με ισότητα και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, μια
κοινωνία με άνδρες και γυναίκες που συνδιαμορφώνουν ένα ισότιμο και δίκαιο
κόσμο, ένα καλύτερο μέλλον για όλους.

Παναγιώτης Καρασπήλιος
Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής
Πρόεδρος Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. Πάτρας

Πρόεδρος Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης»

Περισσότερα

Άρθρα-Συνεργασίες

ΑΠΟΨΗ: Κάτι συμβαίνει με το μουντιάλ

Δημοσιεύθηκε

στις

 

 

Κάτι συμβαίνει με το μουντιάλ ή είναι μόνο η δική μας αίσθηση;

Τo μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γεγονός του πλανήτη έχει ξεκινήσει όμως η απήχησή του δεν δείχνει να είναι αντίστοιχη αυτής που θα έπρεπε και αυτής που είχαμε συνηθίσει από άλλα μουντιάλ.

Βέβαια, για το σύνολο των ποδοσφαιρόφιλων είναι ένα… ασυνήθιστο μουντιάλ που γίνεται λίγο πριν τα Χριστούγεννα, ενώ ήταν συνυφασμένο με την περίοδο του καλοκαιριού.  Ακόμα και το μουντιάλ της Νότιας Αφρικής ή της Βραζιλίας είχαν γίνει τους καλοκαιρινούς (για το βόρειο ημισφαίριο) μήνες. Είναι η πρώτη φορά λοιπόν που το μουντιάλ γίνεται καταχείμωνο και είναι μάλλον λογικό να υπάρχει ένα… ξενέρωμα που έχει να κάνει με την ίδια την εποχή και τις συνήθειες των ανθρώπων.

Το κυριότερο όμως είναι όλα αυτά που έχουν γραφτεί και ακουστεί γύρω από τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Οι εργάτες που λέγεται πως πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής των… διαστημικών σταδίων, οι απαγορεύσεις του ισλαμικού νόμου την ίδια ώρα που φορείς του ποδοσφαίρου διατρανώνουν ότι το άθλημα δεν έχει καμία σχέση με «εξαιρέσεις» και «ρατσισμούς», ακόμα και οι δηλώσεις του Ινφαντίνο που επιχείρησαν να αμβλύνουν τις κακές εντυπώσεις, αλλά μάλλον τα έκαναν όλα χειρότερα.

Έτσι, ο μέσος Έλληνας ποδοσφαιρόφιλος – όπως και ο μέσος Ευρωπαίος – κάθονται στις τηλεοράσεις τους και βλέπουν ένα κορυφαίο αθλητικό γεγονός χωρίς πολύ μεγάλη διάθεση. Τα καφέ δεν γεμίζουν και οι φίλαθλοι δεν συζητούν με πάθος για τη μεγάλη νίκη της Αγγλίας ή το «άγριο στραβοπάτημα» της Αργεντινής. Όλα κινούνται σε μία χαλαρότητα του στυλ «μουντιάλ είναι και θα περάσει».

Και όντως έτσι είναι, εάν τελικά αποδειχθεί πως το συγκεκριμένο μουντιάλ δεν είχε την προσοχή που του έπρεπε, τότε οι ιθύνοντες του ποδοσφαίρου μάλλον πρέπει να σκεφτούν πολλά και να αλλάξουν πολλά. Αν υπάρχει κάτι στο ποδόσφαιρο που ίσως δεν υπάρχει το ίδιο έντονα σε άλλα σπορ, είναι η μεγάλη μαζικότητα, η μεγάλη λαϊκότητα που έχει. Και αυτή η λαϊκότητα δεν μπαίνει εύκολα στα καλούπια λίγων, ούτε υπακούει σε… εκατομμύρια.

Περισσότερα
Advertisement

Ροή ειδήσεων

Advertisement

Αυτή την εβδομάδα